Imeds.pl

Forane 100%

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta Forane, 100%, płyn Isofluranum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza prowadzącego, chirurga lub anestezjologa.

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

1.    Co to jest lek Forane i w jakim celu się go stosuje

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Forane

3.    Jak stosować lek Forane

4.    Możliwe działania niepożądane

5.    Jak przechowywać lek Forane

6.    Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest lek Forane i w jakim celu się go stosuje

Lek Forane jest wziewnym lekiem znieczulającym dostępnym w postaci płynu. Zawiera wyłącznie izofluran - substancja czynna. Lek w specjalnym urządzeniu (parownik) zamienia się w gaz, który po zmieszaniu z tlenem lub mieszaniną tlenu z N2O (podtlenkiem azotu) jest wdychany przez pacjenta.

Lek Forane jest stosowany do wywołania głębokiego snu i pozbawienia czucia bólu (znieczulenie ogólne) u dorosłych i dzieci poddawanych zabiegom chirurgicznym.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Forane

Lek Forane może być podawany wyłącznie przez lekarza anestezjologa.

Kiedy nie stosować leku Forane

-    Jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na izofluran lub inny halogenowy wziewny lek znieczulający.

-    Jeśli u pacjenta lub u któregoś z członków jego rodziny podczas operacji wystąpiło zaburzenie zwane hipertermią złośliwą (bardzo wysoka gorączka).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

-    Jeśli u pacjenta stosowano wziewne leki znieczulenia ogólnego w przeszłości, zwłaszcza

w odstępie krótszym niż 3 miesiące, ponieważ może zwiększyć się ryzyko uszkodzenia wątroby. Niektóre leki znieczulające, w tym izofluran mogą powodować uszkodzenie wątroby, od niewielkiego przemijającego zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych do, w bardzo rzadkich przypadkach, powodującej zgon martwicy narządu.

-    Jeśli pacjent ma chorobę wieńcową serca. Konieczne jest utrzymanie prawidłowych parametrów hemodynamicznych w celu uniknięcia niedokrwienia mięśnia sercowego.

-    Jeśli u pacjenta istnieje ryzyko wydłużenia odstępu QT związanego z częstoskurczem komorowym - torsade de pointes.

-    Jeśli pacjent ma podwyższone ciśnienie śródczaszkowe. Konieczne może być zastosowanie hiperwentylacji.

-    Jeśli pacjentka ma być poddana zabiegowi wywołanego poronienia, ponieważ informowano o zwiększonej utracie krwi.

-    W operacjach położniczych należy stosować najmniejsze możliwe stężenie izofluranu, ponieważ lek ten powoduje zwiotczenie mięśnia macicy, co może zwiększać ryzyko krwawienia z macicy.

-    U pacjentów z chorobami mitochondrialnymi (choroby spowodowane mutacjami genów).

-    U pacjentów z hipowolemią i niedociśnieniem tętniczym oraz wyniszczonych należy stosować możliwie najmniejsze stężenie izofluranu.

-    U pacjentów z utajonym oraz jawnym schorzeniem nerwowo-mięśniowym, zwłaszcza dystrofią mięśniową Duchenne’a, ponieważ stosowanie wziewnych leków znieczulających powodować może zwiększenie stężenia potasu w surowicy (hiperkaliemia).

-    U genetycznie predysponowanych osób znieczulenie izofluranem może wyzwolić zwiększony metabolizm mięśni szkieletowych prowadzący do zwiększenia zapotrzebowania na tlen oraz zespół objawów klinicznych zwany hipertermią złośliwą. Zespołowi temu mogą początkowo towarzyszyć niespecyficzne objawy takie, jak sztywność mięśni, zwiększona częstość rytmu serca, zwiększona częstość oddechu, sinica, zaburzenia rytmu serca oraz wahania ciśnienia tętniczego krwi.

Jeśli wystąpi hipertermia złośliwa lekarz zaprzestanie podawania leku i podejmie odpowiednie leczenie.

-    U pacjentów ze schorzeniami nerwowo-mięśniowymi, takimi jak miastenia, ponieważ obserwuje się nasilenie męczliwości mięśni.

-    U pacjentów, u których stosowane są niedepolaryzujące leki zwiotczające, ponieważ izofluran znacznie nasila działanie tych leków.

-    U pacjentów, u których może dojść do zwężenia oskrzeli, ponieważ może u nich wystąpić skurcz oskrzeli.

-    U noworodków, niemowląt i małych dzieci poniżej 2. roku życia, ze względu na ograniczone doświadczenie w stosowaniu w tej grupie pacjentów.

Ponadto należy zachować ostrożność ponieważ:

-    Lek Forane może powodować depresję oddechową, którą mogą nasilać leki narkotyczne stosowane w premedykacji lub inne produkty lecznicze powodujące depresję oddechową.

-    W czasie indukcji znieczulenia może się zwiększyć wydzielanie śliny i wydzieliny tchawiczo-oskrzelowej. Może to powodować skurcz krtani, zwłaszcza u dzieci.

Lek Forane a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi prowadzącemu, chirurgowi lub anestezjologowi o wszystkich lekach

przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje

przyjmować.

3


Nie zaleca się stosowania jednocześnie z izofluranem

-    sukcynylocholiny, która może sporadycznie zwiększać stężenie potasu w surowicy krwi, co powodowało w okresie pooperacyjnym zaburzenia rytmu serca i zgony u dzieci,

-    leków pobudzających receptor b-adrenergiczny, takich jak izoprenalina, oraz leków działających na receptory a i b-adrenergiczne, jak adrenalina i noradrenalina (stosowanych w stanach zagrożenia życia, tj. zatrzymanie krążenia, wstrząs), ze względu na możliwe ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca,

-    leków przeciwdepresyjnych, takich jak nieselektywne inhibitory MAO ze względu na ryzyko przełomu nadciśnieniowego (nagłe wystąpienie bardzo wysokiego ciśnienia tętniczego) podczas operacji. Leczenie nieselektywnymi inhibitorami MAO należy przerwać 15 dni przed operacją.

Należy zachować szczególną ostrożność w przypadku jednoczesnego stosowania

-    leków i związków chemicznych zwiększających aktywność izoenzymu CYP2E1 cytochromu P450, takich jak izoniazyd i alkohol, które mogą zwiększać metabolizm izofluranu

i powodować znaczne zwiększenie stężeń fluorków w osoczu;

-    leków sympatomimetycznych o pośrednim działaniu (amfetamina i jej pochodne, substancje psychoaktywne o działaniu pobudzającym, leki hamujące łaknienie, efedryna i jej pochodne), u pacjentów, u których planowany jest zabieg chirurgiczny wskazane jest odstawienie leków kilka dni przed operacją;

-    adrenaliny podawanej we wstrzyknięciu podskórnym lub dodziąsłowym;

-    leków b-adrenolitycznych (stosowanych m.in. w leczeniu nadciśnienia tętniczego i zaburzeń pracy serca);

-    izoniazydu (leku stosowanego w leczeniu gruźlicy);

-    antagonistów kanału wapniowego (stosowanego w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej i zaburzeń pracy serca);

-    leków opioidowych (stosowanych w leczeniu bólu);

-    pochodnych benzodiazepiny i innych leków uspokajających;

-    leków zwiotczających mięśnie.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub podejrzewa, że może być w ciąży, powinna o tym poinformować

lekarza prowadzącego lub anestezjologa.

Izofluran można stosować w okresie ciąży tylko wtedy, gdy korzyści są większe niż potencjalne

ryzyko.

Jeśli pacjentka karmi piersią powinna poinformować lekarza prowadzącego lub anestezjologa.

Nie wiadomo, czy izofluran lub jego metabolity przenikają do mleka kobiecego i dlatego należy

zachować ostrożność podając ten lek kobietom karmiącym piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjent nie powinien prowadzić pojazdów mechanicznych ani obsługiwać urządzeń mechanicznych przez co najmniej 2 - 4 dni po znieczuleniu izofluranem. Należy pamiętać, że zmiany w zachowaniu i sprawności intelektualnej mogą utrzymywać się nawet przez okres do 6 dni po podaniu.

3. Jak stosować lek Forane

Dawkę leku Forane, jaką otrzymuje pacjent, ustala anestezjolog i zależy ona od wieku pacjenta, masy ciała i rodzaju zabiegu chirurgicznego.

Lek Forane jest gazem znieczulającym wdychanym przez pacjenta w czasie zabiegu chirurgicznego. Lek Forane dostępny jest w postaci płynu, który następnie jest zamieniany w gaz w specjalnie kalibrowanym na izofluran parowniku. Umożliwia to dokładną kontrolę stężenia podawanego leku. Lek Forane ma charakterystyczny eterowy zapach, a pacjent szybko zapada w sen.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak wszystkie silnie działające wziewne leki znieczulenia ogólnego, lek Forane może powodować działania niepożądane. Większość z tych działań ma charakter łagodny lub umiarkowany i są one przemijające.

Działania niepożądane występujące podczas podawania izofluranu zależą od dawki i zalicza się do nich depresję oddechową, niedociśnienie tętnicze krwi i zaburzenia rytmu serca.

Do możliwych ciężkich działań niepożądanych zalicza się hipertermię złośliwą, hiperkaliemię, zwiększenie stężenia kinazy kreatynowej w surowicy, mioglobinurię, reakcje anafilaktyczne i niepożądane działanie na wątrobę. W okresie pooperacyjnym obserwowano dreszcze, nudności, wymioty i niedrożność jelit, pobudzenie i majaczenie (delirium).

Poniżej wymieniono działania niepożądane zgłoszone w badaniach klinicznych i po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu. Częstość występowania tych działań nie jest znana.

-    karboksyhemoglobinemia (zwiększenie stężenia karboksyhemoglobiny we krwi);

-    reakcja anafilaktyczna (ciężka reakcja nadwrażliwości charakteryzująca się nagłym obniżeniem ciśnienia tętniczego, stanowiąca realne zagrożenie dla życia), nadwrażliwość;

-    hiperkaliemia (zwiększenie stężenia potasu we    krwi), zwiększenie stężenia glukozy we krwi;

-    pobudzenie, majaczenie, zmiana nastroju;

-    drgawki, zaburzenie sprawności intelektualnej, zmiany encefalograficzne;

-    zaburzenia rytmu serca (zbyt wolna lub zbyt szybka praca serca), zatrzymanie pracy serca, zmiany w EKG, częstoskurcz, torsade de pointes (balet serca);

-    niedociśnienie tętnicze, krwotok;

-    skurcz oskrzeli, duszność, świszczący oddech, depresja oddechowa, skurcz krtani;

-    niedrożność jelit, wymioty, nudności;

-    martwica wątroby, uszkodzenie wątrobowokomórkowe, zwiększenie stężenia bilirubiny we krwi;

-    obrzęk twarzy, kontaktowe zapalenie skóry, wysypka;

-    zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi, zmniejszenie stężenia mocznika we krwi;

-    hipertermia złośliwa, uczucie dyskomfortu w klatce piersiowej, dreszcze;

-    zwiększenie liczby białych krwinek, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, zwiększenie stężenia fluoru nieorganicznego, nieprawidłowy zapis EEG, zmniejszenie stężenia cholesterolu w surowicy, zmniejszenie aktywności fosfatazy zasadowej w surowicy;

-    mioglobinuria (obecność mioglobiny w moczu), rabdomioliza (rozpad mięśni prążkowanych).

Jak w przypadku wszystkich innych leków znieczulenia ogólnego obserwowano przemijające zwiększenie liczby białych krwinek nawet przy braku stresu będącego wynikiem zabiegu chirurgicznego.

W bardzo rzadkich przypadkach lek Forane może powodować uszkodzenie wątroby, od niewielkiego, przemijającego zwiększenia aktywności enzymów wątrobowych, do grożącej śmiercią martwicy wątroby.

Rzadko informowano o nadwrażliwości (w tym kontaktowym zapaleniu skóry, wysypce, duszności, świszczącym oddechu, dyskomforcie w klatce piersiowej, obrzęku twarzy lub reakcji anafilaktycznej) zwłaszcza w związku z długotrwałym narażeniem zawodowym na wziewne leki znieczulenia ogólnego, w tym izofluran.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi prowadzącemu lub anestezjologowi. Działania

niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań

Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych

i Produktów Biobójczych

Aleje Jerozolimskie 181C

PL-02 222 Warszawa

tel.: + 48 22 49 21 301

faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Forane

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Chronić od światła.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności (EXP) zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę co zrobić z lekami, których się nie potrzebuje. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera lek Forane

Lek Forane zawiera wyłącznie izofluran. Nie zawiera substancji pomocniczych ani chemicznych stabilizatorów.

Jak wygląda lek Forane i co zawiera opakowanie

Lek Forane jest przezroczystym, bezbarwnym płynem. Lek jest pakowany w butelki z oranżowego szkła o pojemności 100 ml i 250 ml.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny AbbVie Polska Sp. z o.o. ul. Postępu 21B 02-676 Warszawa

Wytwórca

Aesica Queenborough Limited Queenborough, Kent ME11 5EL Wielka Brytania

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do podmiotu odpowiedzialnego:

AbbVie Polska Sp. z o.o. ul. Postępu 21B 02-676 Warszawa tel.: + 48 22 372 78 00

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

------[linia perforowana oddzielająca od ulotki dla pacjenta]

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego.

Forane, 100%, płyn Isofluranum

INSTRUKCJE DLA PODAJĄCEGO LEK

Jak wszystkie inne wziewne leki znieczulenia ogólnego, lek Forane powinien być podawany wyłącznie w oddziałach szpitalnych wyposażonych w odpowiedni sprzęt anestezjologiczny przez personel znający właściwości farmakologiczne produktu oraz posiadający odpowiednie przeszkolenie i doświadczenie w postępowaniu z chorymi poddawanymi znieczuleniu.

Ze względu na szybkość i łatwość osiąganego znieczulenia, lek Forane należy podawać za pomocą parownika specjalnie kalibrowanego na izofluran, umożliwiającego dokładną kontrolę stężenia podawanego produktu lub zastosować urządzenia pozwalające na monitorowanie wdychanych i wydychanych stężeń leku. Stopień obniżenia ciśnienia tętniczego krwi i depresji oddechowej może być wskaźnikiem głębokości znieczulenia.

Izofluran, podobnie jak inne wziewne leki do znieczulenia ogólnego działa zwiotczająco na mięsień macicy i może zwiększać ryzyko krwawienia z macicy. Decyzja o zastosowaniu izofluranu do znieczulenia w zabiegach położniczych powinna opierać się na ocenie stanu klinicznego pacjentki.

W operacjach położniczych należy stosować najmniejsze możliwe stężenia izofluranu.

W pojedynczych przypadkach podczas stosowania fluorowanych wziewnych leków do znieczulenia (tj. desfluran, enfluran i izofluran) obserwowano zwiększenie stężenia karboksyhemoglobiny. Stosowanie prawidłowo nawodnionych pochłaniaczy zapobiega wytworzeniu istotnych z klinicznego punktu widzenia stężeń tlenku węgla. Pochłaniacze CO2 należy stosować zgodnie z zaleceniami

producentów.

Rzadko informowano o bardzo silnym przegrzaniu zestawu, wydobywającym się dymie i (lub) samozapłonie w zestawie do znieczulenia podczas przepuszczania produktów leczniczych do znieczulenia ogólnego przez przesuszony pochłaniacz CO2, szczególnie zawierający wodorotlenek potasu (np. Baralyme). Jeśli lekarz anestezjolog podejrzewa, że pochłaniacz CO2 jest przesuszony powinien go wymienić przed rozpoczęciem podawania izofluranu. Nie zawsze wysuszenie pochłaniacza powoduje zmianę wskaźnika barwnego. Dlatego też brak wyraźnej zmiany wskaźnika barwnego nie musi oznaczać, że pochłaniacz jest odpowiednio nawodniony. Pochłaniacze CO2 należy wymieniać rutynowo, bez względu na barwę wskaźnika.

Dawkowanie i sposób podawania

Do dawkowania izofluranu należy stosować specjalnie kalibrowane parowniki w celu dokładnej kontroli stężenia leku podawanego do wziewnego znieczulenia ogólnego.

Znieczulenie ogólne

MAC (minimalne stężenie pęcherzykowe) u człowieka:

Wiek

100% tlenu

70% N O 2

0 - 1 miesiąc (noworodki)

1,60%

1 - 6 miesięcy

1,87%

6 - 12 miesięcy

1,80%

26 ± 4 lata

1,28%

0,56%

44 ± 7 lat

1,15%

0,50%

64 ± 5 lat


1,05%


0,37%


Wartość MAC (minimalne stężenie pęcherzykowe) izofluranu (patrz tabela) ulega zmniejszeniu wraz z wiekiem pacjenta, obniżając się od średniego stężenia w tlenie wynoszącego 1,28% między 20. i 30. rokiem życia do 1,15% między 40. i 50. rokiem życia i 1,05% między 60. i 70. rokiem życia. Dla noworodków wartość MAC izofluranu w tlenie wynosi 1,6%, dla niemowląt między 1. i 6. miesiącem życia 1,87%, a między 6. i 12. miesiącem - 1,80%.

Premedykacja

Produkty lecznicze stosowane w premedykacji należy dobierać indywidualnie dla poszczególnych pacjentów, pamiętając o depresyjnym działaniu izofluranu na układ oddechowy. Podawanie leków przeciwcholinergicznych jest kwestią wyboru.

Indukcja

Na ogół podaje się krótko działającą pochodną kwasu barbiturowego lub inny lek indukujący podawany dożylnie, a następnie do oddychania mieszaninę izofluranu z tlenem lub mieszaniną tlen/podtlenek azotu.

Zaleca się rozpoczęcie indukcji izofluranem od podawania stężenia 0,5%. Na ogół stężenia od 1,5% do 3% wywołują w czasie 7 - 10 minut znieczulenie umożliwiające przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego.

Podtrzymywanie znieczulenia

Stopień znieczulenia pozwalający na przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego można utrzymać stosując stężenia 1,0% do 2,5% izofluranu w mieszaninie tlen/podtlenek azotu. Przy podawaniu z czystym tlenem może być konieczne zwiększenie stężenia izofluranu o 0,5% do 1,0%. Jeśli konieczne jest dodatkowe zwiotczenie mięśni można zastosować dodatkowo lek zwiotczający mięśnie.

W czasie podtrzymywania znieczulenia ciśnienie tętnicze wykazuje tendencję do zmian odwrotnie proporcjonalnych do stężenia pęcherzykowego izofluranu (MAC) przy braku innych czynników wywołujących powikłania. Nadmierne obniżenie ciśnienia tętniczego może być spowodowane zbyt głębokim znieczuleniem i w takim przypadku należy zmniejszyć stężenie wdychanego izofluranu.

Dzieci poniżej 2. roku życia

Izofluran można stosować z akceptowalnym marginesem skuteczności i bezpieczeństwa u noworodków i niemowląt oraz dzieci poniżej 2. roku życia (patrz wartości MAC podane w tabeli powyżej). Izofluran może być podawany ze wszystkimi lekami powszechnie stosowanymi w anestezjologii.

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się mniejsze stężenia izofluranu do podtrzymania znieczulenia umożliwiającego przeprowadzenie zabiegu chirurgicznego (patrz wartości MAC podane w tabeli powyżej).

Przedawkowanie

W przypadku przedawkowania lub gdy wydaję się, że doszło do przedawkowania, należy zapewnić drożność dróg oddechowych i rozpocząć wspomaganą lub kontrolowaną wentylację czystym tlenem.

Obserwowano niedociśnienie tętnicze i depresję oddechową. Zaleca się dokładne monitorowanie ciśnienia krwi i oddychania. Konieczne może być zastosowanie leczenia podtrzymującego w celu wyrównania niedociśnienia tętniczego i depresji oddechowej w wyniku zbyt głębokiego znieczulenia.

UWAGA

Pełna informacja o leku Forane, patrz Charakterystyka Produktu Leczniczego.

Podmiot odpowiedzialny AbbVie Polska Sp. z o.o., ul. Postępu 21B, 02-676 Warszawa, tel.: + 48 22 372 78 00 udostępni na żądanie Charakterystykę Produktu Leczniczego Forane.

11