Imeds.pl

Clexane 100 Mg/Ml

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika

Clexane, 100 mg/ml (300 mg/3 ml), roztwór do wstrzykiwań

Enoxaparinum natricum

(logo podmiotu odpowiedzialnego)

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

•    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

•    W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

•    Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

•    Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

1.    Co to jest lek Clexane i w jakim celu się go stosuje

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Clexane

3.    Jak stosować lek Clexane

4.    Możliwe działania niepożądane

5.    Jak przechowywać lek Clexane

6.    Zawartość opakowania i inne informacje

1.    Co to jest lek Clexane i w jakim celu się go stosuje

Lek Clexane zawiera jako substancję czynną enoksaparynę sodową, która jest heparyną o małej masie cząsteczkowej (drobnocząsteczkową). Lek Clexane działa przeciwzakrzepowo.

Lek Clexane jest stosowany w:

-    Zapobieganiu żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej, szczególnie u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym ortopedycznym, zabiegom w chirurgii ogólnej i onkologicznej.

-    Leczeniu zakrzepicy żył głębokich powikłanej bądź niepowikłanej zatorowością płucną.

-    Leczeniu niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału serca bez załamka Q, w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA).

-    Leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, w tym pacjentów, którzy będą leczeni zachowawczo albo, którzy będą później poddani przezskórnej angioplastyce wieńcowej.

-    Zapobieganiu tworzeniu się skrzepów w krążeniu pozaustrojowym podczas hemodializy.

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Clexane Kiedy nie stosować leku Clexane

-    Jeśli pacjent ma uczulenie na enoksaparynę sodową, heparynę lub jej pochodne, w tym heparyny drobnocząsteczkowe lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych

w punkcie 6).

-    Jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie na alkohol benzylowy.

-    Jeśli u pacjenta występuje ostre bakteryjne zapalenie wsierdzia.

-    Jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia krzepnięcia krwi.

-    Jeśli u pacjenta występują duże krwawienia.

-    Jeśli u pacjenta występuje trombocytopenia (mała liczba płytek krwi - małopłytkowość) z dodatnim wynikiem testu agregacji płytek krwi in vitro w obecności enoksaparyny.

-    Jeśli u pacjenta występuje czynna choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy.

-    Jeśli pacjent przebył niedawno udar (z wyłączeniem udaru powstałego w wyniku zatoru).

-    Jeśli u pacjenta występuje zwiększone ryzyko krwotoku.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Clexane należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.

Nie należy stosować heparyn drobnocząsteczkowych zamiennie, ponieważ różnią się one między sobą procesem wytwarzania, masą cząsteczkową, swoistą aktywnością anty-Xa, jednostkami oraz dawkowaniem. To z kolei powoduje różnice w farmakokinetyce i związane jest z aktywnością biologiczną (np. aktywność przeciwtrombinowa oraz interakcje z płytkami krwi). Wymaga to specjalnej uwagi i zgodności ze wskazaniami dla każdego innego leku.

•    Zwiększone ryzyko krwotoku

Tak jak w przypadku stosowania innych leków przeciwzakrzepowych krwawienie może wystąpić w dowolnym miejscu. W przypadku wystąpienia krwawienia należy określić miejsce krwotoku i wdrożyć odpowiednie leczenie.

Lek Clexane, tak jak w przypadku innej terapii przeciwzakrzepowej należy stosować z dużą ostrożnością w sytuacjach zwiększonego ryzyka krwawienia, takich jak:

-    zaburzenia hemostazy (zaburzenia krzepnięcia lub zaburzenia rozpuszczania zakrzepu),

-    choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy w wywiadzie,

-    niedawno przebyty udar niedokrwienny,

-    niewyrównane ciężkie nadciśnienie tętnicze,

-    retinopatia cukrzycowa,

-    niedawno przebyte zabiegi neurochirurgiczne lub okulistyczne,

-    j ednoczesne stosowanie leków wpływaj ących na hemostazę.

•    Trombocytopenia spowodowana stosowaniem heparyny

U pacjentów z trombocytopenią (mała liczba płytek krwi) spowodowaną stosowaniem heparyny, z zakrzepicą lub bez zakrzepicy, lek Clexane należy stosować szczególnie ostrożnie.

Ryzyko występowania trombocytopenii spowodowanej stosowaniem heparyn może utrzymywać się przez kilka lat. W przypadku gdy podejrzewa się występowanie trombocytopenii spowodowanej stosowaniem heparyny testy agregacji płytek krwi wykonywane in vitro mają ograniczoną wartość diagnostyczną. Decyzja o stosowaniu leku Clexane w tych przypadkach może zostać podj ęta jedynie po konsultacji z ekspertem w tej dziedzinie.

•    Monitorowanie liczby płytek krwi

Istnieje ryzyko wystąpienia małopłytkowości wywołanej przez heparynę z udziałem przeciwciał podczas stosowania heparyn drobnocząsteczkowych. Trombocytopenia zazwyczaj występuje między 5. i 21. dniem od rozpoczęcia leczenia enoksaparyną. Dlatego lekarz rozważy regularne kontrolowanie liczby płytek krwi przed i podczas stosowania enoksaparyny. Po zaobserwowaniu istotnego zmniejszenia ilości płytek krwi (od 30% do 50% początkowej wartości), lekarz natychmiast odstawi lek Clexane i zastosuje inne leczenie.

•    Hiperkaliemia

Heparyna może hamować wydzielanie aldosteronu przez korę nadnerczy, co prowadzi do hiperkaliemii (duże stężenie potasu w osoczu krwi), zwłaszcza u pacjentów z cukrzycą, przewlekłą niewydolnością nerek, wcześniej obecną kwasicą metaboliczną, ze zwiększonym stężeniem potasu w osoczu krwi lub przyjmujących leki moczopędne oszczędzające potas. Ryzyko hiperkaliemii wydaje się większe podczas dłuższego leczenia, ale hiperkaliemia jest zwykle odwracalna. U pacjentów ze zwiększonym ryzykiem lekarz wykona badania stężenia potasu w osoczu krwi przed rozpoczęciem leczenia heparyną, a następnie będzie je kontrolować regularnie, szczególnie w przypadku, gdy leczenie trwa dłużej niż 7 dni.

•    Znieczulenie podpajęczynówkowe i (lub) znieczulenie zewnątrzoponowe

Jednoczesne podanie leku Clexane i wykonanie znieczulenia podpajęczynówkowego i (lub) zewnątrzoponowego, może spowodować powstanie krwiaka śródrdzeniowego. Może to prowadzić do długotrwałych lub trwałych porażeń. Takie powikłania występują rzadko podczas stosowania enoksaparyny w dawkach 40 mg na dobę lub mniejszych. Ryzyko krwiaka śródrdzeniowego zwiększa się w przypadku podawania większych dawek leku Clexane, używania po operacji stałych cewników zewnątrzoponowych lub jednoczesnego podawania innych leków wpływających na hemostazę, np. niesteroidowych leków przeciwzapalnych (patrz punkt 2). Ryzyko krwiaka śródrdzeniowego wydaje się także większe w przypadku pourazowych uszkodzeń lub wielokrotnych nakłuć osi mózgowo-rdzeniowej lub u pacjentów po operacjach rdzenia lub z deformacjami rdzenia w wywiadzie.

W celu ograniczenia ryzyka krwawienia do kanału kręgowego związanego z jednoczesnym stosowaniem leku Clexane i znieczulenia lub leczenia przeciwbólowego z wykorzystaniem podpajęczynówkowej lub zewnątrzoponowej drogi podawania leków, lekarz uwzględni właściwości farmakokinetyczne leku. Zaleca się, aby wprowadzanie lub usuwanie cewnika przeprowadzać w czasie, gdy działanie przeciwzakrzepowe leku Clexane jest słabe. Jednak dokładny czas potrzebny do osiągnięcia wystarczająco słabego działania przeciwzakrzepowego u każdego pacjenta nie jest znany.

Wprowadzenie lub usunięcie cewnika należy wykonać przynamniej po 12 godzinach od podania małych dawek enoksaparyny (20 mg raz na dobę, 30 mg raz lub dwa razy na dobę lub 40 mg raz na dobę) i przynajmniej po 24 godzinach od podania dużych dawek enoksaparyny (0,75 mg/kg mc. dwa razy na dobę, 1 mg/kg mc. dwa razy na dobę lub 1,5 mg/kg mc. raz na dobę). Aktywność anty-Xa jest nadal wykrywalna w tych punktach czasowych. Opóźnienie we wprowadzeniu lub usunięciu cewnika nie zapewnia, że krwiak śródrdzeniowy nie wystąpi. Pacjenci otrzymujący dawkę 0,75 mg/kg mc. dwa razy na dobę lub dawkę 1 mg/kg mc. dwa razy na dobę nie powinni otrzymywać drugiej dawki enoksaparyny w schemacie dwa razy na dobę. Pozwala to na większe opóźnienie umieszczenia lub usunięcia cewnika. Chociaż nie można zastosować szczególnych zaleceń dotyczących czasu podania kolejnej dawki enoksaparyny po usunięciu cewnika, można rozważyć opóźnienie podania tej dawki o przynajmniej 4 godziny, biorąc pod uwagę ocenę korzyści w stosunku do ryzyka zarówno zakrzepicy jak i ryzyka krwawienia. Należy uwzględnić zarówno rodzaj wykonywanej procedury jak i czynniki ryzyka, które dotyczą pacjenta.

U pacjentów z klirensem kreatyniny <30 ml/min., należy uwzględnić inne czynniki, ponieważ eliminacja enoksaparyny jest wydłużona. U tych pacjentów należy rozważyć podwojenie czasu do usunięcia cewnika, po przynajmniej 24 godzinach w przypadku mniejszej dawki enoksaparyny (30 mg raz na dobę) oraz po przynajmniej 48 godzinach w przypadku większej dawki (1 mg/kg mc. na dobę).

W przypadku, gdy lekarz podejmie decyzję o podawaniu leków przeciwzakrzepowych w czasie stosowania znieczulenia podpajęczynówkowego i (lub) zewnątrzoponowego lub nakłucia lędźwiowego, konieczne jest zachowanie szczególnej ostrożności i regularne monitorowanie pacjenta w celu wykrycia ewentualnych podmiotowych i przedmiotowych objawów zaburzeń neurologicznych, takich jak: ból środkowej części pleców, niedobory czuciowe i ruchowe (drętwienie lub osłabienie kończyn dolnych), zaburzenia czynności jelita grubego i (lub) pęcherza moczowego. Pacjenci powinni zgłaszać lekarzowi wystąpienie któregokolwiek z wyżej wymienionych objawów. Jeśli na podstawie objawów podejrzewa się występowanie krwiaka śródrdzeniowego, niezbędne jest wykonanie natychmiastowej diagnostyki i podjęcie leczenia, włącznie z dekompresją rdzenia kręgowego.

•    Zabiegi przezskórnej rewaskularyzacji naczyń wieńcowych

W celu zminimalizowania ryzyka krwawienia po zabiegach chirurgicznych w obrębie naczyń należy ściśle przestrzegać zalecanych odstępów pomiędzy podaniem kolejnych dawek leku Clexane u pacjentów z niestabilną dławicą piersiową, zawałem mięśnia sercowego bez załamka Q oraz świeżym zawałem mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST leczonych lekiem Clexane. Ważne jest uzyskanie hemostazy w miejscu nakłucia po przezskórnej angioplastyce wieńcowej. W przypadku stosowania urządzenia do zamykania, można natychmiast usunąć koszulkę naczyniową. Jeżeli stosuje się metodę ucisku ręcznego, należy usunąć koszulkę naczyniową w ciągu 6 godzin po wstrzyknięciu drogą dożylną lub podskórną ostatniej dawki leku Clexane. Jeżeli kontynuowanie leczenia lekiem Clexane jest konieczne, następną planowaną dawkę należy podać nie wcześniej niż 6 do 8 godzin po wyjęciu koszulki naczyniowej. Miejsce przeprowadzenia zabiegu należy obserwować w celu wykrycia występowania objawów krwawienia lub tworzenia się krwiaka.

•    Sztuczne zastawki serca

Nie przeprowadzono odpowiednich badań oceniających przeciwzakrzepowe właściwości leku Clexane u pacjentów ze sztucznymi zastawkami serca. Notowano pojedyncze przypadki zakrzepicy zastawek u pacjentów ze sztucznymi zastawkami serca stosujących enoksaparynę w profilaktyce przeciwzakrzepowej. Różne czynniki, w tym choroba i niewystarczające dane kliniczne, ograniczają ocenę takich przypadków. Niektóre z tych przypadków dotyczyły niepowodzenia w leczeniu kobiet w ciąży, u których zakrzepica doprowadziła do zgonu matki i płodu. Kobiety w ciąży ze sztucznymi zastawkami serca mogą być w grupie zwiększonego ryzyka zdarzeń zakrzepowo-zatorowych.

Nie zaleca się stosowania leku Clexane w celu zapobiegania zmianom zakrzepowo-zatorowym u pacjentów ze sztucznymi zastawkami serca.

•    Krwotok u pacjentów w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku nie obserwuje się zwiększonej tendencji do krwawień w przypadku stosowania leku Clexane w dawkach profilaktycznych. U pacjentów w podeszłym wieku (zwłaszcza w wieku 80 lat i starszych) ryzyko powikłań krwotocznych może być większe w przypadku stosowania leku Clexane w dawkach leczniczych. Zaleca się prowadzenie wnikliwej obserwacji klinicznej tej grupy pacjentów (patrz punkt 3).

•    Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, zwiększenie narażenia na lek Clexane wiąże się ze zwiększeniem ryzyka krwawień.

Ze względu na znacznie zwiększone stężenie leku Clexane w surowicy krwi u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), niezbędna jest modyfikacja dawkowania w tej grupie pacjentów podczas stosowania leczniczych oraz profilaktycznych dawek leku Clexane. Chociaż nie jest konieczna zmiana dawkowania u pacjentów z umiarkowanymi (klirens kreatyniny od 30 do 50 ml/min) i łagodnymi (klirens kreatyniny od 50 do 80 ml/min) zaburzeniami czynności nerek, jednak należy prowadzić wnikliwą obserwację kliniczną tych pacjentów podczas leczenia lekiem Clexane (patrz punkt 3).

•    Pacjenci o małej masie ciała

Obserwowano zwiększenie stężenia leku Clexane po zastosowaniu profilaktycznych dawek leku (niemodyfikowanych względem masy ciała pacjenta) u kobiet o małej masie ciała (<45 kg) i mężczyzn o małej masie ciała (<57 kg). Takie działanie może się wiązać ze zwiększeniem ryzyka krwawienia.

Z tego względu, niezbędne jest prowadzenie wnikliwej obserwacji klinicznej tej grupy pacjentów.

•    Pacjenci otyli

Pacjenci otyli są w grupie pacjentów ze zwiększonym ryzykiem choroby zakrzepowo-zatorowej. Bezpieczeństwo stosowania i skuteczność dawek profilaktycznych u pacjentów otyłych (wskaźnik masy ciała - BMI>30 kg/m2) nie zostało określone i nie ma zgodności co do dostosowania dawki. Pacjenci ci powinni być wnikliwie obserwowani w celu wykrycia objawów przedmiotowych i podmiotowych choroby zakrzepowo-zatorowej.

•    Badania laboratoryjne

W dawkach stosowanych w przypadku profilaktyki żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej lek Clexane nie wpływa znacząco na czas krwawienia oraz na ogólne parametry krzepniecia krwi, a także nie wpływa na agregację płytek krwi lub wiązanie fibrynogenu z płytkami. W trakcie stosowania leku Clexane w większych dawkach może wystąpić wydłużenie czasu częściowej tromboplastyny po aktywacji (APTT) oraz czasu krzepnięcia po aktywacji (ACT). Wydłużenie czasu APTT i ACT nie jest skorelowane liniowo ze zwiększeniem aktywności przeciwzakrzepowej leku Clexane. Dlatego pomiary czasów APTT i ACT nie stanowią odpowiedniego ani wiarygodnego sposobu monitorowania aktywności leku Clexane.

Ocena ryzyka i obserwacja kliniczna są najlepszymi wskaźnikami ryzyka potencjalnego krwawienia. Zwykle nie jest konieczne rutynowe kontrolowanie aktywności anty-Xa.

Jednakże, należy rozważyć monitorowanie aktywności anty-Xa u pacjentów leczonych heparyną drobnocząsteczkową, u których występuje zwiększone ryzyko krwawienia (np. pacjenci z zaburzeniem czynności nerek, osoby w podeszłym wieku lub o ekstremalnej masie ciała) lub czynne krwawienia.

Dzieci i młodzież

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku Clexane u dzieci.

Lek zawiera alkohol benzylowy jako środek konserwujący i nie powinny być podawany wcześniakom lub noworodkom. Lek może powodować zatrucia i reakcje alergiczne u niemowląt i dzieci do 3 lat.

Lek Clexane a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach które pacjent planuje przyjmować.

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Clexane należy odstawić leki, które zaburzają hemostazę, chyba że ich stosowanie jest wyraźnie konieczne. Są to: salicylany o działaniu ogólnym, kwas acetylosalicylowy, niesteroidowe leki przeciwzapalne włącznie z ketorolakiem, dekstran, tyklopidyna, klopidogrel, glikokortykosteroidy o działaniu ogólnym, leki działaj ące trombolitycznie i przeciwzakrzepowo, inne leki przeciwpłytkowe, w tym antagoniści glikoproteiny IIb/IIIa.

Jeśli nie można uniknąć jednoczesnego użycia leku Clexane z wyżej wymienionymi lekami, należy starannie monitorować kliniczne i laboratoryjne parametry krzepnięcia krwi.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Z powodu braku odpowiednich i dobrze kontrolowanych badań u kobiet w ciąży, jak również ze względu na brak możliwości odpowiedniego porównania wpływu leku u zwierząt i ludzi, ten lek może być stosowany w okresie ciąży jedynie gdy lekarz zdecyduje o takiej konieczności.

Kobiety w ciąży ze sztucznymi zastawkami serca mogą być w grupie zwiększonego ryzyka wystąpienia zdarzeń zakrzepowo-zatorowych. Ze względu na brak informacji na temat dawkowania, skuteczności i bezpieczeństwa stosowania w takich okolicznościach, nie zaleca się stosowania leku Clexane u kobiet w ciąży ze sztucznymi zastawkami serca.

Nie wiadomo czy niezmieniona enoksaparyna przenika do mleka ludzkiego. Dlatego podczas stosowania leku Clexane należy unikać karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Lek Clexane nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Lek Clexane zawiera alkohol benzylowy (45 mg/3 ml)

Lek nie powinien być podawany wcześniakom lub noworodkom. Lek może powodować zatrucia i reakcje alergiczne u niemowląt i dzieci do 3 lat.

3. Jak stosować lek Clexane

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Zalecana dawka:

•    Zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej, szczególnie u pacjentów

poddawanych zabiegom chirurgicznym ortopedycznym, zabiegom w chirurgii ogólnej i onkologicznej

U pacjentów z umiarkowanym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (np. po zabiegach chirurgicznych w obrębie jamy brzusznej), zalecana dawka enoksaparyny to 20 mg podskórnie raz na dobę. Zwykle leczenie lekiem Clexane trwa od 7 do 10 dni. U niektórych pacjentów czas leczenia może być dłuższy. W takim przypadku lek Clexane należy podawać dopóki istnieje zwiększone ryzyko zakrzepów i zatorów żylnych oraz do czasu uruchomienia pacjenta.

U pacjentów poddawanych ogólnym zabiegom chirurgicznym pierwsze wstrzyknięcie należy wykonać 2 godziny przed zabiegiem chirurgicznym.

U pacjentów z dużym ryzykiem żylnej choroby zakrzepowo-zatorowej (np. przed chirurgicznym zabiegiem ortopedycznym), zalecana dawka enoksaparyny to 40 mg podskórnie raz na dobę, pierwsza dawka 12 godzin przed zabiegiem.

• Leczenie zakrzepicy żył głębokich powikłanej bądź niepowikłanej zatorowością płucną

Enoksaparynę można podawać podskórnie, zarówno raz na dobę w dawce 1,5 mg/kg mc., jak i 2 razy na dobę w dawce 1 mg/kg mc. Zalecana dawka u pacjentów z powikłaniami zakrzepowo-zatorowymi to 1 mg/kg mc. podskórnie 2 razy na dobę.

Zwykle leczenie trwa co najmniej 5 dni. Leczenie doustnymi lekami przeciwzakrzepowymi należy rozpocząć, gdy jest to właściwe, a leczenie lekiem Clexane należy kontynuować do chwili osiągnięcia skuteczności przeciwzakrzepowej.

• Leczenie niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału serca bez załamka Q, w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym (ASA)

Zalecana dawka enoksaparyny to 1 mg/kg mc. podskórnie co 12 godzin, jednocześnie z doustnie podanym kwasem acetylosalicylowym (ASA) w dawce od 100 do 325 mg raz na dobę. U tych pacjentów lek Clexane należy stosować przez co najmniej 2 dni i leczenie należy kontynuować do osiągnięcia jego celu. Zwykle leczenie trwa od 2 do 8 dni.

•    Leczenie świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, w tym pacjentów, którzy będą leczeni zachowawczo albo, którzy będą później poddani przezskórnej angioplastyce wieńcowej

Zalecana dawka enoksaparyny to 30 mg w pojedynczym szybkim wstrzyknięciu dożylnym i dodatkowo, bezpośrednio po wstrzyknięciu dożylnym, podskórnie 1 mg/kg mc., a następnie 1 mg/kg mc. podskórnie co 12 godzin (w odniesieniu do dwóch pierwszych dawek maksymalnie po 100 mg podskórnie, następne dawki 1 mg/kg mc. podskórnie). Dawkowanie u pacjentów w wieku powyżej 75 lat - patrz dalsza część punktu 3.

Podczas jednoczesnego stosowania z leczeniem trombolitycznym (o swoistym działaniu na fibrynę lub bez swoistego działania na fibrynę) lek Clexane należy podać w okresie od 15 minut przed do 30 minut po rozpoczęciu leczenia fibrynolitycznego. Wszyscy pacjenci powinni otrzymywać kwas acetylosalicylowy natychmiast po rozpoznaniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST tak długo, dopóki nie wystąpią przeciwwskazania (lek podaje się w dawce od 75 mg do 325 mg raz na dobę).

Leczenie lekiem Clexane może trwać 8 dni lub może być prowadzone do momentu opuszczenia szpitala przez pacjenta.

Zalecenia dotyczące pacjentów poddawanych przezskórnej angioplastyce wieńcowej: jeżeli ostatnią dawkę leku Clexane podano podskórnie mniej niż 8 godzin przed momentem wypełnienia balonika, nie jest konieczne podanie kolejnej dawki. Jeżeli ostatnią dawkę leku Clexane podano podskórnie ponad 8 godzin przed wypełnieniem balonika, należy podać enoksaparynę w szybkim wstrzyknięciu dożylnym w dawce 0,3 mg/kg mc.

•    Zapobieganie tworzeniu się skrzepów w krążeniu pozaustrojowym podczas hemodializy

Zalecana dawka enoksaparyny równoważna 1 mg/kg mc. podawana do linii tętniczej krążenia pozaustrojowego na początku dializy wystarcza zwykle na 4 godzinną dializę.

Jeśli zostaną znalezione pierścienie fibrynowe np. po dłuższej niż zwykle dializie, można podać dodatkową dawkę od 0,5 mg do 1 mg/kg mc.

U pacjentów z dużym ryzykiem krwawień, należy zmniejszyć dawkę do 0,5 mg/kg mc. w przypadku stosowania podwójnego dostępu naczyniowego lub do 0,75 mg/kg mc., jeśli dostęp naczyniowy jest pojedynczy.

Pacjenci w podeszłym wieku

W leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 75 lat), nie należy stosować początkowego szybkiego wstrzyknięcia dożylnego. Podawanie leku należy rozpocząć od dawki 0,75 mg/kg mc. podskórnie co 12 godzin (maksymalnie po 75 mg podskórnie w odniesieniu do pierwszych dwóch dawek, a następnie 0,75 mg/kg mc. podskórnie w odniesieniu do pozostałych dawek).

W odniesieniu do innych wskazań, zmniejszenie dawkowania nie jest konieczne u pacjentów w podeszłym wieku, z wyjątkiem pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 2).

Stosowanie u dzieci

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności leku Clexane u dzieci. Patrz punkt 2. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek

Zaleca się dostosowanie dawkowania zgodnie z informacją podaną poniżej.

Ciężkie zaburzenia czynności nerek

Ze względu na znacznie zwiększone stężenie leku Clexane w surowicy krwi u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny <30 ml/min), niezbędna jest modyfikacja dawkowania w tej grupie pacjentów, zgodnie z podanymi poniżej tabelami.

Zaleca się wprowadzenie następujących zmian enoksaparyny:

podczas stosowania leczniczych dawek

Dawkowanie standardowe

Dawkowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek

1 mg/kg mc. podskórnie dwa razy na dobę

1 mg/kg mc. podskórnie raz na dobę

1,5 mg/kg mc. podskórnie raz na dobę

1 mg/kg mc. podskórnie raz na dobę

Leczenie świeżego zawału mięśniowego z uniesieniem odcinka ST u pacjentów <75 lat

30 mg w szybkim pojedynczym wstrzyknięciu dożylnym i dodatkowo, bezpośrednio po wstrzyknięciu dożylnym, 1 mg/kg mc. podskórnie, a następnie 1 mg/kg mc. podskórnie dwa razy na dobę (maksymalnie po 100 mg w odniesieniu do każdej z dwóch pierwszych dawek podanych podskórnie)

30 mg w szybkim pojedynczym wstrzyknięciu dożylnym i dodatkowo, bezpośrednio po wstrzyknięciu dożylnym, 1 mg/kg mc. podskórnie, a następnie 1 mg/kg mc. podskórnie raz na dobę (maksymalnie 100 mg w odniesieniu do pierwszej dawki podanej podskórnie)

Leczenie świeżego zawału mięśniowego z uniesieniem odcinka ST u pacjentów w podeszłym wieku (>>75 lat)

0,75 mg/kg mc. podskórnie dwa razy na dobę bez początkowego szybkiego wstrzyknięcia dożylnego

(maksymalnie 75 mg w odniesieniu do każdej z dwóch pierwszych dawek podanych podskórnie)

1 mg/kg mc. podskórnie raz na dobę bez początkowego szybkiego wstrzyknięcia dożylnego (maksymalnie 100 mg w odniesieniu do pierwszej dawki podanej podskórnie)

Zaleca się wprowadzenie następujących zmian enoksaparyny:

podczas stosowania profilaktycznych dawek

Dawkowanie standardowe

Dawkowanie u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek

40 mg podskórnie raz na dobę

20 mg podskórnie raz na dobę

20 mg podskórnie raz na dobę

20 mg podskórnie raz na dobę

Zalecane modyfikacje dawkowania nie odnoszą się do pacjentów ze wskazaniem do hemodializy. Umiarkowane lub łagodne zaburzenia czynności nerek

Chociaż nie jest konieczna zmiana dawkowania u pacjentów z umiarkowanymi (klirens kreatyniny od 30 do 50 ml/min) i łagodnymi (klirens kreatyniny od 50 do 80 ml/min) zaburzeniami czynności nerek, jednak należy prowadzić wnikliwą obserwację kliniczną tych pacjentów podczas leczenia lekiem Clexane.

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby

Z powodu braku badań klinicznych należy zachować ostrożność podczas stosowania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby.

Masa ciała

Zmniejszenie dawkowania nie jest konieczne u pacjentów otyłych lub o małej masie ciała.

Znieczulenie podpajęczynówkowe i (lub) znieczulenie zewnątrzoponowe

U pacjentów poddawanych znieczuleniu podpajęczynówkowemu i (lub) zewnątrzoponowemu należy zachować szczególną ostrożność. Może być konieczna zmiana dawkowania (patrz punkt 2 pod „Znieczulenie podpajęczynówkowe i (lub) znieczulenie zewnątrzoponowe”).

Sposób podawania Wstrzyknięcie podskórne

Enoksaparynę podaje się we wstrzyknięciach podskórnych (w celu zapobiegania żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej, w leczeniu zakrzepicy żył głębokich, w leczeniu niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału serca bez załamka Q i w leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST).

Szybkie wstrzyknięcie dożylne

W leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, leczenie należy rozpocząć pojedynczym szybkim wstrzyknięciem dożylnym, po którym natychmiast następuje wstrzyknięcie podskórne.

Wstrzyknięcie do linii tętniczej krążenia pozaustrojowego

W celu zapobiegania tworzeniu się pozaustrojowych skrzepów podczas hemodializy, enoksaparynę podaje się we wstrzyknięciach do linii tętniczej krążenia pozaustrojowego.

Leku Clexane nie wolno podawać domięśniowo.

Technika wstrzyknięcia podskórnego

Wstrzyknięcie najlepiej wykonać wtedy, gdy pacjent znajduje się w pozycji leżącej.

Enoksaparynę podaje się w głębokich wstrzyknięciach podskórnych. Lek należy podawać na przemian w lewą lub prawą przednio-boczną lub tylno-boczną część powłok brzusznych.

Całą długość igły wprowadzić pionowo w fałd skóry powstały po uchwyceniu jej kciukiem i palcem wskazującym. Nie należy uwalniać fałdu skóry przed zakończeniem wstrzykiwania.

Po podaniu leku nie należy pocierać miejsca wstrzyknięcia.

W przypadku stosowania fiolek z roztworem enoksaparyny, należy dokładnie odmierzyć właściwą objętość leku za pomocą oznakowanej strzykawki i odpowiedniej igły do wstrzykiwań podskórnych.

Technika szybkiego wstrzyknięcia dożylnego - tylko w przypadku leczenia świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST

Do szybkiego wstrzyknięcia dożylnego należy stosować fiolki zawierające większą liczbę dawek. Enoksaparynę należy podawać przez cewnik wprowadzony do układu żylnego. Leku nie wolno mieszać ani podawać z innymi lekami. W celu uniknięcia ewentualnego mieszania enoksaparyny z innymi lekami, dostęp żylny należy przepłukać wystarczającą objętością soli fizjologicznej lub roztworu glukozy przed i po dożylnym szybkim podaniu enoksaparyny, w celu oczyszczenia miejsca wprowadzania leku. Enoksaprynę można bezpiecznie podawać z roztworem fizjologicznym (0,9% roztwór sodu chlorku) lub 5% roztworem wodnym glukozy.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Clexane

W razie zastosowania większej niż zalecana dawki leku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Przypadkowe przedawkowanie leku Clexane po podaniu dożylnym, pozaustrojowym lub podskórnym może prowadzić do powikłań krwotocznych. Lek Clexane podany doustnie źle się wchłania i nawet przyjęcie dużych dawek nie powinno prowadzić do poważnych następstw. Można to sprawdzić poprzez badania aktywności anty-Xa i anty-IIa.

Działanie przeciwzakrzepowe może być w większości zneutralizowane przez powolne wstrzyknięcie dożylne siarczanu protaminy lub chlorowodorku protaminy. Dawka protaminy zależy od dawki wstrzykniętej enoksaparyny; 1 mg siarczanu protaminy neutralizuje działanie przeciwzakrzepowe 1 mg enoksaparyny o ile enoksaparynę podawano w okresie ostatnich 8 godzin. Jeżeli enoksaparynę podano ponad 8 godzin przed podaniem protaminy albo, jeżeli stwierdzono, że konieczne jest podanie drugiej dawki protaminy, protaminę można podać w infuzji w dawce 0,5 mg na 1 mg enoksaparyny.

Po 12 godzinach od wstrzyknięcia enoksaparyny podanie protaminy może nie być konieczne. Jednakże nawet duże dawki protaminy nie neutralizują w pełni anty-Xa aktywności enoksaparyny (maksymalnie około 60%).

Pominięcie zastosowania leku Clexane

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Clexane

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

4.    Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane mogą występować z pewną częstością, która jest definiowana w następujący sposób:

• Bardzo często (występują u więcej niż 1 na 10 pacjentów)

•    Często (występują u 1 do 10 na 100 pacjentów)

•    Niezbyt często (występują u 1 do 10 na 1 000 pacjentów)

•    Rzadko (występują u 1 do 10 na 10 000 pacjentów)

•    Bardzo rzadko (występują u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów)

•    Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

Zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej u pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym

Bardzo często: krwotok (taki jak: krwiak, wybroczyna poza miejscem wstrzyknięcia, krwiak w ranie, krwiomocz, krwotok z nosa, krwotok z przewodu pokarmowego), zwiększenie liczby płytek krwi (trombocytoza).

Często: zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia).

Rzadko: krwotok zaotrzewnowy.

Zapobieganie żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej u pacjentów internistycznych unieruchomionych

Często: krwotok (taki jak: krwiak, wybroczyna poza miejscem wstrzyknięcia, krwiak w ranie, krwiomocz, krwotok z nosa, krwotok z przewodu pokarmowego).

Niezbyt często: zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia).

Leczenie zakrzepicy żył głębokich, powikłanej lub niepowikłanej zatorowością płucną

Bardzo często: krwotok (taki jak: krwiak, wybroczyna poza miejscem wstrzyknięcia, krwiak w ranie, krwiomocz, krwotok z nosa, krwotok z przewodu pokarmowego), zwiększenie liczby płytek krwi (trombocytoza).

Często: zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia).

Niezbyt często: krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok zaotrzewnowy.

Leczenie niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału mięśnia sercowego bez załamka Q

Często: krwotok (taki jak: krwiak, wybroczyna poza miejscem wstrzyknięcia, krwiak w ranie, krwiomocz, krwawienie z nosa i krwawienie z przewodu pokarmowego).

Niezbyt często: zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia).

Rzadko: krwotok zaotrzewnowy.

Leczenie świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST

Często: krwotok (taki jak krwiak, wybroczyna poza miejscem wstrzyknięcia, krwiak w ranie, krwiomocz, krwotok z nosa, krwotok z przewodu pokarmowego), zwiększenie liczby płytek krwi (trombocytoza), zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia).

Niezbyt często: krwotok wewnątrzczaszkowy, krwotok zaotrzewnowy.

Bardzo rzadko: małopłytkowość immunologiczna.

Inne działania niepożądane

Bardzo często: zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych (głównie aminotransferaz).

Często: reakcje alergiczne, pokrzywka, świąd, rumień, krwiak w miejscu wstrzyknięcia, ból w miejscu wstrzyknięcia i inne reakcje w miejscu wstrzyknięcia, takie jak: obrzęk, krwawienie, nadwrażliwość, zapalenie, stwardnienie, ból lub reakcja (bliżej nieokreślona) w miejscu wstrzyknięcia.

Niezbyt często: pęcherzowe zapalenie skóry, miejscowe podrażnienie, martwica skóry w miejscu wstrzyknięcia.

Rzadko: reakcje anafilaktyczne i (lub) anafilaktoidalne, hiperkaliemia (duże stężenie potasu w osoczu krwi).

Doświadczenie zebrane po wprowadzeniu leku do obrotu

Następujące działania niepożądane zaobserwowano po wprowadzeniu leku Clexane do obrotu. Te działania niepożądane pochodzą ze spontanicznych raportów i dlatego ich częstość występowania oznaczona jest jako „nieznana” (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych).

•    Zaburzenia układu immunologicznego:

-    reakcja anafilaktyczna i (lub) anafilaktoidalna, w tym wstrząs.

•    Zaburzenia układu nerwowego:

-    ból głowy.

•    Zaburzenia naczyniowe:

-    zgłaszano przypadki krwiaków śródrdzeniowych (lub krwiaków w obrębie kanału kręgowego) podczas jednoczesnego zastosowania leku Clexane i wykonania znieczulenia podpajęczynówkowego i (lub) zewnątrzoponowego lub punkcji rdzeniowej. Działania te powodowały różnego stopnia uszkodzenia neurologiczne, w tym także długotrwałe lub nieprzemijające porażenie.

•    Zaburzenia krwi i układu chłonnego:

-    niedokrwistość krwotoczna;

-    przypadki małopłytkowości immunologicznej z zakrzepicą; w niektórych przypadkach zakrzepica była powikłana zawałem narządu lub niedokrwieniem kończyny;

-    eozynofilia.

•    Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:

-    zapalenie naczyń skóry, martwica skóry zwykle występująca w miejscu wstrzyknięcia (to zjawisko było zwykle poprzedzone wystąpieniem plamicy lub plam rumieniowych, z naciekami i towarzyszącą bolesnością). W takim przypadku należy przerwać leczenie lekiem Clexane;

-    guzki w miejscu wstrzyknięcia (zapalne guzki, niebędące otorbionymi zbiornikami leku Clexane). Objawy te przemijają po kilku dniach i nie wymagają odstawienia leku;

-    łysienie.

•    Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych:

-    uszkodzenie komórek wątroby;

-    cholestatyczne uszkodzenie wątroby.

•    Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej:

-    osteoporoza występująca po długotrwałym leczeniu (dłuższym niż 3 miesiące).

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania

Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych,

Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181C

02-222 Warszawa

Tel.: + 48 22 49 21 301

Faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5.    Jak przechowywać lek Clexane

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Nie zamrażać.

Po otwarciu fiolki lek przechowywać nie dłużej niż 28 dni.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i fiolce po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6.    Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Clexane

-    Substancją czynną leku jest Enoxaparinum natricum (enoksaparyna sodowa).

Jedna fiolka 3 ml zawiera 300 mg Enoxaparinum natricum (enoksaparyna sodowa) 100 mg/1 ml (300 mg/3 ml).

-    Substancje pomocnicze to: alkohol benzylowy (45 mg/3 ml), woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda lek Clexane i co zawiera opakowanie

1 fiolka po 3 ml ze szkła (typ I), w tekturowym pudełku.

10 fiolek po 3 ml ze szkła (typ I), w tekturowym pudełku.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny

Sanofi-Aventis France

1-13 boulevard Romain Rolland

75 014 Paryż

Francja

Wytwórca

Famar Health Care Services Madrid, S.A.U.

Avenida de Leganes, 62 Alcorcón, 28923 Madryt Hiszpania

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

Sanofi - Aventis Sp. z o.o. ul. Bonifraterska 17 00-203 Warszawa

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

12