Imeds.pl

Dilizolen 2 Mg/Ml

ULOTKA DLA PACJENTA

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika

Dilizolen, 2 mg/ml, roztwór do infuzji

Linezolidum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

•    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

•    W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

•    Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

•    Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki:

1.    Co to jest Dilizolen i w jakim celu się go stosuje

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Dilizolen

3.    Jak stosować Dilizolen

4.    Możliwe działania niepożądane

5.    Jak przechowywać Dilizolen

6.    Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Dilizolen i w jakim celu się go stosuje

Dilizolen jest antybiotykiem należącym do grupy oksazolidynonów, którego działanie polega na powstrzymywaniu wzrostu niektórych rodzajów bakterii (drobnoustrojów) wywołujących zakażenia. Stosuje się go w leczeniu zapalenia płuc oraz niektórych zakażeń skóry i tkanek leżących pod skórą. Lekarz zadecyduje, czy Dilizolen jest odpowiednim lekiem do zastosowania w danym zakażeniu.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Dilizolen Kiedy nie stosować leku Dilizolen:

•    jeśli pacjent ma uczulenie na linezolid lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);

•    jeśli pacjent przyjmuje obecnie lub przyjmował w ciągu ostatnich 2 tygodni lek z grupy zwanej inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO, np. fenelzyna, izokarboksazyd, selegilina, moklobemid). Leki te mogą być stosowane w leczeniu depresji lub choroby Parkinsona;

•    jeśli pacjentka karmi piersią. Lek Dilizolen przenika do mleka matki i może szkodliwie wpływać na dziecko.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Dilizolen może nie być właściwym lekiem dla pacjenta, który odpowie tak na którekolwiek z podanych poniżej pytań. W takim przypadku należy o tym poinformować lekarza, który zbada ogólny stan zdrowia i ciśnienie krwi pacjenta przed rozpoczęciem leczenia oraz będzie je kontrolować w trakcie trwania leczenia lub może zdecydować o zastosowaniu innego, bardziej odpowiedniego leczenia.

W razie wątpliwości, czy poniższe sytuacje dotyczą pacjenta, należy skonsultować się z lekarzem.

•    Czy pacjent ma wysokie ciśnienie krwi i czy w związku z tym przyjmuje leki, czy nie?

•    Czy stwierdzono u pacjenta nadczynność tarczycy?

•    Czy pacjent ma nowotwór nadnerczy (guz chromochłonny) lub zespół rakowiaka (wywołany nowotworami układu hormonalnego, z biegunką, uderzeniami gorąca, świszczącym oddechem)?

•    Czy u pacjenta występuje depresja z okresami manii, zaburzenia schizoafektywne, stany dezorientacji lub inne zaburzenia psychiczne?

•    Czy pacjent przyjmuje którykolwiek z wymienionych poniżej leków?

-    leki zmniejszające przekrwienie błon śluzowych, stosowane w leczeniu przeziębień i grypy, zawierające pseudoefedrynę lub fenylopropanolaminę,

-    leki stosowane w leczeniu astmy, takie jak salbutamol, terbutalina, fenoterol,

-    leki przeciwdepresyjne, określane jako trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne lub inhibitory selektywnego wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. selective serotonin reuptake inhibitors, SSRIs), na przykład amitryptylina, cypramyl, klomipramina, dosulepina, doksepina, fluoksetyna, fluwoksamina, imipramina, lofepramina, paroksetyna, sertralina,

-    leki stosowane w leczeniu migreny, takie jak sumatryptan, zolmitryptan,

-    leki stosowane w leczeniu nagłych, ciężkich reakcji alergicznych, takie jak adrenalina,

-    leki podwyższające ciśnienie krwi, takie jak noradrenalina, dopamina i dobutamina,

-    leki stosowane w celu uśmierzania umiarkowanego lub ciężkiego bólu, takie jak petydyna,

-    leki stosowane w leczeniu zaburzeń lękowych, takie jak buspiron,

-    antybiotyk o nazwie ryfampicyna.

Środki ostrożności podczas stosowania leku Dilizolen

Przed rozpoczęciem stosowania tego leku należy powiedzieć lekarzowi, jeśli u pacjenta występuje:

•    skłonność do tworzenia się siniaków oraz występowania krwawień,

•    niedokrwistość (mała liczba czerwonych krwinek),

•    skłonność do występowania zakażeń,

•    drgawki w przeszłości,

•    zaburzenia czynności wątroby lub nerek, szczególnie u pacjentów dializowanych,

•    biegunka.

Należy natychmiast powiedzieć lekarzowi, jeśli podczas leczenia u pacjenta wystąpią:

•    zaburzenia widzenia, takie jak niewyraźne widzenie, zmiany w postrzeganiu kolorów, trudności z dostrzeżeniem szczegółów lub zawężenie pola widzenia;

•    utrata czucia w rękach i nogach lub uczucie mrowienia i kłucia w rękach i nogach;

•    w trakcie lub po zakończeniu leczenia antybiotykami, w tym lekiem Dilizolen, u pacjenta może wystąpić biegunka. Jeśli jest ona ciężka lub nasilona lub jeśli pacjent zaobserwuje krew lub śluz w kale, należy niezwłocznie przerwać przyjmowanie leku Dilizolen i skontaktować się z lekarzem. Nie należy przyjmować w takim przypadku leków hamujących lub spowalniających ruchy jelit;

•    nawracające nudności lub wymioty, ból brzucha lub zwiększona częstość oddechów.

Dilizolen a inne leki

Istnieje ryzyko interakcji leku Dilizolen z niektórymi innymi lekami, które mogą powodować działania niepożądane, takie jak zmiany ciśnienia krwi, temperatury ciała lub akcji serca.

Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje lub przyjmował w ciągu ostatnich 2 tygodni

następujące leki, ponieważ leku Dilizolen nie wolno przyjmować, jeśli pacjent przyjmuje już te leki lub przyjmował je ostatnio. (Patrz również punkt 2 powyżej „Kiedy nie stosować leku Dilizolen”).

•    inhibitory monoaminooksydazy (IMAO, np. fenelzyna, izokarboksazyd, selegilina, moklobemid). Leki te mogą być stosowane w leczeniu depresji lub choroby Parkinsona.

Należy również powiedzieć lekarzowi o przyjmowaniu następujących leków. Lekarz może podtrzymać decyzję o przepisaniu pacjentowi leku Dilizolen, ale będzie potrzebna kontrola ogólnego stanu zdrowia i ciśnienia krwi pacjenta przed rozpoczęciem i w trakcie trwania leczenia. W innych przypadkach lekarz może zadecydować o zastosowaniu innego, bardziej odpowiedniego leczenia.

•    leki zmniejszające przekrwienie błon śluzowych stosowane w przeziębieniu lub grypie, zawierające pseudoefedrynę lub fenylopropanolaminę,

•    niektóre leki stosowane w leczeniu astmy, takie jak salbutamol, terbutalina, fenoterol,

•    niektóre leki przeciwdepresyjne z grupy tak zwanych trójcyklicznych leków przeciwdepresyjnych lub inhibitorów selektywnego wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI). Jest ich dużo, w tym amitryptylina, cypramyl, klomipramina, dosulepina, doksepina, fluoksetyna, fluwoksamina, imipramina, lofepramina, paroksetyna, sertralina,

•    leki stosowane w leczeniu migreny, takie jak sumatryptan, zolmitryptan,

•    leki stosowane w leczeniu nagłych, ciężkich reakcji alergicznych, takie jak adrenalina,

•    leki podwyższające ciśnienie krwi, takie jak noradrenalina, dopamina i dobutamina,

•    leki stosowane w celu uśmierzania umiarkowanego lub ciężkiego bólu, takie jak petydyna,

•    leki stosowane w leczeniu zaburzeń lękowych, takie jak buspiron,

•    leki przeciwzakrzepowe, takie jak warfaryna.

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować, również tych, które wydawane są bez recepty.

Dilizolen z jedzeniem i piciem

Dilizolen można przyjmować przed jedzeniem, w trakcie lub po posiłku.

•    Należy unikać spożywania nadmiernych ilości dojrzałych serów, ekstraktów drożdżowych lub produktów z ziaren sojowych, np. sosu sojowego, oraz picia alkoholu, szczególnie piwa beczkowego i wina. Powodem tego jest fakt, że lek ten może wchodzić w reakcje z substancją o nazwie tyramina, która występuje naturalnie w niektórych pokarmach i może zwiększyć ciśnienie krwi.

•    Jeśli po jedzeniu lub piciu wystąpi u pacjenta pulsujący ból głowy, należy niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Działanie leku Dilizolen u kobiet w ciąży nie jest znane. Dlatego leku tego nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że zaleci go lekarz.

Nie należy karmić piersią podczas stosowania leku Dilizolen, ponieważ przenika on do mleka matki i może wpływać na dziecko.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Dilizolen może powodować zawroty głowy oraz zaburzenia widzenia. Jeśli te objawy wystąpią nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać żadnych maszyn.

Należy pamiętać, że złe samopoczucie ma wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Dilizolen zawiera glukozę i sód.

Glukoza

Każdy 1 ml roztworu Dilizolen zawiera 45,7 mg glukozy (13,7 g glukozy w jednym worku).

Należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce, jeśli pacjent ma cukrzycę.

Sód

Każdy 1 ml roztworu Dilizolen zawiera 0,38 mg sodu (114 mg sodu w jednym worku).

Należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce, jeśli pacjent jest na diecie o niskiej zawartości sodu.

3. Jak stosować Dilizolen Dorośli

Lek będzie podawany w postaci kroplówki (infuzji do żyły) przez lekarza lub personel medyczny. Zazwyczaj stosowana dawka u dorosłych (w wieku 18 lat i starszych) wynosi 300 ml roztworu (600 mg linezolidu) dwa razy na dobę, podawanego bezpośrednio do krwiobiegu (dożylnie) w kroplówce trwającej przez 30 do 120 minut.

Jeśli pacjent jest dializowany, powinien otrzymać Dilizolen po zakończeniu sesji dializy.

Cykl leczenia trwa zazwyczaj od 10 do 14 dni, ale może trwać do 28 dni. Nie określono bezpieczeństwa stosowania i skuteczności tego leku dla czasu trwania leczenia ponad 28 dni. Lekarz podejmie decyzję, jak długo ma trwać leczenie pacjenta.

Podczas przyjmowania leku Dilizolen lekarz powinien zlecić regularne wykonywanie badań krwi, aby kontrolować morfologię krwi.

Jeśli Dilizolen jest stosowany przez okres dłuższy niż 28 dni, lekarz powinien zlecić badanie wzroku pacjenta.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Dilizolen nie jest zwykle wskazany u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat).

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Dilizolen

Jeśli pacjent obawia się, że otrzymał zbyt dużą dawkę leku Dilizolen, należy niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce.

Pominięcie zastosowania leku Dilizolen

W związku z tym, że lek będzie podawany pod ścisłą kontrolą medyczną, pominięcie dawki jest mało prawdopodobne. Jednak w razie podejrzenia pominięcia dawki leku, należy niezwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Jeśli podczas leczenia lekiem Dilizolen wystąpi którykolwiek z wymienionych poniżej działań

niepożądanych, należy natychmiast poinformować o tym lekarza, pielęgniarkę lub farmaceutę:

•    reakcje skórne np. zaczerwienienie, złuszczanie się skóry (zapalenie skóry), wysypka, świąd lub obrzęk szczególnie w okolicy twarzy i szyi. Mogą to być objawy reakcji alergicznej i w takim przypadku może być konieczne przerwanie stosowania leku Dilizolen.

•    zaburzenia widzenia, takie jak niewyraźne widzenie, zmiany w postrzeganiu kolorów, trudności z dostrzeżeniem szczegółów lub zawężenie pola widzenia.

•    ciężka biegunka z krwią i (lub) śluzem w kale (zapalenie okrężnicy związane ze stosowaniem antybiotyku, w tym rzekomobłoniaste zapalenie okrężnicy), bardzo rzadko może prowadzić do zagrażających życiu powikłań.

•    nawracające nudności lub wymioty, ból brzucha lub zwiększona częstość oddechów.

•    zgłaszano napady padaczkowe lub drgawki podczas stosowania leku Dilizolen. Należy poinformować lekarza, jeśli wystąpią takie objawy jak pobudzenie, dezorientacja, majaczenie, sztywność, drżenie, zaburzenia koordynacji oraz napady drgawkowe podczas jednoczesnego przyjmowania leków przeciwdepresyjnych z grupy SSRI (inhibitorów wychwytu zwrotnego serotoniny) (patrz punkt 2).

U pacjentów przyjmujących Dilizolen dłużej niż 28 dni zgłaszano drętwienie, mrowienie lub nieostre

widzenie. Jeśli u pacjenta wystąpią zaburzenia widzenia, należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem.

Inne działania niepożądane obejmują:

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 10 osób):

•    zakażenia grzybicze, szczególnie pochwy lub pleśniawki w jamie ustnej

•    ból głowy

•    metaliczny posmak w ustach

•    biegunka, nudności lub wymioty

•    zmiany w wynikach niektórych badań krwi, w tym dotyczących czynności nerek lub wątroby, lub stężenia cukru we krwi

•    krwawienia lub sińce o niewyjaśnionych przyczynach, które mogą być skutkiem zmian liczby niektórych komórek krwi i prowadzić do zaburzeń procesu krzepnięcia krwi lub do niedokrwistości

•    zaburzenia snu

•    zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi

•    niedokrwistość (mała liczba krwinek czerwonych)

•    zmiana liczby niektórych komórek krwi, co może mieć wpływ na zdolność zwalczania zakażeń

•    wysypka skórna

•    świąd skóry

•    zawroty głowy

•    miejscowe lub uogólnione bóle brzucha

•    zaparcia

•    zaburzenia trawienia (niestrawność)

•    miejscowy ból

•    gorączka

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 100 osób):

•    stan zapalny pochwy lub okolicy zewnętrznych narządów płciowych u kobiet

•    uczucie drętwienia lub mrowienia

•    niewyraźne widzenie

•    „dzwonienie” w uszach (szumy uszne)

•    zapalenie żył

•    suchość lub bolesność jamy ustnej, obrzęk, bolesność lub przebarwienie języka

•    ból w miejscu lub okolicy podania infuzji (kroplówki)

•    stan zapalny żyły (w tym w okolicy podania infuzji (kroplówki))

•    częste oddawanie moczu

•    dreszcze

•    uczucie zmęczenia lub zwiększonego pragnienia

•    zapalenie trzustki

•    zwiększona potliwość

•    zmiany stężenia białek, elektrolitów lub aktywności enzymów we krwi, które są wskaźnikiem czynności nerek lub wątroby

•    drgawki

•    hiponatremia (niskie stężenie sodu we krwi)

•    zaburzenie czynności nerek

•    zmniejszenie liczby płytek krwi

•    wzdęcia

•    przemijające napady niedokrwienne (przemijające zaburzenia przepływu krwi do mózgu powodujące krótkotrwałe objawy, takie jak utrata widzenia, osłabienie w nogach i rękach, niewyraźna mowa i utrata przytomności)

•    ból w miejscu wkłucia

•    zapalenie skóry

•    zwiększenie stężenia kreatyniny

•    ból brzucha

•    zmiany częstości skurczów serca (np. zwiększenie częstości)

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u mniej niż 1 na 1000 osób):

•    zawężenie pola widzenia

•    powierzchniowe przebarwienie zębów, ustępujące po stomatologicznym zabiegu czyszczenia (ręczne usuwanie kamienia)

Zgłaszano również następujące działania niepożądane (częstość nieznana):

•    zespół serotoninowy (objawy to przyspieszona czynność serca, stan dezorientacji, obfite pocenie się, omamy, mimowolne ruchy mięśni, dreszcze, drżenia)

•    kwasica mleczanowa (objawy to nawracające nudności i wymioty, ból brzucha, zwiększona częstość oddechów)

•    ciężkie zmiany skórne

•    niedokrwistość syderoblastyczna (rodzaj niedokrwistości (mała liczba krwinek czerwonych))

•    łysienie (wypadanie włosów)

•    zaburzenia widzenia kolorów, trudności w dostrzeganiu detali

•    zmniejszenie liczby komórek krwi

•    osłabienia i (lub) zaburzenia czucia

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa; tel.: + 48 22 49 21 301; faks: + 48 22 49 21 309 e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać Dilizolen

Personel szpitala zadba, aby roztwór Dilizolen nie był stosowany po upływie terminu ważności wydrukowanym na worku i aby był podany pacjentowi zaraz po otwarciu zabezpieczenia. Personel szpitala skontroluje również wzrokowo roztwór przed użyciem i zastosuje tylko przejrzysty roztwór bez cząstek stałych. Zadba również, aby roztwór był przechowywany prawidłowo w pudełku tekturowym w celu ochrony przed światłem i w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci aż do chwili, gdy lek będzie potrzebny.

6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera Dilizolen

-    Substancją czynną leku jest linezolid. 1 ml roztworu zawiera 2 mg linezolidu.

-    Pozostałe składniki to: glukoza jednowodna, sodu cytrynian, kwas cytrynowy bezwodny, kwas solny, sodu wodorotlenek i woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda Dilizolen i co zawiera opakowanie

Dilizolen dostępny jest jako przejrzysty roztwór pakowany w pojedyncze worki infuzyjne z polietylenu, zawierające 300 ml (600 mg linezolidu) roztworu.

Worki są pakowane w pudełka tekturowe po 1 lub 10 worków.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny

Glenmark Pharmaceuticals s.r.o.

Hvezdova 1716/2b 140 78 Praga 4 Republika Czeska

Wytwórca (odpowiedzialny za zwolnienie serii)

Zakłady Farmaceutyczne Polpharma S.A.

ul. Pelpińska 19

83-200 Starogard Gdański

Polska

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat leku należy zwrócić się do miejscowego przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

Glenmark Pharmaceuticals Sp. z o. o. ul. Osmańska 14 02-823 Warszawa

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Bułgaria:

Czechy:

Holandia:

Rumunia:

Słowacja:


Dilizolen 2mg/ml HH$y3HOHeH pa3TBop Dilizolen 2 mg/ml infuzni roztok Dilizolen 2 mg/ml, oplossing voor infusie Dilizolen 2 mg/ml solutie perfuzabila Dilizolen 2mg/ml infuzny roztok

Data ostatniej aktualizacji ulotki: maj 2015 r.

8