Imeds.pl

Emanera 40 Mg

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Emanera, 20 mg, kapsułki dojelitowe, twarde Emanera, 40 mg, kapsułki dojelitowe, twarde

Esomeprazolum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

-    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

-    W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

-    Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

-    Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

1.    Co to jest lek Emanera i w jakim celu się go stosuje

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Emanera

3.    Jak stosować lek Emanera

4.    Możliwe działania niepożądane

5.    Jak przechowywać lek Emanera

6.    Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest lek Emanera i w jakim celu się go stosuje

Lek Emanera zawiera substancję czynną - ezomeprazol, który należy do grupy leków nazywanych „inhibitorami pompy protonowej”. Działanie tych leków polega na zmniejszaniu wydzielania kwasu wytwarzanego przez żołądek.

Lek Emanera wskazany jest do stosowania w:

Dorośli i młodzież w wieku 12 lat i starsza

-    Chorobie refluksowej przełyku (ang. GERD). Choroba ta polega na zarzucaniu kwaśnej treści żołądkowej do przełyku (przewód łączący gardło z żołądkiem), co wywołuje ból, stan zapalny i zgagę. Lek Emanera przepisywany jest w celu:

-    wyleczenia przełyku, jeżeli został on uszkodzony lub, jeżeli rozwinął się w nim stan zapalny,

-    zapobiegania nawrotom takich stanów,

-    usunięcia nieprzyjemnych objawów często występujących przy takich stanach.

-    Chorobie wrzodowej żołądka i górnej części jelita z zakażeniem bakterią Helicobacterpylori. W przypadku wystąpienia tych dolegliwości, lekarz może przepisać lek Emanera w skojarzeniu z antybiotykami w celu:

-    wyleczenia wrzodów dwunastnicy związanych z zakażeniem bakterią Helicobacter pylori,

-    zapobiegania nawrotom choroby wrzodowej wywołanej tą bakterią.

Dorośli

-    Chorobie wrzodowej żołądka wywołanej niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ). Lek Emanera przepisywany jest w celu:

-    wyleczenia wrzodów żołądka wywołanych przez NLPZ,

-    zapobiegania tworzeniu się wrzodów podczas terapii NLPZ.

Przedłużonym leczeniu po zapobieganiu ponownemu krwawieniu z wrzodów za pomocą dożylnie podawanego ezomeprazolu.

Zbyt dużej ilości kwasu w żołądku wywołanej przez guz w trzustce (zespół Zollingera-Ellisona).

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Emanera Kiedy nie należy stosować leku Emanera:

-    jeśli pacjent ma uczulenie na ezomeprazol lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6),

-    jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie na inne leki z grupy inhibitorów pompy protonowej (np. pantoprazol, lanzoprazol, rabeprazol, omeprazol),

-    jeśli jednocześnie przyjmowany jest nelfinawir (lek stosowany w leczeniu zakażeń HIV).

Nie należy stosować leku Emanera, jeśli którakolwiek z powyższych sytuacji dotyczy pacjenta. W razie wątpliwości, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą zanim zastosuje się lek Emanera.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed zastosowaniem leku Emanera, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą w razie:

-    ciężkiej choroby wątroby,

-    ciężkiej choroby nerek.

Lek Emanera może maskować objawy innych chorób. Dlatego należy niezwłocznie poinformować lekarza o następujących objawach występujących przed terapią lub w trakcie terapii lekiem Emanera:

-    znaczna, niezamierzona utrata masy ciała i trudności z przełykaniem,

-    ból brzucha lub niestrawność,

-    wymioty pokarmem lub krwią,

-    czarne stolce (z domieszką krwi).

W przypadku stosowania leku Emanera doraźnie, należy zgłosić się do lekarza, jeśli objawy nie ustąpią lub zmienią charakter.

Jeżeli podczas leczenia lekiem Emanera wystąpi biegunka, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, ponieważ leczenie inhibitorami pompy protonowej może prowadzić do niewielkiego wzrostu ryzyka zakażeń przewodu pokarmowego, takich jak zakażenia bakteriami SalmonellaCampylobacter.

Przyjmując inhibitory pompy protonowej , takie jak lek Emanera, zwłaszcza w okresie dłuższym niż jeden rok, może zwiększyć się nieznacznie ryzyko wystąpienia złamań kości biodrowej, kości nadgarstka lub kręgosłupa. Należy poinformować lekarza w przypadku rozpoznanej osteoporozy lub przyjmowania leków z grupy kortykosteroidów (mogących zwiększać ryzyko wystąpienia osteoporozy).

Emanera a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować. Lek Emanera może wchodzić w interakcje z niektórymi innymi lekami oraz inne niektóre leki mogą wpływać na działanie leku Emanera.

Nie należy stosować leku Emanera równocześnie z następującym lekiem:

-    nelfinawir (lek stosowany w leczeniu zakażeń HIV).

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę o przyjmowaniu następujących leków:

-    atazanawir (lek stosowany w leczeniu zakażeń HIV),

-    ketokonazol, itrakonazol lub worykonazol (leki stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych),

2

-    digoksyna (lek stosowany w leczeniu zaburzeń serca),

-    erlotynib (lek stosowany w leczeniu raka),

-    cytalopram, imipramina lub klomipramina (leki stosowane w leczeniu depresji),

-    diazepam (lek stosowany w stanach lękowych, jako lek rozluźniający mięśnie lub w leczeniu epilepsji),

-    fenytoina (lek stosowany w leczeniu epilepsji) - w razie przyjmowania fenytoiny, pacjent powinien być monitorowany przez lekarza przy rozpoczęciu oraz zakończeniu terapii lekiem Emanera,

-    leki stosowane do rozrzedzania krwi, takie jak warfaryna - pacjent może być monitorowany przez lekarza przy rozpoczęciu oraz zakończeniu terapii lekiem Emanera,

-    cylostazol (lek stosowany w leczeniu chromania przestankowego - ból w nogach podczas chodzenia spowodowany złym krążeniem krwi),

-    cyzapryd (lek stosowany w leczeniu niestrawności i zgagi),

-    metotreksat (chemioterapeutyk stosowany w dużych dawkach do leczenia raka) - jeśli pacjent przyjmuje duże dawki metotreksatu, lekarz może czasowo zalecić odstawienie leku Emanera.

-    klopidogrel (lek przeciwzakrzepowy),

-    takrolimus (lek stosowany po przeszczepie narządów),

-    ryfampicyna (lek stosowany w leczeniu gruźlicy),

-    ziele dziurawca (Hypericum perforatum) (lek stosowany w leczeniu depresji).

W razie jednoczesnego przyjmowania amoksycyliny i klarytromycyny oraz leku Emanera w leczeniu wrzodów wywołanych zakażeniem Helicobacterpylori, niezwykle ważne jest, aby poinformować lekarza o wszystkich innych przyjmowanych lekach.

Emanera z jedzeniem i piciem

Lek Emanera może być stosowany z jedzeniem lub na czczo.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku. Lekarz podejmie decyzję o stosowaniu leku Emanera.

Brak danych dotyczących przenikania leku Emanera do mleka kobiet karmiących piersią, dlatego, nie należy przyjmować leku Emanera w czasie karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Nie stwierdzono, by lek Emanera wpływał na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi narzędzi lub maszyn.

Emanera zawiera sacharozę

Jeśli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, powinien on skontaktować się z lekarzem przed zastosowaniem leku.

3. Jak stosować lek Emanera

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

-    Nie zaleca się stosowania leku Emanera u dzieci w wieku poniżej 12 lat.

-    W razie długotrwałego przyjmowania leku (zwłaszcza przez okres dłuższy niż rok), może być konieczna kontrola lekarska.

-    Jeśli lekarz zalecił przyjmowanie leku doraźnie, należy poinformować go o wszelkich zmianach w objawach.

Przyjmowanie leku Emanera

-    Lek Emanera można przyjmować o każdej porze dnia.

-    Lek Emanera można przyjmować z jedzeniem lub na czczo.

-    Kapsułki należy połykać w całości, popijając wodą. Kapsułek nie należy żuć ani kruszyć, gdyż zawierają one peletki pokryte powłoką chroniącą przed działaniem kwasu żołądkowego. Bardzo ważne jest, aby nie uszkodzić peletek.

W razie trudności z połykaniem kapsułek

-    Jeśli pacjent ma trudności z połknięciem kapsułki:

-    Należy otworzyć kapsułkę i wymieszać peletki w połowie szklanki wody (niegazowanej). Nie należy używać żadnych innych płynów.

-    Mieszaninę należy wypić natychmiast po przygotowaniu lub ciągu 30 minut. Zawsze należy zamieszać mieszaninę bezpośrednio przed wypiciem.

-    Aby upewnić się, że zażyty został cały lek, należy ponownie napełnić szklankę wodą do połowy i wypić. Nierozpuszczona stała pozostałość zawiera lek - nie należy jej żuć ani kruszyć.

-    Jeśli pacjent nie może samodzielnie połykać, kapsułkę należy otworzyć, wymieszać peletki z wodą i przenieść do strzykawki, a następnie podać przez sondę do żołądka.

Dawkowanie

-    Lekarz zadecyduje o wielkości dawki i czasie leczenia. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta, wieku oraz czynności wątroby.

-    Zazwyczaj stosowane dawki podane są poniżej.

Leczenie zgagi wywołanej chorobą refluksową przełyku (GERD):

Dorośli i dzieci w wieku 12 lat i starsze:

-    U pacjentów, u których stwierdzono niewielkie uszkodzenie przełyku, zazwyczaj stosowana dawka to 40 mg leku Emanera raz na dobę przez 4 tygodnie. Jeśli nie doszło do wyleczenia przełyku, lekarz może zalecić przyjmowanie tej samej dawki przez kolejne 4 tygodnie.

-    Zazwyczaj stosowana dawka po wyleczeniu przełyku to 20 mg leku Emanera raz na dobę.

-    Jeśli przełyk nie był uszkodzony, zazwyczaj stosowana dawka leku Emanera to 20 mg na dobę. Po wyrównaniu objawów, lekarz może zalecić przyjmowanie leku doraźnie w dawce do 20 mg na dobę.

-    W razie ciężkich chorób wątroby, lekarz może przepisać mniejszą dawkę leku.

Leczenie choroby wrzodowej wywołanej zakażeniem Helicobacter pylori i zapobieganie

nawrotom choroby:

-    Dorośli i młodzież w wieku 12 lat i starsza: zazwyczaj stosowana dawka to 20 mg leku Emanera dwa razy na dobę przez tydzień.

-    Lekarz zaleci również stosowanie antybiotyków, jak na przykład amoksycylina i klarytromycyna.

Leczenie wrzodów żołądka związanych z leczeniem niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi

(NLPZ):

-    Dorośli w wieku od 18 lat: zazwyczaj stosowana dawka to 20 mg leku Emanera raz na dobę przez 4 do 8 tygodni.

Zapobieganie wrzodom żołądka podczas terapii niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi

(NLPZ):

-    Dorośli w wieku od 18 lat: zazwyczaj stosowana dawka to 20 mg leku Emanera raz na dobę.

Przedłużone leczenie po zapobieganiu ponownemu krwawieniu z wrzodów za pomocą dożylnie

podawanego ezomeprazolu:

-    Dorośli w wieku od 18 lat: zazwyczaj stosowana dawka to 40 mg leku Emanera raz na dobę przez 4 tygodnie.

Leczenie nadmiaru kwasu w żołądku wywołanego przez guz w trzustce (zespół Zollingera-

Ellisona):

-    Dorośli w wieku od 18 lat: zazwyczaj stosowana dawka to 40 mg leku Emanera dwa razy na dobę.

-    Lekarz dostosuje dawkę w zależności od potrzeb pacjenta, zadecyduje również o czasie leczenia. Maksymalna dawka leku to 80 mg dwa razy na dobę.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Emanera

W razie zastosowania większej dawki leku Emanera niż przepisana przez lekarza, należy niezwłocznie

zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Pominięcie zastosowania leku Emanera

-    W razie pominięcia dawki leku, należy zażyć ją tak szybko jak to możliwe. Jeśli jednak zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki, należy opuścić pominiętą dawkę.

-    Nie należy stosować dawki podwójnej (dwie dawki w tym samym czasie) w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się

do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

W razie wystąpienia któregokolwiek z poniższych działań niepożądanych, należy odstawić lek Emanera i natychmiast skontaktować się z lekarzem:

-    Świszczący oddech, obrzęk ust, języka i gardła lub ciała, wysypka, omdlenia lub trudności w połykaniu (ciężka reakcja alergiczna).

-    Zaczerwienienie skóry z pęcherzami lub złuszczaniem się skóry. Mogą również pojawić się pęcherze i krwawienie z warg, oczu, jamy ustnej, nosa i narządów rodnych. Mogą to być objawy zespołu Stevensa-Johnsona lub toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka.

Żółta skóra, ciemne zabarwienie moczu oraz zmęczenie, które mogą być objawami chorób wątroby.

Powyższe działania niepożądane występują rzadko i dotyczą mniej niż 1 na 1 000 pacjentów.

Częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10pacjentów):

-    Ból głowy.

-    Wpływ na żołądek lub jelita: biegunka, bóle brzucha, zaparcia, wzdęcia (z oddawaniem wiatrów).

-    Nudności lub wymioty.

Niezbyt częste działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 100pacjentów):

-    Obrzęk stóp i kostek.

-    Zaburzenia snu (bezsenność).

-    Zawroty głowy, uczucie    mrowienia, senność.

-    Zawroty głowy pochodzenia błędnikowego (uczucie wirowania).

-    Suchość w j amie ustnej.

-    Zmiany w wynikach badań krwi obrazujących czynność wątroby.

-    Wysypka skórna, guzkowata wysypka (pokrzywka), swędzenie skóry.

-    Złamania kości biodrowej, kości nadgarstka lub kręgosłupa (jeśli lek Emanera jest stosowany w dużych dawkach i przez długi okres czasu).

Rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1000pacjentów):

-    Zaburzenia krwi, takie jak zmniej szenie liczby białych krwinek (leukopenia) lub płytek krwi (trombocytopenia). Może to powodować osłabienie, łatwe tworzenie się siniaków oraz sprzyja zakażeniom.

-    Małe stężenie sodu we krwi. Może to powodować osłabienie, wymioty oraz skurcze.

-    Uczucie pobudzenia, dezorientacji lub przygnębienia.

-    Zaburzenia smaku.

-    Zaburzenia wzroku, takie j ak niewyraźnie widzenie.

-    Nagła zadyszka lub duszność (skurcz oskrzeli).

-    Zapalenie j amy ustnej.

-    Zakażenie grzybicze zwane pleśniawką, które może atakować jelita.

-    Choroby wątroby, łącznie z żółtaczką, która powoduje żółte zabarwienie skóry, ciemne zabarwienie moczu i zmęczenie.

-    Utrata włosów (łysienie).

-    Wysypka skórna po ekspozycji na światło słoneczne.

-    Bóle stawów lub mięśni.

-    Złe samopoczucie i brak energii.

-    Nasilone pocenie się.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000pacjentów):

-    Zaburzenia liczby krwinek, takie jak niedobór białych krwinek (agranulocytoza), zmniej szenie liczby czerwonych i białych krwinek oraz płytek krwi (pancytopenia).

-    Agresja.

-    Omamy (widzenie, słyszenie lub wyczuwanie rzeczy, których nie ma).

-    Ciężkie choroby wątroby prowadzące do niewydolności wątroby i zapalenia mózgu.

-    Nagłe pojawienie się ciężkiej wysypki lub pęcherzy lub złuszczanie się skóry. Objawom tym może towarzyszyć wysoka gorączka i bóle stawów (rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka).

-    Osłabienie siły mięśniowej.

-    Ciężkie choroby nerek.

-    Powiększone piersi u mężczyzn.

Działania niepożądane o nieznanej częstości (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

-    Jeżeli przyjmowano lek Emanera przez okres dłuższy niż trzy miesiące, istnieje możliwość, zmniejszenia stężenia magnezu we krwi. Małe stężenie magnezu może objawiać się jako zmęczenie, mimowolne skurcze mięśni, dezorientacja, drgawki, zawroty głowy, przyspieszona akcja serca. W razie zaobserwowania któregoś z powyższych objawów, należy o tym niezwłocznie poinformować lekarza. Małe stężenie magnezu może prowadzić do zmniejszenia stężenia potasu lub wapnia we krwi. Lekarz może zalecić regularne przeprowadzanie badań krwi w celu kontrolowania stężenia magnezu.

-    zapalenie jelita (prowadzące do biegunki).

W bardzo rzadkich przypadkach, lek Emanera może niekorzystnie wpływać na białe krwinki, prowadząc do niedoboru odporności. W razie wystąpienia zakażeń, z takimi objawami jak gorączka z bardzo złym samopoczuciem, lub gorączka z oznakami zakażenia miejscowego, takimi jak ból szyi, gardła lub jamy ustnej lub też trudności w oddawaniu moczu, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w celu przeprowadzenia badań krwi wykluczających agranulocytozę (niedobór białych krwinek). Bardzo ważne jest, aby poinformować lekarza o przyjmowaniu leku.

Nie należy niepokoić się powyższym wykazem działań niepożądanych. Żadne z nich może się nie pojawić.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych:

Al. Jerozolimskie 181C, 02-222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 e-mail: ndl@urpl.gov.pl.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Emanera

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie należy stosować tego leku po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu po „Termin ważności (EXP)’’. Termin ważności odnosi się do ostatniego dnia podanego miesiąca.

Blistry z folii OPA/Aluminium/PE + środek pochłaniający wilgoć/Aluminium:

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

Blistry z folii OPA/Alumimum/PVC/Alumimum:

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Emanera

-    Substancją czynną leku jest ezomeprazol. Każda kapsułka dojelitowa, twarda zawiera 20 mg lub 40 mg ezomeprazolu, w postaci dwuwodnej soli magnezowej.

-    Pozostałe składniki to sacharoza, skrobia kukurydziana, powidon K30, sodu laurylosiarczan, alkohol poliwinylowy, tytanu dwutlenek (E 171), makrogol 3000, makrogol 6000, talk, magnezu węglan ciężki, kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1), dyspersja 30% oraz polysorbat 80 w peletkach w rdzeniu kapsułki oraz żelatyna, tytanu dwutlenek (E 171) i żelaza tlenek czerwony (E 172) w otoczce kapsułki. Patrz punkt 2 „Emanera zawiera sacharozę''.

Jak wygląda lek Emanera i co zawiera opakowanie

20 mg: jasnoróżowe kapsułki dojelitowe, twarde. Kapsułka zawiera peletki koloru białego do prawie

białego.

40 mg: różowawe kapsułki dojelitowe, twarde. Kapsułka zawiera peletki koloru białego do prawie

białego.

Opakowania: 7, 14, 28 lub 56 kapsułek w blistrach, w pudełku tekturowym

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

KRKA, d.d., Novo mesto, Smarjeska cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Dania, Estonia, Łotwa, Litwa

Escadra

Czechy, Słowacja, Polska

Emanera

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

8