Imeds.pl

Efevelon Sr 150 Mg

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika

Efevelon SR, 37,5 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde Efevelon SR, 75 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde Efevelon SR, 150 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde

Venlafaxinum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

-    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

-    W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

-    Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

-    Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

1.    Co to jest lek Efevelon SR i w jakim celu się go stosuje

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Efevelon SR

3.    Jak stosować lek Efevelon SR

4.    Możliwe działania niepożądane

5.    Jak przechowywać lek Efevelon SR

6.    Inne informacje

1. Co to jest lek Efevelon SR i w jakim celu się go stosuje

Efevelon SR jest lekiem przeciwdepresyjnym, który należy do grupy leków zwanych inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (ang. SNRI). Ta grupa leków jest stosowana w leczeniu depresji oraz innych chorób, takich jak zaburzenia lękowe. Uważa się, że u ludzi w stanie depresji i (lub) lęku występuje mniejsze stężenie serotoniny i noradrenaliny w mózgu. Mechanizm działania leków przeciwdepresyjnych nie jest do końca poznany, ale mogą one pomóc przez zwiększenie stężenia serotoniny i noradrenaliny w mózgu.

Lek Efevelon SR stosuje się w leczeniu depresji u osób dorosłych. Lek Efevelon SR wskazany jest również w leczeniu następujących zaburzeń lękowych u osób dorosłych: uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej (lęk lub unikanie sytuacji społecznych) oraz napadów lęku (ataki paniki). Dla uzyskania lepszego samopoczucia pacjenta ważne jest, żeby leczenie depresji oraz zaburzeń lękowych przebiegało we właściwy sposób. W przypadku nie podjęcia leczenia stan pacjenta może nie poprawić się, ulec pogorszeniu i będzie znacznie trudniejszy do wyleczenia.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Efevelon SR

Kiedy nie stosować leku Efevelon SR:

-    jeśli pacjent ma uczulenie na wenlafaksynę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

-    jeśli pacjent jednocześnie przyjmuje lub przyjmował w ciągu ostatnich 14 dni niektóre leki należące do grupy nieodwracalnych inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO), stosowane w leczeniu depresji lub choroby Parkinsona. Przyjmowanie nieodwracalnych IMAO równocześnie z lekiem Efevelon SR, może spowodować ciężkie lub nawet zagrażające życiu działania niepożądane. Również przed rozpoczęciem przyjmowania jakiegokolwiek leku z grupy IMAO pacjent powinien odczekać co najmniej 7 dni od zaprzestania przyjmowania leku Efevelon SR (patrz także punkt „Zespół serotoninowy” oraz „Lek Efevelon SR a inne leki”).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Efevelon SR należy omówić to z lekarzem:

-    jeśli pacjent stosuje inne leki, które przyjmowane jednocześnie z lekiem Efevelon SR mogą zwiększyć ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego (patrz punkt „Lek Efevelon SR a inne leki”)

-    jeśli u pacjenta występują choroby oczu, takie jak niektóre rodzaje jaskry (podwyższone ciśnienie w gałce ocznej)

-    jeśli u pacjenta wystąpiło w przeszłości wysokie ciśnienie krwi

-    jeśli u pacjenta wystąpiły w przeszłości choroby serca

-    jeśli u pacjenta stwierdzono zaburzenia rytmu serca

-    jeśli u pacjenta wystąpiły w przeszłości napady drgawek (padaczka)

-    jeśli u pacjenta wystąpiło w przeszłości zmniejszone stężenie sodu we krwi (hiponatremia)

-    jeśli pacjent ma skłonność do powstawania siniaków lub do krwawień (zaburzenia krwawienia w przeszłości) lub jeżeli przyjmuje inne leki, które mogą zwiększyć ryzyko krwawień np. warfaryna (stosowana w celu zapobiegania tworzeniu się zakrzepów krwi)

-    w przypadku wysokiego stężenia cholesterolu

-    jeśli u pacjenta lub kogokolwiek z jego rodziny wystąpiła w przeszłości mania lub zaburzenia dwubiegunowe (uczucie nadmiernego pobudzenia lub euforii)

-    jeśli u pacjenta wystąpiły w przeszłości zachowania agresywne.

Lek Efevelon SR w pierwszych tygodniach stosowania może wywołać uczucie niepokoju lub niezdolności do usiedzenia lub ustania w miejscu. W razie wystąpienia takich objawów, należy poinformować o tym lekarza prowadzącego.

Myśli samobójcze i pogłębienie depresji lub zaburzeń lękowych

Pacjenci, u których występuje depresja i (lub) zaburzenia lękowe, mogą czasami mieć myśli o samookaleczeniu lub o popełnieniu samobójstwa. Takie objawy czy zachowanie może nasilać się na początku stosowania leków przeciwdepresyjnych, ponieważ leki te zaczynają działać zazwyczaj po upływie 2 tygodni, czasami później.

Wystąpienie myśli samobójczych, myśli o samookaleczeniu lub popełnieniu samobójstwa jest bardziej prawdopodobne, jeżeli:

-    u pacjenta w przeszłości występowały myśli samobójcze lub chęć samookaleczenia

-    pacjent jest młodym dorosłym. Dane z badań klinicznych wskazują na zwiększone ryzyko wystąpienia zachowań samobójczych u osób w wieku poniżej 25 lat z zaburzeniami psychicznymi, którzy byli leczeni lekami przeciwdepresyjnymi.

Jeśli u pacjenta występują myśli samobójcze lub myśli o samookaleczeniu, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do szpitala.

Pomocne może okazać się poinformowanie rodzinę lub przyjaciół o depresji lub zaburzeniach lękowych oraz poproszenie ich o przeczytanie tej ulotki. Pacjent może zwrócić się z prośbą o pomoc do rodziny lub przyjaciół i prosić o informowanie go, jeśli zauważą, że depresja lub lęk nasiliły się, lub wystąpiły niepokojące zmiany w zachowaniu.

Suchość w ustach

Suchość w ustach zgłaszana była przez 10% pacjentów leczonych wenlafaksyną. Może to zwiększać ryzyko wystąpienia próchnicy. Dlatego należy szczególnie zadbać o higienę jamy ustnej.

Cukrzyca

Stężenie glukozy we krwi może być zmienione podczas stosowania leku Efevelon SR. Dlatego też może być konieczna zmiana dawkowania leków przeciwcukrzycowych.

Dzieci i młodzież

Lek Efevelon SR zazwyczaj nie powinien być stosowany u dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia. Należy podkreślić, że w przypadku przyjmowania leków tej klasy pacjenci poniżej 18. roku życia narażeni są na zwiększone ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, takich jak próby samobójcze, myśli samobójcze i wrogość (szczególnie agresja, zachowania buntownicze i przejawy gniewu). Mimo to lekarz może przepisać lek Efevelon SR pacjentom poniżej 18. roku życia, stwierdzając, że leży to w ich najlepiej pojętym interesie. Jeżeli lekarz przepisał lek Efevelon SR pacjentowi poniżej 18. roku życia i nasuwają się jakiekolwiek wątpliwości, proszę skonsultować się z lekarzem prowadzącym. Brak dostępnych danych dotyczących długoterminowego bezpieczeństwa stosowania tego leku w tej grupie wiekowej dotyczących wzrostu, dojrzewania oraz rozwoju poznawczego i behawioralnego.

Lek Efevelon SR a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Lekarz prowadzący podejmie decyzję o ewentualnym stosowaniu leku Efevelon SR z innymi lekami.

Nie należy zaczynać ani przerywać stosowania innych leków, w tym leków dostępnych bez recepty, leków pochodzenia naturalnego lub ziołowego, bez wcześniejszej konsultacji z lekarzem lub farmaceutą.

-    Inhibitory monoaminooksydazy, które są stosowane w leczeniu depresji lub choroby Parkinsona. Nie należy ich przyjmować z lekiem Efevelon SR. Należy poinformować lekarza jeśli pacjent przyjmował te leki w ciągu ostatnich 14 dni. (IMAO: patrz punkt „Informacje ważne przed zastosowaniem leku Efevelon SR”)

-    Zespół serotoninowy:

Zespół serotoninowy, stan potencjalnego zagrożenia życia lub reakcje typu złośliwego zespołu neuroleptycznego (ang NeurolepticMalignant Syndrome (NMS)) (patrz punkt „Informacje ważne przed zastosowaniem leku Efevelon SR”), może wystąpić podczas leczenia wenlafaksyną, szczególnie w przypadku jednoczesnego stosowania z lekami, takimi jak:

-    tryptany (stosowane w migrenowych bólach głowy)

-    inne leki stosowane w leczeniu depresji np. selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (ang. SSRI), inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny (ang. SNRI), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne lub leki zawierające lit

-    leki zawierające antybiotyk linezolid (stosowany w leczeniu zakażeń)

-    leki zawierające moklobemid, odwracalny IMAO (stosowany w leczeniu depresji)

-    leki zawierające sybutraminę (stosowaną w odchudzaniu)

-    leki zawierające tramadol, fentanyl, tapentadol, petydynę lub pentazocynę (stosowane w leczeniu silnego bólu)

-    leki zawierające metadon (stosowany w leczeniu uzależnienia od opioidów, narkotyków lub w leczeniu silnego bólu)

-    leki zawierające dekstrometorfan (stosowany w leczeniu kaszlu)

-    leki zawierające błękit metylenowy (stosowane w leczeniu wysokiego stężenia methemoglobiny we krwi)

-    leki zawierające ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum, leki pochodzenia naturalnego lub ziołowego stosowane w leczeniu łagodnej depresji)

-    leki zawierające tryptofan (stosowany w problemach ze snem i w depresji)

-    leki przeciwpsychotyczne (stosowane w leczeniu choroby z objawami, takimi jak: widzenie, słyszenie i czucie rzeczy których nie ma, błędne przekonania, nienaturalna podejrzliwość, niejasne rozumowanie i wycofanie).

Objawy podmiotowe i przedmiotowe zespołu serotoninowego mogą obejmować kombinację następujących symptomów: niepokój ruchowy, halucynacje, utratę koordynacji ruchowej, przyspieszone tętno, podwyższoną temperaturę ciała, szybkie zmiany ciśnienia krwi, nadreaktywność, biegunkę, śpiączkę, nudności, wymioty.

Najcięższa postać zespołu serotoninowego może przypominać złośliwy zespół neuroleptyczny. Do jego objawów należą: gorączka, przyspieszone tętno, pocenie się, sztywność mięśni, dezorientacja, zwiększone stężenie enzymów w mięśniach (wykrywane w badaniu krwi).

Podejrzewając wystąpienie zespołu serotoninowego, należy bezzwłocznie powiedzieć o tym lekarzowi lub zgłosić się do oddziału ratunkowego w najbliższym szpitalu.

Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent przyjmuje leki, które mogą mieć wpływ na rytm serca. Przykłady takich leków obejmują:

-    leki przeciwarytmiczne takie jak chinidyna, amiodaron, sotalol lub dofetylid (stosowane w leczeniu zaburzeń rytmu serca)

-    leki przeciwpsychotyczne, takie jak tiorydazyna (zobacz także „Zespół serotoninowy” powyżej)

-    antybiotyki, takie jak erytromycyna lub moksifloksacynę (stosowane w leczeniu zakażeń bakteryjnych)

-    leki przeciwhistaminowe (stosowane w leczeniu alergii).

Następujące leki mogą również wchodzić w interakcje z lekiem Efevelon SR i dlatego należy stosować je z ostrożnością. Szczególnie ważne jest powiadomienie lekarza, jeżeli pacjent zażywa leki zawierające:

-    ketokonazol (lek przeciwgrzybiczy)

-    haloperydol lub rysperydon (leki stosowane w leczeniu zaburzeń psychicznych)

-    metoprolol (lek blokujący receptory beta (beta-adrenolityk) stosowany w leczeniu nadciśnienia i chorób serca).

Efevelon SR z jedzeniem, piciem i alkoholem

Lek Efevelon SR należy przyjmować z jedzeniem (patrz punkt 3 „Jak stosować lek Efevelon SR”)

W trakcie leczenia lekiem Efevelon SR nie pić alkoholu.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Należy poinformować lekarza i (lub) położną o stosowaniu leku Efevelon SR. Przyjmowanie podczas ciąży leków takich jak Efevelon SR może zwiększać ryzyko wystąpienia u noworodka ciężkich powikłań, zwanych zespołem przetrwałego nadciśnienia płucnego noworodka (PPHN), co objawia się przyspieszonym oddechem i sinicą. Objawy te pojawiają się zwykle w pierwszej dobie po porodzie. Jeśli takie objawy wystąpią u noworodka, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem i (lub) położną.

Jeżeli pacjentka przyjmuje ten lek w okresie ciąży, u jej dziecka po urodzeniu oprócz trudności z oddychaniem może wystąpić inny objaw w postaci problemów ze ssaniem. Jeśli pacjentka jest zaniepokojona z powodu wystąpienia takich objawów u noworodka, powinna skontaktować się z lekarzem i (lub) położną, którzy będą w stanie udzielić właściwej rady.

Lek Efevelon SR przenika do mleka kobiet karmiących piersią. Istnieje ryzyko wpływu leku na dziecko. Dlatego należy przedyskutować tę kwestię z lekarzem i lekarz podejmie decyzję, czy zaprzestać karmienia piersią, czy przerwać terapię lekiem Efevelon SR.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Nie należy prowadzić pojazdów, posługiwać się żadnymi narzędziami ani obsługiwać żadnych maszyn, do czasu poznania wpływu leku na organizm pacjenta.

Efevelon SR 37,5 mg zawiera czerwień koszenilową (E 124)

Substancja pomocnicza czerwień koszenilowa (E 124) zawarta w otoczce kapsułki może być przyczyną reakcji alergicznej.

Efevelon SR 75 mg i 150 mg zawiera żółcień pomarańczową (E 110)

Substancja pomocnicza żółcień pomarańczowa (E 110) zawarta w otoczce kapsułki może być przyczyną reakcji alergicznej.

Efevelon SR zawiera sacharozę

Kapsułki leku zawierają sacharozę. Jeśli pacjent nie toleruje niektórych cukrów, należy skontaktować się z lekarzem przed rozpoczęciem przyjmowania tego leku.

3. Jak stosować lek Efevelon SR

Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Zazwyczaj zalecana początkowa dawka w leczeniu depresji, uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej wynosi 75 mg na dobę. Dawka ta może zostać zwiększona stopniowo przez lekarza, jeśli jest to konieczne nawet do dawki maksymalnej, tj. 375 mg na dobę w przypadku depresji. W przypadku napadów lęku leczenie należy rozpocząć od dawki mniejszej (37,5 mg) i następnie stopniowo ją zwiększać. Maksymalna dawka w leczeniu uogólnionych zaburzeń lękowych, fobii społecznej i lęku napadowego wynosi 225 mg na dobę.

Lek Efevelon SR należy przyjmować codziennie mniej więcej o tej samej porze, niezależnie od tego, czy lek przyjmowany jest rano czy wieczorem.

Kapsułki należy połykać w całości, popijając płynem, nie należy ich dzielić, kruszyć, żuć ani rozpuszczać.

Lek Efevelon SR należy przyjmować z pokarmem.

Jeśli pacjent ma problemy z wątrobą lub nerkami, należy poinformować o tym lekarza, ponieważ może zaistnieć potrzeba zmiany dawki leku Efevelon SR.

Nie należy przerywać leczenia lekiem Efevelon SR bez konsultacji z lekarzem (patrz punkt „Przerwanie stosowania leku Efevelon SR”).

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Efevelon SR

Jeśli pacjent przyjął zbyt dużo leku Efevelon SR, powinien niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Objawy możliwego przedawkowania mogą obejmować przyspieszoną akcję serca, zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), zaburzenia widzenia, drgawki oraz wymioty.

Pominięcie przyjęcia leku Efevelon SR

Jeżeli pacjent zapomniał przyjąć lek, kolejną kapsułkę powinien przyjąć możliwie jak najszybciej. Jeśli jednak zbliża się pora przyjęcia następnej dawki, należy opuścić pominiętą dawkę i przyjąć tylko jedną dawkę o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Efevelon SR

Nie należy przerywać leczenia ani zmniejszać dawki leku bez konsultacji z lekarzem, nawet w przypadku poprawy samopoczucia. Jeżeli lekarz uzna, że można odstawić lek Efevelon SR, to poinformuje pacjenta, w jaki sposób należy stopniowo zmniejszać dawkę przed całkowitym zaprzestaniem leczenia. U pacjentów odstawiających lek Efevelon SR, zwłaszcza w przypadku nagłego przerwania leczenia lub zbyt szybkiego zmniejszania dawki, mogą wystąpić działania niepożądane. Niektórzy pacjenci mogą doświadczyć takich objawów jak uczucie zmęczenia, zawroty głowy, uczucie pustki w głowie, uczucie wirowania, ból głowy, bezsenność, koszmary senne, suchość w ustach, utrata apetytu, nudności, biegunka, nerwowość, pobudzenie, dezorientacja, dzwonienie w uszach, mrowienie lub drętwienie, osłabienie, pocenie się, drgawki lub objawy grypopodobne.

Lekarz udzieli porady, w jaki sposób należy stopniowo odstawić lek Efevelon SR. Jeżeli wystąpi którykolwiek z wymienionych objawów lub inne objawy, które są uciążliwe dla pacjenta, należy skonsultować się z lekarzem.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

4.    Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Reakcje alergiczne

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych działań niepożądanych, należy odstawić lek Efevelon SR oraz natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do oddziału ratunkowego najbliższego szpitala.

-    ucisk w klatce piersiowej, sapanie, trudności w przełykaniu lub oddychaniu

-    obrzęk twarzy, gardła, rąk lub stóp

-    uczucie nerwowości lub niepokoju, zawroty głowy, uczucie pulsowania, nagłe czerwienienie skóry i (lub) uczucie ciepła

-    ciężka wysypka, swędzenie, pokrzywka (obrzęk o czerwonym lub bladym zabarwieniu, któremu często towarzyszy świąd)

-    objawy zespołu serotoninowego, takie jak: niepokój, halucynacje, utratę koordynacji, szybkie bicie serca, podwyższoną temperaturę ciała, szybkie zmiany ciśnienia krwi, nadreaktywność, biegunkę, śpiączkę, nudności, wymioty

Najcięższa postać zespołu serotoninowego może przypominać złośliwy zespół neuroleptyczny. Do jego objawów należą: gorączka, przyspieszone tętno, pocenie się, sztywność mięśni, dezorientacja, zwiększone stężenie enzymów w mięśniach (wykrywane w badaniu krwi).

Ciężkie działania niepożądane

Należy poinformować lekarza jeśli wystąpią inne działania niepożądane, takie jak:

-    kaszel, świszczący oddech, duszność i wysoka temperatura

-    czarne (smoliste) stolce lub krew w kale

-    zażółcenie skóry lub oczu, świąd lub ciemne zabarwienie moczu. Mogą to być objawy zapalenia wątroby

-    zaburzenia pracy serca, takie jak przyspieszone lub nieregularne tętno, podwyższone ciśnienie krwi

-    zaburzenia oczu, takie jak niewyraźne widzenie, rozszerzone źrenice

-    zaburzenia układu nerwowego, takie jak zawroty głowy, uczucie mrowienia, zaburzenia koordynacji ruchowej, napady padaczkowe lub drgawki

-    zaburzenia psychiczne, takie jak nadmierna ruchliwość i euforia (uczucie nadmiernego pobudzenia)

-    objawy odstawienia leku, (patrz punkty „Jak stosować lek Efevelon SR”, „Przerwanie stosowania leku Efevelon SR”).

Podczas stosowania leku Efevelon SR pacjent może zauważyć małe, białe granulki lub kulki w kale. Wewnątrz kapsułek leku Efevelon SR znajdują się granulki lub małe, białe kulki, które zawierają substancję czynną, wenlafaksynę. Granulki te są uwalniane z kapsułki do przewodu pokarmowego. Podczas przemieszczania się granulek przez całą długość przewodu pokarmowego, powoli uwalnia się z nich wenlafaksyna, a szkielet granulki jest nierozpuszczalny i jest wydalany razem z kałem. Dlatego, jeżeli nawet pacjent zauważy granulki w kale, to dawka wenlafaksyny została wchłonięta.

Pełny wykaz działań niepożądanych

Bardzo często (mogą wystąpić częściej niż u 1 na 10 osób)

-    zawroty głowy, ból głowy

-    nudności, suchość w jamie ustnej

-    pocenie się (w tym poty nocne)

Często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 10 osób)

-    zmniejszenie łaknienia

-    uczucie splątania, uczucie odseparowania (lub oderwania) od siebie, brak orgazmu, zmniejszenie popędu płciowego, nerwowość, bezsenność, nietypowe sny

-    senność, drżenie, mrowienie, zwiększenie napięcia mięśniowego

-    zaburzenia widzenia, w tym niewyraźne widzenie, rozszerzone źrenice, niezdolność dostosowania ostrości widzenia do oglądania przedmiotów znajdujących się w różnych odległościach

-    dzwonienie w uszach (szum w uszach)

-    kołatanie serca

-    wzrost ciśnienia tętniczego krwi, uderzenia gorąca

-    ziewanie

-    wymioty, zaparcia, biegunka

-    zwiększona częstotliwość oddawania moczu, trudności z oddawaniem moczu

-    zaburzenia miesiączkowania takie jak nasilone krwawienie lub częstsze nieregularne krwawienia; zaburzenia wytrysku i orgazmu (mężczyźni), zaburzenia erekcji (impotencja)

-    osłabienie (astenia), zmęczenie, dreszcze

-    zwiększone stężenie cholesterolu

Niezbyt często (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 100 osób)

-    omamy, uczucie odseparowania od rzeczywistości, pobudzenie, zaburzenia orgazmu (kobiety), brak uczuć lub emocji, uczucie nadmiernego pobudzenia, zgrzytanie zębami

-    uczucie niepokoju lub niemożność spokojnego usiedzenia, omdlenia, mimowolne ruchy mięśni, zaburzenia koordynacji i równowagi, zaburzenia smaku

-    szybkie bicie serca, zawroty głowy (zwłaszcza przy zbyt szybkim wstawaniu)

-    skrócenie oddechu

-    krew w wymiocinach, czarne (smoliste) stolce (kał) lub krew w stolcu co może być oznaką krwotoku wewnętrznego, obrzęk skóry, w szczególności twarzy, ust, języka, gardła lub rąk i nóg, i (lub) swędząca wysypka z widocznym uwypukleniem zmian (pokrzywka), wrażliwość na światło słoneczne, siniaki, wysypka, nadmierne wypadanie włosów

-    niemożność oddawania moczu

-    przyrost masy ciała, utrata masy ciała

Rzadko (mogą wystąpić nie częściej niż u 1 na 1000 osób)

-    niekontrolowane oddawanie moczu

-    nadmierna aktywność, gonitwa myśli i zmniejszone zapotrzebowanie na sen (mania)

Nieznana (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych)

-    zmniejszona liczba płytek krwi, co prowadzi do zwiększonego ryzyka siniaków lub krwawień, zaburzenia krwi, które mogą prowadzić do zwiększonego ryzyka zakażenia

-    obrzęk twarzy lub języka, duszność lub trudności z oddychaniem, często z wysypką skórną (może to być poważna reakcja alergiczna)

-    nadmierne spożycie wody (znany jako SIADH)

-    zmniejszenie stężenia sodu we krwi

-    myśli i zachowania samobójcze, przypadki myśli i zachowań samobójczych w trakcie leczenia wenlafaksyną lub zaraz po zakończeniu leczenia (patrz punkt 2, "Informacje ważne przed zastosowaniem leku Efevelon SR")

-    dezorientacja z często występującymi omamami (majaczenie), agresja

-    wysoka temperatura ciała ze sztywnością mięśni, dezorientacja lub pobudzenie i pocenie się lub urywane ruchy mięśni, których nie można kontrolować. Mogą być objawami ciężkiego stanu zwanego złośliwym zespołem neuroleptycznym.

Uczucie euforii, ospałość, utrzymujące się szybkie ruchy gałek ocznych, niezgrabność, niepokój, uczucie bycia pijanym, pocenie się lub sztywność mięśni, które są objawami zespołu serotoninowego.

Sztywność, skurcze i niekontrolowane ruchy mięśni

-    silny ból oczu oraz zaburzenia widzenia lub niewyraźne widzenie

-    zawroty głowy pochodzenia błędnikowego

-    zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi, nieprawidłowe, przyspieszone lub nieregularne bicie serca, co może prowadzić do omdlenia, nagłe krwawienia, np. krwawienie z dziąseł, krew w moczu lub w wymiocinach, lub nagłe pojawienie się siniaków lub pękniętych naczyń krwionośnych (pęknięte żyły)

-    kaszel, świszczący oddech, skrócenie oddechu i wysoka temperatura, które są objawami zapalenia płuc związanego ze zwiększeniem liczby białych krwinek we krwi (eozynofilia płucna)

-    ciężkie bóle brzucha lub pleców (które mogą wskazywać na ciężkie zaburzenia jelit, wątroby lub trzustki)

-    swędzenie, żółty kolor skóry lub oczu, ciemne zabarwienie moczu lub objawy grypopodobne. Mogą to być objawy zapalenia wątroby, niewielkie zmiany stężenia enzymów wątrobowych we krwi

-    wysypka skórna, która może prowadzić do powstawania pęcherzy i złuszczania skóry, swędzenie, łagodna wysypka

-    niewyjaśnione bóle mięśni, tkliwość lub osłabienie (rabdomioliza)

-    nieprawidłowa produkcj a mleka

Lek Efevelon SR może czasami powodować działania niepożądane, z których pacjent nie będzie zdawał sobie sprawy, takie jak wzrost ciśnienia krwi lub nieprawidłowa czynność serca; niewielkie zmiany stężenia sodu, cholesterolu lub enzymów wątrobowych we krwi. Jeszcze rzadziej lek Efevelon SR może zaburzać czynność płytek krwi, co prowadzi do zwiększonego ryzyka powstawania wybroczyn lub krwawień. Dlatego lekarz może zalecić badanie krwi co pewien czas, zwłaszcza w przypadku długotrwałego leczenia lekiem Efevelon SR.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa, tel.: +48 22 49 21 301, faks: +48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl. Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Efevelon SR

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie należy stosować leku Efevelon SR po upływie terminu ważności zamieszczonego na tekturowym pudełku i blistrze po: EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera lek Efevelon SR

Substancją czynną leku jest wenlafaksyna.

Jedna kapsułka zawiera chlorowodorek wenlafaksyny, co odpowiada 37,5 mg, 75 mg lub 150 mg wenlafaksyny.

Pozostałe składniki leku to: sacharoza ziarenka, hydroksypropyloceluloza (HPC-LM), hypromeloza (6 cps), talk, hypromeloza (E-15), dibutylu sebacynian, kwas oleinowy, krzemionka koloidalna bezwodna, etyloceluloza (20 cP)

Otoczka kapsułki:

37,5 mg: żelatyna, sodu laurylosiarczan, barwniki: czerwień koszenilowa (E 124), żółcień chinolinowa (E 104), tytanu dwutlenek (E 171)

75 mg: żelatyna, sodu laurylosiarczan, barwniki: żółcień pomarańczowa (E 110), żółcień chinolinowa (E 104), tytanu dwutlenek (E 171)

150 mg: żelatyna, sodu laurylosiarczan, barwniki: żółcień pomarańczowa (E 110), żółcień chinolinowa (E l04), błękit patentowy (E 131), tytanu dwutlenek (E 171)

Jak wygląda lek Efevelon SR i co zawiera opakowanie

Efevelon SR 37,5 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde:

białe do prawie białych peletki w kapsułce rozmiar „3” z pomarańczowym wieczkiem i

przezroczystym korpusem.

Efevelon SR 75 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde:

białe do prawie białych peletki w kapsułce rozmiar „1” z żółtym wieczkiem i przezroczystym korpusem.

Efevelon SR 150 mg, kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde:

białe do prawie białych peletki w kapsułce rozmiar „0” z płowożółtym wieczkiem i przezroczystym korpusem.

Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde są dostępne w opakowaniach zawierających blistry PV C/Aluminium.

Wielkości opakowań:

28 kapsułek pakowanych w blistry (PVC/Aluminium).

30 kapsułek pakowanych w blistry (PVC/Aluminium).

Podmiot odpowiedzialny

Actavis Group PTC ehf.

Reykjavikurvegi 76-78 220 Hafnarfjóróur Islandia

Wytwórca

Actavis Nordic A/S 0rnegardsvej 16 2820 Gentofte Dania

Balkanpharma - Dupnitsa AD 3 Samokovsko Shosse Str.

2600 Dupnitsa Bułgaria

PharmaPack International B.V.

Bleiswijkseweg 51 2712 PB Zoetermeer Holandia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat leku oraz jego nazw w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

Actavis Export International Limited, BLB 016 Bulebel Industrial Estate, ZT3000, Zejtun, Malta. Kontakt w Polsce: tel. (+48 22) 512 29 00.

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

10