Imeds.pl

Baneocin (250 J.M. + 5 Mg)/G

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Baneocin

(250 j.m. + 5 mg)/g, maść (Bacitracinum + Neomycinum)

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

Lek ten należy zawsze stosować zgodnie z opisem w ulotce dla pacjenta lub według wskazań lekarza lub farmaceuty.

-    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

-    Należy zwrócić się do farmaceuty, jeśli potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja.

-    Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

- Jeśli po upływie 7 dni nie nastąpiła poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy skontaktować się z lekarzem.

Spis treści ulotki:

1.    Co to jest lek Baneocin i w jakim celu się go stosuje

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Baneocin

3.    Jak stosować lek Baneocin

4.    Możliwe działania niepożądane

5.    Jak przechowywać lek Baneocin

6.    Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest lek Baneocin i w jakim celu się go stosuje

Baneocin ma to maść do stosowania miejscowego na skórę.

Lek zawiera dwie substancje czynne o działaniu przeciwbakteryjnym - bacytracynę i neomycynę. Dzięki skojarzonej reakcji tych substancji lek ma szeroki zakres działania.

Bacytracyna zabija przede wszystkim bakterie Gram-dodatnie, a neomycyna zarówno bakterie Gram-dodatnie, jak i Gram-ujemne.

Baneocin nie działa na grzyby i wirusy.

Baneocin jest wskazany w miejscowym leczeniu bakteryjnych zakażeń małych powierzchni skóry (jak np. zakażenie niewielkich ran, zakażenie skóry w przebiegu odmrożeń i oparzeń).

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Baneocin

Kiedy nie stosować leku Baneocin:

•    jeśli pacjent jest uczulony na bacytracynę, neomycynę, inne antybiotyki aminoglikozydowe lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienione w punkcie 6)

• na duże powierzchnie skóry, w ciężkich uszkodzeniach skóry oraz długotrwale, ze względu na ryzyko toksycznego działania leku na nerki i słuch, z utratą słuchu włącznie

•    jeśli pacjent ma ciężkie zaburzenia czynności serca lub nerek

•    jeśli u pacjenta stwierdzono wcześniej uszkodzenie narządu słuchu (przedsionka lub ślimaka)

•    jeśli pacjent ma przedziurawioną (perforacja) błonę bębenkową, nie należy stosować maści do ucha zewnętrznego.

•    do oczu i na błony śluzowe,

•    na rany głębokie lub kłute, sączące zmiany chorobowe,

•    ciężkie oparzenia,

•    duże powierzchnie uszkodzonej skóry.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Jeśli którakolwiek z poniższych informacji budzi wątpliwości, przed rozpoczęciem stosowania leku Baneocin należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

• Jeśli w trakcie stosowania leku Baneocin wystąpi reakcja uczuleniowa lub wtórne zakażenie, należy natychmiast przerwać stosowanie leku i zwrócić się do lekarza.

•    Pacjenci uczuleni na ktorykolwiek lek z grupy antybiotyków aminoglikozydowych (jak np. streptomycyna, gentamycyna, tobramycyna) mogą być również uczuleni na lek Baneocin.

•    Jeśli wystąpią działania niepożądane, zwłaszcza podrażnienie w miejscu nałożenia leku lub pacjent stwierdzi brak poprawy, należy zaprzestać stosowania leku i skontaktować się z lekarzem.

•    Lek można stosować tylko na małej powierzchni skóry lub ran. Nie należy stosować leku w dużych dawkach, gdyż substancje czynne leku wchłonięte do krwi mogą spowodować uszkodzenie nerek

i słuchu.

•    Jeśli pacjent ma choroby narządu słuchu lub zaburzenia słuchu, przed zastosowaniem tego leku. należy skontaktować się z lekarzem.

• Jeśli u pacjenta występują zaburzenia czynności wątroby lub nerek, należy skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem tego leku.

•    W razie jednoczednego stosowania innych leków mogących uszkadzać nerki i słuch, przed zastosowaniem leku należy skontaktować się z lekarzem.

•    Podczas stosowania leku może wystąpić nadkażenie opornymi na lek drobnoustrojami (zwłaszcza grzybami), dlatego w razie nasilenia się objawów choroby należy zwrócić się do lekarza.

•    Należy unikać przebywania na słońcu oraz opalania się (w tym także w solarium) podczas stosowania leku, ponieważ może on powodować uczulenie na światło słoneczne i reakcje fototoksyczne.

Dzieci

Nie stosować u dzieci w wieku poniżej 12 lat.

Inne leki i Baneocin

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

W szczególności należy poinformować lekarza, jeśli:

■    pacjent ma otrzymać leki do znieczulenia ogólnego,

■    pacjent stosuje:

-    inne antybiotyki (leki stosowane w zakażeniach bakteryjnych),

-    leki moczopędne (leki zwiększające wytwarzanie moczu),

-    opioidowe leki przeciwbólowe,

-    leki zwiotczające mięśnie

Nie stosować leku jednocześnie z:

- lekami mogącymi uszkadzać nerki i narząd słuchu, jak silnie działające leki moczopędne, np. furosemid, kwas etakrynowy.

-    lekami mogącymi uszkadzać nerki, jak cefalosporyny lub antybiotyki aminoglikozydowe.

W razie wątpliwości, czy pacjent przyjmuje wyżej wymienione leki, należy zapytać lekarza lub farmaceutę.

Ciąża i karmienie piersią

W ciąży i w okresie karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży, lub gdy planuje ciążę, konieczna jest wcześniejsza konsultacja z lekarzem.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Nie jest znany wpływ leku Baneocin na prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn.

Lek zawiera lanolinę

Ze względu na zawartość lanoliny lek może powodować miejscową reakcję skórną (np. kontaktowe zapalenie skóry).

3. Jak stosować lek Baneocin

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z opisem w ulotce dla pacjenta lub według wskazań lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Stosować od 2 do 3 razy na dobę.

Cienką warstwę maści należy nakładać na chorobowo zmienione miejsce na skórze. W razie potrzeby można przykryć opatrunkiem.

Nie stosować dłużej niż 7 dni.

Jeśli po upływie 7 dni nie nastąpiła poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy zwrócić się do lekarza.

Nie należy stosować więcej niż 200 g leku Baneocin na dobę.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Baneocin

W razie zastosowania większej niż zalecana ilości leku Baneocin lub przypadkowego przyjęcia doustnego, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Baneocin stosowany w dużych dawkach na duże powierzchnie skóry, rany lub na uszkodzoną skórę może działać toksycznie na nerki, narząd słuchu i na układ nerwowy.

Pominięcie zastosowania leku Baneocin

Należy kontynuować stosowanie leku bez zwiększania następnej dawki.

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

W trakcie leczenia, zwłaszcza długotrwałego, mogą wystąpić reakcje uczuleniowe, jak:

-    rumień (czerwono-sine plamy na skórze, niekiedy z pęcherzami),

-    nadmierna suchość i łuszczenie skóry,

-    wysypka skórna i świąd.

Reakcje alergiczne, w tym ciężkie, występują rzadko (głównie w postaci wyprysku kontaktowego).

U około 50% pacjentów uczulonych na neomycynę może wystąpić uczulenie również na inne antybiotyki aminoglikozydowe.

Baneocin stosowany na duże powierzchnie uszkodzonej skóry może uszkadzać nerki, słuch, narząd słuchu lub działać na układ nerwowy.

Istnieje ryzyko uczulenia na światło lub reakcji fototoksycznych w przypadku przebywania na słońcu lub opalania się w solarium (promieniowanie UV).

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

5. Jak przechowywać lek Baneocin

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w temperaturze do 25°C. Chronić od światła.

Leku nie należy stosować po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera lek Baneocin

■    Substancjami czynnymi są: bacytracyna i neomycyna.

1 g maści zawiera 250 j.m. bacytracyny w postaci bacytracyny cynkowej i 5 mg neomycyny w postaci siarczanu neomycyny.

■    Pozostałe składniki to: lanolina i parafina biała płynna.

Jak wygląda lek Baneocin i co zawiera opakowanie

Lek ma postać maści.

Opakowanie:

tuba aluminiowa zawierająca 20 g maści, umieszczona w tekturowym pudełku wraz z ulotką.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Sandoz GmbH Biochemiestrasse 10 A-6250 Kundl, Austria

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do:

Sandoz Polska Sp. z o.o. ul. Domaniewska 50 C 02-672 Warszawa tel.: 22 209 70 00 e-mail: biuro.pl@sandoz.com

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Logo Sandoz

4