Imeds.pl

Cytarabine Kabi 100 Mg/Ml

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika Cytarabine Kabi, 100 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań lub infuzji

Cytarabina

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje

ważne dla pacjenta.

-    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

-    Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty w razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości.

-    Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Spis treści ulotki:

1.    Co to jest Cytarabine Kabi i w jakim celu się go stosuje

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Cytarabine Kabi

3.    Jak stosować Cytarabine Kabi

4.    Możliwe działania niepożądane

5.    Jak przechowywać Cytarabine Kabi

6.    Zawartość opakowania i inne informacje

1.    Co to jest lek Cytarabine Kabi i w jakim celu się go stosuje

•    Lek Cytarabine Kabi jest stosowany u dorosłych i dzieci. Substancją czynną leku jest cytarabina.

•    Cytarabina należy do grupy leków znanych jako leki cytotoksyczne. Leki te są stosowane

w leczeniu ostrych białaczek (raka krwi, gdy pacjent ma za dużo białych krwinek). Cytarabina zaburza rozwój komórek nowotworowych, które są później niszczone.

•    Wywołanie remisji jest intensywnym leczeniem mającym na celu cofnięcie objawów białaczki. Kiedy leczenie jest skuteczne, równowaga komórek we krwi pacjenta wraca do normalnego poziomu, a stan zdrowia pacjenta ulega poprawie. Ten okres cofnięcia się objawów choroby nazywa się remisją.

•    Leczenie podtrzymujące jest łagodniejszym leczeniem mającym na celu utrzymanie remisji tak długo jak to możliwe. Małe dawki cytarabiny są stosowane w celu utrzymania białaczki pod kontrolą i powstrzymania jej ponownego rozszerzenia.

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Cytarabine Kabi

Kiedy nie stosować leku Cytarabine Kabi

•    jeśli pacjent ma uczulenie na cytarabinę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku;

•    jeśli z przyczyn innych niż nowotwór, liczba komórek w badaniu krwi jest mała lub jeśli lekarz tak zadecyduje;

•    jeśli pacjent odczuwa narastające trudności z koordynacją ruchową po leczeniu z zastosowaniem radioterapii lub innego leku przeciwnowotworowego, takiego jak metotreksat.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

•    jeśli pacjent ma osłabioną czynność szpiku kostnego, leczenie należy rozpoczynać pod ścisłą kontrolą lekarską;

•    jeśli pacjent ma problemy z wątrobą;

•    cytarabina ogranicza w znacznym stopniu wytwarzanie krwinek w szpiku kostnym. Może to zwiększyć podatność na zakażenia lub krwawienia. Liczba komórek krwi może się zmniejszać przez okres do tygodnia po zakończeniu leczenia. Jeśli konieczne, lekarz będzie regularnie przeprowadzał badania krwi i szpiku kostnego;

•    ciężkie, niekiedy zagrażające życiu działania niepożądane mogą wystąpić ze strony ośrodkowego układu nerwowego, jelita lub płuc;

•    podczas leczenia z zastosowaniem cytarabiny należy monitorować czynność wątroby i nerek. Jeśli przed leczeniem u pacjenta występuje zaburzenie czynności wątroby, cytarabinę należy podawać wyłącznie pod ścisłą kontrolą;

•    w trakcie leczenia stężenie kwasu moczowego (pokazuje, że komórki rakowe zostały zniszczone) we krwi może się zwiększyć (hiperurykemia). W razie potrzeby lekarz poinformuje, o potrzebie zastosowania leków kontrolujących stężenie kwasu moczowego we krwi;

•    podczas leczenia z zastosowaniem cytarabiny nie należy podawać żywych lub żywych atenuowanych szczepionek. W razie potrzeby należy skonsultować się z lekarzem. Podawanie szczepionek z martwych lub inaktywowanych drobnoustrojów może nie dawać pożądanej skuteczności ze względu na tłumienie układu odpornościowego przez cytarabinę;

•    należy poinformować lekarza jeśli pacj ent otrzymał radioterapię.

Inne leki i Cytarabinę Kabi

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które wydawane są bez recepty:

•    jeśli pacjent stosuje leki zawierające 5-fluorocytozynę (lek stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych);

•    jeśli pacjent przyjmuje leki zawierające digitoksynę lub betaacetylodigitoksynę, stosowane w leczeniu niektórych chorób serca;

•    jeśli pacjent przyjmuje gentamycynę, antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych;

•    jeśli pacjent stosuje leki zawierające cyklofosfamid, winkrystynę i prednizon, leki stosowane w leczeniu raka.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność Ciąża

Należy unikać zajścia w ciążę jeśli pacjentka lub jej partner leczeni są lekiem Cytarabine Kabi.

W czasie stosowania leku, zarówno kobiety jak i mężczyźni prowadzący aktywne życie seksualne, powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji w celu zapobiegania ciąży podczas leczenia. Należy skonsultować się z lekarzem w przypadku podejrzenia ciąży, ponieważ cytarybina może powodować wady wrodzone. Podczas leczenia oraz przez 6 miesięcy po jego zakończeniu konieczne jest stosowanie skutecznych metod antykoncepcji przez kobiety i mężczyzn leczonych cytarabiną.

Karmienie piersią

Z uwagi na możliwość szkodliwego działania cytarabiny na karmione piersią niemowlęta, należy zaprzestać karmienia piersią przed rozpoczęciem leczenia.

Wpływ na płodność

Cytarabina może prowadzić do zahamowania cyklu miesiączkowego i braku miesiączki u kobiet oraz zahamowania produkcji nasienia u mężczyzn. Mężczyźni poddani leczeniu z zastosowaniem cytarabiny powinni stosować skuteczne metody antykoncepcji.

Przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Cytarabine Kabi nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Terapia nowotworowa może mieć negatywny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. W przypadku wystąpienia tych objawów, nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn.

Cytarabine Kabi zawiera sód

Lek zawiera mniej niż l mmol (23 mg) sodu na dawkę, to znaczy, że lek uznaje się za „wolny od sodu”.

Sposób i droga podania

Lek należy podawać pod nadzorem lekarza w postaci infuzji dożylnej (w postaci kroplówki) lub wstrzyknięcia. Na podstawie stanu zdrowia pacjenta, lekarz zdecyduje o wielkości dawki oraz długości leczenia.

Dawkowanie

Na podstawie stanu zdrowia oraz powierzchni ciała pacjenta, lekarz zdecyduje o wielkości dawki cytarabiny oraz rodzaju leczenia, indukcyjne czy podtrzymujące. Lekarz obliczy powierzchnię ciała na podstawie masy ciała i wzrostu pacjenta.

Podczas leczenia należy regularnie przeprowadzać badania, w tym badania krwi. Lekarz poinformuje, jak często należy je wykonać. Lekarz będzie regularnie badał:

•    krew, aby sprawdzić, czy liczba komórek krwi nie zmniejszyła się do wielkości wymagającej leczenia;

•    wątrobę - ponownie za pomocą badania krwi - w celu sprawdzenia, czy cytarabina nie wpływa niekorzystnie na funkcjonowanie wątroby;

•    nerki - ponownie za pomocą badania krwi - w celu sprawdzenia, czy cytarabina nie wpływa niekorzystnie na funkcjonowanie nerek;

•    stężenie kwasu moczowego we krwi - cytarabina może zwiększać stężenie kwasu moczowego we krwi. Inny lek może być podawany, jeśli stężenie kwasu moczowego jest za duże;

•    jeśli pacjent jest poddany dializie, ponieważ dializa może zmniejszać skuteczność leku, lekarz może zmienić czas podawania cytarabiny.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Cytarabine Kabi

Duże dawki mogą nasilić działania niepożądane, takie jak owrzodzenia jamy ustnej lub mogą zmniejszać liczbę białych krwinek i płytek krwi (które pomagają w krzepnięciu krwi). Gdyby to nastąpiło, konieczne może być podanie antybiotyku lub transfuzja krwi. Aby zmniejszyć dyskomfort pacjenta z powodu owrzodzenia jamy ustnej, można zastosować odpowiednie leczenie.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane cytarabiny zależą od dawki. Do najczęstszych należą objawy ze strony przewodu pokarmowego, jak również krwi.

Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 pacjentów):

•    gorączka,

•    niewystarczająca ilość białych i czerwonych krwinek lub płytek krwi, co może zwiększyć podatność na zakażenia lub krwawienia

-    zmniejszenie liczby białych krwinek, któremu mogą towarzyszyć dreszcze i gorączka, wymagające natychmiastowej konsultacji medycznej,

-    zmniejszenie liczby płytek we krwi, któremu może towarzyszyć krwawienie, wymagające natychmiastowej konsultacji medycznej,

•    nieprawidłowe komórki krwinek (megaloblastoza),

•    utrata apetytu,

•    problemy z połykaniem,

•    ból brzucha,

   nudności (mdłości),

•    wymioty,

•    biegunka,

•    zapalenie lub owrzodzenie jamy ustnej lub odbytu,

•    przemijający wpływ na skórę, taki jak zaczerwienienie (rumień), powstawanie pęcherzy, wysypka, pokrzywka, zapalenie naczyń krwionośnych (vasculitis), utrata włosów,

•    przemijający wpływ na wątrobę, taki jak zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych,

•    przemijające problemy z oczami, takie jak ból oczu z krwawieniem i z zaburzeniami widzenia (krwotoczne zapalenie spojówek), wrażliwość na światło (światłowstręt), łzawienie lub pieczenie oczu oraz zapalenie rogówki,

•    zmniejszenie świadomości (przy dużych dawkach),

•    trudności z mówieniem (przy dużych dawkach),

•    nieprawidłowe ruchy oczu (oczopląs przy dużych dawkach),

•    zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia,

•    nieprawidłowe, podwyższone stężenie kwasu moczowego we krwi (hiperurykemia).

Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 pacjentów):

•    ból gardła,

•    ból głowy,

•    ciężkie reakcje uczuleniowe(anafilaksja), powodujące na przykład trudności w oddychaniu lub -zawroty głowy,

•    zakażenie krwi (posocznica),

•    zapalenie i owrzodzenie przełyku,

•    ciężkie zapalenie jelita grubego,

•    torbiele na jelicie,

•    owrzodzenie skóry,

•    świąd,

•    stan zapalny w miejscu wstrzyknięcia,

•    brązowe lub czarne plamy na skórze (lentigo),

•    zażółcona skóra i gałki oczne (żółtaczka),

•    zakażenia płuc (zapalenie płuc),

•    trudności w oddychaniu,

•    gdy cytarabina jest podawana do przestrzeni otaczającej rdzeń kręgowy, może wystąpić paraliż nóg i dolnych partii ciała,

•    bóle mięśni i stawów,

•    zapalenie błony otaczającej serce (zapalenie osierdzia),

•    zaburzenia czynności nerek,

•    niezdolność oddawania moczu (zatrzymanie moczu),

•    ból w klatce piersiowej,

•    piekący ból dłoni i stóp.

Bardzo rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 000 pacjentów):

•    zapalenie gruczołów potowych,

•    nieregularne bicie serca (arytmia).

Inne działania niepożądane:

6 do 12 godzin po rozpoczęciu leczenia z zastosowaniem cytarabiny może wystąpić zespół cytarabinowy. Do objawów należą:

•    gorączka,

•    bóle mięśni i kości,

•    sporadycznie bóle w klatce piersiowej ,

•    wysypka,

•    ból oczu (zapalenie spojówek),

•    nudności (mdłości).

W celu leczenia lub zapobiegnięciu wystąpienia tych objawów, lekarz może przepisać kortykosteroidy (leki przeciwzapalne). Jeśli okażą się skuteczne, leczenie z zastosowaniem cytarabiny może być kontynuowane.

Ośrodkowy układ nerwowy:

Po zakończeniu leczenia dużymi dawkami cytarabiny, nie częściej niż u jednej trzeciej pacjentów, mogą rozwinąć się następujące, zazwyczaj przemijające, działania niepożądane:

zmiany osobowości,

zaburzenia koncentracji,

trudności w mówieniu,

problemy z koordynacją,

drżenie,

nieprawidłowe ruchy oczu (oczopląs),

ból głowy,

splątanie,

senność,

zawroty głowy,

śpiączka,

drgawki.

Te

działania niepożądane mogą występować częściej :

u pacjentów w podeszłym wieku (>55 roku życia),

u pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek,

po wcześniejszym leczeniu raka mózgu i rdzenia kręgowego cytostatycznymi w postaci wstrzyknięć,

na przykład radioterapią lub lekami

u pacjentów nadużywających alkoholu.

Ryzyko uszkodzenia układu nerwowego wzrasta, jeśli leczenie z

zastosowaniem cytarabiny podaje się:

w dużych dawkach lub krótkich odstępach czasu,

w połączeniu z innymi metodami leczenia, które są toksyczne dla układu nerwowego (np.

radioterapia lub metotreksat).

Układ pokarmowy:

Oprócz typowych działań niepożądanych mogą wystąpić cięższe reakcje, zwłaszcza w trakcie leczenia dużymi dawkami cytarabiny. Zgłoszono przypadki perforacji lub obumarcia (martwicy) i niedrożności jelita oraz zapalenie otrzewnej. Po leczeniu dużymi dawkami cytarabiny obserwowano: ropnie wątroby, powiększenie wątroby, niedrożność żył wątrobowych i zapalenie trzustki.

Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego występują rzadziej, gdy cytarabinę podaje się w postaci infuzji dożylnej.

Płuca:

Podczas stosowania cytarabiny, szczgónie w dużych dawkach, zaobserwowano ostre, bolesne zaburzenia oddychania oraz wodę w płucach (obrzęk płuc).

Inne:

•    choroba mięśnia sercowego (kardiomiopatia),

•    uszkodzenie mięśni (rabdomioliza).

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty. Zaburzenia tego rodzaju mogą wystąpić nawet w przypadku pozytywnych skutków leczenia.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w temperaturze od 15°C do 25°C. Nie przechowywać w lodówce, nie zamrażać.

Nie stosować leku Cytarabine Kabi po upływie terminu ważności zamieszczonego na fiolce lub pudełku. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca. Po otwarciu lek należy zużyć natychmiast.

Cytarabine Kabi roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, można rozcieńczyć przy użyciu następujących roztworów: woda do wstrzykiwań, glukoza do infuzji dożylnej (5%) lub roztwór chlorku sodu do infuzji dożylnej (0,9%).

Wykazano fizyko-chemiczną stabilność przez 8 dni w temperaturze poniżej 25°C.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia lek należy zużyć natychmiast. Jeśli lek nie zostanie wykorzystany niezwłocznie, za czas i warunki przechowywania po przygotowaniu odpowiedzialny jest użytkownik. Czas ten nie może być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze od 2 do 8°C, chyba że rekonstytucja i rozcieńczanie leku miało miejsce w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych.

Nie stosować tego leku jeśli zauważy się, że roztwór nie jest przezroczysty i bezbarwny oraz jeśli zawiera widoczne cząstki.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera Cytarabine Kabi

-    Substancją czynną leku jest cytarabina.

Każdy ml roztworu zawiera 100 mg cytarabiny.

Każda fiolka o pojemności 1 ml zawiera 100 mg cytarabiny.

Każda fiolka o pojemności 5 ml zawiera 500 mg cytarabiny.

Każda fiolka o pojemności 10 ml zawiera 1 g cytarabiny.

Każda fiolka o pojemności 20 ml zawiera 2 g cytarabiny.

-    Pozostałe składniki to: kwas solny, wodorotlenek sodu, woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda Cytarabine Kabi i co zawiera opakowanie

Lek jest w postaci klarownego i bezbarwnego roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Lek znajduje się w klarownej, bezbarwnej, szklanej fiolce typu I zamkniętej korkiem z gumy bromobutylowej i aluminiowym kapslem ze zrywalnym kapturkiem w kolorze: zielonym (2 ml), niebieskim (5 ml), czerwonym (10 ml), żółtym (20 ml).

Opakowanie zawiera 1 fiolkę o pojemności odpowiednio 1 ml, 5 ml, 10 ml i 20 ml.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Fresenius Kabi Oncology Plc.

Lion Court, Farnham Road, Bordon Hampshire, GU35 0NF Wielka Brytania

Ten lek jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Belgia

Cytarabine Fresenius Kabi 100 mg/ml Oplossing voor injectie of infusie

Republika Czeska

Cytarabin Kabi 100 mg/ml, Injekcm a infuzm roztok

Niemcy

Cytarabin Kabi 100 mg/ml Injektions-oder Infusionslosung

Dania

Cytarabin Fresenius Kabi

Estonia

Cytarabine Kabi

Hiszpania

Citarabina 100 mg/ml solución inyectable o para perfusión

Finlandia

Cytarabin Fresenius Kabi 100 mg/ml injektio-/infuusioneste, liuos

Francja

Cytarabine Kabi 100 mg/ml, solution injectable ou pour perfusion

Węgry

Cytarabine Kabi 100 mg/ml oldatos injekció vagy infuzió

Irlandia

Cytarabine 100 mg/ml Solution for Injection or Infusion

Islandia

Cytarabin Fresenius Kabi 100 mg/ml stungulyf/innrennslislyf, lausn

Włochy

Citarabina Kabi

Łotwa

Cytarabine Kabi 100 mg/ml skidums injekcijam vai infuzijam

Malta

Cytarabine 100 mg/ml Solution for Injection or Infusion

Litwa

Cytarabine Kabi 100 mg/ml injekcinis/ infuzinis tirpalas

Luksemburg

Cytarabin Kabi 100 mg/ml Injektions- oder Infusionslosung

Holandia

Cytarabine Fresenius Kabi 100 mg/ml Oplossing voor injectie of infusie

Norwegia

Cytarabin "Fresenius Kabi" 100 mg/ml Injeksjons-/infusjonsv$ske, oppl0sning

Polska

Cytarabine Kabi

Portugalia

Citarabina Kabi

Rumunia

Citarabina Kabi 100 mg/ml solupe injectabila sau perfuzabila

Szwecja

Cytarabin Fresenius Kabi 100 mg/ml injektions-/infusionsvatska, losning

Słowacja

Cytarabin Kabi 100 mg/ml, injekcny a infuzny roztok,

Wielka Brytania

Cytarabine 100 mg/ml Solution for Injection or Infusion

Data ostatniej aktualizacji ulotki: lipiec 2013

Informacje wyłącznie dla personelu medycznego lub pracowników służby zdrowia: Informacje dotyczące postępowania z lekiem

Do jednorazowego użytku.

Cytarabina jest przeznaczona wyłącznie do stosowania dożylnego lub podskórnego.

Rozcieńczony roztwór powinien być przezroczysty i bezbarwny oraz nie powinien zawierać widocznych cząstek.

O ile pozwalają na to roztwór i opakowanie, leki przeznaczone do podawania pozajelitowego należy przed podaniem obejrzeć, czy nie zawierają zanieczyszczeń (cząsteczek stałych) lub nie są odbarwione.

Roztwór należy zniszczyć, jeżeli zawiera cząstki stałe lub zmienił zabarwienie.

Cytarabinę w postaci do wstrzykiwań można rozcieńczyć wodą do wstrzykiwań, glukozą do infuzji dożylnej (5%) lub roztworem chlorku sodu do infuzji dożylnej (0,9%).

Badanie zgodności roztworu przeprowadzono w poliolefinowych workach infuzyjnych.

Stężenie, w którym wykazano fizyko-chemiczną stabilność cytarabiny wynosi 0,04 - 4 mg/ml.

Jeśli zaobserwowano krystalizację w wyniku narażenia na niskie temperatury, należy rozpuścić kryształy podgrzewając do temperatury 55°C (nie dłużej niż przez 30 minut) i potrząsać aż do rozpuszczenia kryształów. Przed użyciem, pozostawić do ostygnięcia do temperatury pokojowej.

Zawartość fiolki należy zużyć niezwłocznie po pierwszym otwarciu. Nie należy przechowywać otwartych fiolek.

Płyny infuzyjne zawierające cytarabinę należy zużyć natychmiast.

Informacje dotyczące postępowania z lekami cytotoksycznymi Podawanie:

Lek powinien być podawany przez lub pod ścisłym nadzorem wykwalifikowanego lekarza doświadczonego w zakresie stosowania leków przeciwnowotworowych.

Przygotowanie (wytyczne):

1.    Leki chemioterapeutyczne powinny być przygotowywane do podania wyłącznie przez osoby, które zostały przeszkolone w zakresie bezpiecznego przygotowywania leku.

2.    Zabiegi, takie jak rozpuszczanie oraz przeniesienie do strzykawek powinny się odbyć wyłącznie w miejscu do tego wyznaczonym.

3.    Personel wykonujący te czynności powinien nosić odpowiednie ubranie ochronne, rękawiczki oraz osłonę oczu.

4.    Kobietom w ciąży zaleca się, aby unikały kontaktu z lekami chemoterapeutycznymi.

Skażenie:

W razie kontaktu leku ze skórą lub oczami, skażone miejsce należy przemyć obfitą ilością wody lub roztworem soli fizjologicznej. W celu leczenia przemijającego pieczenia skóry można zastosować niedrażniący krem. Jeżeli roztwór dostał się do oczu, konieczne jest zasięgnięcie porady medycznej.

W przypadku rozlania, osoby przygotowujące lek powinny nałożyć rękawiczki i zetrzeć rozlany płyn za pomocą gąbki, która powinna znajdować się w miejscu do tego przeznaczonym. Powierzchnię należy przemyć dwukrotnie wodą, a wszelkie roztwory i gąbki należy umieścić w worku i szczelnie go zamknąć.

Usuwanie:

Strzykawki, pojemniki, materiały chłonne, roztwór oraz jakiekolwiek inne skażone materiały należy umieścić w grubym plastikowym worku lub innym nieprzepuszczalnym pojemniku, po czym je spalić w temperaturze 1100°C.

Wszelkie niewykorzystane resztki leku lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

9/9