Imeds.pl

Aflobax 5 Mg/Ml

ULOTKA DLA PACJENTA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA

Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji

Levofloxacinum

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.

•    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

•    Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja.

•    Lek ten został przepisany ściśle określonej osobie i nie należy go przekazywać innym, gdyż może im zaszkodzić, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same.

•    Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane nie wymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.


Spis treści ulotki:

1. Co to jest Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji, i w jakim celu się go stosuje

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji

3.    Jak stosować Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji

4.    Możliwe działania niepożądane

5.    Jak przechowywać Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji

6.    Inne informacje

1.    CO TO JEST Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji, I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE

Lewofloksacyna należy do grupy leków zwanych fluorochinolonami, będących antybiotykami niszczącymi

bakterie. Lek służy do leczenia następujących zakażeń bakteryjnych:

-    pozaszpitalne zapalenie płuc,

-    trudne do leczenia zakażenia układu moczowego, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek (zakażenie nerek),

-    przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego,

-    zakażenia skóry i tkanek miękkich.

2.    INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji

Kiedy nie stosować leku Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji

-    Jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na lewofloksacynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji.

-    Jeśli pacj ent choruj e na padaczkę.

-    Jeśli pacjent choruje lub chorował w przeszłości na jakiekolwiek choroby ścięgien (np. zapalenie ścięgna), związane z podawaniem leków należących do grupy fluorochinolonów. Podczas przyjmowania leku Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji, może istnieć ryzyko podobnych zaburzeń, w tym ryzyko zerwania ścięgna.

-    Jeśli pacjentka jest w ciąży, podejrzewa, że może być w ciąży lub karmi piersią, ponieważ Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji, może mieć wpływ na dziecko.

-    Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji, jest przeznaczony do stosowania wyłącznie u osób dorosłych i nie należy go stosować u dzieci i młodzieży w okresie wzrostu (oraz w żadnym wypadku u młodzieży w wieku poniżej 18 lat).

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji

-    Jeśli w trakcie lub po zakończeniu stosowania leku Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji, wystąpi biegunka, szczególnie ciężka, przewlekająca się i (lub) z domieszką krwi, może być to objaw ciężkiego zakażenia jelit. W razie podejrzewania tego schorzenia, należy przerwać stosowanie leku Aflobax.

-    Rzadko obserwowano zapalenie ścięgna, mogące spowodować zerwanie, szczególnie ścięgna Achillesa. Ryzyko wystąpienia tego zaburzenia wzrasta u pacjentów w podeszłym wieku oraz w czasie jednoczesnego stosowania (w stanach zapalnych) kortykosteroidów, takich jak prednizolon.

W razie wystąpienia bólu i zmniejszonej ruchomości ścięgien objętych stanem zapalnym, należy skonsultować się z lekarzem.

-    Jeśli wystąpią silne i (lub) mogące stanowić zagrożenie życia reakcje alergiczne, należy niezwłocznie przerwać przyjmowanie leku Aflobax i udać się do najbliższej izby przyjęć. Reakcje alergiczne obejmują: szybkie bicie serca, niskie ciśnienie tętnicze krwi, gorączkę, trudności w oddychaniu, owrzodzenia w obrębie jamy ustnej, oczu, jelita i narządów płciowych.

-    Utrata apetytu, żółtaczka, ciemne zabarwienie moczu, świąd lub tkliwość w obrębie jamy brzusznej mogą być objawami choroby wątroby. Jeśli wystąpią takie objawy, należy niezwłocznie przerwać stosowanie leku Aflobax i skonsultować się z lekarzem pogotowia.

-    Należy unikać zbędnego narażenia na silne światło słoneczne lub sztuczne światło UV, takie jak lampy kwarcowe lub solarium.

Należy poinformować lekarza, jeśli pacjenta dotyczy którakolwiek z poniższych sytuacji

-    Jeśli u pacjenta kiedykolwiek występowały drgawki, napady drgawek lub uraz mózgu.

W razie wystąpienia drgawek, należy niezwłocznie przerwać przyjmowanie leku Aflobax i skonsultować się z lekarzem pogotowia.

-    Jeśli pacjent ma chore nerki lub wątrobę.

- Jeśli pacj ent choruj e na cukrzycę.

-    Jeśli pacjent lub członek jego rodziny ma zaburzenia metabolizmu, nazywane niedoborem dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD).

-    Jeśli pacjent ma zaburzenia psychiczne.

- Jeśli pacjent jest w podeszłym wieku i choruje na serce.

-    Jeśli u pacjenta osłabi się czucie w kończynach, należy przerwać przyjmowanie leku Aflobax i skonsultować się z lekarzem.

-    Jeśli pacjent ma wykonywane badania opioidów w moczu, uzyskane wyniki mogą być fałszywie dodatnie.

Stosowanie leku Aflobax z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również tych, które wydawane są bez recepty.

Nie zaleca się równoczesnego stosowania leku Aflobax z wymienionymi poniżej lekami.

-    Teofilina (stosowana w leczeniu chorób układu oddechowego), ponieważ może ona zwiększać ryzyko wystąpienia drgawek.

-    Fenbufen lub podobne niesteroidowe leki przeciwzapalne (stosowane w celu łagodzenia bólu i stanu zapalnego), ponieważ mogą one zwiększać ryzyko drgawek.

-    Antagoniści witaminy K.

Jeśli pacjent przyjmuje doustne leki przeciwzakrzepowe (antagoniści witaminy K, np. warfaryna), powinien poinformować o tym lekarza, który zleci kontrolowanie parametrów układu krzepnięcia, aby ocenić czy nie nasiliło się działanie leków przeciwzakrzepowych.

-    Steroidy (stosowane w stanach zapalnych), takie jak prednizolon. Podczas równoczesnego stosowania z lekiem Aflobax zwiększa się prawdopodobieństwo uszkodzenia ścięgna.

-    Probenecyd (stosowany w dnie moczanowej); może prowadzić do nadmiaru lewofloksacyny we krwi.

-    Cymetydyna (stosowana w chorobie wrzodowej), może prowadzić do nadmiaru lewofloksacyny we krwi.

-    Cyklosporyna (lek obniżający naturalne mechanizmy odporności). Stężenie leku we krwi może być wyższe podczas jednoczesnego przyjmowania lewofloksacyny.

-    Insulina lub tabletki obniżające poziom cukru we krwi, np. glibenklamid, podobnie jak lewofloksacyna mogą dodatkowo zmniejszać stężenie glukozy we krwi.

-    Leki stosowane do korygowania nieregularnego rytmu serca, takie jak chinidyna, prokainamid, dizopiramid, amiodaron, bretylium i ibutylid.

-    Leki stosowane w leczeniu depresji, takie jak amitryptylina, doksepina i imipramina.

-    Leki stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych, takie jak azytromycyna, klarytromycyna, dirytromycyna i erytromycyna.

Ciąża i karmienie piersią

Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Jeśli pacjentka jest w ciąży, przypuszcza, że jest w ciąży lub karmi piersią, nie powinna stosować leku Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji, gdyż może on mieć wpływ na dziecko.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Ponieważ podczas stosowania leku mogą wystąpić takie objawy, jak zawroty głowy, wymioty lub zaburzenia widzenia, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, przed sprawdzeniem reakcji na lek.

Ważne informacje o niektórych składnikach leku Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji

Lek zawiera 354 mg sodu w każdej fiolce; należy wziąć to pod uwagę u pacjentów stosujących dietę o małej zawartości sodu.

3. JAK STOSOWAĆ Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji

Zastosowana dawka lewofloksacyny zależy od rodzaju i stopnia ciężkości zakażenia. Lekarz lub pielęgniarka zdecyduje o sposobie podawania leku Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji.

Dawkowanie

Większość informacji podanych poniżej skierowana jest do lekarza lub pielęgniarki.

Dawkowanie u pacjentów z prawidłową czynnością nerek (klirens kreatyniny powyżej 50 ml/min):

Wskazanie

Dawkowanie dobowe (zależnie od ciężkości zakażenia)

Pozaszpitalne zapalenie płuc

500 mg raz lub dwa razy na dobę

Powikłane zakażenie układu moczowego, w tym odmiedniczkowe zapalenie nerek

250 mg1 raz na dobę

Przewlekłe bakteryjne zapalenie gruczołu krokowego

500 mg raz na dobę

Zakażenie skóry i tkanek miękkich

500 mg dwa razy na dobę

1: w przypadku ciężkiego zakażenia należy rozważyć zwiększenie dawki

Pacjenci w podeszłym wieku oraz pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby i prawidłową czynnością nerek powinni otrzymywać takie same dawki jak osoby dorosłe bez zaburzeń.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <50 ml/min):

U pacjentów z osłabioną czynnością, lekarz zmniejszy dawkę leku Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji, w następujący sposób:

ambulatoryjnej dializy otrzewnowej (CADO).

Klirens kreatyniny

250 mg/24 h

500 mg/24 h

250 mg/12 h

Pierwsza dawka 250 mg

Pierwsza dawka 500 mg

Pierwsza dawka 500 mg

50-20 ml/min

Następnie: 125 mg/24 h

Następnie: 250 mg/24 h

Następnie: 250 mg/12 h

19-10 ml/min

Następnie: 125 mg/48 h

Następnie: 125 mg/24 h

Następnie: 125 mg/12 h

< 10 ml/min (w tym hemodializa i CADO)1

Następnie: 125 mg/48 h

Następnie: 125 mg/24 h

Następnie: 125 mg/24 h

1: Nie ma konieczności podawania dodatkowej dawki po przeprowadzeniu hemodializy lub ciągłej


Długość leczenia

Czas trwania leczenia zależy od rodzaju choroby i reakcji pacjenta na leczenie. Jak w przypadku leczenia wszystkimi antybiotykami, stosowanie leku Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji, powinno być kontynuowane przez co najmniej 2 do 3 dni od normalizacji temperatury ciała lub ustąpienia objawów zakażenia.

Sposób podawania

Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji, jest produktem gotowym do podania i należy go podawać jedynie w powolnej infuzji dożylnej. Infuzję dawki 250 mg (50 ml) podaje się przez co najmniej 30 minut; infuzję dawki 500 mg (100 ml) podaje się przez co najmniej 60 minut (1 godzinę).

W przypadku wrażenia, że działanie produktu Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji, jest za mocne lub za słabe, należy poinformować lekarza lub farmaceutę.

Przepisana przez lekarza dawka powinna być najmniejszą dawką zapewniającą uzyskanie oczekiwanego działania.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji

Lekarz lub pielęgniarka upewni się, czy pacjent otrzymuje dożylnie właściwą dawkę. Przypadkowe przedawkowanie może prowadzić do wystąpienia objawów ze strony ośrodkowego układu nerwowego, w tym stanu splątania, zawrotów głowy, zaburzeń świadomości i napadów drgawek oraz zaburzeń serca, które mogą wywołać nieprawidłową częstość pracy serca. W przypadku przedawkowania wskazane może być leczenie objawowe. Lewofloksacyna nie jest usuwana podczas hemodializy. Nie ma swoistego antidotum.

Stosowanie u dzieci

Dzieci i młodzieży w okresie wzrostu (w każdym przypadku w wieku poniżej 18 lat) nie należy podawać leku Aflobax, ponieważ może to prowadzić do uszkodzenia chrząstek stawowych.

Stosowanie u osób w podeszłym wieku

Aflobax może wywoływać ból i zapalenie ścięgien.

4. MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Jak każdy lek, Aflobax może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiono działania niepożądane mogące wystąpić podczas stosowania leku Aflobax.

Bardzo rzadko mogą wystąpić ciężkie reakcje alergiczne. Zdarza się to po przyjęciu pierwszej dawki leku, a nawet po przerwaniu leczenia. W razie wystąpienia któregokolwiek z następujących działań niepożądanych podczas stosowania leku, należy niezwłocznie przerwać jego przyjmowanie i skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższej szpitalnej izby przyjęć. Objawy reakcji alergicznej obejmują:

■    szybkie bicie serca, niskie ciśnienie tętnicze krwi, trudności w oddychaniu, wstrząs,

■    obrzęk twarzy, języka i gardła, reakcje skórne, takie jak obrzęk i zaczerwienienie, zaburzenia krwi, owrzodzenia w obrębie jamy ustnej, oczu, jelita oraz narządów płciowych.

U niektórych osób mogą rozwinąć się poważne zaburzenia wątroby. Objawy zaburzeń wątroby obejmują zażółcenie skóry, ciemne zabarwienie moczu, tkliwość brzucha oraz utratę apetytu.

Do innych działań niepożądanych należą:

Częste działania niepożądane (występujące rzadziej niż u 1 na 10 osób)

Najczęstszymi działaniami niepożądanymi są nudności (mdłości) oraz biegunka. Jeśli wystąpi ciężka biegunka, która nie ustąpi szybko lub jeśli pojawi się w kale krew, należy przerwać przyjmowanie tabletek i niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Niezbyt częste działania niepożądane (występujące rzadziej niż u 1 na 100 osób)

■    zawroty głowy, uczucie wirowania, uczucie zmęczenia lub senności, ból głowy, trudności ze snem, utrata łaknienia, uczucie zdenerwowania,

■    wymioty, ból brzucha, wzdęcia, niestrawność, zaparcia,

■    osłabienie,

■    świąd skóry lub wysypka skórna oraz wystąpienie zakażeń grzybiczych,

■    zmniejszenie liczby krwinek (leukopenia) i zmiany w wątrobie prowadzące do bladości lub zażółcenia skóry.

Rzadkie działania niepożądane (występujące rzadziej niż u 1 na 1000 osób)

■    bardzo szybkie bicie serca, niskie ciśnienie tętnicze krwi,

■    zaburzenia krwi, ze zmniejszeniem liczby różnych rodzajów komórek we krwi (trombocytopenia, neutropenia) prowadzącym do nadmiernego siniaczenia lub krwawienia ze skóry,

■    mrowienie dłoni i stóp,

■    drżenie, lęk, depresja, urojenia, zmiany nastroju, uczucie rozdrażnienia lub splątania,

■    drgawki,

■    trudności w oddychaniu,

■    biegunka z domieszką krwi,

■    ból mięśni lub stawów, dyskomfort lub obrzęk ścięgien (stan zapalny),

■    ciężkie wysypki skórne.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (występujące rzadziej niż u 1 na 10 000 osób)

■    brak białych krwinek, wywołujący gorączkę, dreszcze i owrzodzenia jamy ustnej i gardła,

■    zaburzenia lub utrata słuchu, zaburzenia lub utrata smaku i węchu,

■    zaburzenia czucia, mrowienie, drętwienie kończyn górnych i dolnych,

■    omamy, myśli samobójcze,

■    niewydolność nerek, choroby wątroby, takie jak zapalenie wątroby,

■    zerwanie ścięgna (np. ścięgna Achillesa), osłabienie mięśni,

■    obniżenie poziomu cukru we krwi, szczególnie u pacjentów z cukrzycą,

■    nadwrażliwość na światło, nieostre lub podwójne widzenie lub zmienione postrzeganie barw,

■    obrzęk ust, języka lub oczu,

■    obrzęk płuc, wywołujący kaszel i trudności w oddychaniu,

■    ciężkie reakcje alergiczne, obejmujące przyspieszenie częstości akcji serca, niskie ciśnienie tętnicze krwi, trudności w oddychaniu i wstrząs.

Lek Aflobax może także powodować: zmiany rytmu serca, niedokrwistość lub brak czerwonych krwinek, ciężkie zaburzenia skórne, zaniki mięśniowe, ból, w tym ból pleców, ból w klatce piersiowej, ból kończyn górnych i kończyn dolnych, dzwonienie lub brzęczenie w uszach, zaburzenia czynności ruchowych. Może również wyzwalać napady porfirii u pacjentów podatnych na to schorzenie.

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane nie wymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.

5. JAK PRZECHOWYWAĆ LEK Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji

Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań, należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

Lekarz lub pielęgniarka zapewni prawidłowe przechowywanie leku Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji. Nie stosować leku Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji, po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę co zrobić z lekami, których się już nie potrzebuje. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. INNE INFORMACJE

Co zawiera lek Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji

-    Substancją czynną leku jest lewofloksacyna w postaci lewofloksacyny półwodnej. Jedna butelka zawierająca 100 ml leku Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji, zawiera 512,46 mg lewofloksacyny półwodnej, co odpowiada 500,00 mg lewofloksacyny (5 mg/ml).

-    Inne składniki leku to: chlorek sodu, kwas solny 1 N lub sodu wodorotlenek 1 N (do ustalenia pH 4,55,0) oraz woda do infuzji.

Leku Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji, NIE NALEŻY mieszać z innymi roztworami (np. wodorowęglanem sodu) ani z heparyną.

Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji, można podawać samodzielnie lub razem z roztworem 0,9% chlorku sodu, 5% roztworem glukozy, 2,5% roztworem glukozy w płynie Ringera oraz złożonymi roztworami do żywienia pozajelitowego (aminokwasy, węglowodany, elektrolity).

Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji, należy użyć natychmiast (w ciągu 3 godzin) po przedziurawieniu gumowej zatyczki, aby zapobiec skażeniu bakteriami. Nie ma konieczności ochrony przed światłem podczas podawania infuzji.

Jak wygląda lek Aflobax i co zawiera opakowanie

Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji, jest żółtawozielonym roztworem.

Szklana fiolka o pojemności 100 ml, zawierająca roztwór 5 mg/ml lewofloksacyny.

Dostępne są opakowania zawierające pojedynczą fiolkę lub opakowania szpitalne zawierające 5 fiolek.

Podmiot odpowiedzialny

Temapharm Sp. z o.o.

Ul. Żwirki i Wigury 81 02-091 Warszawa

Wytwórca

Laboratorios Normon, S.A.

Ronda de Valdecarrizo, 6 28760 Tres Cantos (Madryt)

Hiszpania

Szczegółowe informacje dotyczące produktu leczniczego dostępne są u przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

Temapharm Sp. z o.o.

Ul. Żwirki i Wigury 81 02-091 Warszawa Tel: 22 382 70 57

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Republika Czeska: Aflobax, 5 mg/ml roztok pro infuzi Republika Słowacji: Aflobax 5 mg/ml

Data zatwierdzenia ulotki:


Szczegółowe informacje dotyczące produktu leczniczego dostępne są u przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

Temapharm Sp. z o.o.

Ul. Żwirki i Wigury 81 02-091 Warszawa Tel: 22 382 70 57


Poniższe informacje przeznaczone są wyłącznie dla personelu medycznego i pracowników służby zdrowia:

Instrukcja dotycząca prawidłowego podania leku Aflobax

Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji, wskazany jest do stosowania jedynie w powolnej infuzji dożylnej raz lub dwa razy na dobę. Infuzję należy podawać, przez co najmniej 30 minut dla dawki 250 mg lewofloksacyny lub 60 minut dla dawki 500 mg lewofloksacyny w postaci roztworu do infuzji. Można po kilku dniach zmienić drogę podania ze stosowanej początkowo infuzji, na drogę doustną, stosując te same dawki, zgodnie ze stanem pacjenta.

Informacje ważne przed zastosowaniem leku, patrz punkt 2 Środki ostrożności

Zalecany czas infuzji wynosi, co najmniej 30 minut dla dawki 250 mg lewofloksacyny (50 ml roztworu do infuzji) lub 60 minut dla dawki 500 mg lewofloksacyny (100 ml roztworu do infuzji). Wiadomo, że podczas podawania dożylnego ofloksacyny może wystąpić tachykardia i przemijające obniżenie ciśnienia tętniczego. Rzadko w wyniku nagłego obniżenia ciśnienia tętniczego może dojść do zapaści krążeniowej. Jeśli ciśnienie tętnicze nagle obniży się podczas dożylnego podawania lewofloksacyny (l-izomer ofloksacyny), infuzję należy natychmiast przerwać.

Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji, należy użyć natychmiast (w ciągu 3 godzin) po przebiciu gumowego korka, aby zapobiec skażeniu bakteriami. Podczas infuzji dożylnej nie jest konieczna ochrona przed światłem.

Mieszanie z innymi roztworami do infuzji

Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji, wykazuje zgodność z następującymi roztworami do infuzji:

-    0,9% roztwór chlorku sodu

-    5% roztwór glukozy

-    2,5% roztwór glukozy w płynie Ringera

-    roztwory do żywienia pozajelitowego (aminokwasy, węglowodany, elektrolity).

Przed użyciem należy obejrzeć fiolkę. Można użyć jedynie, jeśli roztwór jest przejrzysty, zielonkawożółty i praktycznie bez widocznych cząstek.

Produktu Aflobax, 5 mg/ml, roztwór do infuzji, NTE NALEŻY mieszać z heparyną ani innymi roztworami o odczynie zasadowym (np. wodorowęglanem sodu)._


7