Imeds.pl

Entemulin 450 Mg/G Granulat Do Podania W Wodzie Do Picia 450 Mg/G

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO WETERYNARYJNEGO

Entemulin 450 mg/g granulat do podania w wodzie do picia

2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

1 gram zawiera:

Substancje czynne:

Wodorofumaran tiamuliny 450 mg (co odpowiada 365 mg tiamuliny) Substancje pomocnicze:

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Granulat do podania w wodzie do picia Białe, małe, krystaliczne granulki

4.


SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1.    Docelowe gatunki zwierząt

Świnie, kury (broilery, kury młode, nioski i ptaki hodowlane), indyki (broilery i ptaki hodowlane).

4.2.    Wskazania lecznicze dla poszczególnych docelowych gatunków zwierząt

0

Świnie

i)    Leczenie dyzenterii świń wywołanej przez wrażliwe szczepy Brachyspira hyodysentericie i powikłanej przez Fusobacteriwn spp. oraz Bacteroides spp.

ii)    Leczenie enzootycznej bronchopneumonii świń (PRDC) wywołanej przez M hyopnewnoniaewirusy takie jak PRRS, wirus grypy świń i powikłanej przez bakterie takie jak P.multocida i A. p/ei iropne wnon iae.

iii)    Leczenie plcuropncumonii wywołanej przez A. pleuropnewnoniae.

Kury

Profilaktyka i leczenie przewlekłego nieżytu dróg oddechowych (CRD, ang. chronią respiratory disease) oraz zapalenia worków powietrznych wywołanych przez M. gallisepticwn i M synoriae. Indyki

Profilaktyka i leczenie zakaźnego zapalenia zatok i zapalenia worków powietrznych wywołanych przez M gallisepticwn, M synoviae i M meleagridis.

4.3. Przeciwwskazania

Podczas leczenia niniejszym produktem oraz co najmniej siedem dni przed jego stosowaniem i siedem dni po jego stosowaniu leczone zwierzęta nie powinny otrzymywać produktów zawierających monenzynę, narazynę lub salinomycynę. Podanie tych leków w tym okresie może spowodować poważne upośledzenie wzrostu lub zgon.

4.4. Specjalne ostrzeżenia dotyczące stosowania u każdego z docelowych gatunków zwierząt

W celu uniknięcia interakcji między tiamuliną i niekompatybilnymi jonoforami: monenzyną narazyną i salinomycyną lekarz weterynarii i hodowca powinni być powiadomieni, że te substancje nie powinny znajdować się w karmie ani jej nie zanieczyszczać.

Stosowanie tiamuliny równocześnie z kokcydiostatykiem jonoforowym - maduramycyną może prowadzić do łagodnego lub umiarkowanego upośledzenia wzrostu u kur. Działanie to jest przemijające i zwykle ustępuje w ciągu 3-5 dni po zaprzestaniu podawania tiamuliny. Ta interakcja nie występuje zjoinoforami takimi jak lasalocid i semduramycyna.

4.5. Specjalne środki ostrożności dotyczące stosowania

Specjalne środki ostrożności dotyczące stosowania u zwierząt

Po spożyciu przez zwierzęta wody zawierającej produkt należy im zapewnić świeżą wodę do picia. Jeśli w ciągu pięciu dni nie obserwuje się odpowiedzi klinicznej na leczenie, terapię należy przerwać oraz ponownie ustalić rozpoznanie i leczenie.

Specjalne środki ostrożności dla osób podających produkty' lccznicz zwierzętom

Podczas mieszania należy unikać bezpośredniego kontaktu z błonami śluzowymi i skórą.

Podczas mieszania lub innego kontaktu z produktem należy nosić okulary ochronne, maskę (jednorazowy respirator zgodny ze standardem europejskim EN 149 lub respirator zgodny ze standardem europejskim EN 140, wyposażony w filtr zgodny ze standardem EN 143) oraz gumowe lub lateksowe rękawiczki.

Jeśli dojdzie do kontaktu z produktem, należy zmyć skórę lub błony śluzowe. Jeśli produkt dostanie się do oka, należy je natychmiast starannie przemyć wodą.

W przypadku utrzymującego się podrażnienia należy zwrócić się o pomoc lekarską oraz przestawne lekarzowi ulotkę lub etykietę produktu. Zanieczyszczone ubranie należy zdjąć, a poplamioną skórę natychmiast umyć.

Po użyciu należy umyć ręce wodą z mydłem.

4.6. Działania niepożądane (częstotliwość i stopień nasilenia)

Rzadko może pojawić się rumień lub łagodny obrzęk skóry u świń po zastosowaniu wodorofumaranu tiamuliny.

Spożycie wody może być obniżone podczas stosowania wodorofumaranu tiamuliny u ptaków. Wydaje się to zależne od stężenia: 0,025% wodorofumaranu tiamuliny redukuje spożycie o około 15%, a stężenie 0,0125% zmniejsza spożycie o 10%.

Nie wydaje się, aby miało to jakikolwiek szkodliwy wpływ na ogólny stan ptaków czy skuteczność produktu leczniczego, ale należy często kontrolować spożycie wody, szczególnie podczas upałów.

4.7. Stosowanie w okresie ciąży, laktacji lub w okresie niesnosci

Produkt leczniczy może być stosowany w okresie ciąży i laktacji u świń.

Produkt może być stosowany u ptaków nieśnych i reprodukcyjnych, ponieważ nie wykazuje działań niepożądanych na produkcję jaj, płodność i wylęgowość u kur i indyków.

4.8. Interakcje z innymi produktami leczniczymi i inne rodzaje interakcji

W przypadku świń, w celu uniknięcia interakcji między tiamuliną i niekompatybilnymi jonoforami: monenzyną narazyną i salinomycyną, należy sprawdzić, czy te substancje nic znajdują się w karmie lub jej nie zanieczyszczają.

W przypadku kur i indyków, aby uniknąć interakcji między tiamuliną i niekompatybilnymi jonoforami: monenzyną, narazyną i salinomycyną, należy powiadomić obsługę śrutownika dostarczającego karmę, że u ptaków będzie stosowana tiamulina, więc te produkty nie mogą być włączane do karmy ani nie mogą jej zanieczyszczać. Przed użyciem karma musi zostać przebadana pod kątem zawartości jonoforów, jeśli istnieje jakiekolwiek podejrzenie, że mogło dojść do jej

zanieczyszczenia. Jeśli dojdzie do interakcji, należy natychmiast przerwać podawanie wody z tiamuliną i zastąpić ją świeżą wodą.

4.9. Dawkowanie i droga podania

Świnie

i)    Leczenie dyzenterii świń wywołanej przez Brachyspira hyodysenteriae i powikłanej przez Fusobacterium spp. oraz Bacteroides spp.

U świń dawka wodorofumaranu tiamuliny to 8,8 mg/kg in.c.; podawana jest w wodzie pitnej przez 3-5 kolejnych dni, w zależności od stopnia ciężkości i czasu trwania zakażenia. Dawka uzyskiwana jest przy stężeniu 0.006% wodorofumaranu tiamuliny.

ii)    Leczenie adjuwantowe PRDC wywołanego przez M. hyopneumoniae i różne wirusy oraz powikłanego przez P. multocida i A. pleuropneumoniae.

Dawka wynosi 15-20 mg/1 wodorofumaranu tiamuliny/kg m.c.; podawana jest przez 5-10 kolejnych dni.

iii)    Leczenie pleuropneumonii wywołanej przez A. pleuropneumoniae.

Dawka wodorofumaranu tiamuliny to 20,0 mg/kg m.c.; podawana jest przez 5 kolejnych dni. Dawka jest zwykle uzyskiwana przy stężeniu 0,018% wodorofumaranu tiamuliny w wodzie pitnej.

Dodać lg produktu do 7,5 litra wody w celu uzyskania roztworu 0,006% wodorofumaranu tiamuliny; dodać 1 g produktu do 3,75 litra wody w celu uzyskania roztworu 0,012% wodorofumaranu tiamuliny; dodać I g produktu do 2,5 litra wody w celu uzyskania roztworu 0,018% wodorofumaranu tiamuliny.

Jeśli konieczne są duże ilości wody zawierającej lek. należy wcześniej przygotować skoncentrowany roztwór (o maksymalnym stężeniu 50-60 g produktu/1 wody), a następnie rozcieńczyć do uzyskania końcowego stężenia. Każdego dnia należy przygotować świeży roztwór wody z tiamuliną.

Kuty

i)    Profilaktyka przewlekłego nieżytu dróg oddechowych (CRD) i zapalenia worków powietrznych wywołanych przez M. gallisepiicuin i M synoviae.

Brojlery: 0,0125-0,025% wodorofumaranu tiamuliny w wodzie do picia przez 3 dni w pierwszym tygodniu życia, a następnie przez 1-2 dni co 3-4 tygodnie, w zależności od ryzyka.

Młode kury (przeznaczone na wymianę): 0,0125%-0.025% wodorofumaranu tiamuliny w wodzie do picia przez 3 dni w pierwszym tygodniu życia, a następnie 1-2 dni co 4-6 tygodni w zależności od ryzyka.

Kury nioski i reprodukcyjne: 0,0125% wodorofumaranu tiamuliny w wodzie do picia przez 3 dni co 4 tygodnie od początku okresu nieśności, w zależności od stanu zdrowia ptaków.

ii)    Leczenie przewlekłego nieżytu dróg oddechowych (CRD) i zapalenia worków powietrznych wywołanych przez M. gallisepiicuin i M. synoviae u brojlerów w stadzie reprodukcyjnym oraz u kur nieśnych i hodowlanych. Wodorofumaran tiamuliny 0,025% w wodzie do picia przez 3-5 dni. Zastosowanie 0,025% stężenia wodorofumaranu tiamuliny w wodzie do picia zapewnia następujące dawkowanie tiamuliny w zależności od wieku zwierząt:

Brojlery w wieku 4 tygodni:    30 mg/kg m.c.

Młode kury w wieku 10 tygodni:    30 mg/kg m.c.

Nioski:    25 mg/kg m.c.

Poniższa tabela stanowi przewodnik w profilaktyce i leczeniu drobiu

Stężenie tiamuliny w wodzie do picia

Litry wody do picia na 100 g produktu

Gramy produktu na 1001 wody do picia

0,025%

180

55,6

0,0125%

360

~ 27,8

Wiek ptaków w tygodniach

Ilość wody do picia w litrach na dzień

Produkt (w gramach)

Końcowe stężenie w

%

Profilaktyka

1

18

5

0,0125

4

60

27,5

0,02

6

80

35

0,02

9

110

50,6

0,02

Leczenie

4

60

33,3

0,025

6

80

44,4

8

100

55,6

10

120

66,7

12

140

77,8

14

160

88,9

16

180

100

18

200

111,1

20

220

122,2

23

250

138,9

Indyki

i)    Profilaktyka zakaźnego zapalenia zatok i zapalenia worków powietrznych wywołanych przez Mycoplasma gallisepiicum, Mycoplasma meleagridis i Mycoplasma synoviae.

Indyki brojlery: 0,025% tiamuliny w wodzie do picia, przez 3 dni w pierwszym tygodniu życia, a następnie 1-3 dni z odstępami 4-6 tygodni, w zależności od ryzyka.

Indyki reprodukcyjne: 0,025% tiamuliny w wodzie do picia, przez 3-5 dni w 4-tygodniowych odstępach, w zależności od ryzyka,

ii)    Profilaktyka i leczenie zakaźnego zapalenia zatok i zapalenia worków powietrznych wywołanych przez M gallisepiicum, M syiumae i M. meleagridis.

Indyki hodowlane: 0,025% tiamuliny w wodzie do picia, przez 3-5 dni

Zastosowanie 0,025% stężenia wodorofumaranu tiamuliny w wodzie do picia zapewnia następujące dawkowanie tiamuliny w zależności od wieku ptaków:

1-tygodniowe kurczęta: 70 mg/kg 4-tygodniowe kurczęta: 50 mg/kg 8-tygodniowe kurczęta: 25-30 mg/kg 20-tygodniowe kurczęta: 20 mg/kg.

Dodać 1,1 g produktu do 2 litrów wody w celu uzyskania 0,025% roztworu wodorofumaranu tiamuliny. Dodać l,lg produktu do 4 litrów wody w celu uzyskania 0,0125% roztworu wodorofumaranu tiamuliny.

Jeśli konieczne są duże ilości wody zawierającej lek, należy wcześniej przygotować skoncentrowany roztwór (o maksymalnym stężeniu 50-60 g produktu/1 wody), a następnie rozcieńczyć do uzyskania końcowego stężenia. Każdego dnia należy przygotować świeży roztwór wody z tiamuliną.

4.10. Przedawkowanie (objawy, sposób postępowania przy udzielaniu natychmiastowej pomocy oraz odtrutki), jeżeli niezbędne

Pojedyncza dawka doustna 100 mg/kg m.c. powodowała przyśpieszenie oddechu i dolegliwości brzuszne u świń. Przy dawce 150 mg/kg jedynym efektem działania na układ nerwowy był letarg. Dawka 55 mg/kg podawana podczas 14 dni powodowała zwiększone wydzielanie śliny i łagodne podrażnienie żołądka. Tiamulina posiada stosunkowo wysoki indeks terapeutyczny u świń. Minimalna dawka śmiertelna u świń nie została ustalona.

Tiamulina ma wysoki indeks terapeutyczny u drobiu. Prawdopodobieństwo przedawkowania jest mniejsze, ponieważ ograniczone jest spożycie wody, a ilość spożywanej tiamuliny jest zredukowana, jeśli podawana jest w wyjątkowo dużych stężeniach.

LD50 dla kur wynosi 1290 mg/kg, natomiast dla indyków 840 mg/kg m.c

Objawy kliniczne ostrego zatrucia u kur to: wokalizacja, napady kloniczne i układanie się na boku. U indyków objawy ostrego zatrucia obejmują: napady kloniczne, układanie się na boku i grzbiecie, ślinienie się i apatie.

W razie wystąpienia objawów ostrego zatrucia natychmiast usunąć wodę zawierającą preparat i zastąpić ją czystą wodą do picia.

4.11. Okres karencji

Świnie

Tkanki jadalne: 4 dni Kury:

Tkanki jadalne: 2 dni Jaja: zero dni

Indyki:

Tkanki jadalne: 5 dni

5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

Grupa farmakoterapeutyczna: Pochodne pleuromutyliny Kod ATCvet: QJ01XQ01

Tiamulina jest półsyntetycznym antybiotykiem bakteriostatycznym należącym do grupy pochodnych pleuromutyliny, działającym na poziomic rybosomalnym poprzez hamowanie syntezy białka w komórkach bakterii.

5.1. Właściwości farmakodynamicznc

W badaniach in vitro tiamulina wykazuje wysoką aktywność w stosunku do mykoplazm występujących u świń i ptaków, a także Gram-dodatnich tlenowców (Streptococcus i Staphylococcus) i beztlenowców (Clostridiae) oraz Gram-ujcmnych beztlenowców (Brachyspira hyodysenteńae, Bacteroides spp. i Fusobacterium spp.) i Gram-ujemnych tlenowców (Actinobacillus pleuropneumonicte). Tiamulina nie wykazuje aktywności w stosunku do Enterobacteriaceae, takich jak Salmonella czy Escherichia coli.

Spektrum działania przeciwbakteryjnego tiamuliny

Organizm

MIC zakres (M«/ml)

MIC5o (ug/ml)

MIC9O90 (ug/ml)

B. hyodysenteriae

0,3-3,8

0,3

1,7

Bacteroides vulgatus

0,25-1,0

-

-

F. necrophorum

0,39

-

-

A. pleuropneumonicte

3,0-10,0

5,0

6,0

P. multocida

1,9-31,2

-

M. hyopneumoniae

0.08-0,34

0,06

0,20

M. gallisepticum

0,0005-0,25

0,001

0,025

M. synoviae

0,05-0,5

0,1

0,25

M meleagridis

0,025-3,13

0,1

0,25

Wykazano, żc tiamulina działa na rybosomalną podjednostkę 70S; pierwotne miejsce wiązania znajduje się na podjednostce 50S, a prawdopodobne wtórne miejsce wiązania znajduje się w miejscu połączenia podjednostki SOS i 30S. Tiamulina zdaje się hamować produkcję białka przez drobnoustroje poprzez tworzenie nieczynnych biochemicznie kompleksów inicjacyjnych, co zapobiega wydłużeniu łańcucha polipeptydowego.

Stężenia bakteriobójcze można uzyskać przy wartościach 50-100 razy większych niż stężenia baktcriostatyczne.

5.2 Właściwości farmakokinetyczne

Świnie

Tiamulina u świń jest dobrze (pow. 90%) wchłaniana po podaniu doustnym i rozprowadzana z krwią po całym organizmie. Po podaniu pojedynczej dawki doustnej tiamuliny 10 mg i 25 mg/kg m.c. Cmax wynosiło 1,03 pg/ml i 1,82 pg /ml w teście mikrobiologicznym, a Tmax wynosił 2 godziny dla obu dawek. Tiamulina, która nie została wchłonięta czy poddana przemianom metabolicznym, przechodzi przez jelita do okrężnicy i tam ulega koncentracji.

Stężenie w wodzie pitnej

Dawka dzienna tiamuliny (mg/kg m.c.)

Aktywność tiamuliny (jig/ml)

Płuca

Migdalki

Zawartość

okrężnicy

60 ppm

6,2

1,11

a

2,16

120 ppm

13,2

4,26

a

5,59

180 ppm

20,9

8,5

2,5

18,58

a = < poniżej limitu wrażliwości testu

Kury

U kur tiamulina jest dobrze wchłaniana po podaniu doustnym (70-95%) i osiąga maksymalne stężenie po 2-4 godzinach (Tmax 2,85 godziny). Po podaniu pojedynczej dawki 50 mg/kg masy ciała Cmax w surowicy wynosiło 4,02pg/ml, a przy dawce 25mg/kg- l,86pg/ml. Po 48 godzinach leczenia tiamuliną 0,025% w wodzie pitnej stężenie w surowicy wynosiło 0,78 pg/ml (między 1,4-0,45 pg/ml), a 0,38 pg/ml po podaniu tiamuliny 0,0125% u 8-tygodniowych kur.

Wiązanie z białkami wynosiło w przybliżeniu 50% (między 45-52%)

Tiamulina podlega dużej dystrybucji w organizmie i ulega koncentracji w wątrobie i nerkach (miejsca wydalania) oraz w płucach (30-krotne wartości stężenia w surowicy). Tiamulina wydalana jest z żółcią (55-65%) oraz przez nerki (15-30%), głównie w postaci metabolitów nieczynnych względem drobnoustrojów; wydalanie jest względnie szybkie, a 99% dawki eliminowane jest w ciągu 48 godzin.

Indyki

U indyków stężenie tiamuliny w surowicy jest niższe po podaniu pojedynczej dawki 50 mg i 25 mg na kg m.c. i osiąga maksymalne stężenie odpowiednio 3,02 pg/ml i 1,46 pg/ml. Tc wartości uzyskiwano po 2-4 godzinach od podania. U ptaków reprodukcyjnych otrzymujących 0,025% tiamuliny średnie stężenie w surowicy wynosiło 0,36 pg /ml (zakres od 0,22 do 0,5 pg /ml). Tiamulina ulega koncentracji w jajkach, podobnie jak w przypadku kur.

6. SZCZEGÓŁOWE DANE FARMACEUTYCZNE

6.1.    Skład jakościowy substancji pomocniczych

Laktoza jednowodna

6.2.    Główne niezgodności farmaceutyczne

Brak danych.

6.3. Okres ważności

Okres ważności produktu leczniczego weterynaryjnego zapakowanego do sprzedaży: 2 lata. Okres ważności po pierwszym otwarciu opakowania: 4 miesiące.

Okres ważności po rozcieńczeniu lub rekonstytucji zgodnie z instrukcją: 24 godziny.

6.4.    Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu

Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania.

6.5.    Rodzaj opakowania bezpośredniego i skład materiałów, z których je wykonano

Torba foliowa PET/AL/LDPE zawierająca: 1 kg, 5 kg lub 10 kg granulatu. Torba jest zgrzewana na gorąco po wypełnieniu.

Torba papierowa/papierowa- I IDPE zawierająca: I kg, 5 kg lub 10 kg granulatu. Torba jest zaszywana po wypełnieniu.

Niektóre wielkości opakowań mogą nie być dostępne w obrocie.

6.6.


Szxzególne środki ostrożności przy unieszkodliwianiu nie zużytego produktu leczniczego weterynaryjnego lub odpadów pochodzących z tego produktu

Niewykorzystany weterynaryjny produkt leczniczy lub jego odpady należy unieszkodliwiać w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami.

7. NAZWA I ADRES PODMIOTU ODPOWIEDZIALNEGO

KRKA, d.d., Novo mesto Śmarjeśka cesta 6 8501 Novo mesto Słowenia

8. NUMER(Y) POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

10.    DATA OSTATNIEJ AKTUALIZACJI TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU

LECZNICZEGO WETERYNARYJNEGO

ZAKAZ SPRZEDAŻY, DOSTAWY I/LUB STOSOWANIA

N ie dotyczy.