Imeds.pl

Cisatracurium Actavis

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Cisatracurium Actavis, 2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/do infuzji

2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

1 ml roztworu do wstrzykiwań/do infuzji zawiera 2 mg cisatrakurium (Cisatracurium), w postaci 2,68 mg cisatrakuriowego bezylanu.

Jedna ampułka 2,5 ml roztworu do wstrzykiwań/do infUzji zawiera 5 mg cisatrakurium w postaci 6,7 mg cisatrakuriowego bezylanu.

Jedna ampułka 5 ml roztworu do wstrzykiwań/do infuzji zawiera 10 mg cisatrakurium w postaci

13,4 mg cisatrakuriowego bezylanu.

Jedna ampułka 10 ml roztworu do wstrzykiwań/do infuzji zawiera 20 mg cisatrakurium w postaci 26,8 mg cisatrakuriowego bezylanu.

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Roztwór do wstrzykiwań/do infuzji.

Roztwór klarowny, bezbarwny do jasnożółtego lub zielonożółtego.

4.    SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1    Wskazania do stosowania

Cisatracurium Actavis jest produktem leczniczym, wywołującym niedepolaryzacyjny blok nerwowo-mięśniowy, o średnio długim czasie działania i przeznaczonym do podawania dożylnego.

Produkt leczniczy Cisatracurium Actavis wskazany jest do stosowania podczas zabiegów chirurgicznych i innych procedur oraz w intensywnej terapii u pacjentów dorosłych i dzieci w wieku 1 miesiąca i powyżej. Może być on stosowany jako środek wpsomagający w znieczuleniu ogólnym lub sedacji w Oddziałach Intensywnej Terapii (OIT) w celu zwiotczenia mięśni szkieletowych oraz ułatwienia stosowania intubacji dotchawiczej i wentylacji mechanicznej.

4.2    Dawkowanie i sposób podawania

Cisatrakurium poraża mięśnie oddechowe, podobnie jak inne mięśnie szkieletowe, ale nie jest znany jego wpływ na świadomość i próg odczuwania bólu.

Produkt leczniczy Cisatracurium Actavis może podawać wyłącznie anestezjolog lub lekarz mający doświadczenie w stosowaniu i działaniu leków wywołujących blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Należy zapewnić możliwość wykonania intubacji dotchawiczej, zastosowania wentylacji kontrolowanej oraz odpowiednie wysycenie krwi tętniczej tlenem.

Należy zaznaczyć, że produktu leczniczego Cisatracurium Actavis nie należy mieszać w tej samej strzykawce ani podawać przez tę samą igłę razem z propofolem lub z roztworami zasadowymi, np. tiopentalem sodu (patrz punkt 6.2).

Produkt leczniczy Cisatracurium Actavis nie zawiera przeciwbakteryjnych środków konserwujących i jest przeznaczony do jednorazowego użycia.

Wskazówki dotyczące monitorowania

W celu indywidualnego dostosowania dawki, podczas podawania produktu leczniczego Cisatracurium Actavis zaleca się monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, podobnie jak w przypadku innych produktów blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe.

Podanie we wstrzyknięciach dożylnych:

Dawkowanie u dorosłych

Intubacja dotchawicza

Zalecana dawka intubacyjna produktu leczniczego Cisatracurium Actavis wynosi u dorosłych 0,15 mg/kg mc. Intubacja dotchawicza może być wykonana po upływie 120 sekund od podania produktu leczniczego Cisatracurium Actavis po indukcji znieczulenia propofolem.

Większe dawki skracają czas do wystąpienia bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.

Poniższa tabela podsumowuje dane farmakodynamiczne dla cisatrakurium podawanego zdrowym, dorosłym pacjentom w dawkach 0,1-0,4 mg/kg mc. podczas znieczulenia opioidem (tiopental/fentanyl/midazolam) lub propofolem.

Początkowa

dawka

cisatrakurium (mg/kg mc.)

Podstawa

znieczulenia

Czas do 90% zniesienia T1* (min)

Czas do maksymalnego zniesienia T1* (min)

Czas do 25% samoistnego powrotu T(min)

0,1

Opioid

3,4

4,8

45

0,15

Propofol

2,6

3,5

55

0,2

Opioid

2,4

2,9

65

0,4

Opioid

1,5

1,9

91


T1* - Pojedyncza odpowiedź skurczowa, a także pierwsza składowa odpowiedzi mięśnia przywodziciela kciuka na ciąg czterech bodźców wywołana supramaksymalną stymulacją elektryczną nerwu łokciowego.

Znieczulenie enfluranem lub izofluranem może wydłużyć czas skutecznego klinicznie działania początkowej dawki produktu leczniczego Cisatracurium Actavis nawet o 15%.

Dawka podtrzymująca

Blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego można przedłużyć stosując podtrzymujące dawki cisatrakurium. Dawka 0,03 mg/kg mc., podana podczas znieczulania opioidami lub propofolem, przedłuża klinicznie skuteczny blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego o około 20 minut. Stosowanie kolejnych dawek podtrzymujących nie wydłuża czasu ich działania.

Samoistne ustępowanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego

Szybkość samoistnego ustępowania bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego jest niezależna od wielkości podanej dawki cisatrakurium. Podczas znieczulania opioidami lub propofolem średni czas ustępowania od 25% do 75% i od 5% do 95% bloku wynosi odpowiednio około 13 i 30 minut.

Odwracanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego

Blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołany przez cisatrakurium można łatwo odwrócić podając standardowe dawki inhibitorów acetylocholinoesterazy. Po podaniu leku, powodującego odwrócenie bloku, w momencie powrotu średnio 10% odpowiedzi T1, średni czas ustępowania od 25% do 75% bloku oraz do pełnego ustąpienia klinicznych objawów bloku (T4: T1 >0,7) wynosi odpowiednio 4 i 9 minut.

Dawkowanie u dzieci

Intubacja dotchawicza (dzieci w wieku od 1 miesiąca życia do 12 lat)

Podobnie jak u dorosłych zalecana dawka intubacyjna cisatrakurium wynosi 0,15 mg/kg mc., podawana w szybkim wstrzyknięciu trwającym 5-10 sekund. Intubacja dotchawicza może być wykonana po upływie 120 sekund od podania cisatrakurium.

Dane farmakodynamiczne dotyczące tej dawki przedstawiono w poniższych tabelach.

Nie badano zastosowania cisatrakurium do intubacji dzieci w klasie ASA III-IV. Istnieją ograniczone dane dotyczące stosowania cisatrakurium u dzieci w wieku poniżej 2 lat, poddawanych długotrwałym lub rozległym zabiegom chirurgicznym.

U dzieci w wieku od 1 miesiąca życia do 12 lat cisatrakurium wykazuje krótszy czas efektywnego zwiotczenia i szybsze spontaniczne ustępowanie bloku w porównaniu z obserwowanymi u dorosłych w podobnych warunkach znieczulenia ogólnego. Zaobserwowano niewielkie różnice w profilu farmakodynamicznym pomiędzy dziećmi w wieku od 1 do 11 miesięcy życia i od 1 roku do 12 lat, które zostały przedstawione w poniższych tabelach.

Dzieci w wieku od 1 miesiąca życia do 11 miesięcy.

Dawka

cisatrakurium (mg/k:g mc.)

Podstawa

znieczulenia

Czas do 90%

zniesienia

(min)

Czas do maksymalnego

zniesienia

(min)

Czas do 25% samoistnego powrotu T(min)

0,15

Halotan

1,4

2,0

52

0,15

Opioid

1,4

1,9

47

Dzieci w wieku od 1 roku do 12 lat

Dawka

cisatrakurium (mg/kg mc.)

Podstawa

znieczulenia

Czas do 90%

zniesienia

(min)

Czas do maksymalnego

zniesienia

(min)

Czas do 25% samoistnego powrotu T(min)

0,15

Halotan

2,3

3,0

43

0,15

Opioid

2,6

3,6

38

Jeżeli cisatrakurium nie jest konieczne wykonania do intubacji: można zastosować dawkę mniejszą niż 0,15 mg/kg mc.

Dane farmakodynamiczne dotyczące dawek 0,08 i 0,1 mg/kg mc. u dzieci w wieku 2-12 lat zostały przedstawione w poniższej tabeli.

Dawka

cisatrakurium (mg/kg mc.)

Podstawa

znieczulenia

Czas do 90%

zniesienia

(min)

Czas do maksymalnego

zniesienia

(min)

Czas do 25% samoistnego powrotu T(min)

0,08

Halotan

1,7

2,5

31

0,1

Opioid

1,7

2,8

28

Podawanie cisatrakurium po zastosowaniu suksametonium nie było badane u dzieci (patrz punkt 4.5).

Podczas stosowania halotanu można spodziewać się przedłużenia klinicznie skutecznego działania dawki cisatrakurium o 20%. Nie są dostępne informacje dotyczące stosowania cisatrakurium u dzieci podczas znieczulenia innymi lekami znieczulającymi z grupy fluoro węglowodorów. Nie mniej jednak można się spodziewać, że te produkty również przedłużają klinicznie skuteczne działanie dawki cisatrakurium.

Dawka podtrzymująca (dzieci w wieku od 2 do 12 lat)

Blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego można przedłużyć podając podtrzymujące dawki cisatrakurium. U dzieci w wieku od 2 do 12 lat dawka 0,02 mg/kg mc., podana podczas znieczulenia halotanem, przedłuża klinicznie skuteczny blok o około 9 minut.

Stosowanie kolejnych dawek podtrzymujących nie wydłuża czasu ich działania.

Brak jest wystarczających danych, aby przedstawić specyficzne zalecenia dotyczące dawek podtrzymujących u dzieci w wieku poniżej 2 lat. Niemniej jednak, bardzo ograniczone dane z badań klinicznych u dzieci w wieku poniżej 2 lat sugerują, że dawka podtrzymująca 0,03 mg/kg mc. może przedłużać klinicznie skuteczny blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego do 25 minut, podczas opioidowego znieczulenia ogólnego.

Samoistne ustępowanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego

Szybkość samoistnego ustępowania bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego jest niezależna od wielkości podanej dawki cisatrakurium. Podczas znieczulenia opioidami lub halotanem średni czas ustępowania od 25% do 75% i od 5% do 95% bloku wynosi odpowiednio około 11 i 28 min.

Odwracanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego

Blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołany cisatrakurium można łatwo odwrócić podając standardowe dawki inhibitorów acetylocholinoesterazy. Po podaniu leku powodującego odwrócenie bloku w momencie powrotu średnio 13% odpowiedzi T1, średni czas ustępowania od 25% do 75% bloku oraz do pełnego ustąpienia klinicznych objawów bloku (T4: T1 > 0,7) wynosi odpowiednio około 2 i 5 minut.

Podanie w postaci infuzji

Dawkowanie u dorosłych i dzieci w wieku od 2 do 12 lat

W celu podtrzymania bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego produkt leczniczy Cisatracurium Actavis można stosować w postaci infuzji. Po wystąpieniu objawów samoistnego ustępowania bloku, zalecana początkowa szybkość infuzji 3 pg/kg mc./min (0,18 mg/kg mc./godz.) pozwala przywrócić zahamowanie 89-99% odpowiedzi T1. Po początkowym okresie, potrzebnym do ustabilizowania się bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, szybkość infuzji od 1 do 2 pg/kg mc./min (od 0,06 do 0,12 mg/kg mc./godz.) powinna być wystarczająca by utrzymać blokadę przewodnictwa nerwowo-mięśniowego w podanym zakresie u większości pacjentów.

Zmniejszenie szybkości infuzji nawet o 40% może być konieczne, jeśli cisatrakurium jest podawane podczas znieczulenia izofluranem lub enfluranem (patrz punkt 4.5).

Szybkość infuzji zależy od stężenia cisatrakurium w roztworze do infuzji, pożądanego stopnia zablokowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego oraz od masy ciała pacjenta. W tabeli poniżej podane są zalecenia odnośnie szybkości infuzji nierozcieńczonego produktu leczniczego Cisatracurium Actavis.

Szybkość podawania produktu leczniczego Cisatracurium Actavis (2 mg/ml)

Masa ciała pacjenta (kg)

Dawka (pg /kg mc./min)

Szybkość infuzji

1,0

1,5

2,0

3,0

20

0,6

0,9

1,2

1,8

ml/godz

70

2,1

3,2

4,2

6,3

ml/godz

100

3,0

4,5

6,0

9,0

ml/godz

Podawanie produktu w infuzji ciągłej nie wiązało się z postępującym zwiększeniem lub zmniejszeniem

stopnia zablokowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.

Samoistne ustępowanie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po zaprzestaniu infuzji zachodzi z szybkością porównywalną do jego ustępowania po pojedynczym podaniu we wstrzyknięciu dożylnym.

Dawkowanie u noworodków (w wieku poniżej 1 miesiąca życia)

Stosowanie cisatrakurium u noworodków nie jest zalecane, ponieważ nie przeprowadzono badań w tej populacji pacjentów.

Dawkowanie u pacjentów w podeszłym wieku

Pacjenci w podeszłym wieku nie wymagają zmiany dawkowania. U tych pacjentów parametry farmakodynamiczne produktu leczniczego są podobne do występujących u osób młodszych, chociaż tak jak w przypadku innych leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, początek działania leku może wystąpić nieco później.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek Pacjenci z niewydolnością nerek nie wymagają zmiany dawkowania.

U tych pacjentów właściwości farmakodynamiczne cisatrakurium są podobne do występujących u pacjentów z prawidłową czynnością nerek, ale tak jak w przypadku innych leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, początek działania może wystąpić nieco później.

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby

Pacjenci w krańcowych stadiach niewydolności wątroby nie wymagają zmiany dawkowania. U tych pacjentów właściwości farmakodynamiczne cisatrakurium są podobne do obserwowanych u pacjentów z prawidłową czynnością wątroby, ale tak jak w przypadku innych leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, początek działania może wystąpić nieco wcześniej.

Dawkowanie u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi

Podawanie cisatrakurium pacjentom z poważnymi chorobami sercowo-naczyniowymi (klasa I-III wg NYHA) w trakcie pomostowania tętnic wieńcowych (CABG), w szybkim pojedynczym wstrzyknięciu (trwającym 5-10 sek.) nie było związane z klinicznie istotną zmianą parametrów sercowo-naczyniowych po żadnej z badanych dawek (do 0,4 mg/kg mc. włącznie (8 x ED95). Jednakże istnieją ograniczone dane dla dawek powyżej 0,3 mg/kg mc.

Cisatrakurium nie był badany u dzieci poddawanych zabiegowi kardiochirurgicznemu.

Dawkowanie u pacjentów w Oddziałach Intensywnej Terapii (OIT)

Produkt leczniczy Cisatracurium Actavis może być podawany w szybkim wstrzyknięciu dożylnym i (lub) w postaci infuzji dorosłym pacjentom w OIT.

Początkowo pacjentom dorosłym zaleca się podawanie w postaci infuzji z szybkością 3 pg/kg mc./min (0,18 mg/kg mc./godz.). U pacjentów mogą wystąpić duże różnice osobnicze w wielkości koniecznej dawki i mogą one ulegać zmniejszeniu lub zwiększeniu w miarę upływu czasu. Szybkość infuzji w badaniach klinicznych wynosiła średnio 3 pg/kg mc./min [zakres od 0,5 do 10,2 pg/kg mc./min (0,03-0,6 mg/kg mc./godz.)].

Po długotrwałym (do 6 dni) podawaniu cisatrakurium w postaci infuzji, średni czas samoistnego całkowitego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wynosił 50 minut.

Profil samoistnego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego po stosowaniu cisatrakurium w postaci infuzji u pacjentów w OIT jest niezależny od czasu trwania infuzji.

4.3    Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na cisatrakurium, atrakurium lub kwas benzenosulfonowy.

4.4    Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Specyficzne ostrzeżenia dotyczące produktu

Cisatrakurium poraża mięśnie oddechowe podobnie jak inne mięśnie szkieletowe, ale nie jest znany jego wpływ na świadomość i próg odczuwania bólu. Produkt leczniczy Cisatracurium Actavis powinien być podawany wyłącznie przez lub pod nadzorem anestezjologa lub lekarza mającego doświadczenie w stosowaniu i działaniu leków wywołujących zablokowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Należy zapewnić możliwość wykonania intubacji dotchawiczej, zastosowania wentylacji kontrolowanej oraz odpowiednie wysycenie krwi tętniczej tlenem.

Należy zachować ostrożność podczas podawania cisatrakurium pacjentom, u których wystąpiła nadwrażliwość na inne leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, ponieważ istnieją doniesienia o wysokim odsetku (większym niż 50%) występowania nadwrażliwości krzyżowej pomiędzy lekami blokującymi przewodnictwo nerwowo-mięśniowe.

Cisatrakurium nie wykazuje istotnych właściwości wagolitycznych lub właściwości blokowania zwojów nerwowych. Z tego powodu cisatrakurium nie wywiera klinicznie istotnego wpływu na częstość akcji serca i nie przeciwdziała bradykardii wywoływanej przez wiele leków stosowanych w celu wywołania znieczulenia ogólnego lub przez pobudzenie nerwu błędnego podczas zabiegu chirurgicznego.

Chorzy na miastenię lub inne zaburzenia przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wykazują znacznie większą wrażliwość na działanie leków wywołujących blok niedepolaryzacyjny. U tych pacjentów zaleca się podawanie początkowej dawki nie większej niż 0,02 mg/kg mc.

Ciężkie zaburzenia kwasowo-zasadowe i (lub) elektrolitowe mogą zwiększać lub zmniejszać wrażliwość pacjentów na działanie leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe.

Brak jest dostępnych informacji o zastosowaniu cisatrakurium u noworodków w wieku poniżej 1 miesiąca, ponieważ nie był on badany w tej populacji pacjentów.

Nie badano działania cisatrakurium u pacjentów z hipertermią złośliwą w wywiadzie. Badania przeprowadzone u świń z predyspozycją do wystąpienia hipertermii złośliwej wykazują, że cisatrakurium nie wyzwala tego zespołu.

Brak badań dotyczących stosowania cisatrakurium u pacjentów poddawanych zabiegom kardiochirurgicznym w warunkach indukowanej hipotermii (od 25 do 28°C). Tak jak w przypadku innych leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, można spodziewać się, że szybkość infuzji niezbędna do utrzymania odpowiedniego zwiotczenia będzie w tych warunkach znacznie mniejsza.

Nie badano działania cisatrakurium u pacjentów z oparzeniami; jednakże tak jak w przypadku innych leków wywołujących blok niedepolaryzacyjny, czas działania leku może być krótszy, a dawki cisatrakurium niezbędne do zastosowania większe.

Produkt leczniczy Cisatracurium Actavis jest roztworem hipotonicznym i nie wolno podawać go w jednym cewniku dożylnym z przetaczaną krwią.

Pacjenci w Oddziałach Intensywnej Terapii (OIT)

Podczas podawania zwierzętom laboratoryjnym laudanozyny, metabolitu cisatrakurium i atrakurium, w dużych dawkach, obserwowano przemijający spadek ciśnienia krwi, a u niektórych gatunków efekty pobudzenia mózgu.

U najbardziej wrażliwych gatunków zwierząt, te działania występowały przy stężeniu laudanozyny w osoczu podobnym do tego obserwowanego u niektórych pacjentów OIT po długotrwałym podawaniu atrakurium w postaci infuzji.

W związku z mniejszą szybkością infuzji cisatrakurium, stężenia laudanozyny w osoczu wynoszą około 1/3 stężeń obserwowanych po infuzji atrakurium.

Pojawiły się nieliczne doniesienia, że u pacjentów w OIT, którym podawano atrakurium i inne leki, obserwowano występowanie drgawek. Pacjenci ci mieli zwykle jedno lub więcej schorzeń predysponujących do drgawek (np. uraz czaszki, encefalopatia z niedotlenienia, obrzęk mózgu, wirusowe zapalenie mózgu, mocznica). Nie ustalono związku przyczynowego tych obserwacji z laudanozyną.

4.5    Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

Wiele leków wpływa na siłę i (lub) czas działania leków wywołujących blok niedepolaryzacyjny przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, należą do nich:

Leki zwiększające działanie:

-    anestetyki, takie jak enfluran, izofluran, halotan (patrz punkt 4.2) i ketamina

-    inne leki wywołujące blok niedepolaryzacyjny przewodnictwa nerwowo-mięśniowego,

-    inne leki, takie jak antybiotyki (w tym aminoglikozydy, polimyksyny, spektynomycyna, tetracykliny, linkomycyna i klindamycyna),

-    leki antyarytmiczne (w tym propranolol, leki blokujące kanały wapniowe, lidokaina, prokainamid i chinidyna),

-    diuretyki (w tym furosemid i prawdopodobnie tiazydy, mannitol, acetazolamid),

-    sole magnezu i sole litu,

-    leki blokujące zwoje nerwowe (trimetafan, heksametonium).

Wcześniejsze długotrwałe podawanie fenytoiny lub karbamazepiny może zmniejszyć działanie cisatrakurium.

Uprzednie podanie suksametonium nie wpływa ani na czas trwania bloku niedepolaryzacyjnego wywołanego podaniem cisatrakurium we wstrzyknięciu dożylnym, ani nie wymaga zmian w szybkości podawania infuzji.

Podanie suksametonium w celu przedłużenia czasu trwania zwiotczenia wywołanego przez leki powodujące blok niedepolaryzacyjny może spowodować wystąpienie przedłużonego i złożonego bloku, którego usunięcie za pomocą antagonistów acetylocholinoesterazy może być trudne.

Rzadko, niektóre produkty lecznicze mogą zaostrzyć lub ujawnić ukrytą miastenię lub nawet wywołać zespół miasteniczny, czego następstwem może być zwiększona wrażliwość na działanie leków wywołujących niedepolaryzacyjny blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Do leków takich należą różne antybiotyki, leki beta-adrenolityczne (propranolol, oksprenolol), leki antyarytmiczne (prokainamid, chinidyna), leki przeciwreumatyczne (chlorochina, D-penicylamina), trimetafan, chlorpromazyna, steroidy, fenytoina i sole litu.

Leczenie z zastosowaniem inhibitorów acetylocholinoesterazy, powszechnie wykorzystywanych w terapii choroby Alzheimera, takich jak donepezyl, może skrócić czas trwania oraz zmniejszyć nasilenie bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego wywołanego przez cisatrakurium.

4.6    Wpływ na płodność, ciążę i laktację

Ciąża

Brak wystarczających danych dotyczących stosowania cisatrakurium u kobiet w ciąży.

Badania na zwierzętach dotyczące wpływu na przebieg ciąży, rozwój zarodka i (lub) płodu, przebieg porodu i rozwój pourodzeniowy (patrz punkt 5.3) są niewystarczające. Potencjalne zagrożenie dla człowieka nie jest znane.

Produktu leczniczego Cisatracurium Actavis, 2 mg/ml nie należy stosować w okresie ciąży.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy cisatrakurium lub jego metabolity przenikają do mleka kobiecego.

Płodność

Nie przeprowadzono badań dotyczących płodności u zwierząt.

4.7    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn

Ponieważ cisatrakurium jest zawsze stosowane jednocześnie z lekami stosowanymi w znieczuleniu ogólnym, pacjentowi po znieczuleniu ogólnym nie wolno prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn lub wykonywać czynności wymagających ostrożności. Czas powinien być indywidualnie określony przez lekarza.

4.8    Działania niepożądane

Poniższa tabela działań niepożądanych i częstości ich występowania oparta jest na danych z badań klinicznych i po wprowadzeniu produktu do obrotu.

Częstość i klasyfikacja według układów i narządów zgodnie z terminologia MedDRA jak następuje: Bardzo często (>1/10); Często (>1/100 do <1/10); Niezbyt często (>1/1 000 do <1/100); Rzadko (>1/10 000 do <1/1 000); Bardzo rzadko (<1/10 000).

Zaburzenia układu immunologicznego Bardzo rzadko:    Reakcje anafilaktyczne.

Po podaniu leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe obserwowano występowanie reakcji anafilaktycznych o różnym stopniu ciężkości. Istnieją doniesienia o bardzo rzadkim występowaniu ciężkich reakcji anafilaktycznych u pacjentów otrzymujących cisatrakurium w połączeniu z jednym lub kilkoma innymi lekami anestetycznymi.

Zaburzenia serca

Często:    Bradykardia.

Zaburzenia naczyniowe

Często:    Hipotensja.

Niezbyt często:    Zaczerwienienie skóry.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia Niezbyt często:    Skurcz oskrzeli.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Niezbyt często:    Wysypka.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo rzadko:    Miopatia, osłabienie    siły mięśniowej.

Istnieją nieliczne doniesienia o występowaniu u ciężko chorych pacjentów w oddziałach intensywnej terapii osłabienia siły mięśniowej i (lub) miopatii po przedłużonym podawaniu leków zwiotczających mięśnie szkieletowe. Większość pacjentów otrzymywała równocześnie kortykosteroidy. Nie zostało potwierdzone, że występowanie tych objawów było związane przyczynowo ze stosowaniem cisatrakurium.

Zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych

Po dopuszczeniu produktu leczniczego do obrotu istotne jest zgłaszanie podejrzewanych działań niepożądanych. Umożliwia to nieprzerwane monitorowanie stosunku korzyści do ryzyka stosowania produktu leczniczego. Osoby należące do fachowego personelu medycznego powinny zgłaszać wszelkie podejrzewane działania niepożądane za pośrednictwem Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: + 48 22 49 21 301, faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl.

4.9 Przedawkowanie

Objawy przedmiotowe i podmiotowe

Przedłużające się porażenie mięśni i jego następstwa są przypuszczalnie głównymi objawami przedawkowania cisatrakurium.

Postępowanie lecznicze

Do chwili powrotu samoistnej, wydolnej czynności oddechowej niezbędne jest utrzymanie wentylacji płuc i odpowiedniego wysycenia krwi tętniczej tlenem. Należy stosować leki wywołujące pełną sedację, ponieważ cisatrakurium nie powoduje zniesienia świadomości. Po wystąpieniu objawów samoistnego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, podanie inhibitorów acetylocholinoesterazy może przyspieszyć powrót przewodnictwa.

5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1    Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: leki zwiotczające mięśnie.

Kod ATC: M03A C11.

Cisatrakurium jest lekiem zwiotczającym mięśnie szkieletowe, o strukturze benzylizochinolinowej, wywołującym blok niedepolaryzacyjny o średnio długim czasie działania.

Badania kliniczne u ludzi wykazały, że cisatrakurium w dawkach do 8 x ED 95 włącznie nie wywołuje zależnego od dawki uwalniania histaminy.

Mechanizm działania

Cisatrakurium wiąże się z receptorami cholinergicznymi płytki motorycznej, antagonizując działanie acetylocholiny, czego rezultatem jest konkurencyjny blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego. Działanie to można łatwo odwrócić stosując odwracalne inhibitory acetylocholinoesterazy, takie jak neostygmina lub edrofonium.

ED95 (dawka potrzebna do 95% blokady nerwowo-mięśniowej mięśnia przywodziciela kciuka w odpowiedzi na stymulację nerwu łokciowego) cisatrakurium podczas znieczulenia złożonego przy użyciu opioidu (tiopental/fentanyl/midazolam) wynosi 0,05 mg/kg masy ciała.

ED95 cisatrakurium u dzieci podczas znieczulania halotanem wynosi 0,04 mg/kg masy ciała.

5.2    Właściwości farmakokinetyczne

W organizmie człowieka cisatrakurium podlega degradacji w fizjologicznym zakresie wartości pH i temperatury poprzez eliminację Hofmanna (proces chemiczny), tworząc laudanozynę i monoczwartorzędowy metabolit akrylanowy. Monoczwartorzędowy metabolit akrylanowy jest hydrolizowany przez nieswoiste esterazy osoczowe do monoczwartorzędowego alkoholu. Eliminacja cisatrakurium jest w dużym stopniu niezależna od czynności narządów wewnętrznych, ale wątroba i nerki są głównymi drogami eliminacji jego metabolitów. Metabolity te nie wykazują właściwości blokowania przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.

Farmakokinetyka u osób dorosłych

Ogólne właściwości farmakokinetyczne cisatrakurium, oceniane za pomocą modelu niekompartmentowego, nie były zależne od dawki w badanych zakresach (0,1 - 0,2 mg/kg masy ciała, tj. 2 - 4 x ED95).

Metoda farmakokinetyki populacyjnej potwierdziła to w rozszerzonym zakresie dawek do 0,4 mg/kg masy ciała (8 x ED 95). Poniższa tabela przedstawia parametry farmakokinetyczne cisatrakurium po

stosowaniu dawek 0,1 i 0,2 mg/kg masy ciała u zdrowych dorosłych osób poddawanych zabiegom chirurgicznym.

Parametr

Zakres wartości średnich

Klirens

4,7 do 5,7 ml/min/kg mc.

Objętość dystrybucji w stanie stacjonarnym

121 do 161 ml/kg mc.

Okres półtrwania w fazie eliminacji

22 do 29 minut

Farmakokinetyka u pacjentów w podeszłym wieku

Nie wykazano klinicznie istotnych różnic między parametrami farmakokinetycznymi cisatrakurium u pacjentów w podeszłym wieku, a parametrami u młodych osób dorosłych. Profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego jest również niezmieniony.

Farmakokinetyka u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby

Nie wykazano klinicznie istotnych różnic między parametrami farmakokinetycznymi cisatrakurium u

pacjentów z krańcową niewydolnością nerek lub z krańcową niewydolnością wątroby, a parametrami

u zdrowych osób dorosłych. Profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego jest również

niezmieniony.

Farmakokinetyka podczas infuzji

Parametry farmakokinetyczne cisatrakurium są podobne zarówno po podaniu cisatrakurium w postaci infuzji, jak i w pojedynczym wstrzyknięciu dożylnym. Profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego po podaniu cisatrakurium w infuzji ciągłej nie zależy od czasu trwania infuzji i jest podobny do profilu ustępowania po jednorazowym wstrzyknięciu dożylnym.

Farmakokinetyka u pacjentów w Oddziałach Intensywnej Terapii (OIT)

Parametry farmakokinetyczne cisatrakurium u pacjentów w OIT otrzymujących produkt w postaci długotrwałej infuzji są podobne do parametrów farmakokinetycznych u zdrowych osób dorosłych poddawanych zabiegom chirurgicznym, otrzymujących produkt dożylnie w postaci infuzji lub w pojedynczych wstrzyknięciach. Po stosowaniu cisatrakurium w postaci infuzji u pacjentów w OIT profil ustępowania bloku niedepolaryzacyjnego nie zależy od czasu trwania infuzji.

U pacjentów w OIT z nieprawidłową czynnością nerek i (lub) wątroby, stężenia metabolitów są większe (patrz punkt 4.4). Metabolity te nie biorą udziału w blokowaniu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego.

5.3 Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Toksyczność ostra

Istotne badania dotyczące toksyczności ostrej nie mogły być przeprowadzone.

Objawy toksyczne zostały opisane w punkcie „Przedawkowanie”.

Toksyczność podostra

Badania po podaniu wielokrotnym przez trzy tygodnie, przeprowadzone u psów i małp, nie wykazały oznak toksyczności specyficznych dla produktu.

Mutagenność

Cisatrakurium nie wykazywało działania mutagennego w mikrobiologicznych testach mutagenności in vitro w stężeniach do 5000 pg/płytkę.

W badaniach cytogenetycznych in vivo na szczurach nie zaobserwowano istotnych nieprawidłowości chromosomalnych podczas stosowania podskórnie dawek do 4 mg/kg mc.

W badaniu mutagenności in vitro z zastosowaniem mysich komórek chłoniaka, wykazano mutagenne działanie cisatrakurium w stężeniu 40 pg/ml i większym.

Pojedyncza pozytywna odpowiedź mutagenna na produkt używany rzadko i (lub) krótkotrwale ma wątpliwe znaczenie kliniczne.

Rakotwórczość

Nie prowadzono badań nad rakotwórczym działaniem produktu leczniczego.

Toksyczny wpływ na rozrodczość

Nie przeprowadzono badań dotyczących wpływu na płodność. W badaniach dotyczących reprodukcji u szczurów nie stwierdzono negatywnego wpływu cisatrakurium na rozwój płodu.

Tolerancja miejscowa

W badaniach dotyczących podania dotętniczego u królików cisatrakurium było dobrze tolerowane i nie stwierdzono zmian spowodowanych działaniem produktu.

6.    DANE FARMACEUTYCZNE

6.1    Wykaz substancji pomocniczych

Kwas benzenosulfonowy (do dostosowania pH)

Woda do wstrzykiwań.

6.2    Niezgodności farmaceutyczne

Tego produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi za wyjątkiem tych przedstawionych w punkcie 6.6.

Ponieważ cisatrakurium jest trwałe tylko w roztworach kwaśnych, nie należy mieszać go w tej samej strzykawce lub podawać przez tę samą igłę razem z roztworami zasadowymi, np. tiopentalem sodu.

Produkt leczniczy wykazuje niezgodności farmaceutyczne z ketorolakiem, trometamolem oraz z propofolem w postaci emulsji do wstrzykiwań.

6.3    Okres ważności

W opakowaniu przygotowanym do sprzedaży:

2 lata

Okres ważności po pierwszym otwarciu:

Produkt powinien być zużyty niezwłocznie po otwarciu ampułki.

Przygotowany roztwór do infuzji:

Stabilność fizykochemiczna została wykazana przez 24h w temperaturze 25°C.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia roztwór należy zużyć natychmiast. Jeżeli nie zostanie on natychmiast zużyty, odpowiedzialność za okres i warunki przechowywania przed użyciem ponosi użytkownik i zwykle okres ten nie powinien przekroczyć 24 godzin w temperaturze 2°C do 8°C, chyba że roztwór został przygotowany w kontrolowanych i walidowanych warunkach aseptycznych. Patrz także punkt 6.6.

6.4    Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać w lodówce (2°C - 8°C).

Nie zamrażać.

Przechowywać ampułki w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

6.5    Rodzaj i zawartość opakowania

Ampułki z bezbarwnego szkła, typu I, po 2,5 ml, 5 ml i 10 ml w tekturowym pudełku.

Wielkości opakowań:

5 ampułek x 2,5 ml 10 ampułek x 2,5 ml 5 ampułek x 5 ml 10 ampułek x 5 ml 5 ampułek x 10 ml 10 ampułek x 10 ml

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6 Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania produktu leczniczego do stosowania

Wyłącznie do jednorazowego użycia.

Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Przed zastosowaniem należy skontrolować wygląd roztworu. Należy stosować wyłącznie roztwory klarowne, bezbarwne lub prawie bezbarwne do jasnożółtych lub zielonożółtych, wolne od widocznych cząstek stałych i jeśli opakowanie nie jest uszkodzone. Jeżeli wygląd roztworu uległ zmianie albo opakowanie jest uszkodzone, produkt musi zostać usunięty.

Rozcieńczone cisatrakurium do stężeń od 0,1 do 2,0 mg/ml, jest fizycznie i chemicznie trwałe przez 24 godz. w temperaturze 25 °C w 0,9% roztworze chlorku sodu, 0,9% roztworze chlorku sodu i 5% roztworze glukozy oraz 5% roztworze glukozy.

7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Actavis Group PTC ehf Reykjavikurvegi 76-78 220 Hafnarfjóróur Islandia

8.    NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

19561

9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

29.12.2011

10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

12