Imeds.pl

Cipronex 2 Mg/Ml

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika Cipronex, 2 mg/ml, roztwór do infuzji

Ciprofloxacinum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

-    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

-    W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki.

-    Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

-    Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

1.    Co to jest lek Cipronex i w jakim celu się go stosuje

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Cipronex

3.    Jak stosować lek Cipronex

4.    Możliwe działania niepożądane

5.    Jak przechowywać lek Cipronex

6.    Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest lek Cipronex i w jakim celu się go stosuje

Lek Cipronex jest antybiotykiem z grupy fluorochinolonów. Substancją czynną jest cyprofloksacyna. Cyprofloksacyna działa niszcząc bakterie powodujące zakażenia. Działa tylko na określone szczepy bakterii.

Dorośli

Lek Cipronex, roztwór do infuzji jest stosowany u osób dorosłych w leczeniu następujących zakażeń bakteryjnych:

•    zakażenia układu oddechowego;

•    długotrwałe lub nawracające zakażenia ucha lub zatok;

•    zakażenia układu moczowego;

•    zakażenia jąder lub kanalików nasiennych;

•    zakażenia narządów płciowych u kobiet;

•    zakażenia układu pokarmowego oraz zakażenia wewnątrz j amy brzusznej;

•    zakażenia skóry i tkanek miękkich;

•    zakażenia kości i stawów;

•    leczenie zakażeń u pacjentów z bardzo małą liczbą białych krwinek (neutropenia);

•    zapobieganie zakażeniom u pacjentów z bardzo małą liczbą białych krwinek (neutropenia);

•    narażenie na wdychanie pałeczek wąglika.

Jeśli zakażenie jest ciężkie lub wywołane przez więcej niż jeden rodzaj bakterii, lekarz może zalecić dodatkowy antybiotyk, do zastosowania razem z lekiem Cipronex.

Dzieci i młodzież

Lek Cipronex, roztwór do infuzji jest stosowany u dzieci i młodzieży, pod specjalistyczną kontrolą lekarską, w leczeniu następujących zakażeń bakteryjnych:

•    zakażenia płuc i oskrzeli u dzieci i młodzieży chorych na mukowiscydozę;

•    powikłane zakażenia układu moczowego, w tym zakażenia nerek (odmiedniczkowe zapalenie nerek);

•    narażenie na wdychanie pałeczek wąglika.

Lek Cipronex może również być zastosowany do leczenia innych ciężkich zakażeń u dzieci i młodzieży, jeśli lekarz uzna to za konieczne.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Cipronex Kiedy nie stosować leku Cipronex:

•    jeśli pacjent ma uczulenie na cyprofloksacynę, na inne leki z grupy chinolonów lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);

•    jeśli pacjent przyjmuje jednocześnie tyzanidynę (patrz punkt 2 - „Cipronex a inne leki”).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed zastosowaniem leku Cipronex Należy poinformować lekarza, jeśli:

•    pacjent ma lub kiedykolwiek miał problemy z nerkami, ponieważ może być konieczna zmiana dawki leku;

•    pacjent choruje na padaczkę lub ma inne zaburzenia neurologiczne;

•    pacjent miał w przeszłości problemy ze ścięgnami podczas leczenia takimi antybiotykami, jak Cipronex;

•    pacjent choruje na miastenię (rodzaj osłabienia mięśni);

•    pacjent miał w przeszłości nieprawidłowy rytm serca (arytmia);

•    u pacjenta stwierdzono wrodzone lub występujące w rodzinie wydłużenie odstępu QT (widoczne w zapisie EKG - badaniu aktywności elektrycznej serca);

•    pacjent ma zaburzenia równowagi elektrolitowej we krwi (zwłaszcza małe stężenie potasu i magnezu we krwi);

•    pacjent ma bardzo wolny rytm serca (zwany bradykardią);

•    pacjent ma słabą pracę serca (niewydolność serca);

•    pacjent przebył zawał mięśnia sercowego;

•    pacjent stosuje inne leki mogące powodować zmiany w zapisie EKG (patrz punkt - „Cipronex a inne leki”).

Należy zachować ostrożność stosując lek u kobiet w ciąży i u osób w podeszłym wieku (powyżej 65 roku życia).

Podczas stosowania leku Cipronex

Jeżeli podczas przyjmowania leku Cipronex wystąpi którykolwiek z poniższych objawów, należy natychmiast poinformować lekarza. Lekarz zadecyduje, czy trzeba przerwać stosowanie leku Cipronex.

   Ciężka, nagła reakcja alergiczna (reakcja anafilaktyczna lub wstrząs, obrzęk naczynioruchowy). Z niewielkim prawdopodobieństwem, ale nawet po przyjęciu pierwszej dawki może wystąpić ciężka reakcja alergiczna, z następującymi objawami: ucisk w klatce piersiowej, zawroty głowy, nudności, omdlenia lub zawroty głowy podczas wstawania. Jeżeli tak się stanie, należy przerwać stosowanie leku Cipronex i natychmiast skontaktować się z lekarzem.

•    Sporadycznie może wystąpić ból i obrzęk stawów oraz zapalenie ścięgna, szczególnie u pacjentów w podeszłym wieku i leczonych jednocześnie kortykosteroidami. Jeżeli pojawią się pierwsze objawy w postaci bólu lub zapalenia należy przerwać przyjmowanie leku Cipronex i

odciążyć bolesny obszar. Należy unikać nadmiernego wysiłku, ponieważ może on zwiększać ryzyko zerwania ścięgna.

•    Jeśli u pacjenta występuje padaczka lub inne schorzenia neurologiczne, takie jak: niedokrwienie mózgu lub udar, mogą wystąpić działania niepożądane ze strony ośrodkowego układu nerwowego. Jeśli tak się stanie, należy przerwać stosowanie leku Cipronex i natychmiast skontaktować się z lekarzem.

•    Po pierwszym przyjęciu leku Cipronex mogą wystąpić reakcje psychiczne. Jeśli u pacjenta występuje depresja lub psychoza, objawy tych chorób mogą się nasilać podczas stosowania leku Cipronex. Jeśli tak się stanie, należy przerwać stosowanie leku Cipronex i natychmiast skontaktować się z lekarzem.

•    Mogą wystąpić objawy neuropatii, takie jak: ból, uczucie palenia, mrowienie, drętwienie i (lub) osłabienie. Jeśli tak się stanie, należy przerwać stosowanie leku Cipronex i natychmiast skontaktować się z lekarzem.

•    Podczas przyjmowania antybiotyków, w tym leku Cipronex, lub nawet przez kilka tygodni po zakończeniu leczenia może pojawić się biegunka. Jeżeli będzie ona ciężka lub uporczywa, albo pacjent zauważy krew lub śluz w stolcu, należy natychmiast przerwać stosowanie leku Cipronex, ponieważ może to zagrażać życiu. Nie należy przyjmować leków, które hamują lub spowalniają ruchy jelit i należy skontaktować się z lekarzem.

•    Jeżeli pacjent oddaje próbkę krwi lub moczu do analizy, należy poinformować lekarza lub personel laboratorium o tym, że stosuje się lek Cipronex.

•    Lek Cipronex może spowodować uszkodzenie wątroby. Jeśli pacjent zauważy następujące objawy: utrata apetytu, żółtaczka (zażółcenie skóry), ciemny mocz, swędzenie skóry lub drażliwość żołądka, należy przerwać stosowanie leku Cipronex i natychmiast skontaktować się z lekarzem.

•    Lek Cipronex może zmniejszać liczbę białych krwinek co może powodować zmniejszenie odporności na zakażenia. Jeżeli pacjent zauważy, że podczas zakażenia występują takie objawy, jak: gorączka i silne pogorszenie stanu ogólnego lub gorączka z miejscowymi objawami zakażenia, takimi jak: ból gardła, krtani, jamy ustnej i problemy z układem moczowym, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Będzie zlecone badanie krwi, żeby sprawdzić, czy nie doszło do zmniejszenia liczby białych krwinek (agranulocytoza). Należy pamiętać, żeby poinformować lekarza o przyjmowaniu tego leku.

•    Jeżeli u pacjenta lub w jego rodzinie występuje niedobór dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej (G6PD), należy poinformować o tym lekarza, gdyż stosowanie cyprofloksacyny stwarza ryzyko niedokrwistości (anemii).

•    Podczas przyjmowania leku Cipronex skóra staje się bardziej wrażliwa na światło słoneczne i promieniowanie ultrafioletowe (UV). Należy unikać narażenia na silne światło słoneczne lub sztuczne promienie UV (np. w solarium).

•    Jeśli u pacjenta wystąpią zaburzenia widzenia lub jakiekolwiek działania niepożądane dotyczące oczu, należy niezwłocznie skonsultować się z okulistą.

Cipronex a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Nie stosować leku Cipronex jednocześnie z tyzanidyną, ponieważ może to powodować objawy niepożądane, takie jak niskie ciśnienie krwi i senność (patrz punkt 2 - „Kiedy nie stosować leku Cipronex”).

Następujące leki będą w organizmie człowieka wchodzić w reakcję z lekiem Cipronex.

Przyjmowanie leku Cipronex jednocześnie z tymi lekami może wpływać na ich działanie lecznicze. Może to również zwiększyć prawdopodobieństwo wystąpienia objawów niepożądanych.

Jeśli pacjent przyjmuje inne leki, które mogą wpływać na rytm serca, leki należące do grupy leków przeciwarytmicznych (np. chinidyna, hydrochinidyna, dyzopiramid, amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne, niektóre leki przeciwbakteryjne (należące do grupy makrolidów) lub niektóre leki przeciwpsychotyczne, koniecznie powinien powiedzieć o tym lekarzowi.

Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent stosuje którykolwiek z poniższych leków:

•    warfaryna lub inny doustny lek przeciwzakrzepowy (np. acenokumarol, fenprokumon, fluindion);

•    probenecyd (stosowany w dnie moczanowej);

•    metotreksat (stosowany w niektórych rodzajach raka, w łuszczycy, w reumatoidalnym zapaleniu stawów);

•    teofilina (stosowana w zaburzeniach oddychania);

•    tyzanidyna (stosowana w celu zmniejszenia nadmiernego napięcia mięśni w stwardnieniu rozsianym);

•    klozapina (lek przeciwpsychotyczny);

•    ropinirol (stosowany w chorobie Parkinsona);

•    fenytoina (stosowana w padaczce);

•    metoklopramid (zapobiegający nudnościom i wymiotom);

•    omeprazol (stosowany w leczeniu zgagi i choroby wrzodowej);

•    cyklosporyna (stosowana po przeszczepieniu narządu);

•    glibenklamid (stosowany w cukrzycy);

•    duloksetyna (stosowana w depresji, zaburzeniach lękowych lub bólu w neuropatii cukrzycowej);

•    lidokaina (stosowana przeciwbólowo oraz w zaburzeniach rytmu serca);

•    syldenafil (stosowany w zaburzeniach erekcji).

Lek Cipronex może zwiększać stężenie następujących leków we krwi:

•    pentoksyfilina (stosowana w zaburzeniach krążenia);

•    kofeina.

Stosowanie leku Cipronex z jedzeniem i piciem

Jedzenie i picie nie ma wpływu na stosowanie leku Cipronex.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Kobiety w ciąży nie powinny przyjmować leku Cipronex.

Kobiety karmiące piersią nie powinny przyjmować leku Cipronex, ponieważ cyprofloksacyna przenika do mleka matki i może być szkodliwa dla dziecka.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Lek Cipronex może spowodować osłabienie koncentracji. Mogą pojawić się pewne neurologiczne objawy niepożądane. Zanim pacjent rozpocznie prowadzenie pojazdów lub obsługiwanie maszyn, powinien sprawdzić, jakie reakcje występują u niego po zastosowaniu leku Cipronex. W razie wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem.

Lek Cipronex zawiera sód

1 ml roztworu zawiera ok. 1,5 mg mleczanu sodu i 8,5 mg chlorku sodu, należy wziąć to pod uwagę u pacjentów ze zmniejszoną czynnością nerek i u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.

3. Jak stosować lek Cipronex

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Lekarz wyjaśni dokładnie, jaką dawkę leku Cipronex należy stosować, jak często i jak długo. Będzie to zależało od rodzaju zakażenia i jego ciężkości.

Jeśli u pacjenta występują problemy z nerkami, należy poinformować o tym lekarza, ponieważ może być konieczna zmiana dawki.

Leczenie trwa zwykle od 5 do 21 dni, ale w ciężkich zakażeniach może być dłuższe.

Lekarz będzie każdą z dawek podawał do krwi, w powolnej infuzji dożylnej. Czas trwania infuzji u dzieci wynosi 60 minut. U pacjentów dorosłych czas trwania infuzji roztworu cyprofloksacyny 400 mg/200 ml wynosi 60 minut, a roztworu 200 mg/100 ml - 30 minut. Dzięki powolnemu podawaniu infuzji można uniknąć wystąpienia nagłych działań niepożądanych.

Należy pamiętać, aby podczas stosowania leku Cipronex pić dużo płynów.

Szczegółowy opis sposobu stosowania i przygotowywania leku do podawania zamieszczono na końcu ulotki, w punkcie „Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego”.

Przerwanie stosowania leku Cipronex

Ważne jest, aby nie przerywać leczenia, nawet jeśli dojdzie do poprawy samopoczucia po kilku dniach stosowania leku. W razie zbyt wczesnego przerwania stosowania leku, zakażenie może zostać niedoleczone i objawy zakażenia mogą powrócić lub nasilić się. Może się również wytworzyć oporność na antybiotyk.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Częste działania niepożądane (występują u 1 do 10 pacjentów na 100 pacjentów):

•    nudności (mdłości), biegunka;

•    odczyn miejscowy na wkłucie i infuzję (tylko przy podaniu dożylnym).

Niezbyt częste działania niepożądane (występują u 1 do 10 na 1000 pacjentów):

•    nadkażenia grzybicze;

•    duże stężenie eozynofili (rodzaj białych krwinek);

•    utrata apetytu (jadłowstręt);

•    nadmierna aktywność psychoruchowa, pobudzenie;

•    ból głowy, zawroty głowy, problemy ze snem, zaburzenia smaku;

•    wymioty, bóle żołądka i jelit, bóle brzucha, niestrawność, wzdęcia;

•    zaburzenie czynności wątroby, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (aminotransferaz), podwyższone stężenie jednej z substancji we krwi (bilirubiny);

•    wysypka, swędzenie skóry, pokrzywka;

•    bóle mięśniowo-szkieletowe (np. ból kończyn, ból pleców, ból klatki piersiowej), bóle stawów;

•    zaburzenie czynności nerek;

•    osłabienie, gorączka;

•    zwiększona aktywność fosfatazy zasadowej we krwi (szczególna substancja we krwi).

Rzadkie działania niepożądane (występują u 1 do 10 na 10 000 pacjentów):

•    zapalenie jelita (okrężnicy) związane ze stosowaniem antybiotyków (bardzo rzadko może być śmiertelne) (patrz punkt 2 - „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);

•    zmiana liczby krwinek, spadek liczby czerwonych i białych krwinek oraz płytek, zahamowanie czynności szpiku, które mogą stanowić zagrożenie dla życia (patrz punkt 2 - „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);

•    reakcja alergiczna, obrzęk (opuchlizna) lub szybkie puchnięcie skóry i błon śluzowych (obrzęk naczynioruchowy), ciężka reakcja alergiczna (wstrząs anafilaktyczny), który może stanowić zagrożenie dla życia (patrz punkt 2 - „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);

•    podwyższone stężenie cukru we krwi (hiperglikemia);

•    splątanie i dezorientacja, reakcje lękowe, niezwykłe sny, depresja lub reakcje psychotyczne, myśli samobójcze lub próby samobójcze (patrz punkt 2 - „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);

•    nadmierna wrażliwość na bodźce czuciowe, drżenie, drgawki (w tym stan padaczkowy), zawroty głowy pochodzenia błędnikowego;

•    szumy uszne, utrata słuchu lub zaburzenia słuchu;

•    zaburzenia widzenia (np. podwójne widzenie);

•    przyspieszone bicie serca (tachykardia);

•    rozszerzenie naczyń, niedociśnienie, omdlenia;

•    skrócenie oddechu z objawami astmatycznymi;

•    zaburzenie czynności wątroby, żółtaczka cholestatyczna, zapalenie wątroby;

•    wrażliwość na światło (patrz punkt 2 - „Ostrzeżenia i środki ostrożności ”);

•    ból mięśni, zapalenie stawów, zwiększone napięcie mięśni, skurcze;

•    niewydolność nerek, krew w moczu, kryształy w moczu, kanalikowo-śródmiąższowe zapalenie nerek (patrz punkt 2 - „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);

•    obrzęki, nadmierne pocenie się;

•    podwyższone stężenie enzymu - amylazy.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (występują rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów):

•    szczególny rodzaj zmniejszonej liczby czerwonych krwinek (niedokrwistość hemolityczna); niebezpieczne zmniejszenie liczby białych krwinek (agranulocytoza);

•    ciężkie reakcje alergiczne (reakcja anafilaktyczna, wstrząs anafilaktyczny, choroba posurowicza), które mogą być śmiertelne (patrz punkt 2 - „Ostrzeżenia i środki ostrożności”);

•    reakcje psychotyczne (mogące kończyć się wyobrażeniami lub myślami samobójczymi lub próbą samobójczą bądź samobójstwem);

•    migrena, zaburzenia koordynacji, niestabilny chód, ucisk na mózg (zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe), zaburzenia węchu;

•    zaburzone widzenie kolorów;

•    zapalenie naczyń;

•    zapalenie trzustki;

•    martwica wątroby (bardzo rzadko postępująca w zagrażającą życiu niewydolność wątroby);

•    niewielkie ciemne kropki widoczne pod skórą lub wysypki (np. potencjalnie śmiertelny zespół Stevensa-Johnsona lub martwica toksyczno-rozpływna naskórka);

•    osłabienie mięśni, zapalenie ścięgien, zerwanie ścięgna - zwłaszcza dużego ścięgna z tyłu kostki (ścięgna Achillesa), nasilenie objawów nużliwości mięśni (patrz punkt 2 - „Ostrzeżenia i środki ostrożności”).

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

•    zaburzenia czucia w obrębie kończyn takie jak mrowienie, drętwienie, osłabienie;

•    zaburzenie rytmu serca (zwane „wydłużeniem odcina QT”, widoczne w EKG badaniu aktywności elektrycznej serca), komorowe zaburzenie rytmu serca;

•    ostra uogólniona osutka krostkowa (AGEP);

• wydłużenie czasu krzepnięcia krwi u pacjentów, którym podaje się antagonistów witaminy K. Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce. Działania niepożądane

można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów

Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów

Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181C

02-222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301

Faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Cipronex

Lek przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Chronić przed działaniem par i gazów aktywnych chemicznie lub o intensywnym zapachu.

Roztwór jest wrażliwy na działanie światła, dlatego pojemnik należy wyjąć z opakowania bezpośrednio przed użyciem. Jeżeli lek jest narażony na działanie światła dziennego w sposób ciągły dłużej niż przez 3 dni, nie gwarantuje się jego pełnej skuteczności. Niezużyty roztwór należy wyrzucić.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pojemniku lub pudełku. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Cipronex

-    Substancj ą czynną leku jest cyprofloksacyna.

1 pojemnik 50 ml zawiera 100 mg cyprofloksacyny (w postaci monowodzianu chlorowodorku cyprofloksacyny).

1 pojemnik 100 ml zawiera 200 mg cyprofloksacyny (w postaci monowodzianu chlorowodorku cyprofloksacyny).

1 pojemnik 200 ml zawiera 400 mg cyprofloksacyny (w postaci monowodzianu chlorowodorku cyprofloksacyny).

-    Pozostałe składniki to: mleczan sodu, sodu chlorek, kwas solny, woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda lek Cipronex i co zawiera opakowanie

Pojemnik polietylenowy formowany z adapterem typu Insocap zawierający przezroczysty roztwór o lekko żółtawozielonkawym zabarwieniu.

Opakowanie zawiera 50 ml, 100 ml lub 200 ml.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA SA

ul. Pelplińska 19, 83-200 Starogard Gdański

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

POLPHARMA Biuro Handlowe Sp. z o.o. ul. Bobrowiecka 6 00-728 Warszawa tel. 22 364 61 01

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Porady - kształcenie medyczne

Antybiotyki są stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych. Nie działają w zakażeniach wirusowych. Antybiotyki należy stosować w chorobach, w których lekarz je zalecił. Pomimo działania antybiotyków niektóre bakterie mogą przetrwać lub rozmnożyć się. To zjawisko jest nazywane opornością: niekiedy leczenie antybiotykiem staje się nieskuteczne.

Niewłaściwe użycie antybiotyków zwiększa oporność. Można nawet spowodować, że bakterie uodpornią się i wydłuży się leczenie czy zmniejszy skuteczność antybiotyku, jeżeli pacjent nie zastosuje się do zaleceń lekarza dotyczących:

-    wielkości dawki;

-    częstości przyjmowania;

-    długości okresu leczenia.

W konsekwencji, żeby zachować skuteczność tego leku:

1    - Należy stosować antybiotyk tylko wtedy, jeśli przepisze go lekarz.

2    - Należy ściśle przestrzegać zaleceń lekarskich.

3    - Nie należy przyjmować antybiotyku ponownie bez zalecenia lekarza, nawet jeśli aktualna choroba jest podobna do choroby, na którą antybiotyk został przepisany.

4    - Nigdy nie należy dawać antybiotyku innej osobie, gdyż w przypadku jej choroby może okazać się niewłaściwy.

5    - Po zakończeniu leczenia należy zwrócić niezużyty lek do apteki, żeby został właściwie zniszczony.

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego

Produkt Cipronex należy podawać w postaci infuzji dożylnych. Pojemnik po sprawdzeniu szczelności i zerwaniu folii zabezpieczającej należy podłączyć do aparatu z igłą dwukanałową. Czas trwania infuzji u dzieci wynosi 60 minut. U pacjentów dorosłych czas trwania infuzji roztworu cyprofloksacyny 400 mg/200 ml wynosi 60 minut, a roztworu 200 mg/100 ml - 30 minut. Powolna infuzja do dużego naczynia żylnego pozwoli na zminimalizowanie dyskomfortu pacjenta i zmniejszenie ryzyka podrażnienia żył. Roztwór do infuzji można podawać bezpośrednio lub po zmieszaniu z innymi zgodnymi roztworami do infuzji.

Jeżeli nie potwierdzono zgodności z innymi roztworami do infuzji lub lekami, roztwór do infuzji należy podawać osobno. Widoczne oznaki niezgodności to np. wytrącanie osadu, zmętnienie lub odbarwienie.

Niezgodność występuje dla wszystkich roztworów do infuzji lub leków, które są fizycznie lub chemicznie niestabilne przy pH roztworu (np. penicyliny, roztwory heparyny), szczególnie w przypadku połączenia z roztworami, których pH dostosowano do alkalicznego (pH roztworu do infuzji cyprofloksacyny: 3,5-4,6).

Po wstępnym podawaniu dożylnym, leczenie można także kontynuować doustnie.

8