Imeds.pl

Doxyratio M 100 Mg

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Doxyratio M, 100 mg, tabletki

Doxycyclinum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

-    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

-    W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

-    Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

-    Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

1.    Co to jest lek Doxyratio M i w jakim celu się go stosuje

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Doxyratio M

3.    Jak stosować lek Doxyratio M

4.    Możliwe działania niepożądane

5.    Jak przechowywać lek Doxyratio M

6.    Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest lek Doxyratio M i w jakim celu się go stosuje

Substancją czynną leku Doxyratio M jest doksycyklina, antybiotyk o szerokim zakresie działania przeciwbakteryjnego, należący do grupy modyfikowanych tetracyklin. Mechanizm działania bakteriostatycznego polega na hamowaniu biosyntezy białek w komórkach drobnoustrojów zarówno wewnątrz, jak i zewnątrzkomórkowych.

Doksycyklina może być stosowana w zakażeniach wywołanych przez bakterie Gram-dodatnie, Gram-ujemne, w tym formy beztlenowe i przetrwalnikowe.

Lek Doxyratio M stosuje się w wymienionych niżej zakażeniach wywołanych przez bakterie chorobotwórcze wrażliwe na doksycyklinę.

Zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych, takie jak:

   zapalenie płuc,

■    zaostrzenie przewlekłego zapalenia oskrzeli,

■    zapalenie zatok,

■    zapalenie ucha środkowego.

Zakażenia układu moczowo-płciowego, takie jak:

■    nierzeżączkowe zapalenie cewki moczowej,

■    zakażenia dróg moczowych (wyłącznie po wykazaniu wrażliwości drobnoustroju),

■    ostre zapalenie gruczołu krokowego,

■    zakażenia żeńskich narządów płciowych,

■    kiła - doksycyklina stosowana jest jako lek II rzutu, jeśli niewskazane jest podanie penicyliny,

■    niepowikłana rzeżączka - doksycyklina stosowana jest jako lek II rzutu, jeśli niewskazane jest podanie penicyliny,

■    ziarniniak pachwinowy.

Zakażenia skóry i tkanek miękkich, w tym:

   ciężkie postaci trądziku pospolitego, jeśli konieczne jest leczenie antybiotykiem.

Zakażenia narządu wzroku.

■    wtrętowe zapalenie spojówek.

Zakażenia układu pokarmowego i dróg żółciowych, takie jak:

   cholera,

■    biegunka podróżnych (po stwierdzeniu wrażliwości drobnoustrojów na doksycyklinę),

■    tropikalne sprue, choroba Whipple'a.

Inne zakażenia:

riketsjozy wywołane przez riketsje, takie jak: dury, dur plamisty, gorączka plamista Gór Skalistych, gorączka Q i inne,

borelioza (ECM - rumień przewlekły wędrujący, choroba z Lyme),

bruceloza szczególnie gorączka maltańska,

bartoneloza,

listerioza,

dżuma.

Uwaga: ze względu na częste występowanie oporności, doksycyklina nie jest wskazana w zakażeniach gronkowcami, paciorkowcami i pneumokokami.

Lekarz podejmując decyzję o zastosowaniu leku Doxyratio M weźmie pod uwagę oficjalne zalecenia dotyczące stosowania leków przeciwbakteryjnych.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Doxyratio M Kiedy nie stosować leku Doxyratio M

-    jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na doksycyklinę lub którykolwiek z pozostałych

składników leku Doxyratio M (wymienionych w punkcie 6),

-    u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby,

-    u dzieci w wieku poniżej 12 lat,

-    u kobiet w okresie ciąży, zwłaszcza w drugiej połowie.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Doxyratio M należy omówić to z lekarzem.

Jeśli pacjent ma chorą wątrobę, powinien powiedzieć o tym lekarzowi przed rozpoczęciem stosowania leku.

U pacjentów długotrwale leczonych doksycykliną (ponad 21 dni) lekarz zaleci regularne badania kontrolne czynności wątroby, nerek oraz składu morfologicznego krwi.

W trakcie leczenia doksycykliną należy unikać kąpieli słonecznych i opalania się w solariach ze względu na możliwość wystąpienia uczulenia na światło (patrz punkt 4. Możliwe działania niepożądane).

Jeżeli u pacjenta wystąpi biegunka podczas lub po zakończeniu leczenia doksycykliną, należy brać pod uwagę możliwość rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego i okrężnicy (w cięższych przypadkach objawami są: wodnista biegunka z krwią i śluzem w kale, tępy rozprzestrzeniający się ból brzucha lub kolka, gorączka, sporadyczne parcia). Należy wtedy natychmiast odstawić doksycyklinę i niezwłocznie zgłosić się do lekarza, który zastosuje właściwe leczenie (patrz punkt 4. Możliwe działania niepożądane). Nie należy stosować leków zapierających ani hamujących perystaltykę jelit.

Jeżeli u pacjenta wystąpią objawy ciężkiej reakcji nadwrażliwości (np. anafilaksji - patrz punkt 4. Możliwe działania niepożądane - Reakcje nadwrażliwości) lek należy niezwłocznie odstawić. Przy wyborze innego antybiotyku lekarz weźmie pod uwagę, że pacjent uczulony na doksycyklinę może mieć również alergię na inne leki z grupy tetracyklin (alergia krzyżowa).

Jeśli pacjent stosuje lek Doxyratio M, powinien o tym poinformować lekarza przed znieczuleniem ogólnym. Równoczesne zastosowanie metoksyfluranu (gazu do znieczulenia ogólnego) może spowodować zaburzenia czynności nerek (patrz również Lek Doxyratio M a inne leki).

Nawet jeśli powyższe ostrzeżenia dotyczą sytuacji występujących w przeszłości, należy powiedzieć o nich lekarzowi.

Lek Doxyratio M a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Równoczesne przyjmowanie związków zobojętniających kwasy, zawierających dwu- i trójwartościowe jony, takie jak: magnez, glin, wapń (występujące także w mleku, w produktach mlecznych oraz w sokach owocowych), leków zawierających dwuwartościowe żelazo, aktywowanego węgla, cholestyraminy zmniejsza wchłanianie doksycykliny z przewodu pokarmowego. Z tego względu wymienione wyżej leki i produkty spożywcze należy przyjmować 2-3 godziny przed zażyciem doksycykliny lub po jej zażyciu.

Takie leki, jak: barbiturany, karbamazepina, fenytoina, prymidon i ryfampicyna, mogą przyspieszać rozkład doksycykliny w wątrobie i obniżać jej stężenie w osoczu.

Należy unikać równoczesnego stosowania doksycykliny z innymi lekami działającymi szkodliwie na wątrobę (np. chlorpromazyna, fenylohydantoina, pochodne fenylobutazonu).

Doksycyklina może nasilać działanie doustnych leków przeciwcukrzycowych i dikumarolu (lek przeciwzakrzepowy z grupy kumaryn). Podczas równoczesnego stosowania tych leków należy kontrolować stężenie glukozy we krwi oraz parametry krzepliwości krwi; może być konieczne zmniejszenie dawki tych leków.

Równoczesne stosowanie doksycykliny może zwiększyć toksyczność cyklosporyny A (lek immunosupresyjny).

Równoczesne zastosowanie znieczulenia ogólnego metoksyfluranem i doksycykliny może nasilić szkodliwy wpływ na nerki tego środka znieczulającego i doprowadzić do niewydolności nerek.

Nie należy przyjmować doksycykliny na krótko przed zastosowaniem izotretynoiny, a także podczas lub po terapii izotretynoiną, gdyż leki te w rzadkich przypadkach mogą powodować przemijające zwiększenie ciśnienia wewnątrzczaszkowego.

Lekarz powinien unikać zalecania doksycykliny w skojarzeniu z antybiotykami bakteriobójczymi (penicyliny, cefalosporyny).

Podczas równoczesnego przyjmowania tetracykliny i teofiliny mogą nasilić się działania niepożądane w przewodzie pokarmowym.

Doksycyklina może zwiększać lub zmniejszać stężenie litu w surowicy. W czasie stosowania leku Doxyratio M lekarz powinien kontrolować stężenie litu w surowicy.

W rzadkich przypadkach doksycyklina może zaburzać skuteczność doustnych hormonalnych środków antykoncepcyjnych. Z tego względu podczas leczenia doksycykliną zaleca się stosowanie dodatkowo niehormonalnych środków antykoncepcyjnych.

Wpływ na wyniki badań laboratoryjnych

Przyjmowanie tetracyklin może powodować fałszywe wyniki badań glukozy, białka, urobilinogenu oraz amin katecholowych w moczu.

Doxyratio M z jedzeniem, piciem lub alkoholem

Przyjmowanie leku w trakcie lub po posiłku zmniejsza częstość występowania działań niepożądanych dotyczących przewodu pokarmowego.

Alkohol może przyspieszać rozkład doksycykliny w wątrobie i obniżać jej stężenie w osoczu.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem leku Doxyratio M.

Nie należy stosować doksycykliny w okresie ciąży.

Odkładanie się doksycykliny u płodu od 4. miesiąca, jak również u niemowląt, może prowadzić do przebarwienia zębów, uszkodzenia szkliwa, opóźnienia rozwoju kośćca.

Podczas przyjmowania doksycykliny w okresie ciąży zwiększa się ryzyko uszkodzenia wątroby.

Doksycyklina wydziela się do mleka kobiet karmiących, dlatego też w zależności od znaczenia leku dla matki karmiącej, lekarz podejmie decyzję o zaprzestaniu karmienia piersią lub nie podawaniu leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

W pojedynczych przypadkach obserwowano przemijające zaburzenia widzenia (krótkowzroczność), mogące wpływać na bezpieczeństwo w trakcie prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

3. Jak stosować lek Doxyratio M

Lek Doxyratio M należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Młodzież o masie ciała większej niż 50 kg i dorośli o masie ciała do 70 kg

200 mg (2 tabletki) jednorazowo pierwszego dnia, a następnie 100 mg (jedna tabletka) na dobę przez pozostały okres leczenia.

W ciężkich zakażeniach podaje się 200 mg (2 tabletki) w jednorazowej dawce dobowej lub w dwóch dawkach podzielonych codziennie przez cały okres leczenia.

Dzieci o masie ciała mniejszej niż 50 kg i w wieku powyżej 12 lat

4 mg/kg masy ciała w jednorazowej dawce pierwszego dnia, a następnie od drugiego dnia 2 mg/kg masy ciała przez pozostały okres leczenia.

W ciężkich zakażeniach podaje się 4 mg/kg masy ciała na dobę przez cały okres terapii.

Linia podziału na tabletce nie jest przeznaczona do przełamywania tabletki.

Szczególne zalecenia dotyczące dawkowania

■    Ostre rzeżączkowe zapalenie cewki moczowej u mężczyzn: po 200 mg (2 tabletki) doksycykliny na dobę przez 7 dni.

■    Ostre rzeżączkowe zapalenie najądrza:

po 200 mg (2 tabletki) doksycykliny na dobę przez 10 dni.

■    Ostre zakażenie rzeżączkowe u kobiet:

po 200 mg (2 tabletki) doksycykliny na dobę przez co najmniej 7 dni.

W przypadku zakażeń rzeżączkowych lekarz powinien kontrolować skuteczność leczenia i zalecić wykonanie badania mikrobiologicznego po 3-4 dniach od zakończenia leczenia.

■    Kiła (postać pierwotna i wtórna u osób z uczuleniem na penicyliny):

po 300 mg (3 tabletki) doksycykliny na dobę przez 15 dni (można podawać łączną dawkę raz na dobę).

■    Zakażenia skóry, również nadkażone, ciężkie postacie trądziku młodzieńczego i różowatego: po 100 mg (1 tabletka) doksycykliny na dobę z reguły przez 7 do 21 dni.

Następnie lekarz może zalecić podawanie codziennie po 50 mg doksycykliny w ramach leczenia podtrzymującego przez następne 2 do 3 tygodni. W zależności od skuteczności leczenia trądziku lekarz może zalecić małe dawki doksycykliny (50 mg na dobę) przez okres do 12 tygodni.

■    Choroba z Lyme - borelioza (stadium I):

po 200 mg (2 tabletki) doksycykliny na dobę przez 2 do 3 tygodni (jednak co najmniej przez 14 dni).

Dawkowanie u osób z niewydolnością nerek

U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek zmniejszenie dawki doksycykliny nie jest zwykle konieczne.

Okres stosowania leku

Długość leczenia zależy od rodzaju zakażenia. Leczenie należy kontynuować przez kolejne 1 do 3 dni po ustąpieniu objawów.

Okres leczenia zakażeń wywołanych przez wrażliwe paciorkowce P-hemolizujące powinien wynosić co najmniej 10 dni.

Sposób stosowania leku

Lek należy przyjmować regularnie. Tabletki można połykać w całości rano w czasie śniadania lub w trakcie innego posiłku, popijając dużą ilością płynu np.: szklanką wody (nie mlekiem!).

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Doxyratio M

W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Objawy przedawkowania

Dotychczas nie są znane przypadki zatrucia doksycykliną. Przedawkowanie grozi jednak uszkodzeniem miąższu wątroby, nerek oraz zapaleniem trzustki.

Leczenie

W przypadku przedawkowania należy natychmiast odstawić lek, przyjąć sole magnezu lub wapnia i zgłosić się do lekarza.

Pominięcie zastosowania leku Doxyratio M

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Zaburzenia żołądka i jelit

Mogą wystąpić: zgaga, nudności, wymioty, bębnica, wzdęcia, brak łaknienia, stolce tłuszczowe, biegunka. W rzadkich przypadkach: zapalenie języka, błony śluzowej jamy ustnej, gardła, chrypka, zapalenie lub owrzodzenie przełyku, trudności w przełykaniu. Doksycyklina w pojedynczych przypadkach może powodować zaburzenia składu flory bakteryjnej i nadmierny rozwój grzybów lub takich bakterii, jak Clostridium difficile, które mogą być przyczyną rzekomobłoniastego zapalenia jelita grubego i okrężnicy (patrz Ostrzeżenia i środki ostrożności w punkcie 2).

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Może wystąpić zwiększenie parametrów czynności wątroby, zapalenie wątroby, niewydolność wątroby, rzadko zapalenie trzustki.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Może wystąpić nasilenie istniejącego zaburzenia czynności nerek, podwyższenie stężenia kreatyniny i mocznika w surowicy, uszkodzenie nerek, śródmiąższowe zapalenie nerek, ostra niewydolność nerek, bezmocz.

Zaburzenia układu nerwowego

Bardzo rzadko występuje przemijający wzrost ciśnienia wewnątrzczaszkowego z bólami głowy, nudnościami, wymiotami, a także ewentualnie zaburzeniami widzenia.

Zaburzenia ucha i błędnika Szumy uszne.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Skórne reakcje alergiczne są rzadkie. Promieniowanie słoneczne może powodować reakcje nadwrażliwości na światło na odkrytych powierzchniach skóry (rumień, obrzęk, pęcherzyki, a w rzadkich przypadkach łuszczenie i przebarwienie paznokci (fotoonycholiza) (patrz Ostrzeżenia i środki ostrożności w punkcie 2).

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Sporadycznie mogą wystąpić przemijające zmiany składu morfologicznego krwi, np.: zmniejszenie liczby płytek krwi i czerwonych krwinek, zmniejszenie lub zwiększenie liczby krwinek białych, nietypowe limfocytozy, granulocyty z ziarnistością toksyczną.

Reakcje nadwrażliwości

Reakcje alergiczne na doksycyklinę występują bardzo rzadko. Należą do nich: wysypka, rumień, pokrzywka, świąd, rumień wielopostaciowy, astma, trwały rumień polekowy na narządach płciowych i innych częściach ciała oraz reakcje podobne do choroby posurowiczej (gorączka, bóle głowy i stawów). Możliwe jest wystąpienie ciężkich reakcji nadwrażliwości: obrzęku naczynioruchowego (obejmującego obrzęk twarzy, języka, wewnętrzny obrzęk krtani ze zwężeniem dróg oddechowych), częstoskurczu, bezdechu, spadku ciśnienia krwi aż do zagrażającego życiu wstrząsu (wstrząs anafilaktyczny) i ustania pracy serca. W razie wystąpienia tych objawów konieczna jest natychmiastowa pomoc lekarska.

Inne działania niepożądane

Terapia doksycykliną może prowadzić do drożdżycy skóry lub błon śluzowych (zwłaszcza dróg rodnych oraz błon śluzowych jamy ustnej i jelit) z objawami takimi jak: zapalenie jamy ustnej i błon śluzowych gardła, ostre zapalenie zewnętrznych narządów płciowych, zapalenie pochwy, świąd odbytu. Wystąpiły też pojedyncze przypadki czarnego języka.

W wyniku podawania doksycykliny dzieciom w okresie rozwoju i wzrostu zębów rzadko obserwowano trwałe przebarwienie zębów (pomarańczowo-szaro-brązowe), uszkodzenie szkliwa, a także opóźnienie wzrostu kości.

Rzadko obserwowano zaburzenia krzepnięcia krwi, pojawienie się krwi w moczu (hematuria), a w pojedynczych przypadkach zaburzenia czucia, węchu, smaku, częstoskurcz, bóle mięśni i stawów, niepokój, stany lękowe.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:

Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 e-mail: ndl@urpl.gov.pl.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Doxyratio M

Przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować leku Doxyratio M po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Nie przechowywać w temperzturze powyżej 30°C.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Doxyratio M

Substancją czynną leku jest doksycyklina. Jedna tabletka zawiera 100 mg dokycykliny, co odpowiada

104,10 mg doksycykliny jednowodnej.

Inne składniki leku to: celuloza mikrokrystaliczna, sól sodowa karboksymetyloskrobii, talk, stearynian

magnezu, krzemionka koloidalna.

Jak wygląda lek Doxyratio M i co zawiera opakowanie

Tabletki okrągłe, jasnożółte, z jednej strony z rowkiem dzielącym.

Blister zawierający 10 tabletek, w tekturowym pudełku.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny: ratiopharm GmbH Graf-Arco-Strasse 3 89079 Ulm Niemcy

Wytwórca:

Merckle GmbH Ludwig-Merckle-Strasse 3 89143 Blaubeuren Niemcy

Data zatwierdzenia ulotki:

7