Imeds.pl

Actilyse 10 10 Mg

ULOTKA DLA PACJENTA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA

Actilyse 10 10 mg proszek i    rozpuszczalnik    do    sporządzania roztworu do    infuzji

Actilyse 20 20 mg proszek i    rozpuszczalnik    do    sporządzania roztworu do    infuzji

Actilyse 50 50 mg proszek i    rozpuszczalnik    do    sporządzania roztworu do    infuzji

(Alteplasum)

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

-    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

-    W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

-    Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

-    Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki:

1.    Co to jest Actilyse i w jakim celu się go stosuje

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem Actilyse

3.    Jak stosować Actilyse

4.    Możliwe działania niepożądane

5.    Jak przechowywać Actilyse

6.    Zawartość opakowania i inne informacje

1. CO TO JEST ACTILYSE I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE

Substancją czynną leku Actilyse jest alteplaza (ludzki aktywator plazminogenu) - glikoproteina uzyskana metodą biotechnologii. Po podaniu dożylnym ulega ona aktywacji po połączeniu się z włóknikiem, zapoczątkowując przemianę plazminogenu w plazminę, powodującą rozpuszczenie skrzepliny. Układowe działanie alteplazy na czynniki krzepnięcia krwi pozostaje niewielkie. Alteplaza nie wykazuje właściwości antygenowych i dlatego w razie potrzeby można ją ponownie stosować.

W czasie 5 minut po zakończeniu dożylnego wlewu kroplowego, stężenie leku w osoczu zmniejsza się o 50%, po 10 minutach wynosi 20%, zaś po 20 minutach - mniej niż 10% wartości początkowej. Poziom fibrynogenu i innych czynników krzepnięcia krwi zmniejsza się minimalnie, jeżeli alteplazę stosuje się w dawkach zalecanych w leczeniu trombolitycznym. Dlatego też w krótkim odstępie czasu po zakończeniu leczenia alteplazą można przeprowadzić leczenie operacyjne. W razie wątpliwości należy monitorować stężenie fibrynogenu.

Wskazania do stosowania

Leczenie trombolityczne świeżego zawału mięśnia sercowego.

-    90-minutowy (przyspieszony) schemat dawkowania: u pacjentów, u których leczenie może być rozpoczęte w okresie do 6 godzin od chwili wystąpienia objawów

-    3-godzinny schemat dawkowania: u pacjentów, u których leczenie może być rozpoczęte w okresie od 6 do 12 godzin od chwili wystąpienia objawów, pod warunkiem, że wyżej wymienione wskazanie do zastosowania jest pewne.

Dowiedziono, że zastosowanie Actilyse zmniejsza śmiertelność 30-dniową u pacjentów ze świeżym zawałem mięśnia sercowego.

Leczenie trombolityczne masywnej zatorowości _płucnej z niestabilnością hemodynamiczna. Rozpoznanie masywnej zatorowości płucnej, jeśli tylko to możliwe, powinno być potwierdzone obiektywnymi metodami, takimi jak angiografia płucna lub metodami nieinwazyjnymi, takimi jak scyntygrafia płucna.

Nie ma dowodów na to, że podawanie Actilyse zmniejsza śmiertelność i późniejszą zachorowalność związaną z masywną zatorowością płucną.

Leczenie trombolityczne w ostrym udarze niedokrwiennym._

Leczenie musi być rozpoczęte możliwie najwcześniej w okresie do 4,5 godziny od wystąpienia objawów udaru po uprzednim wykluczeniu krwawienia śródczaszkowego przy pomocy odpowiednich technik obrazowania (np. tomografia komputerowa lub inne techniki obrazowania pozwalające wykryć krwawienie). Wynik leczenia zależy od czasu podania produktu leczniczego, wcześniejsze podanie zwiększa prawdopodobieństwo pozytywnej reakcji na leczenie.

2.    INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM ACTILYSE

Kiedy nie stosować Actilyse

Jeżeli u pacjenta stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na alteplazę, na gentamycynę (śladową pozostałość z procesu wytwarzania), naturalną gumę zwaną też lateksem (składnik opakowania leku) lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

Podobnie jak innych leków o działaniu trombolitycznym, leku Actilyse nie należy stosować w przypadkach, gdy istnieje duże ryzyko krwawień, np.:

•    stwierdzona skaza krwotoczna,

•    leczenie doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi np. acenokumarolem, warfaryną, o ile przed podaniem Actilyse odpowiednie badania nie potwierdziły braku istotnej klinicznie aktywności tych leków,

•    istniejące bądź świeżo przebyte ciężkie lub niebezpieczne krwawienia,

•    krwawienie śródczaszkowe w wywiadzie bądź podejrzenie wystąpienia krwawienia śródczaszkowego,

•    podejrzenie krwawienia podpajęczynówkowego lub stan po krwawieniu podpajęczynówkowym z powodu tętniaka,

•    uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego w wywiadzie (np. nowotwór, tętniak, operacja wewnątrz czaszki lub w obrębie kręgosłupa),

•    retinopatia krwotoczna, np. w cukrzycy (wystąpienie zaburzeń widzenia może wskazywać na retinopatię krwotoczną),

•    świeżo przebyty (w ostatnich 10 dniach) zewnętrzny urazowy masaż serca, poród, świeże wkłucia do trudno dostępnych i trudnych do uciśnięcia naczyń (żył podobojczykowych lub szyjnych),

•    ciężkie niekontrolowane nadciśnienie tętnicze,

•    bakteryjne zapalenie wsierdzia, zapalenie osierdzia,

•    ostre zapalenie trzustki,

•    udokumentowana choroba wrzodowa żołądka lub jelit w ostatnich 3 miesiącach poprzedzających leczenie, żylaki przełyku, tętniak rozwarstwiający aorty, nieprawidłowości rozwoju tętnic i (lub) żył,

•    nowotwory ze zwiększonym ryzykiem krwawienia,

•    ciężkie choroby wątroby, w tym niewydolność wątroby, marskość wątroby, nadciśnienie wrotne (żylaki przełyku), czynne zapalenie wątroby,

•    ciężkie urazy lub duże zabiegi chirurgiczne przebyte w ostatnich 3 miesiącach.

Dodatkowe przeciwwskazania w świeżym zawale mięśnia sercowego:

•    udar krwotoczny lub udar o nieznanej etiologii w wywiadzie

•    udar niedokrwienny lub przejściowy atak niedokrwienny (ang. TIA - transient ischaemic attack) w ciągu ostatnich 6 miesięcy, z wyjątkiem ostrego udaru niedokrwiennego w ciągu ostatnich 4,5 godziny

Dodatkowe przeciwwskazania w masywnej zatorowości płucnej:

•    udar krwotoczny lub udar o nieznanej etiologii wywiadzie

•    udar niedokrwienny lub przejściowy atak niedokrwienny (ang. TIA - transient ischaemic attack) w ciągu ostatnich 6 miesięcy, z wyjątkiem ostrego udaru niedokrwiennego w ciągu ostatnich 4,5 godziny

Dodatkowe przeciwwskazania w ostrym udarze niedokrwiennym:

•    wystąpienie objawów udaru niedokrwiennego wcześniej niż 4,5 godziny przed rozpoczęciem podawania Actilyse lub kiedy czas wystąpienia objawów nie jest znany,

•    niewielkie nasilenie objawów neurologicznych lub szybkie zmniejszenie się nasilenia objawów neurologicznych tuż przed rozpoczęciem wlewu,

•    ciężki udar oceniony klinicznie (np. > 25 punktów w skali NIHSS) i (lub) za pomocą odpowiednich technik obrazowania,

•    drgawki w początkowej fazie udaru,

•    krwawienie śródczaszkowe stwierdzone za pomocą tomografii komputerowej,

•    objawy sugerujące krwawienie podpajęczynówkowe, nawet jeśli obraz z tomografu komputerowego jest prawidłowy,

•    podawanie heparyny w okresie 48 godzin poprzedzających początek udaru z przedłużonym czasem częściowo aktywowanej tromboplastyny (APTT),

•    udar w wywiadzie ze współistniejącą cukrzycą,

•    udar przebyty w okresie ostatnich 3 miesięcy,

•    ilość płytek krwi poniżej 100000/mm3,

•    ciśnienie skurczowe wyższe niż 185 mmHg lub rozkurczowe wyższe niż 110 mmHg, lub leczenie agresywne (wlewy dożylne) niezbędne do obniżenia ciśnienia do tych wartości,

•    stężenie glukozy we krwi mniejsze od 50 mg/dl lub większe niż 400 mg/dl.

Stosowanie u dzieci i pacjentów w podeszłym wieku

Nie należy podawać Actilyse w leczeniu ostrego udaru niedokrwiennego u osób poniżej 18 lat. W przypadku stosowania produktu leczniczego u pacjentów powyżej 80 roku życia patrz punkt „Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Actilyse ”.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Podczas trwania wlewu kroplowego leku Actilyse pacjent musi przez cały czas znajdować się pod kontrolą lekarza doświadczonego w stosowaniu leczenia trombolitycznego. Jeśli dawkuje się Actilyse zgodnie z zaleceniami, to tylko nieznacznie zmniej sza się w osoczu poziom fibrynogenu i innych czynników układu krzepnięcia krwi. Dlatego wkrótce po zakończeniu leczenia można przeprowadzać zabiegi chirurgiczne, w których konieczny jest sprawny układ krzepnięcia krwi. W takich przypadkach wskazane jest kontrolne oznaczanie czasu trombinowego i stężenia fibrynogenu w osoczu. Podczas określania równowagi kwasowo-zasadowej należy uwzględnić zawartość L-argininy w leku. W razie wystąpienia krwawienia w miejscu wkłucia nie jest konieczne odstawienie wlewu Actilyse. Gdyby jednak wystąpiło ciężkie krwawienie, należy zakończyć podawanie leku. Zastosowanie leków antyfibrynolitycznych nie jest w zasadzie konieczne z powodu krótkiego okresu półtrwania alteplazy. Ze względu na jej niewielki wpływ na proces krzepnięcia krwi, nie jest również konieczne leczenie substytucyjne.

W przypadku znacznej utraty krwi zaleca się podać świeżą krew lub świeżo mrożone osocze.

Tak jak w przypadku wszystkich leków trombolitycznych, jeżeli wykonywano niedawno wkłucia do naczyń, których nie można zabezpieczyć opatrunkiem uciskowym, należy przed podjęciem decyzji o podaniu Actilyse rozważyć relację między ryzykiem krwawienia z miejsca wkłucia a oczekiwaną korzyścią terapeutyczną.

Tak jak wszystkie leki trombolityczne, Actilyse należy stosować po rozważeniu stosunku korzyści do ryzyka w następujących przypadkach:

•    mniejsze, świeżo przebyte urazy takie, jak biopsje, wkłucia do dużych naczyń, wstrzyknięcia domięśniowe, resuscytacyjny masaż serca,

•    stany zwiększonego ryzyka krwawienia nie wymienione w punkcie przeciwwskazania,

•    u osób w podeszłym wieku, ze względu na podwyższone ryzyko wystąpienia wylewu śródczaszkowego.

Nie należy przekraczać dawki 100 mg alteplazy, gdyż zwiększa to ryzyko wystąpienia krwawienia śródczaszkowego.

Podczas podawania Actilyse nie należy stosować sztywnych cewników.

Nadwrażliwość

Nie obserwowano, aby po leczeniu dochodziło do długotrwałego wytwarzania przeciwciał przeciwko cząsteczce rekombinowanego ludzkiego tkankowego aktywatora plazminogenu. Nie uzyskano usystematyzowanych doświadczeń z ponownym podawaniem leku Actilyse. Reakcje rzekomoanafilaktyczne związane ze stosowaniem tego leku występują rzadko i mogą być powodowane przez nadwrażliwość na substancję czynną alteplazę, na gentamycynę (śladową pozostałość z procesu wytwarzania) lub na dowolną z substancji pomocniczych. Korek fiolki szklanej z lekiem Actilyse w proszku zawiera naturalną gumę (pochodną kauczuku), która może powodować reakcje alergiczne.

W przypadku wystąpienia reakcji rzekomoanafilaktycznej należy przerwać podawanie wlewu dożylnego i rozpocząć właściwe leczenie.

Dodatkowe specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności w świeżym zawale mięśnia sercowego:

Zaburzenia rytmu serca:

w skutek rozpuszczenia skrzepliny w naczyniach wieńcowych mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca związane z reperfuzją.

Reperfuzyjne zaburzenia rytmu serca mogą prowadzić do zatrzymania krążenia, mogą zagrażać życiu i mogą wymagać stosowania konwencjonalnych leków antyarytmicznych.

Antagoniści receptora glikoproteinowych IIb/IIIa:

jednoczesne stosowanie antagonistów receptora glikoproteinowego IIb/IIIa zwiększa ryzyko wystąpienia krwawień.

Zakrzepica zatorowa:

stosowanie leków trobolitycznych może zwiększać ryzyko wystąpienia zakrzepów z zatorami u pacjentów ze skrzepliną w obrębie lewej części serca np. zwężenie zastawki dwudzielnej, migotanie przedsionków.

Dodatkowe specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności w ostrym udarze niedokrwiennym:

Specjalne środki ostrożności dotyczące stosowania

Leczenie może być prowadzone wyłącznie przez lekarzy przeszkolonych i z doświadczeniem w dziedzinie neurologii.

Specjalne ostrzeżenia /warunki w przypadku zmniejszonego stosunku korzyści do ryzyka:

U pacjentów z ostrym udarem niedokrwiennym leczonych Actilyse istnieje znacząco wyższe ryzyko krwawienia śródczaszkowego niż u pacjentów z innymi wskazaniami do leczenia Actilyse ponieważ krwawienie występuje przeważnie w obszarze martwicy niedokrwiennej. Odnosi się to do następujących przypadków:

•    wszystkie przypadki wymienione w punkcie Przeciwwskazania i ogólnie wszystkie przypadki z wysokim ryzykiem krwawienia,

•    niewielki bezobjawowy tętniak naczyń mózgowych,

•    późne rozpoczęcie leczenia,

•    u pacjentów uprzednio leczonych kwasem acetylosalicylowym może wystąpić większe ryzyko krwawienia do mózgu, szczególnie gdy rozpoczęcie leczenia Actilyse jest opóźnione. Nie należy podawać więcej niż 0,9 mg alteplazy/kg masy ciała (maks. 90 mg) w przypadkach zwiększonego ryzyka krwawienia do mózgu,

•    w przypadku pacjentów powyżej 80 roku życia może występować zwiększone ryzyko krwawień i mniejsza korzyść z leczenia w porównaniu do młodszych pacjentów. Należy rozważyć stosunek korzyści do ryzyka indywidualnie dla każdego pacjenta.

Leczenie pacjentów nie powinno być rozpoczynane później niż w okresie do 4,5 godzin od chwili wystąpienia objawów z powodu niekorzystnego stosunku korzyści do ryzyka, gdyż

-    korzystny rezultat leczenia jest tym mniejszy im później leczenie zostaje włączone,

-    wzrasta stopień zagrożenia zgonem, szczególnie u pacjentów uprzednio leczonych kwasem acetylosalicylowym

-    wzrasta ryzyko wystąpienia poważnych krwawień.

Monitorowanie ciśnienia tętniczego podczas podawania leku we wlewie a także do 24 godzin po jego zakończeniu wydaje się być uzasadnione; wskazane jest także leczenie nadciśnienia drogą dożylną, jeśli ciśnienie skurczowe jest wyższe od 180 mmHg, a rozkurczowe wyższe niż 105 mmHg.

Korzyść terapeutyczna jest mniejsza w przypadku leczenia pacjentów z przebytym udarem lub z niekontrolowaną cukrzycą, tak więc stosunek korzyści do ryzyka u tych pacjentów jest mniejszy, ale ciągle zadowalający.

U pacjentów z udarem o bardzo małym nasileniu, ryzyko związane z leczeniem alteplazą przewyższa spodziewane korzyści terapeutyczne.

Pacjenci z bardzo ciężkim udarem narażeni są na większe ryzyko krwawienia wewnątrzmózgowego i zgonu, dlatego w takich przypadkach nie należy podawać alteplazy.

U pacjentów z rozległym obszarem martwicy niedokrwiennej występuje większe ryzyko niekorzystnych rezultatów podawania alteplazy, aż do ciężkiego krwawienia i zgonu włącznie. U tych pacjentów należy wnikliwie rozpatrzyć stosunek spodziewanej korzyści do ryzyka.

U pacjentów z udarem prawdopodobieństwo korzystnych rezultatów leczenia alteplazą maleje wraz z wiekiem, ze wzrostem stopnia ciężkości udaru, podwyższonym stężeniem glukozy we krwi, a jednocześnie w tej grupie chorych, niezależnie od leczenia, wzrasta prawdopodobieństwo kalectwa i śmierci lub krwawień śródczaszkowych. Actilyse nie należy stosować u pacjentów z ciężkim udarem (ocenionym klinicznie i (lub) za pomocą odpowiednich technik obrazowania) oraz u pacjentów, u których stężenie glukozy we krwi jest mniejsze niż 50 mg/dl lub większe niż 400 mg/dl.

Inne specjalne ostrzeżenia

Reperfuzja obszaru niedokrwiennego może spowodować obrzęk mózgu w strefie dotkniętej martwicą. Z powodu zwiększonego ryzyka krwawienia, nie należy rozpoczynać leczenia środkami hamującymi agregację płytek krwi w czasie pierwszych 24 godzin od zakończenia leczenia trombolitycznego alteplazą.

Actilyse a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Ryzyko krwawienia może wzrosnąć, jeżeli stosowano (wcześniej, w czasie podawania lub w ciągu pierwszych 24 godzin po zakończeniu leczenia alteplazą) następujące leki: pochodne kumaryny, doustne leki przeciwzakrzepowe, leki hamujące agregację płytek, niefrakcjonowaną heparynę, heparynę drobnocząsteczkową (LMWH) lub inne leki hamujące krzepnięcie.

Dla pacjentów leczonych trombolitycznie korzystne jest leczenie wspomagające lekami o działaniu antyagregacyjnym (kwas acetylosalicylowy, dipyridamol).

Jednoczesne stosowanie inhibitorów ACE (konwertazy angiotensynowej) może zwiększać ryzyko wystąpienia reakcji anafilaktoidalnych, ponieważ w opisywanych przypadkach wystąpienia tego typu reakcji odsetek pacjentów stosujących jednocześnie inhibitory ACE był większy.

W przypadku wątpliwości odnośnie stosowania leku Actilyse z innymi lekami należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Ciąża

Istnieją tylko ograniczone dane dotyczące stosowania alteplazy u kobiet w okresie ciąży.

Badania na zwierzętach z użyciem alteplazy w dawkach wyższych niż stosowane u ludzi wskazywały na opóźnienie rozwoju płodu i (lub) embriotoksyczność, wtórne wobec znanego działania farmakologicznego leku. Alteplaza nie wykazywała działania teratogennego.

W przypadkach zagrażających życiu należy uważnie rozważyć korzyści i potencjalne ryzyko wynikające ze stosowania leku.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy alteplaza przenika do mleka ludzkiego.

Płodność

Brak danych klinicznych dotyczących wpływu Actilyse na płodność. Badania na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na płodność.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Nie dotyczy.

3. JAK STOSOWAĆ ACTILYSE

Actilyse należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku wątpliwości należy skontaktować się lekarzem.

Podawanie Actilyse należy rozpocząć jak najszybciej po wystąpieniu pierwszych objawów.

Stosując zasady aseptyki należy rozpuścić proszek (10 mg, 20 mg lub 50 mg alteplazy) w załączonej do opakowania wodzie do wstrzykiwań (odpowiednio 10 ml, 20 ml lub 50 ml) tak, aby uzyskać stężenie 1 mg alteplazy w 1 ml. W celu dokładnego dawkowania alteplazy, należy używać pompy infuzyjnej. Jeśli jest to możliwe, należy zastosować osobny system infuzyjny, który jednocześnie zapewni dużą dokładność dawkowania. W fiolce zawierającej alteplazę występuje podciśnienie, dlatego najpierw należy wkłuć jeden koniec kaniuli do fiolki z wodą do wstrzykiwań, a dopiero potem drugi koniec do fiolki z alteplazą. Do rozpuszczonego w fiolce roztworu alteplazy nie należy dodawać innych leków. Nie należy także przez to samo dojście do żyły podawać równocześnie innych leków. Aby zapewnić pacjentowi otrzymanie pełnej dawki alteplazy, należy do minimum ograniczyć objętość płynu pozostającego w zestawie do wlewów. Przygotowany do wlewu roztwór (alteplaza + woda do wstrzykiwań, 1:1) można następnie rozcieńczyć jałowym roztworem soli fizjologicznej w stosunku 1:5 (nie należy używać wody do wstrzykiwań ani glukozy). W czasie rozpuszczania proszku należy stosować jedynie delikatne wstrząsanie, by uniknąć powstawania piany.

Po przygotowaniu roztwór należy zastosować w ciągu 8 godzin (jeśli znajduje się w temperaturze pokojowej) lub w ciągu 24 godzin, jeśli jest przechowywany w lodówce (2-8°C).

Dawkowanie w świeżym zawale mięśnia sercowego:

a ) 90-minutowy (przyspieszony) schemat dawkowania u pacjentów z zawałem mięśnia sercowego, u których można rozpocząć leczenie w okresie do 6 godzin od wystąpienia objawów

ml

15 mg w szybkim dożylnym wstrzyknięciu (bolus)

15

50 mg w postaci dożylnego wlewu w czasie 30 minut

50

35 mg w dożylnym wlewie w czasie następnej godziny do maksymalnej dawki 100 mg

35

U pacjentów o masie ciała mniejszej niż 65 kg, dawkę należy odpowiednio dostosować zgodnie z następującym schematem:

Stężenie alteplazy: 1 mg/ml

ml

15 mg w szybkim dożylnym wstrzyknięciu (bolus)

15

ml/kg mc.

0,75 mg/kg masy ciała we wlewie dożylnym w ciągu 30 minut (maks. 50 mg)

0,75

0,5 mg/kg masy ciała we wlewie dożylnym w czasie następnych 60 minut (maks. 35 mg)

0,5

b) 3-godzinny schemat dawkowania u pacjentów, u których można wdrożyć leczenie w okresie od 6 do 12 godzin od momentu wystąpienia objawów:

Stężenie alteplazy: 1mg/ml

ml

10 mg w szybkim dożylnym wstrzyknięciu (bolus)

10

50 mg w postaci dożylnego wlewu w czasie pierwszej godziny

50

ml/30 min

Po 10 mg w dożylnym wlewie co 30 minut w czasie następnych 2 godzin do maksymalnej dawki całkowitej 100 mg w ciągu 3 godzin

10

U pacjentów o masie ciała mniejszej niż 65 kg maksymalna podana dawka nie może być większa niż 1,5 mg/kg mc.

Maksymalna dopuszczalna dawka alteplazy wynosi 100 mg.

Leczenie wspomagające:

Możliwie jak najszybciej po wystąpieniu objawów należy podać kwas acetylosalicylowy w dawce 160-300 mg. Następnie należy przez czas nieograniczony kontynuować podawanie kwasu acetylosalicylowego w dawce 75-100 mg/dobę, o ile nie ma przeciwwskazań.

Heparynę należy podawać równocześnie we wlewie dożylnym co najmniej przez 24 godziny (co najmniej przez 48 godzin w schemacie przyspieszonego dawkowania). Zaleca się początkowo szybkie dożylne wstrzyknięcie (bolus) 5000 j.m. heparyny przed rozpoczęciem leczenia alteplazą, następnie podawanie heparyny we wlewie dożylnym w dawce 1000 j .m./godz. Podczas leczenia heparyną należy oznaczać APTT - czas częściowo aktywowanej tromboplastyny (1,5—2,5 razy wydłużony APTT w stosunku do wartości początkowej oznacza właściwą dawkę heparyny).

Dawkowanie w masywnej zatorowości płucnej:

Całkowitą dawkę 100 mg należy podać w ciągu 2 godzin. Największe doświadczenie uzyskano w stosowaniu następującego schematu dawkowania:

ml

10 mg w szybkim dożylnym wstrzyknięciu (bolus) w czasie 1-2 minut

10

90 mg w dożylnym wlewie w czasie następnych 2 godzin

90

U pacjentów o masie ciała poniżej 65 kg maksymalna podana dawka nie może być większa niż 1,5 mg/kg mc.

Leczenie wspomagające:

Po leczeniu trombolitycznym Actilyse należy rozpocząć (lub wznowić) leczenie heparyną, jeśli wartość APTT nie przekracza dwukrotnie górnego limitu normy.

Leczenie należy monitorować oznaczając APTT (1,5-2,5 razy wydłużony APTT w stosunku do wartości początkowej oznacza właściwą dawkę heparyny).

Dawkowanie w ostrym udarze niedokrwiennym:

Leczenie może być prowadzone wyłącznie przez lekarzy przeszkolonych i z doświadczeniem w dziedzinie neurologii.

Zalecana dawka wynosi 0,9 mg alteplazy/kg masy ciała (maksymalnie 90 mg) w dożylnym wlewie w ciągu godziny, przy czym 10% całkowitej dawki należy podać na początku w formie bolusa.

Leczenie musi być rozpoczęte możliwie najwcześniej w okresie 4,5 godziny od wystąpienia udaru. Wynik leczenia zależy od czasu podania produktu leczniczego, wcześniejsze podanie zwiększa prawdopodobieństwo pozytywnej reakcji na leczenie.

Leczenie wspomagające:

Nie przeprowadzono wystarczających badań dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania powyższego schematu w połączeniu z równoczesnym podawaniem heparyny i kwasu acetylosalicylowego wciągu pierwszej doby od wystąpienia objawów udaru niedokrwiennego.

Należy unikać stosowania kwasu acetylosalicylowego lub podawania heparyny dożylnie w okresie pierwszych 24 godzin po zastosowaniu Actilyse.

Jeżeli wymagane jest leczenie heparyną z powodu innych wskazań (np. zapobieganie zakrzepicy żył głębokich), dawka podanej podskórnie heparyny nie powinna być większa niż 10000 j .m. na dobę.

Niezgodności

Lek Actilyse (proszek po rozpuszczeniu) może być dalej rozcieńczany roztworem soli fizjologicznej maksymalnie w stosunku 1:5.

Nie należy go rozcieńczać wodą do wstrzykiwań ani roztworami węglowodanów do wlewów, np. roztworami glukozy. Actilyse nie należy mieszać z innymi lekami (także z heparyną) w tej samej fiolce ani w tym samym drenie.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki Actilyse

Po przedawkowaniu Actilyse zmniejsza się jej specyficzność w stosunku do włóknika. Może wystąpić znaczący spadek poziomu fibrynogenu i innych czynników krzepnięcia krwi.

W większości przypadków należy spodziewać się fizjologicznej regulacji poziomu czynników krzepnięcia po przerwaniu wlewu Actilyse. W przypadkach nasilonego krwawienia poleca się przetaczanie świeżo mrożonego osocza lub świeżej pełnej krwi. Można również podawać syntetyczne leki przeciwfibrynolityczne.

4. MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Jak każdy lek, Actilyse może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Częstość występowania działań niepożądanych została podana zgodnie z następującą klasyfikacją: bardzo często: działania niepożądane, które mogą wystąpić u więcej niż 1 spośród 10 pacjentów często: działania niepożądane, które mogą wystąpić od 1 do 10 spośród 100 pacjentów

niezbyt często: działania niepożądane, które mogą wystąpić od 1 do 10 spośród 1 000 pacjentów rzadko: działania niepożądane, które mogą wystąpić od 1 do 10 spośród 10 000 pacjentów bardzo rzadko: działania niepożądane, które mogą wystąpić u mniej niż 1 spośród 10 000 pacjentów, częstość nieznana: działania niepożądane, których częstość występowania nie jest znana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

Z wyjątkiem krwotoków śródczaszkowych, jako działań niepożądanych w ramach wskazania leczenie trombolityczne udaru niedokrwiennego oraz zaburzeń rytmu serca związanych z reperfuzją, jako działań niepożądanych w ramach wskazania leczenie trombolityczne zawału mięśnia serca, nie ma medycznych dowodów by zakładać, że jakościowy i ilościowy profil działań niepożądanych w ramach wskazań leczenie trombolityczne masywnej zatorowości płucnej oraz leczenie trombolityczne w ostrym udarze niedokrwiennym różni się od profilu działań niepożądanych w ramach wskazania leczenie świeżego zawału mięśnia sercowego.

Krwawienia

Najczęściej występującym działaniem niepożądanym po zastosowaniu produktu leczniczego są krwawienia prowadzące do obniżenia hematokrytu i stężenia hemoglobiny:

bardzo często


często


niezbyt często


rzadko


bardzo rzadko


krwawienia z uszkodzonych naczyń krwionośnych (np. krwiaki), krwawienia z miejsc po wkłuciach, cewnikowaniu

krwawienia śródczaszkowe (takie jak krwawienia do mózgu, krwiaki mózgu, wstrząs krwotoczny, ukrwotocznienie udaru, krwiaki śródczaszkowe, krwawienia podpajęczynówkowe) w leczeniu trombolitycznym ostrego udaru niedokrwiennego. Objawowe krwawienia do mózgu stanowią najczęstsze działania niepożądane w leczeniu trombolitycznym ostrego udaru niedokrwiennego (do 10% pacjentów, bez wzrostu całkowitej śmiertelności i chorobowości).

krwawienia do dróg oddechowych (takie jak krwawienia do gardła, krwawienia z nosa, krwioplucie)

krwawienia do przewodu pokarmowego (takie jak krwawienia do żołądka, krwawienia z wrzodów trawiennych, krwawienia do odbytnicy, krwawe wymioty, krew w kale, krwawienia do jamy ustnej, krwawienia z dziąseł), wybroczyny

krwawienia do układu moczowo-płciowego (takie jak krwiomocz, krwawienia do dróg moczowych)

krwawienia śródczaszkowe (takie jak krwawienia do mózgu, krwiaki mózgu, wstrząs krwotoczny, ukrwotocznienie udaru, krwiaki śródczaszkowe, krawienia podpajęczynówkowe) w leczeniu trombolitycznym świeżego zawału mięśnia sercowego oraz w leczeniu trombolitycznym masywnej zatorowości płucnej

krwiak osierdzia, krwawienia do przestrzeni pozaotrzewnowej (takie jak krwiak pozaotrzewnowy)

krwawienia z narządów miąższowych (takie jak krwawienia w obrębie wątroby i w obrębie płuc)

krwawienia do oka


Zgon lub trwałą niepełnosprawność obserwowano w przypadku pacjentów po przebytym udarze (włączając krwawienia śródczaszkowe) lub innych poważnych krwawieniach.

Jeśli wystąpi zagrażające życiu krwawienie, szczególnie krwawienie do mózgu, leczenie trombolityczne należy przerwać. Zwykle jednak, z powodu krótkiego okresu półtrwania alteplazy i jej małego wpływu na układ krzepnięcia, nie ma potrzeby uzupełniania czynników krzepnięcia.

U większości pacjentów z krwawieniem postępowanie polega na przerwaniu leczenia trombolitycznego i przeciwzakrzepowego, wypełnieniu łożyska naczyniowego i uciśnięciu krwawiącego naczynia. Można rozważyć podanie protaminy, jeśli w przeciągu 4 godzin od wystąpienia krwawienia podawano heparynę. U pacjentów nie odpowiadających na leczenie konwencjonalnymi metodami, wskazane jest przetoczenie preparatów krwi. Krioprecypitat, świeżo mrożone osocze i płytki krwi, należy przetaczać z kontrolowaniem parametrów klinicznych i laboratoryjnych po każdym przetoczeniu. Przetaczając krioprecypitat należy dążyć do osiągnięcia stężenia fibrynogenu równego 1g/l. Ostatnią alternatywą są leki przeciwfibrynolityczne.

Zaburzenia układu immunologicznego

niezbyt często    reakcje nadwrażliwości/reakcje rzekomoanafilaktyczne (np. wysypka,

pokrzywka, skurcz oskrzeli, obrzęk naczynioruchowy, spadek ciśnienia krwi, wstrząs lub każdy inny objaw związany z reakcjami alergicznymi)

bardzo rzadko    ciężkie reakcje anafilaktyczne

W rzadkich przypadkach stwierdzono przej ściowo przeciwciała przeciwko produktowi leczniczemu w niskich mianach, ale nie ustalono ich klinicznego znaczenia.

Zaburzenia układu nerwowego

bardzo rzadko    incydenty związane z układem nerwowym (np. napady padaczkowe, drgawki,

afazja (całkowita lub częściowa utrata zdolności posługiwania się lub rozumienia języka), majaczenie, ostry zespół mózgowy, pobudzenie, splątanie, depresja, psychoza) często występujące jednocześnie z krwotocznymi lub niedokrwiennymi incydentami naczyniowo-mózgowymi

Zaburzenia serca

Tak jak w przypadku innych leków trombolitycznych, jako następstwa zawału mięśnia sercowego i (lub) leczenia trombolitycznego były stwierdzane następujące zdarzenia:

bardzo często


często


niezbyt często


nawracające niedokrwienie / bóle dławicowe, niedociśnienie tętnicze i niewydolność serca / obrzęk płuc, zaburzenia rytmu serca związane z reperfuzją (np. skurcze dodatkowe, bloki przedsionkowo-komorowe od pierwszego stopnia do całkowitego, migotanie / trzepotanie przedsionków, przyspieszona lub spowolniona czynność serca, zaburzenia komorowego rytmu serca, częstoskurcz komorowy / migotanie komór, rozkojarzenie elektromechaniczne (EMD))

zatrzymanie krążenia, wstrząs kardiogenny i ponowny zawał mięśnia sercowego

zwrotna fala mitralna, zatorowość płucna, zatory w innych narządach / zatory mózgowe, ubytek przegrody międzykomorowej


Arytmia w wyniku reperfuzji może prowadzić do zatrzymania krążenia i zagrożenia życia i może wymagać użycia konwencjonalnych terapii antyarytmicznych

Zaburzenia naczyniowe

niezbyt często    zatorowość (choroba zakrzepowo-zatorowa), która może prowadzić do

zaburzeń w określonych narządach

Zaburzenia żołądka i jelit

często


nudności, wymioty

Badania diagnostyczne

bardzo często


często


obniżone ciśnienie krwi

podwyższona temperatura ciała

Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach

rzadko


zator tłuszczowy (zator cholesterolowy), który może prowadzić do zaburzeń w określonych narządach

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa, Tel: +48 22 49 21 301, Faks: +48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5.    JAK PRZECHOWYWAĆ ACTILYSE

Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Po rozpuszczeniu w wodzie do wstrzykiwań lek można przechowywać do 24 godzin w lodówce w temperaturze od 2°C do 8°C lub do 8 godzin w temperaturze poniżej 25 °C.

Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

Przed zastosowaniem leku sprawdzić termin ważności.

Nie stosować leku Actilyse po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.

6.    ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA I INNE INFORMACJE Co zawiera Actilyse

-    Substancją czynną leku jest alteplaza. Jedna fiolka zawiera 10 mg (Actilyse 10), 20 mg (Actilyse 20) lub 50 mg (Actilyse 50) alteplazy.

-    Inne składniki leku to: L-arginina, kwas fosforowy 10%, polisorbat 80, woda do wstrzykiwań (rozpuszczalnik).

Jak wygląda Actilyse i co zawiera opakowanie

Actilyse to proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do infuzji.

Rodzaj i wielkość opakowania:

Actilyse-10    1 fiolka zawierająca 10 mg alteplazy

1 fiolka z rozpuszczalnikiem - woda do wstrzykiwań 10 ml Actilyse 20    1 fiolka zawierająca 20 mg alteplazy

1 fiolka z rozpuszczalnikiem - woda do wstrzykiwań 20 ml Actilyse 50    1 fiolka zawierająca 50 mg alteplazy

1 fiolka z rozpuszczalnikiem - woda do wstrzykiwań 50 ml

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny:

Boehringer Ingelheim International GmbH

Ingelheim/Rhein

Niemcy

Wytwórca:

Boehringer Ingelheim Pharma GmbH & Co. KG Birkendorfer Strasse 65 D-88397 Biberach/Riss Niemcy

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

Polska

Boehringer Ingelehim Sp. z o.o. ul. Wołoska 5 02-675 Warszawa Tel. + 48 22 699 0 699

Data zatwierdzenia ulotki:

12