Imeds.pl

Gammagard S/D 50 Mg/Ml

ULOTKA DLA PACJENTA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA GAMMAGARD S/D 50 mg/ml 5 g; 10, g

Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do infuzji

Immunoglobulina ludzka normalna

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku

-    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

-    Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, w razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości.

-    Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

-    Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Spis treści ulotki:

1.    Co to jest GAMMAGARD S/D i w jakim celu się go stosuje

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem GAMMAGARD S/D

3.    Jak stosować GAMMAGARD S/D

4.    Możliwe działania niepożądane

5.    Jak przechowywać GAMMAGARD S/D

6.    Inne informacje

1. CO TO JEST GAMMAGARD S/D I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE

GAMMAGARD S/D należy do grupy leków zwanej immunoglobulinami. Leki z tej grupy zawierają ludzkie przeciwciała, które obecne są w ludzkiej krwi. Przeciwciała pomagają organizmowi zwalczać infekcje. Leki takie jak GAMMAGARD S/D stosuje się w przypadku niedoboru przeciwciał we krwi. Pacjenci z niedoborem przeciwciał często zapadają na infekcje. GAMMAGARD S/D może być także użyty, jeśli pacjent potrzebuje dodatkowych przeciwciał w przypadku leczenia niektórych zaburzeń o charakterze zapalnym (chorób autoimmunologicznych).

GAMMAGARD S/D stosuje się w następujących wskazaniach:

Leczenie pacjentów, którzy nie mają wystarczającej ilości przeciwciał (leczenie substytucyjne). Jest sześć grup tych pacjentów:

1.    Pacjenci z wrodzonym brakiem przeciwciał (pierwotnymi niedoborami odporności - PNO), takimi jak:

-    wrodzona agammaglobulinemia lub hipogammaglobulinemia

-    pospolity zmienny niedobór odporności

-    ciężkie złożone niedobory odporności

-    zespół Wiskott-Aldrich.

2.    Pacjenci z rakiem krwi (przewlekła białaczka limfocytowa), prowadzącym do utraty możliwości wytwarzania przeciwciał i nawracającymi zakażeniami, u których zawiodło profilaktyczne leczenie antybiotykami.

3.    Pacjenci z rakiem szpiku (szpiczak mnogi) prowadzącym do utraty możliwości wytwarzania przeciwciał i nawracającymi zakażeniami z powodu niedostatecznej odpowiedzi na szczepienie przeciwko pewnym bakteriom (pneumokokom).

4.    Dzieci i młodzież (w wieku 0-18 lat) z wrodzonym AIDS, które często mają infekcje.

5.    Wcześniaki z małą masą urodzeniową, u których występuje ryzyko zakażeń.

6.    Pacjenci z niskim poziomem przeciwciał w następstwie przeszczepu komórek szpiku od innej osoby.

Leczenie pacjentów z pewnymi zaburzeniami o charakterze zapalnym (immunomodulacja). Są trzy grupy tych pacjentów:

1.    Pacjenci z niedostateczną liczbą płytek krwi (z pierwotną (samoistną) plamicą małopłytkową) i wysokim ryzykiem krwawień lub planowanym zabiegiem chirurgicznym w najbliższej przyszłości.

2.    Pacjenci z chorobą związaną z licznymi zapaleniami nerwów w całym ciele (zespół Guillain-Barre).

3.    Pacjenci z chorobą, która powoduje liczne zapalenia wielu narządów ciała (choroba Kawasaki).

2. INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM GAMMAGARD S/D Kiedy nie stosować GAMMAGARD S/D NIE WOLNO stosować GAMMAGARD S/D

-    w przypadku alergii (nadwrażliwości) na immunoglobuliny lub którykolwiek z pozostałych składników GAMMAGARD S/D. Pozostałe składniki leku patrz punkt 6. „Inne informacje.”

-    w przypadku niedoboru immunoglobuliny A (IgA). We krwi pacjenta mogą występować przeciwciała przeciwko immunoglobulinie A. Aczkolwiek, GAMMAGARD S/D zawiera jedynie bardzo małe ilości immunoglobuliny A (nie więcej niż 3 mikrogramy/ml w 5% roztworze).

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując GAMMAGARD S/D

Przez jaki czas podczas infuzji wymagana jest ścisła obserwacja pacjenta

-    Podczas infuzji GAMMAGARD S/D pacjent będzie pozostawać pod ścisłą obserwacją, aby upewnić się, że nie występuje u niego nieprawidłowa reakcja. Lekarz upewni się, że szybkość podawania GAMMAGARD S/D jest odpowiednia.

-    jeśli lek GAMMAGARD S/D jest podawany z dużą szybkością,

-    jeśli pacjent cierpi na chorobę z niskim poziomem przeciwciał we krwi (hipo- lub agammaglobulinemię),

-    u pacjentów, którzy nie otrzymywali wcześniej tego leku,

-    jeśli była długa przerwa (np. kilka tygodni) od ostatniego przyjęcia leku.

W takich przypadkach w trakcie podawania i jeszcze przez godzinę od zakończenia wlewu pacjent powinien być poddany wnikliwej obserwacji.

-    Jeśli w ostatnim okresie pacjent przyjmował już GAMMAGARD S/D, należy go obserwować w trakcie infuzji oraz przez co najmniej 20 minut po podaniu leku.

Kiedy może być konieczne zmniejszenie szybkości lub przerwanie infuzji

W bardzo rzadkich przypadkach organizm pacjenta może wykazać wrażliwość na leki zawierające przeciwciała. Może to wystąpić zwłaszcza w przypadku niedoboru immunoglobuliny A. W tych rzadkich przypadkach mogą wystąpić reakcje alergiczne, takie jak nagły spadek ciśnienia krwi lub wstrząs nawet, jeśli pacjent był wcześniej leczony lekami zawierającymi przeciwciała.

-    Jeżeli wystąpią którekolwiek z poniższych objawów ubocznych, należy natychmiast powiadomić lekarza lub pielęgniarkę:

-    Nagłe zaburzenie oddychania (świszczący oddech), trudności w oddychaniu lub ucisk w klatce piersiowej

-    Ból głowy

-    Gorączka

-    Obrzęk powiek, twarzy, warg lub naczyń krwionośnych

-    Guzy skóry lub swędzące czerwone plamy

-    Swędzenie całego ciała.

Zależnie od decyzji lekarza szybkość podawania leku będzie zmniejszona lub infuzja zostanie przerwana.

Specjalne grupy pacjentów

-    Lekarz zachowa szczególną ostrożność w przypadku pacjentów z nadwagą, w podeszłym wieku, z cukrzycą lub unieruchomionych.

Lekarz będzie ściśle obserwował pacjentów:

-    cierpiących na nadciśnienie

-    ze zmniejszoną objętością krwi (hipowolemią)

-    ze zwiększoną lepkością krwi lub problemami z naczyniami krwionośnymi (chorobami naczyń).

• W przypadku takich schorzeń, immunoglobuliny mogą zwiększyć ryzyko zawału serca, udaru, zatoru płuc lub zakrzepicy żył głębokich, chociaż tylko w bardzo rzadkich przypadkach.

Jeśli pacjent choruje na cukrzycę, należy powiedzieć o tym lekarzowi. GAMMAGARD S/D nie zawiera sacharozy ani maltozy. 5% roztwór GAMMAGARD S/D zawiera 21,7 mg glukozy na dawkę, co może wpłynąć na poziom cukru we krwi pacjenta.

-    Lekarz zachowa także szczególną ostrożność

-    jeśli u pacjenta występują lub występowały problemy z nerkami lub

jeśli pacjent przyjmuje leki, które mogą być szkodliwe dla nerek (leki nefrotoksyczne), ponieważ istnieje bardzo rzadkie ryzyko ostrej niewydolności nerek. Należy poinformować lekarza o wszelkich zaburzeniach nerek.

Zawartość białka może wzrosnąć powodując wzrost lepkości krwi.

Informacje o surowcu, z którego powstaje GAMMAGARD S/D

GAMMAGARD S/D wytwarzany jest z ludzkiego osocza (płynnej części krwi). W przypadku otrzymywania leków z ludzkiej krwi lub osocza stosuje się liczne środki zapobiegania przenoszeniu zakażeń. Obejmują one uważną selekcję dawców, aby wykluczyć osoby, u których występuje ryzyko przenoszenia zakażeń, oraz badania poszczególnych donacji i całych pul osocza w kierunku obecności wirusa/zakażenia. Wytwórcy tego typu leków włączają ponadto do procesu obróbki krwi i osocza etapy inaktywacji lub usuwania wirusów. Pomimo tego nie można całkowicie wykluczyć możliwości przeniesienia czynników zakaźnych podczas podawania leków otrzymanych z ludzkiej krwi lub osocza. Dotyczy to także wirusów nieznanych lub nowo odkrytych oraz innych rodzajów infekcji.

Działania podejmowane podczas wytwarzania GAMMAGARD S/D są uznawane za skuteczne w stosunku do wirusów otoczkowych, takich jak ludzki wirus nabytego niedoboru odporności (HIV), wirus zapalenia wątroby typu B i wirus zapalenia wątroby typu C oraz wobec bezotoczkowego wirusa zapalenia wątroby typu A i parwowirusa B19. GAMMAGARD S/D zawiera ponadto określone przeciwciała, które mogą zapobiegać zakażeniom wirusem zapalenia wątroby typu A lub parwowirusem B19.

Stosowanie innych leków

-    Należy poinformować lekarza

-    o przyjmowanych lekach, nawet tych, które dostępne są bez recepty lub

-    o szczepieniach otrzymanych w ciągu ostatnich sześciu tygodni.

-    Wlew immunoglobulin takich jak lek GAMMAGARD S/D może osłabiać skuteczność niektórych szczepionek zawierających żywe wirusy, takie jak wirus: odry, różyczki, świnki i ospy wietrznej. Szczepienie szczepionkami zawierającymi żywe, atenuowane wirusy powinno być przeprowadzane dopiero po 3 miesiącach od ostatniego podania GAMMAGARD S/D. W przypadku szczepionki przeciwko odrze może być konieczne wydłużenie tego okresu do roku.

Wpływ na badania krwi

GAMMAGARD S/D zawiera szeroką gamę różnorodnych przeciwciał, spośród których część może wpływać na wyniki badań krwi. W przypadku poddawania się badaniom krwi należy poinformować osobę pobierającą krew lub lekarza o przyjmowaniu GAMMAGARD S/D.

Ciąża i karmienie piersią

-    Należy poinformować lekarza, o ciąży lub karmieniu piersią. Lekarz zdecyduje, czy można zastosować GAMMAGARD S/D w czasie ciąży lub karmienia piersią.

-    Nie przeprowadzono żadnych badań klinicznych z zastosowaniem GAMMAGARD S/D u kobiet w ciąży lub karmiących piersią. Długotrwałe doświadczenie kliniczne ze stosowaniem leków zawierających przeciwciała wskazuje, że nie mają one szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, płód ani noworodka.

-    W przypadku karmienia piersią przeciwciała zawarte w GAMMAGARD S/D mogą pojawiać się w mleku matki. W ten sposób dziecko może być chronione przed określonymi zakażeniami.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Pacjenci mogą odczuwać objawy (np. nudności lub zawroty głowy) podczas przyjmowania leku Gammagard S/D, które mogą wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn. Jeśli to wystąpi, należy poczekać do ustąpienia tych objawów.

Ważne informacje o niektórych składnikach leku GAMMAGARD S/D

Należy poinformować lekarza, jeśli pacjent jest chory na cukrzycę. GAMMAGARD S/D zawiera 0,4 g glukozy, która może wpływać na stężenie cukru we krwi, co należy wziąć pod uwagę u pacjentów z cukrzycą.

GAMMAGARD S/D zawiera 0,85 mg sodu/ml. Należy wziąć to pod uwagę u pacjentów na diecie z niską zawartością sodu.

3. JAK STOSOWAĆ GAMMAGARD S/D

GAMMAGARD S/D jest przeznaczony do podawania dożylnego (wlew dożylny). Lek podaje lekarz lub pielęgniarka. Sposób dawkowania oraz częstość wlewów różni się w zależności od stanu klinicznego pacjenta i wagi ciała.

Początkowo GAMMAGARD S/D podawany będzie z małą szybkością. W zależności od tego, jak wlew będzie tolerowany, lekarz może stopniowo zwiększać szybkość wlewu.

Stosowanie u dzieci

Te same wskazania, dawkowanie oraz częstość wlewów dotyczy dorosłych i dzieci (w wieku 0 - 18 lat).

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku

Przedawkowanie leku może prowadzić do nadmiernego zagęszczenia krwi (nadmiernej lepkości krwi). Im gęstsza staje się krew, tym trudniej przemieszcza się ona w naczyniach w ciele pacjenta. W wyniku tego mniej tlenu zostaje dostarczone do ważnych narządów takich jak mózg, płuca itp. Może to wystąpić zwłaszcza u pacjentów z grupy ryzyka, tj. pacjentów w podeszłym wieku lub pacjentów mających problemy z sercem lub nerkami. Należy upewnić się, że pacjent przyjął odpowiednią ilość płynów i nie jest odwodniony oraz powiedzieć lekarzowi o problemach zdrowotnych.

4. MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Jak każdy lek, GAMMAGARD S/D może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Tym niemniej, możliwe działania niepożądane można ograniczyć poprzez zmniejszenie szybkości infuzji.

Następujące działania niepożądane mogą wystąpić po leczeniu immunoglobulinami (lekami takimi jak GAMMAGARD S/D):

•    Częste lub niezbyt częste działania niepożądane (które występują u mniej niż 1 na 10 pacjentów, ale więcej niż u 1 na 1 000 pacjentów) to: dreszcze, bóle głowy, gorączka, wymioty, reakcje alergiczne, nudności (uczucie mdłości), bóle stawów, obniżone ciśnienie krwi i umiarkowane bóle pleców.

•    Rzadkie działania niepożądane, które występują u mniej niż u 1 na 1000 pacjentów to:

-    przypadki nagłego spadku ciśnienia krwi

-    przypadki objawów przypominających wyprysk (przejściowe reakcje skórne)

•    Bardzo rzadkie działania niepożądane, które występują u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów lub których nie można oszacować na podstawie dostępnych danych to:

-    pojedyncze przypadki reakcji alergicznych (wstrząs anafilaktyczny), także u pacjentów, którzy nie wykazywali żadnych reakcji na poprzednie podania,

-    przypadki przejściowego zapalenia opon mózgowych (przemijające aseptyczne zapalenie opon mózgowych),

-    pojedyncze przypadki przejściowego spadku liczby krwinek czerwonych (odwracalna niedokrwistość hemolityczna/hemoliza),

-    przejściowe zwiększenie wskaźników wątrobowych (transaminazy wątrobowe), wzrost poziomu kreatyniny we krwi oraz niewydolność nerek,

-    zakrzepy krwi w żyłach (reakcje zakrzepowo-zatorowe), które mogą prowadzić do zawału serca, udaru, schorzeń płuc (zatorowość płuc) i zakrzepicy żył głębokich.

Poniżej znajduje się lista działań niepożądanych, które były zgłoszone w trakcie badań klinicznych z zastosowaniem leku GAMMAGARD S/D oraz po wprowadzeniu leku do obrotu:

•    Bardzo rzadkie działania niepożądane, które występują u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów lub których nie można oszacować na podstawie dostępnych danych: brak

•    Częste działania niepożądane (które występują u mniej niż 1 na 10 pacjentów) to:

ból głowy, zaczerwienienie twarzy, nudności, wymioty, zmęczenie, dreszcze, gorączka.

•    Nieczęste działania niepożądane (które występują u mniej niż 1 na 100 pacjentów): grypa, nerwowość, pobudzenie, nieprawidłowa senność, rozmazane widzenie, nieregularne bicie serca, skrócenie oddechu, krwawienie z nosa, biegunka, ból w nadbrzuszu, uczucie dyskomfortu w żołądku, stan zapalny jamy ustnej, świąd, pokrzywka, zimne poty, nadmierne pocenie się, ból pleców, kurcze mięśni, bole kończyn, ból w klatce piersiowej, złe samopoczucie, uczucie zimna, uczucie gorąca, objawy grypopodobne, zaczerwienienie w miejscu wlewu, ślad po wkłuciu, ból w miejscu wlewu, uczucie rozbicia, ból, podwyższone ciśnienie tętnicze, wahania ciśnienia krwi, utrata apetytu,

•    działania niepożądane o nieznanej częstości: (nie można oszacować na podstawie dostępnych danych) to:

zapalenie mózgu niespowodowane zakażeniem bakteriami, niszczenie czerwonych krwinek krwi, zmniejszenie liczby czerwonych krwinek krwi, zmniejszenie liczby płytek krwi, powiększenie węzłów chłonnych, wszystkie stopnie nasilenia reakcji alergicznych włącznie ze wstrząsem alergicznym, niepokój, zawroty głowy, nieprawidłowe zmiany na skórze, drżenie, napady padaczkowe, krwotok do mózgu, udar (przemijający), migrena, utrata świadomości, światłowstręt, zaburzenia widzenia , ból oka, zamknięcie głównej żyły w oku, zawał serca, niebieskawy odcień skóry, wzrost częstości bicia serca, zmniejszenie częstości bicia serca, podwyższone ciśnienie krwi, bladość, niskie ciśnienie krwi, zapalenie żył, zamknięcie naczyń krwionośnych, kaszel, ucisk w gardle, zmniejszenie stężenia tlenu we krwi, hiperwentylacja, świszczący oddech, skurcz dróg oddechowych, zamknięcie naczyń krwionośnych w płucach, płyn w płucach, zaburzenia trawienia, ból brzucha, zapalenie wątroby (niezakaźne), zaczerwienienie skóry, wyprysk na skórze, zapalenie skóry, alergiczne opuchnięcie głębokich warstw skóry, ból stawów i mięśni, niewydolność nerek, ogólne osłabienie, opuchnięcie tkanek ciała, reakcje w miejscu wkłucia i wlewu, dreszcze, dodatni wynik testu Coombsa.

Jeżeli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiadomić lekarza, farmaceutę lub pielęgniarkę.

5. JAK PRZECHOWYWAĆ GAMMAGARD S/D

-    Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

-    Nie stosować po upływie terminu ważności podanego na etykiecie i opakowaniu leku po terminie ważności. Data ważności odnosi się do ostatniego dnia podanego miesiąca.

-    Nie stosować, jeśli są obecne cząstki stałe lub jest zmiana barwy.

-    Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C.

-    Nie zamrażać.

-    Fiolki przechowywać w zewnętrznym opakowaniu kartonowym w celu ochrony przed światłem.

6. INNE INFORMACJE Co zawiera GAMMAGARD S/D

-    Substancją czynną GAMMAGARD S/D jest normalna ludzka immunoglobulina.

GAMMAGARD S/D rekonstytuuje się w wodzie do wstrzykiwań do uzyskania 5% (50 mg/ml)) roztworu białka. Co najmniej 90% białka stanowi immunoglobulina G (IgG).

GAMMAGARD S/D może być rekonstytuowany w wodzie do wstrzykiwań do uzyskania 10% (100 mg/ml) roztworu białka.

-    Inne składniki leku to: albumina ludzka, glicyna, sodu chlorek i glukoza jednowodna.

Jak wygląda GAMMAGARD S/D i co zawiera opakowanie

GAMMAGARD S/D to liofilizowany, biały lub bladożółty proszek, bez widocznych, obcych cząstek. GAMMAGARD S/D dostępny jest w następujących wielkościach opakowań: 5 g i 10 g.

GAMMAGARD S/D; 5 g i 10 g: Każde opakowanie zawiera

-    fiolkę z proszkiem po 5 g lub 10 g

-    96 ml lub 192 ml wody do wstrzykiwań

-    przyrząd do przenoszenia

-    zestaw do podawania wyposażony w filtr.

Podmiot odpowiedzialny

Baxter Polska Sp. z o.o. ul. Kruczkowskiego 8 00-380 Warszawa

Wytwórca

Baxter SA

Boulevard Rene Branquart 80 7860 Lessines, Belgia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

Baxter Polska Sp. z o.o. ul. Kruczkowskiego 8 00-380 Warszawa tel.: 22 488 37 77

Data zatwierdzenia ulotki:

PONIŻSZE INFORMACJE PRZEZNACZONE SĄ WYŁĄCZNIE DLA PERSONELU MEDYCZNEGO LUB PRACOWNIKÓW SŁUŻBY ZDROWIA

Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu

Jeżeli sporządzanie roztworu odbywa się w warunkach aseptycznych poza komorą z nawiewem laminarnym, podawanie należy rozpocząć tak szybko jak to możliwe, ale nie później niż 2 godziny po sporządzeniu roztworu. Jeżeli sporządzanie roztworu odbywa się w warunkach aseptycznych w komorze z nawiewem laminarnym, gotowy lek można przechowywać w warunkach chłodniczych (2°C - 8°C), do 24 godzin. Jeżeli warunki te nie są spełnione, sterylność rozpuszczonego produktu może nie być utrzymana. Fiolki z częściowo zużytym roztworem należy zniszczyć zgodnie z obowiązującymi procedurami.

Rekonstytucja - stosować zasady aseptyki:

Należy podawać wyłącznie roztwór, który po rekonstytucji jest klarowny lub lekko opalizujący i bezbarwny lub bladożółty.

zestaw 5 g; 10 g

A. roztwór 5%:

1.

2.

3.

4.


Doprowadzić GAMMAGARD S/D oraz wodę do wstrzykiwań (rozpuszczalnik) do temperatury pokojowej. Temperaturę tę należy utrzymywać do uzyskania całkowitego rozpuszczenia proszku.

Usunąć wieczko z fiolki z proszkiem i fiolki z rozpuszczalnikiem w celu odsłonięcia środkowej części gumowych korków.

Zdezynfekować powierzchnie gumowych korków roztworem bakteriobójczym.

Zdjąć kapturek ochronny z jednego końca przyrządu do przenoszenia.    z w.

Solven-

Umieścić fiolkę z rozpuszczalnikiem na płaskiej powierzchni, trzymając fiolkę tak, aby zapobiec jej wyślizgnięciu się, przebić prostopadle środek gumowego korka fiolki z rozpuszczalnikiem ostrzem przyrządu do przenoszenia.


Solvent


6.


7.

8.


Mocno dociskając przyrząd do przenoszenia upewnić się, że kołnierz całkowicie został umieszczony w przyrządzie.

UWAGA: Wkłucie ostrza poza środek korka może spowodować przemieszczenie korka.

Usunąć z drugiego końca osłonę ostrza przyrządu do przenoszenia. Trzymać przyrząd do przenoszenia, tak aby zapobiec jego wyślizgnięciu się.


Concentrate Solvent


Fiolkę trzymać mocno i pod kątem około 45 stopni. Fiolkę z rozpuszczalnikiem i dołączonym przyrządem do przenoszenia pochylić do fiolki z proszkiem (pod katem około 45 stopni) i mocno wkłuć przyrząd do przenoszenia w środkową cześć gumowego korka fiolki z proszkiem.

Uwaga: Odwrócić szybko fiolkę z rozpuszczalnikiem i dołączonym przyrządem do przenoszenia do fiolki z proszkiem, w celu uniknięcia rozlania rozpuszczalnika.


Uwaga: Wkłucie ostrza poza środek korka może spowodować przemieszczenie korka i utratę próżni.

9.    Rozpuszczalnik szybko przepłynie do fiolki z proszkiem. Po zakończeniu przenoszenia rozpuszczalnika, odłączyć pustą fiolkę po rozpuszczalniku wraz z przyrządem do przenoszenia od fiolki z proszkiem. Przyrząd do przenoszenia wyrzucić po jednorazowym użyciu.

10.    Dokładnie zwilżyć suchy proszek poprzez pochylenie lub odwrócenie i ostrożne obracanie fiolką. Nie wstrząsać. Nie dopuścić do spienienia roztworu.

11. Powtarzać delikatne mieszanie poprzez obracanie zawartość fiolki tak długo jak nierozpuszczony produkt jest widoczny.

B. roztwór 10%

Postępowanie zgodne z wcześniejszym opisem w punkach 1-3 części A.

4.    Rekonstytucja proszku z zastosowaniem odpowiedniej objętości rozpuszczalnika przy użyciu jałowej igły do podawania podskórnego oraz strzykawki._Do uzyskania 10% roztworu z 5,0 g proszku potrzebne jest 48 ml rozpuszczalnika, z 10 g proszku potrzebne jest 96 ml rozpuszczalnika. Zachowując zasady aseptyki należy pobrać potrzebną objętość rozpuszczalnika do jałowej strzykawki z igłą do podawania podskórnego. Wyrzucić napełnioną strzykawkę.

5.    Wykorzystując pozostałą w fiolce objętość rozpuszczalnika, wykonywać czynności 4-11 wcześniej podane w instrukcji w części A.

Podawanie - stosować zasady aseptyki: zestaw 5 g; 10 g

Podać roztwór zgodnie z instrukcją użycia załączoną do zestawu do podawania dożylnego, który

znajduje się w każdym opakowaniu. W przypadku zastosowania innego zestawu należy upewnić się,

czy zawiera on podobny filtr.

Instrukcje dotyczące przygotowania leku do stosowania i usuwania jego pozostałości

-    Proszek powinien całkowicie rozpuścić się w ciągu 30 minut.

-    Lek przed użyciem należy ogrzać do temperatury pokojowej lub temperatury ciała.

-    Roztwór powinien być klarowny lub lekko opalizujący i bezbarwny lub bladożółty. Roztwór mętny lub zawierający osad nie nadaje się do użytku. Roztwór po rekonstytucji powinien być oceniony wizualnie przed podaniem na obecność nierozpuszczalnych cząstek i przebarwień.

-    Niezużyty lek lub pozostałości roztworu powinny być usuwane zgodnie z obowiązującą procedurą.

-    Przyrząd do przenoszenia wyrzucić po jednorazowym użyciu.

Sposób podawania

Do podawania dożylnego.

Jeśli jest to możliwe, zaleca się podawanie 10% roztworów gammaglobulin do żył zgięcia łokciowego. Może to zmniejszyć prawdopodobieństwo dyskomfortu odczuwanego przez pacjenta w miejscu podania.

GAMMAGARD S/D w postaci 5% roztworu (50 mg/ml) należy podawać dożylnie z początkową szybkością 0,5 ml/kg mc./godzinę. Ogólnie zaleca się, aby u pacjentów rozpoczynających leczenie lekiem GAMMAGARD S/D lub przy zmianie immunoglobuliny jednego wytwórcy na lek innego wytwórcy, rozpoczynać podawanie z najmniejszą szybkością, a następnie zwiększając ją do szybkości maksymalnej, jeśli pacjenci tolerują kilka wlewów podanych ze średnią szybkością. Jeżeli wlew jest dobrze tolerowany, szybkość podawania można stopniowo zwiększać do wartości maksymalnej 4,0 ml/kg mc./godzinę. W przypadku pacjentów, którzy dobrze tolerują podawanie 5% roztworu GAMMAGARD S/D z szybkością 4 ml/kg mc./godzinę, można rozpocząć podawanie roztworu 10% z początkową szybkością 0,5 ml/kg mc./godzinę. Jeżeli nie wystąpią żadne objawy niepożądane szybkość wlewu można stopniowo zwiększać, maksymalnie do 8 ml/kg/godzinę.

Ostrzeżenia specjalne

-    W przypadku j akichkolwiek działań niepożądanych maj ących związek z infozj ą należy zmniejszyć szybkość podawania lub przerwać wlew.

-    Zaleca się, aby po każdorazowym podaniu leku GAMMAGARD S/D odnotowywać jego nazwę i numer serii.

Niezgodności farmaceutyczne

Nie wolno mieszać GAMMAGARD S/D z innymi lekami.

Zaleca się, aby GAMMAGARD S/D podawać osobno w przypadku, gdy pacjent przyjmuje jednocześnie inne leki.

Zalecenia odnośnie dawkowania

Wskazanie

Dawka

Częstość podawania

Leczenie substytucyjne w zespołach pierwotnych niedoborów odporności

dawka początkowa: 0,4 - 0,8 g/kg mc.

następnie:

0,2 - 0,8 g/kg mc.

co 3 - 4 tygodnie do uzyskania poziomu IgG co najmniej 5,0 - 6,0 g/l

Leczenie substytucyjne w zespołach wtórnych niedoborów odporności

0,2 - 0,4 g/kg mc.

co 3 - 4 tygodnie do uzyskania poziomu IgG co najmniej 5,0 - 6,0 g/l

Wrodzony zespół AIDS

0,2 - 0,4 g/kg mc.

co 3 - 4 tygodnie

Wcześniaki z niską masą urodzeniową (niemowlęta do 7 dnia życia)

0,5 g/kg mc.

2 wlewy w odstępie 1 tygodnia, a następnie kolejne 5 wlewów co 14 dni lub do czasu wypisu ze szpitala

Hipogammaglobulinemia (<4 g/l) u pacjentów po alogenicznym przeszczepie komórek macierzystych

0,2 - 0,4 g/kg mc.

co 3 - 4 tygodnie do uzyskania poziomu IgG co najmniej 5,0 g/l

- Leczenie zakażeń i profilaktyka choroby przeszczep przeciw gospodarzowi

raz na tydzień, zaczynając od 7 dnia przed i kontynuując do 3 miesięcy po przeszczepie

-Trwały niedobór wytwarzania przeciwciał

raz na miesiąc do czasu przywrócenia prawidłowego poziomu przeciwciał

Immunomodulacja:

Pierwotna małopłytkowość immunologiczna (ITP)

0,8 - 1,0 g/kg mc. lub

0,4 g/kg mc./dobę

Pierwszego dnia, z możliwością powtórzenia jeden raz w przeciągu 3 dni

przez 2 - 5 dni

Zespół Guillain Barre

0,4 g/kg mc./dobę

przez 5 dni

Choroba Kawasaki

1,6 - 2,0 g/kg mc.

w kilku dawkach podzielonych przez 2 - 5 dni w połączeniu z kwasem acetylosalicylowym

lub

2,0 g/kg mc.

jako pojedyncza dawka w połączeniu z kwasem acetylosalicylowym

10