Imeds.pl

Cefotaxime Mylan

Wariant informacji: Proszek Do Sporządzania Roztworu Do Wstrzykiwań 500 Mg, pokaż więcej wariancji

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika

Cefotaxime Mylan, 0,5 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań Cefotaxime Mylan, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań Cefotaxime Mylan, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji

Cefotaksym

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

-    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

-    W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

-    Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki:

1.    Co to jest lek Cefotaxime Mylan i w jakim celu się go stosuje

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Cefotaxime Mylan

3.    Jak stosować lek Cefotaxime Mylan

4.    Możliwe działania niepożądane

5.    Jak przechowywać lek Cefotaxime Mylan

6.    Zawartość opakowania i inne informacje

1.    Co to jest lek Cefotaxime Mylan i w jakim celu się go stosuje

Lek Cefotaxime Mylan, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji jest antybiotykiem z grupy o nazwie „cefalosporyny”. Na ogół zwalcza on skutecznie wiele bakterii. Stosuje się go w leczeniu wielu ciężkich zakażeń bakteryjnych:

•    płuc (zapalenia płuc),

•    dróg moczowych,

•    błon pokrywających mózg (zapalenia opon mózgowo-rdzenieowych),

•    jamy brzusznej,

•    skóry i tkanki podskórnej,

•    narządów płciowych bakteriami rzeżączki,

•    zapobiegawczo, przed zabiegami na jelicie grubym.

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Cefotaxime Mylan Kiedy nie stosować leku Cefotaxime Mylan

-    jeśli pacjent ma uczulenie na cefotaksym lub inne antybiotyki cefalosporynowe,

-    jeśli u pacjenta wystąpiły wcześniej ostre i (lub) ciężkie reakcje alergiczne na penicylinę lub jakikolwiek inny antybiotyk beta-laktamowy.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki, jeżeli:

•    u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła reakcja alergiczna lub reakcja nadwrażliwości na penicylinę lub jakikolwiek inny lek z grupy penicylin (antybiotyków beta-laktamowych);

•    u pacjenta występują ciężkie alergie lub astma;

•    jeśli u pacjenta wystąpi ciężka uporczywa biegunka (krwawa). Może to oznaczać, że u pacjenta występuje zapalenie jelita grubego wywołane stosowaniem cefotaksymu. W takim przypadku należy natychmiast przerwać stosowanie leku Cefotaxime Mylan. Nie należy przyjmować leków

hamuj ących wypróżnienia;

•    pacjent ma zaburzenia czynności nerek;

•    pacjent stosuje dietę niskosodową (z małą zawartością soli).

Jeśli u pacjenta występuje którykolwiek z wymienionych powyżej stanów, lekarz może zdecydować o zmianie leczenia lub może udzielić specjalnych porad.

Lek Cefotaxime Mylan może spowodować zakażenie pacjenta drobnoustrojami, które są niewrażliwe na antybiotyki, dlatego lekarz będzie kontrolował stan pacjenta. W razie zakażenia lekarz może rozpocząć specjalne leczenie.

Podawanie w postaci wstrzyknięć domięśniowych

Lekarz może uznać, że konieczne jest podawanie tego leku w postaci wstrzyknięć domięśniowych. W takim przypadku do wstrzyknięcia będzie dodawana lidokaina w celu zmniejszania bólu. Jednak ta metoda podawania wstrzyknięć nie jest odpowiednia dla wszystkich pacjentów i nie należy jej stosować:

•    u niemowląt w wieku poniżej 30 miesięcy,

•    jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na lidokainę,

•    jeśli u pacjenta występuje nieregularne bicie serca,

•    jeśli u pacjenta występują schorzenia serca, które mogą powodować duszność lub obrzęki kostek. Jeśli u pacjenta występuje którykolwiek z opisanych powyżej stanów, należy poinformować o tym lekarza, tak aby mógł on podjąć decyzję o właściwym sposobie podawania leku.

Lek ten może zaburzać wyniki niektórych badań krwi. W razie wykonywania u pacjenta badań krwi (takich jak test Coombsa) lub oznaczenia cukru w moczu (próba Fehlinga redukcji cukrów) należy poinformować lekarza, że pacjent przyjmuje ten lek, ponieważ może on spowodować fałszywie dodatnie wyniki.

W razie przyjmowania leku Cefotaxime Mylan przez ponad 7 dni konieczne może być przeprowadzenie badań krwi.

Inne leki i Cefotaxime Mylan

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również tych, które wydawane są bez recepty.

Jednoczesne stosowanie

-    innych antybiotyków (takich jak penicyliny, aminoglikozydy, tetracykliny, erytromycyna i chloramfenikol),

-    leków moczopędnych (np. furosemidu),

-    probenecydu (stosowanego w leczeniu dny i zapalenia stawów)

może nasilać lub osłabiać działanie leku Cefotaxime Mylan. Jeśli pacjent stosuje te leki, należy o tym poinformować lekarza.

Jednoczesne stosowanie cefotaksymu może zmniejszać skuteczność doustnych środków antykoncepcyjnych. Z tego względu podczas leczenia lekiem Cefotaxime Mylan należy stosować dodatkowe metody zapobiegania ciąży.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Jeśli kobieta jest w ciąży lub gdy planuje ciążę, lekarz stwierdzi, czy leczenie lekiem Cefotaxime Mylan jest dla niej odpowiednie.

Lek Cefotaxime Mylan jest wydzielany do mleka w małych stężeniach. Z tego względu nie należy go stosować podczas karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Nie badano wpływu cefotaksymu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Jednak lek ten może spowodować u niektórych pacjentów zaburzenia świadomości, zaburzenia poruszania i zawroty głowy. W takim przypadku pacjent nie powinien prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Lek Cefotaxime Mylan zawiera sód

Omawiany lek zawiera 2,09 mmol/g (czyli 48 mg/g) sodu na dawkę. Należy to uwzględnić u pacjentów stosujących dietę z kontrolowaną zawartością sodu.

3.    Jak stosować lek Cefotaxime Mylan

Lek Cefotaxime Mylan jest zazwyczaj podawany przez lekarza lub pielęgniarkę.

W razie wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem lub fachowym personelem medycznym.

Lek Cefotaxime Mylan powinien być zawsze podawany dożylnie lub domięśniowo. Wstrzyknięcie zawsze wykonuje lekarz.

Dawka, sposób podawania i odstępy pomiędzy wstrzyknięciami zależą od wrażliwości drobnoustroju, ciężkości zakażenia oraz stanu pacjenta.

W jakiej dawce podawany będzie lek Cefotaxime Mylan?

W przypadku dorosłych i młodzieży (12 do 16-18 lat) dawka wynosi zazwyczaj 1 g i jest podawana co 12 godzin. W przypadku ciężkich zakażeń można ją zwiększyć do 12 g na dobę, podawanych w 3-4 dawkach. W przypadku zakażeń wywołanych przez bakterie Pseudomonas wrażliwe na cefotaksym, konieczne jest zazwyczaj stosowanie dawek dobowych przekraczających 6 g.

Dzieci: Dawka zależy od masy ciała i wynosi zazwyczaj 50-100 mg/kg mc./dobę w 2-4 dawkach podzielonych. W przypadku bardzo ciężkich zakażeń konieczne może być stosowanie dawek wynoszących maksymalnie 200 mg/kg mc./dobę.

Noworodki (0-27 dni): Zalecana dawka wynosi 50 mg/kg mc./dobę w 2-4 dawkach podzielonych. W przypadku ciężkich zakażeń konieczne może być stosowanie dawek wynoszących maksymalnie 150-200 mg/kg mc./dobę.

Stosowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

Jeśli stan nerek jest bardzo ciężki (klirens kreatyniny < 5 ml/min), lekarz zmniejszy dawkę o połowę po podaniu normalnej dawki początkowej.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Cefotaxime Mylan

Nie jest to prawdopodobne, ponieważ wstrzyknięcie podaje lekarz.

W razie wystąpienia złego samopoczucia po wstrzyknięciu należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Przerwanie stosowania leku Cefotaxime Mylan

Podawanie leku Cefotaxime Mylan będzie kontynuowane do czasu ustąpienia zakażenia.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

4.    Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Bardzo często: Często:

Niezbyt często: Rzadko:

Bardzo rzadko: Częstość nieznana:


występujące częściej niż u 1 na 10 pacjentów

występujące u 1 do 10 na 100 pacjentów

występujące u 1 do 10 na 1000 pacjentów

występujące u 1 do 10 na 10 000 pacjentów

występujące rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów

częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych

Bardzo częste działania niepożądane

- przejściowy ból w miejscu wstrzyknięcia.

Niezbyt częste działania niepożądane

-    zmniej szona liczba białych krwinek lub płytek krwi,

-    tzw. reakcja Jarischa-Herxheimera, obejmująca gorączkę, dreszcze, ból głowy i ból mięśni,

-    drgawki,

-    biegunka,

-    zmiany aktywności enzymów wątrobowych,

- wysypka, świąd i szczególna wysypka skórna o nazwie pokrzywka,

-    zaburzenia czynności nerek,

-    gorączka,

-    stan zapalny miejsca wstrzyknięcia i żył (zakrzepowe zapalenie żył).

Częstość nieznana:

-    zakażenia niewrażliwymi drobnoustrojami („nadkażenia”),

-    zmniejszenie liczby pewnego rodzaju krwinek białych (neutropenia),

-    ciężki stan, w którym następuje zmniejszenie liczby białych krwinek lub ich całkowity brak (agranulocytoza),

-    mała liczba krwinek czerwonych (niedokrwistość),

-    reakcje rzekomoanafilaktyczne (ich nasilenie może wahać się od łagodnego do ciężkiego, łącznie z nagłą, uogólnioną reakcją, która może prowadzić do zagrażającego życiu wstrząsu anafilaktycznego [np. zaburzenia oddychania, spadek ciśnienia krwi, szybkie tętno]),

-    ciężkie reakcje alergiczne, takie jak obrzęk twarzy, gardła i warg (obrzęk naczynioruchowy),

-    skurcz oskrzeli,

-    ból i zawroty głowy,

-    zaburzenia mózgu (np. zaburzenia świadomości, zaburzenia poruszania),

-    niemiarowe bicie serca,

- nudności, wymioty,

-    ból brzucha,

-    ciężkie zakażenie bakteryjne jelita, znane jako rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego (łącznie z ciężką, uporczywą lub krwawą biegunką z towarzyszącym bólem brzucha lub gorączką),

-    zapalenie wątroby, czasem z żółtaczką,

-    ciężkie stany skóry, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, rumień wielopostaciowy i toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka,

-    odwracalne zapalenie nerek,

-    reakcje na lidokainę w przypadku podawania leku Cefotaxime Mylan we wstrzyknięciu domięśniowym.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do:

Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów

Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181C

PL-02 222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301

Faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Dzialania niepożądane można zgłaszać również podmiotowi odpowiedzialnemu.Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Cefotaxime Mylan

Za przechowywanie leku Cefotaxime Mylan odpowiada lekarz lub farmaceuta. Odpowiadają oni również za prawidłową utylizację wszelkich niewykorzystanych resztek leku Cefotaxime Mylan.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących temperatury przechowywania.

Fiolkę przechowywać w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6.    Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Cefotaxime Mylan

1 fiolka leku Cefotaxime Mylan 0,5 g zawiera 0,524 g cefotaksymu sodowego, co odpowiada 0,5 g cefotaksymu.

1 fiolka leku Cefotaxime Mylan 1 g zawiera 1,048 g cefotaksymu sodowego, co odpowiada 1 g cefotaksymu. 1 fiolka leku Cefotaxime Mylan 2 g zawiera 2,096 g cefotaksymu sodowego, co odpowiada 2 g cefotaksymu.

Lek nie zawiera żadnych innych składników.

Jak wygląda lek Cefotaxime Mylan i co zawiera opakowanie

Cefotaxime Mylan to proszek o barwie białej do żółtawej w bezbarwnej szklanej fiolce.

Wielkości opakowań:

10 fiolek

Podmiot odpowiedzialny

Mylan S.A.S.

117 Allee des Pacrs 69800 Saint-Priest Fracnja

Importer

Agila Specialties Polska Sp. z o.o. ul. Daniszewska 10 03-230 Warszawa Polska

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat leku oraz jego nazw w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego: Mylan Sp. z o.o.

Al. KEN 95 02-777 Warszawa Tel: +48 22 546 64 00 Fax: +48 22 546 64 03

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Cefotaxime Mylan, 0,5 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań Cefotaxime Mylan, 1 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań Cefotaxime Mylan, 2 g, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji

Cefotaksym

Pełne informacje dotyczące przepisywania leku podano w Charakterystyce Produktu Leczniczego Dawkowanie:

Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat:

Dawką zazwyczaj stosowaną u dorosłych i młodzieży jest 1 g co 12 godzin. Dawkowanie może jednak się różnić w zależności od ciężkości zakażenia, wrażliwości drobnoustrojów, będących przyczyną zakażenia oraz stanu pacjenta. W ciężkich przypadkach dawkę dobową można zwiększyć do 12 g. Dawki dobowe do 6 g można dzielić na co najmniej dwa podania leku w odstępach co 12 godzin. Większe dawki dobowe należy dzielić na co najmniej 3 do 4 podań leku w odstępach odpowiednio co 8 lub 6 godzin.

Poniższa tabela może stanowić wytyczne dotyczące dawkowania.

Rodzaj zakażenia

Pojedyncza

dawka

cefotaksymu

Odstęp

pomiędzy

dawkami

Dobowa

dawka

cefotaksymu

Typowe zakażenia, w których udowodniono lub podejrzewa się obecność wrażliwych bakterii

1 g

12 godz.

2 g

Zakażenia, w których udowodniono lub podejrzewa się obecność różnych bakterii o wrażliwości dużej do średniej

2 g

12 godz.

4 g

Ciężkie zakażenia

2-3 g

8 godz. 6 godz.

6-9 g

8-12 g

Niemowlęta, małe dzieci (28 dni do 23 miesięcy) i dzieci (2 do 11 lat)

Zazwyczaj stosowana dawka to 50 do 150 mg cefotaksymu w zależności od ciężkości zakażenia na kilogram masy ciała na dobę w 2 do 4 dawkach podzielonych (co 12-6 godzin).

W przypadku bardzo ciężkich zakażeń konieczne może być stosowanie dawek wynoszących maksymalnie 200 mg/kg mc./dobę. W przypadku dzieci o masie ciała > 50 kg należy stosować dawkowanie jak u osób dorosłych, bez przekraczania dawki dobowej wynoszącej 12 g.

Noworodki (0-27 dni)

Zalecana dawka wynosi 50 mg cefotaksymu na kilogram masy ciała na dobę w 2 do 4 dawkach podzielonych (co 12-6 godzin). W przypadku stanów zagrażających życiu konieczne może być zwiększenie dawki dobowej. W przypadku ciężkich zakażeń podawano 150-200 mg/kg mc./dobę w dawkach podzielonych. Poniższa tabela może stanowić wytyczne dotyczące dawkowania.

Wiek

Dobowa dawka cefotaksymu

0-7 dni

8 dni — 1 miesiąc

50 mg/kg mc. co 12 godz. dożylnie 50 mg/kg mc. co 8 godz. dożylnie

Osoby w podeszłym wieku

Nie jest konieczne dostosowanie dawki, pod warunkiem prawidłowej czynności nerek i wątroby.

Rzeżączka

W przypadku rzeżączki podaje się (domięśniowo lub dożylnie) pojedyncze wstrzyknięcie leku Cefotaxime Mylan 0,5 g — 1 g. W przypadku zakażeń powikłanych należy wziąć pod uwagę dostępne oficjalne wytyczne. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć kiłę.

Zakażenia w obrębie jamy brzusznej

W leczeniu zakażeń w obrębie jamy brzusznej cefotaksym należy stosować w skojarzeniu z antybiotykiem działającym przeciw bakteriom beztlenowym (patrz punkt 5.1).

Bakteryjne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych Dorośli i młodzież w wieku powyżej 12 lat

W przypadku osób dorosłych zaleca się stosowanie dawek dobowych wynoszących 6 do 12 g podzielonych na równe dawki podawane co 6 do 8 godzin.

Niemowlęta i dzieci (wiek od 1 miesiąca do 12 lat)

150 do 200 mg/kg mc. podzielone na równe dawki podawane co 6 do 8 godzin.

Noworodki

W przypadku noworodków w wieku 0-7 dni można podawać 50 mg/kg mc. cefotaksymu co 12 godzin, a w przypadku niemowląt w wieku 8-28 dni — co 8 godzin.

Czas trwania leczenia

Czas trwania leczenia lekiem Cefotaxime Mylan zależy od stanu klinicznego pacjenta i waha się w zależności od przyczyny choroby. Podawanie leku Cefotaxime Mylan należy kontynuować aż do ustąpienia objawów lub potwierdzenia, że uzyskano eradykację bakterii.

W przypadku zakażeń spowodowanych przez Streptococcus pyogenes konieczne jest kontynuowanie leczenia przez co najmniej 10 dni (leczenie pozajelitowe można zamienić na odpowiednie leczenie doustne przed upływem 10 dni).

Zaburzenia czynności nerek

W przypadku dorosłych pacjentów z klirensem kreatyniny wynoszącym < 5 ml/min dawka początkowa jest równa zalecanej zwyczajnej dawce, ale dawkę podtrzymuj ącą należy zmniejszyć o połowę, nie zmieniaj ąc częstości dawkowania.

Dializa lub dializa otrzewnowa

W przypadku pacjentów poddawanych hemodializie lub dializie otrzewnowej dożylne wstrzyknięcie 0,5 do 2 g podawane pod koniec dializy i powtarzane co 24 godziny wystarczy do skutecznego leczenia większości zakażeń.

Zgodność

Lek Cefotaxime Mylan jest zgodny z:

Roztworem chlorku sodu 0,9%, glukozy 10%, mleczanem Ringera, roztworem lidokainy 1,0%.

-    Przy rekonstytucji roztworu należy stosować techniki aseptyczne.

-    Odtworzony roztwór należy podawać natychmiast.

-    Niewykorzystaną ilość roztworu należy wyrzucić.

Leku Cefotaxime Mylan nie należy rozpuszczać w roztworach o pH większym niż 7,5 (np. dwuwęglan sodu).

Infuzja dożylna

W przypadku krótkotrwałych infuzji dożylnych 1 g lub 2 g lek Cefotaxime Mylan należy rozpuścić w 4050 ml wody do wstrzykiwań lub innym zgodnym roztworze.

W przypadku długotrwałych infuzji dożylnych 2 g lek Cefotaxime Mylan należy rozpuścić w 100 ml

odpowiedniego roztworu, takiego jak chlorek sodu 0,9% lub izotoniczny roztwór glukozy.

W celu przygotowania infuzji za pomocą fiolek ze złączem infuzyjnym lub jałowym urządzeniem przejściowym, należy zdjąć przykrywkę zabezpieczającą i bezpośrednio podłączyć worek z płynem infuzyjnym. Igła w zamknięciu automatycznie przekłuje korek fiolki. Uciśnięcie worka z płynem infuzyjnym spowoduje przemieszczenie rozpuszczalnika do fiolki.

Należy dokonać rekonstytucji roztworu potrząsając fiolkę i, na koniec, spowodować przemieszczenie gotowego do użycia odtworzonego roztworu z powrotem do worka z płynem infuzyjnym.

Wstrzykniecie dożylne

Lek Cefotaxime Mylan 0,5 g rozpuszcza się w 2 ml wody do wstrzykiwań lub lek Cefotaxime Mylan 1 g rozpuszcza się w 4 ml wody do wstrzykiwań.

Wstrzyknięcie domięśniowe

Lek Cefotaxime Mylan 0,5 g rozpuszcza się w 2 ml wody do wstrzykiwań lub lek Cefotaxime Mylan 1,0 g rozpuszcza się w 4 ml wody do wstrzykiwań.

Aby zapobiegać bólowi spowodowanemu przez wstrzyknięcie, można rozpuścić lek Cefotaxime Mylan 0,5 g w 2 ml 1% roztworu chlorowodorku lidokainy lub lek Cefotaxime Mylan 1 g można rozpuścić w 4 ml % roztworu chlorowodorku lidokainy (tylko w przypadku dorosłych).

Po rekonstrukcji roztwór powinien być przezroczysty i jasnożółty do brązowo-żółtego. Nie należy stosować, jeżeli widoczne są cząstki stałe. Wyłącznie do jednorazowego użytku.

W poniższej tabeli przedstawiono obj ętość rozpuszczalnika dla każdej wielkości fiolki.

Sposób podania

Wielkość fiolki

Krótka

infuzja dożylna

Długotrwała infuzja dożylna

Wstrzyknięcie

dożylne

Wstrzyknięcie

domięśniowe

0,5 g

-

-

2 ml

2 ml

1 g

40-50 ml

-

4 ml

4 ml

2 g

40-50 ml

100 ml

10 ml

-