Imeds.pl

Epimedac 2 Mg/Ml Roztwór Do Wstrzykiwań 2 Mg/Ml

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Epimedac, 2 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań

Epirubicini hydrochloridum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed przyjęciem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

•    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

•    W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

•    Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

1.    Co to jest lek Epimedac i w jakim celu się go stosuje

2.    Informacje ważne przed przyjęciem leku    Epimedac

3.    Jak podawany jest lek Epimedac

4.    Możliwe działania niepożądane

5.    Jak przechowywać lek Epimedac

6.    Zawartość opakowania i inne informacje

1.    Co to jest lek Epimedac i w jakim celu    się go    stosuje

Chlorowodorek epirubicyny - substancja czynna leku Epimedac - należy do grupy substancji czynnych zwanych antracyklinami. Te cytotoksyczne substancje czynne są stosowane w leczeniu nowotworów.

Lek Epimedac jest stosowany w leczeniu:

•    raka piersi.

•    zaawansowanego raka jajnika.

•    raka żołądka.

•    raka drobnokomórkowego płuca (specjalny rodzaj raka płuca).

•    powierzchniowego lub miejscowo bardzo ograniczonego raka pęcherza moczowego.

2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Epimedac

Leku Epimedac nie podaje się:

•    jeśli pacjent ma uczulenie na chlorowodorek epirubicyny lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6) lub na antracykliny (np. doksorubicyna i daunorubicyna).

•    jeśli pacjent ma uczulenie na antracenodiony (grupa leków stosowanych w leczeniu raka).

•    jeśli u pacjenta stwierdzono trwałe zahamowanie wytwarzania białych krwinek w szpiku kostnym spowodowane wcześniejszym leczeniem innymi lekami cytotoksycznymi lub radioterapią.

•    jeśli pacjent jest leczony maksymalnymi dawkami epirubicyny lub innych antracyklin

(np. doksorubicyny lub daunorubicyny) i antracenodionów (leki stosowane w leczeniu raka).

•    jeśli u pacjenta występują lub występowały wcześniej problemy z sercem (np. zaburzenia rytmu serca, zmniejszenie wydolności serca, zawał serca, zaburzenia mięśnia sercowego, ostre zapalenie mięśnia sercowego, niestabilna dławica piersiowa).

•    jeśli u pacjenta występują ciężkie zaburzenia czynności wątroby.

•    jeśli u pacjenta występuje zakażenie ogólnoustrojowe.

•    jeśli pacjentka karmi piersią.

W przypadku stosowania do pęcherza moczowego, leku Epimedac nie podaje się w następujących sytuacjach:

•    jeśli u pacjenta stwierdzono zakażenie dróg moczowych.

•    jeśli nowotwór przeniknął przez ścianę pęcherza moczowego.

•    jeśli istnieją problemy związane z założeniem cewnika do pęcherza moczowego.

•    jeśli u pacjenta stwierdzono zapalenie pęcherza moczowego.

•    jeśli u pacjenta występuje krew w moczu.

•    jeśli u pacjenta występuje skurcz pęcherza.

•    jeśli po oddaniu moczu zalega w pęcherzu duża objętość moczu.

Kiedy zachować szczególną ostrożność (należy to omówić z lekarzem):

•    jeśli u pacjenta stwierdzono zaburzenia czynności wątroby lub nerek.

•    jeśli podczas infuzji pacjent odczuwa dyskomfort w miejscu wstrzyknięcia lub w jego pobliżu (możliwość wynaczynienia do sąsiednich tkanek).

•    jeśli u pacjenta stwierdzono zmniejszoną liczbę białych i czerwonych krwinek oraz płytek krwi.

•    jeśli u pacjenta występuje zapalenie jamy ustnej lub śluzówki (obolałe wargi lub afty w jamie ustnej).

•    jeśli pacjent był wcześniej poddany radioterapii piersi lub przyjmował leki, które mogą mieć działania niepożądane na serce.

•    jeśli pacjent był niedawno szczepiony lub zamierza przyjąć szczepionkę.

•    jeśli pacjent otrzymywał uprzednio trastuzumab (lek stosowany w leczeniu raka).

Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności działania leku Epimedac u dzieci.

Lek Epimedac a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

Chlorowodorek epirubicyny - substancja czynna leku Epimedac - może spowodować wady rozwojowe, dlatego należy koniecznie poinformować lekarza, jeśli pacjentka podejrzewa, że jest w ciąży. Nie wolno stosować leku Epimedac podczas ciąży, o ile lekarz tego wyraźnie nie zaleci. Podczas przyjmowania leku Epimedac pacjenci i ich partnerzy muszą stosować skuteczną antykoncepcję. W przypadku zajścia w ciążę przez pacjentkę lub partnerkę pacjenta podczas leczenia lekiem Epimedac zaleca się konsultację genetyczną.

Mężczyźni planujący posiadanie potomstwa powinni zasięgnąć porady na temat zamrożenia nasienia przed rozpoczęciem leczenia lekiem Epimedac.

Pacjentka musi przerwać karmienie piersią przed i podczas leczenia lekiem Epimedac.

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Epimedac może powodować nudności i wymioty, które mogą przejściowo zaburzać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Lek Epimedac zawiera sód

Lek zawiera 0,154 mmol (lub 3,54 mg) sodu w ml roztworu do wstrzykiwań. Różne wielkości opakowań leku Epimedac zawierają następujące ilości sodu:

Fiolka po 5 ml: Fiolka po 10 ml Fiolka po 25 ml Fiolka po 50 ml Fiolka po 100 ml:


0,77 mmol (tj. 17,7 mg) 1,54 mmol (tj. 35,4 mg) 3,85 mmol (tj. 88,5 mg) 7,70 mmol (tj. 177,0 mg) 15,40 mmol (tj. 354,0 mg)

Należy wziąć pod uwagę u pacjentów kontrolujących zawartość sodu w diecie.

3. Jak podawany jest lek Epimedac

Lek Epimedac podaje się pacjentom wyłącznie pod nadzorem lekarza wyspecjalizowanego w tego rodzaju leczeniu. Przed i podczas leczenia lekiem Epimedac lekarz kontroluje różne parametry laboratoryjne (np. ilość czerwonych krwinek, stężenie kwasu moczowego w krwi, czynność wątroby pacjenta) i będzie uważnie monitorować czynność serca. Monitorowanie czynności serca będzie przeprowadzane również przez kilka tygodni po zakończeniu leczenia lekiem Epimedac.

Dawkowanie leku Epimedac zależy od rodzaju choroby, z powodu której pacjent jest leczony, od reakcji organizmu na leczenie i od innych leków przyjmowanych przez pacjenta.

Wielkość dawki leku Epimedac zależy od powierzchni ciała pacjenta. Dawkę oblicza się na podstawie wzrostu i wagi pacjenta.

Zalecana dawka leku Epimedac wynosi 60 - 90 mg na metr kwadratowy powierzchni ciała. Lek jest podawany jako zastrzyk dożylny, tj. do naczynia krwionośnego (żyły), przez trzy do pięciu minut. Zastrzyk podaje się co trzy tygodnie.

W leczeniu raka drobnokomórkowego płuca podaje się większą dawkę wynoszącą 120 mg na metr kwadratowy powierzchni ciała, jako zastrzyk dożylny przez trzy do pięciu minut lub w postaci infuzji (kroplówki) trwającej do 30 minut, również co trzy tygodnie.

W leczeniu raka piersi lekarz decyduje o dawkowaniu i postępowaniu.

Dawki zostają zmniejszone w przypadku stwierdzenia u pacjenta małej liczby białych krwinek i płytek krwi, zaburzeń czynności wątroby lub nerek, albo w przypadku stosowania leku razem z innymi cytotoksycznymi produktami leczniczymi.

Lek Epimedac można podawać także bezpośrednio do pęcherza moczowego w celu leczenia powierzchniowego raka pęcherza moczowego lub w celu zapobiegania nawrotowi raka po zabiegu usunięcia nowotworu. Dawkowanie zależy od rodzaju raka pęcherza moczowego.

Aby zapobiec niepożądanemu rozcieńczeniu leku Epimedac przez mocz, pacjent nie powinien przyjmować płynów przez 12 godzin przed zabiegiem.

Pacjent pozostaje pod ścisłą obserwacją przed, podczas i po leczeniu lekiem Epimedac.

Podanie większej niż zalecana dawki leku Epimedac

W razie podania pacjentowi większej niż zalecana dawki leku Epimedac, będzie ściśle monitorowana czynność serca oraz liczba krwinek. Mogą wystąpić cięższe działania niepożądane niż zwykle.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy natychmiast poinformować lekarza i omówić z nim dalsze postępowanie, jeśli zauważone zostaną jakiekolwiek działania niepożądane.

Przez jeden lub dwa dni po podaniu leku Epimedac mocz może mieć czerwone zabarwienie. Jest to normalne i nie należy się tym niepokoić.

Częstość występowania działań niepożądanych:

Bardzo często: mogą występować u więcej niż 1 na 10 osób

Często: mogą występować u mniej niż 1 na 10 osób

Niezbyt często: mogą występować u mniej niż 1 na 100 osób

Rzadko: mogą występować u mniej niż 1 na 1 000 osób

Bardzo rzadko: mogą występować u mniej niż 1 na 10 000 osób

Częstość nieznana: nie może być określona na podstawie dostępnych danych

Bardzo często:

•    Zahamowanie tworzenia białych krwinek w szpiku kostnym (mielosupresja), zmniejszona liczba białych krwinek (leukopenia), zmniejszona liczba specjalnych postaci białych krwinek (granulocytopenia i neutropenia), zmniejszona liczba czerwonych krwinek (niedokrwistość) i mała liczba określonych białych krwinek, której towarzyszy gorączka (gorączka neutropeniczna)

•    Utrata włosów, zwykle odwracalna

•    Czerwone zabarwienie moczu przez 1 - 2 dni po podaniu leku

Często:

•    Zakażenie

•    Utrata/brak apetytu, odwodnienie

•    Nagłe zaczerwienienie twarzy

•    Zapalenie błon śluzowych, zapalenie przełyku, zapalenie jamy ustnej, wymioty, wodniste stolce lub biegunka, nudności, które mogą powodować utratę apetytu i ból brzucha

•    Zaczerwienienie wzdłuż żyły (rumień w miejscu podania infuzji)

•    Zapalenie pęcherza (chemiczne zapalenie pęcherza), czasami z krwią obecną w moczu, obserwowano po podaniu dopęcherzowym

Niezbyt często:

•    Zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia)

•    Zapalenie żył, zakrzepowe zapalenie żył

Rzadko:

•    Określone rodzaje nowotworów krwi (ostra białaczka limfoblastyczna, ostra białaczka mieloblastyczna)

•    Ciężkie reakcje uczuleniowe (reakcja anafilaktyczna) w tym reakcje przypominające uczulenie (reakcje anafilaktyczne/rzekomo anafilaktyczne) ze wstrząsem lub bez wstrząsu obejmujące wysypkę skórną, świąd, gorączkę i dreszcze; reakcje uczuleniowe po podaniu dopęcherzowym leku

•    Zwiększone stężenie kwasu moczowego we krwi

•    Zawroty głowy

•    Zaburzenie czynności serca (zastoinowa niewydolność serca), które może prowadzić do zadyszki (duszność), nagromadzenie płynu w nogach (obrzęk), powiększenia wątroby, nagromadzenie płynu w jamie brzusznej (wodobrzusze), nagromadzenie płynu w płucach (obrzęk płucny), nagromadzenie płynu pomiędzy ścianą klatki piersiowej i płucami (wysięk opłucnowy) lub trzeci ton serca (rytm cwałowy)

•    Działania kardiotoksyczne powodujące nieprawidłowości w zapisie EKG, różne postacie nieregularnego bicia serca (arytmie) lub choroba mięśnia sercowego (kardiomiopatia), zagrażające życiu nieregularne bicie serca (częstoskurcz komorowy), wolne bicie serca, zaburzenie układu przewodnictwa elektrycznego serca (blok przedsionkowo-komorowy, blok odnogi pęczka Hisa)

•    Pokrzywka

•    Brak miesiączki, brak plemników w nasieniu

•    Uczucie dyskomfortu, uczucie osłabienia (astenia), gorączka, dreszcze

•    Zmiany aktywności niektórych enzymów wątrobowych (zwanych aminotransferazami)

Częstość nieznana:

•    Wstrząs septyczny, zakażenie ogólnoustrojowe (posocznica), zakażenie płuc (zapalenie płuc)

•    W wyniku zahamowania wytwarzania krwinek w szpiku kostnym może wystąpić krwawienie i niedotlenienie tkanek

•    Ostre zapalenie spojówek, zapalenie rogówki oka

•    Wstrząs, zamknięcie naczynia krwionośnego w wyniku przemieszczenia skrzepliny (choroba zakrzepowo-zatorowa), w tym zamknięcie naczynia krwionośnego przez przemieszczającą się skrzeplinę w płucach (zator płucny)

•    Nadżerki, krwawienie, uszkodzenia, uczucie pieczenia i przebarwienie śluzówki jamy ustnej z bólem

•    Miejscowe działanie toksyczne, wysypka, świąd, zmiany skórne, zaczerwienienie skóry (rumień), nagłe zaczerwienienie twarzy, nadmierna pigmentacja skóry i paznokci, nadwrażliwość na światło, nadwrażliwość skóry poddanej wcześniej napromienianiu (nawrót objawów popromiennych)

•    Zgrubienie ścian żył, ból miejscowy, ciężkie zapalenie tkanki podskórnej, ciężkie uszkodzenie tkanek po wycieku wstrzykniętego płynu do otaczających tkanek

•    Bezobjawowe zmiany czynności serca (bezobjawowe zmniejszenie frakcji wyrzutowej lewej komory)

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio (patrz szczegóły poniżej). Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C PL-02 222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 e-mail: ndl@urpl.gov.pl

5. Jak przechowywać lek Epimedac

Przechowywać w lodówce (2 °C - 8 °C).

Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie i pudełku po: „Termin ważności (EXP)”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Zawartość opakowania i inne informacje

6.


Co zawiera lek Epimedac

•    Substancją czynną leku jest chlorowodorek epirubicyny.

•    Pozostałe składniki leku to chlorek sodu, kwas solny i woda do wstrzykiwań.

1 ml roztworu zawiera 2 mg chlorowodorku epirubicyny.

Jedna fiolka po 5 ml zawiera 10 mg chlorowodorku epirubicyny.

Jedna fiolka po 10 ml zawiera 20 mg chlorowodorku epirubicyny.

Jedna fiolka po 25 ml zawiera 50 mg chlorowodorku epirubicyny.

Jedna fiolka po 50 ml zawiera 100 mg chlorowodorku epirubicyny.

Jedna fiolka po 100 ml zawiera 200 mg chlorowodorku epirubicyny.

Jak wygląda lek Epimedac i co zawiera opakowanie

Epimedac jest przezroczystym, czerwonym roztworem.

Lek jest dostarczany w pojedynczych fiolkach.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca:

medac

Gesellschaft fur klinische Spezialpraparate mbH Theaterstr. 6 22880 Wedel Niemcy

Tel.: +49 4103 8006-0 Faks: +49 4103 8006-100

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Czechy

Dania

Finlandia

Niemcy

Norwegia

Polska

Portugalia

Słowacja

Wielka Brytania


Epimedac 2 mg/ml injekcm roztok

Epirubicin "medac" 2 mg/ml injektionsvmske, opl0sning

Epirubicin medac 2 mg/ml injektioneste, liuos

Epirubicin medac 2 mg/ml injektionsvatska, losning

Epimedac 2 mg/ml Injektionslosung

Epirubicin medac 2 mg/ml injeksjonsvmske, oppl0sning

Epimedac 2 mg/ml roztwór do wstrzykiwań

Epirrubicina medac 2 mg/ml soluęao injectavel

Epimedac 2 mg/ml injekcny roztok

Epirubicin hydrochloride 2 mg/ml solution for injection

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 06/2014

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Epimedac można rozcieńczyć w 5 % roztworze glukozy lub w 0,9 % roztworze chlorku sodu i podać w postaci dożylnej infuzji. Roztwór do infuzji należy przygotować bezpośrednio przed użyciem.

Roztwór do wstrzykiwań nie zawiera środków konserwujących. Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu z fiolki lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z miejscowymi przepisami.

Niezgodności farmaceutyczne

Należy unikać dłuższego kontaktu produktu leczniczego z roztworami o zasadowej wartości pH (w tym z roztworami wodorowęglanu sodu), ponieważ może to doprowadzić do hydrolizy (rozkładu) substancji czynnej. Należy używać tylko rozcieńczalników opisanych poniżej.

Donoszono o niezgodności fizycznej produktu leczniczego z heparyną.

Nie mieszać produktu leczniczego z innymi produktami leczniczymi, oprócz wymienionych poniżej. Stabilność w stanie gotowym do użycia:

Epimedac można rozcieńczyć w aseptycznych warunkach, w 5 % roztworze glukozy lub w 0,9 % roztworze chlorku sodu i podać w postaci dożylnej infuzji. Wykazano chemiczną i fizyczną trwałość w stanie gotowym do użycia przez 48 godzin w temperaturze 25 °C, bez dostępu światła.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia produkt należy zastosować natychmiast. Jeśli nie jest zastosowany natychmiast, za warunki i czas przechowywania w stanie gotowym do użycia odpowiada użytkownik. Czas przechowywania prawidłowo nie powinien przekraczać 24 godzin w temperaturze od 2 do 8 °C, jeżeli rozcieńczenie odbyło się w kontrolowanych i potwierdzonych warunkach aseptycznych.

Wskazówki dotyczące bezpiecznego przygotowania i usuwania leków przeciwnowotworowych:

1.    Przygotowanie roztworu do infuzji powinno być przeprowadzane przez wyszkolony personel w warunkach aseptycznych.

2.    Przygotowanie roztworu do infuzji powinno być przeprowadzane w obszarze określonym jako aseptyczny.

3.    Należy założyć odpowiednie, ochronne rękawiczki jednorazowe, okulary ochronne, fartuch oraz maskę ochronną.

4.    Należy stosować środki bezpieczeństwa, aby zapobiec przypadkowemu zetknięciu się produktu leczniczego z oczami. W razie kontaktu leku z oczami należy oko przepłukać dużą ilością wody i (lub) 0,9 % roztworem chlorku sodu. Następnie zbadać się u lekarza okulisty.

5.    W razie kontaktu ze skórą, dokładnie umyć skórę mydłem i wodą lub roztworem wodorowęglanu sodu. Nie należy szorować skóry twardą szczotką. Umyć ręce po zdjęciu rękawiczek.

6.    Rozlany produkt leczniczy należy najpierw zalać rozcieńczonym roztworem podchlorynu sodu (zawierającym 1 % chloru), najlepiej przez nasączenie, a następnie zmyć wodą. Należy usunąć wszystkie materiały użyte do czyszczenia w sposób opisany poniżej.

7.    Kobiety w ciąży nie powinny mieć kontaktu z preparatami cytotoksycznymi.

8.    W trakcie usuwania przedmiotów (strzykawek, igieł itd.) używanych do odtworzenia i (lub) rozcieńczenia cytotoksycznych produktów leczniczych należy zachować ostrożność i przedsięwziąć odpowiednie środki bezpieczeństwa. Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z miejscowymi przepisami.

pal (PL) Epimedac 2 mg/ml solution for injection

National version: 06/2014