Imeds.pl

Hydroctin 100 Mg

ULOTKA DLA PACJENTA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA

Hydroctin

100 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub do infuzji

Hydrocortisonum

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.

Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby mocją ponownie przeczytać.

Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja. Lek ten został przepisany ściśle określonej osobie i nie należy go przekazywać innym, gdyż może im zaszkodzić, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same.

- Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane nie wymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.


Spis treści ulotki:

1.    Co to jest lek Hydroctin i w jakim celu się go stosuje

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Hydroctin

3.    Jak stosować lek Hydroctin

4.    Możliwe działania niepożądane

5.    Jak przechowywać lek Hydroctin

6.    Inne informacje

I. CO TO JEST LEK HYDROCTIN IW JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE

Lek Hydroctin to proszek służący do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub do infuzji (wlewów) zawierający jako substancję czynną hydrokortyzon w postaci syntetycznej pochodnej -hydrokortyzonu sodu bursztynianu.

Hydrokortyzon, hormon występujący w organizmie ludzkim, działa przeciwzapalnie, przeciwreumatycznie, przeciwalergicznie, przeciwwstrząsowo i immunosupresyjnie (osłabia mechanizmy odpornościowe).

Wskazania do stosowania

Lek Hydroctin stosuje się:

•    w ciężkich stanach, w których konieczne jest szybkie podanie glikokortykosteroidu, takich jak:

stany wstrząsowe (wstrząs pourazowy, pooperacyjny, pochodzenia sercowego,

anafilaktyczny, po przetoczeniach, po oparzeniach),

ciężkie stany skurczowe oskrzeli (stan astmatyczny),

ostre stany alergiczne (obrzęk naczynioruchowy Quinckego),

ciężka postać rumienia wielopostaciowego (zespół Stevensa-Johnsona),

ostre postacie schorzeń z autoagresji,

ostra reakcja nadwrażliwości na leki;

•    w pierwotnej lub wtórnej niewydolności kory nadnerczy.

2. INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU HYDROCTIN

Kiedy nie stosować leku Hydroctin

•    jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na hydrokortyzon lub którykolwiek z pozostałych składników leku Hydroctin,

•    jeśli u pacjenta występuje grzybica układowa, która nie jest właściwie leczona.

U osób przyjmujących Hydroctin przeciwwskazane jest stosowanie szczepionek zawierających żywe, w tym również atenuowane (osłabione), drobnoustroje.

Kiedy zachować szczególna ostrożność stosując lek Hydroctin:

Należy poinformować lekarza jeśli:

•    u pacjenta występuje nadwrażliwość na leki:

•    pacjent stosuje leki na serce lub ma nadciśnienie tętnicze, zastoinowa niewydolność krążenia albo skłonności do zakrzepowego zapalenia żył:

•    pacjent przebył niedawno zawał mięśnia sercowego;

•    u pacjenta występuje wrzód trawienny, choroby jelit choroby wątroby, niewydolność nerek, cukrzyca (również u członków rodziny), niedoczynność tarczycy, miastenia (nużliwość mięśni), padaczka, zakażenia ropne, zakażenie oka, miesak Kaposiego (rodzaj nowotworu);

•    u pacjenta niedawno wytworzono zespolenie jelitowe (anastomozę);

•    u pacjentki występuje osteoporoza:

•    u pacjenta występowała w przeszłości miopatia (uszkodzenie mięśni) wywołana przez kortykosteroidy;

•    u pacjenta, lub jego krewnego pierwszego stopnia, występują lub występowały w przeszłości ciężkie zaburzenia afektywne (np. depresja), a zwłaszcza psychoza związana ze stosowaniem leków steroidowych:

•    u pacjenta wystąpią jakiekolwiek niepokojące zmiany psychiczne (myśli samobójcze lub obniżony nastrój);

•    pacjent choruje na jaskrę (lub jeśli występuje ona u członków rodziny);

•    pacjent chorował na gruźlicę albo występuje u niego nadwrażliwość na tuberkuline:

•    w trakcie leczenia lub w okresie krótszym niż 3 miesiące po jego zakończeniu dojdzie do zakażenia ospą wietrzną lub do kontaktu z osoba chora na ospę wietrzna, półpasiec lub odrę:

•    w trakcie leczenia wystąpią objawy zakażenia.

W okresie stosowania leku nie należy przeprowadzać szczepień, gdyż wytwarzanie przeciwciał może być zaburzone.

Lek Hydroctin może powodować zaburzenia ciśnienia krwi oraz wydalania wody i elektrolitów -niekiedy konieczne może być ograniczenie ilości soli przyjmowanej z pokarmem oraz przyjmowanie leków zawierających potas.

W trakcie leczenia pacjenci powinni nosić przy sobie pisemną informację zawierającą wyraźne wskazówki co do środków ostrożności, które należy podjąć celem minimalizacji ryzyka, dane dotyczące lekarza prowadzącego, produktu, dawkowania i czasu trwania leczenia.

Stosowanie leku Hydroctin u dzieci

U dzieci lek Hydroctin można stosować tylko wtedy, gdy jest to niezbędne, w możliwie naimnieiszei dawce i iak najkrócej, ponieważ hydrokortyzon powoduje opóźnienie wzrostu.

W celu ograniczenia działań niepożądanych lekarz może zalecić podawanie leku co drugi dzień.

W trakcie leczenia należy ściśle kontrolować wzrost i rozwój dziecka.

Stosowanie leku Hydroctin u osób w podeszłym wieku

Jeśli stosuje się lek Hydroctin u osób w podeszłym wieku, działania niepożądane mogą być nasilone (z

powodu m.in. zwiększonej podatności na zakażenia oraz zmniejszonej grubości

skóry).

Jeśli stosuje się lek Hydroctin u osoby w podeszłym wieku, u której występuje osteoporoza, nadciśnienie tętnicze, hipokaliemia (małe stężenie potasu we krwi) lub cukrzyca, konieczny jest ścisły nadzór lekarza, aby uniknąć reakcji zagrażających życiu.

Stosowanie leku Hydroctin z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również tych, które wydawane są bez recepty.

Leki moczopędne. Hydrokortyzon zatrzymuje sód i wodę, co może prowadzić do obrzęków, oraz powoduje utratę potasu, więc podczas stosowania go jednocześnie z lekami moczopędnymi, należy kontrolować stężenia potasu we krwi, a w razie konieczności uzupełniać ten pierwiastek.

Leki nasercowe. Zmniejszenie stężenia potasu we krwi może zwiększyć toksyczność równocześnie stosowanych glikozydów nasercowych (np. digoksyny).

Insulina i doustne leki przeciwcukrzycowe. Hydrokortyzon zwiększa stężenie glukozy we krwi, dlatego podczas stosowania leku Hydroctin u pacjentów z cukrzycą może być konieczne korygowanie dawki hydrokortyzonu, insuliny lub doustnych leków przeciwcukrzycowych.

Leki przeciwnadciśnieniowe. Lecznicze działanie środków przeciwnadciśnieniowych jest osłabione podczas równoczesnego stosowania hydrokortyzonu.

Leki stosowane w leczeniu miastenii. Hydrokortyzon osłabia również działanie leków hamujących aktywność esterazy cholinowej, stosowanych w leczeniu miastenii. Osłabienie działania i przyspieszenie metabolizmu hydrokortyzonu może wystąpić podczas równoczesnego stosowania: fenvtoinv. fenobarbitalu. rvfampicvnv. prymidonu. karbamazepiny.

Pankuronium. Hydrokortyzon może osłabiać działanie pankuronium, dlatego w trakcie jednoczesnego stosowania lekarz powinien monitorować działanie pankuronium (dotyczy to również innych leków o podobnym działaniu).

Erytromycyna i ketokonazol. Mogą hamować metabolizm hydrokortyzonu i podczas równoczesnego stosowania tych leków może być konieczne zmniejszenie dawki hydrokortyzonu.

Leki przeciwzapalne. Wydalanie z organizmu salicylanów i innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych przyspiesza się pod wpływem hydrokortyzonu.

Doustne leki przeciwzakrzepowe. Hydrokortyzon może zmniejszyć lub zwiększyć działanie doustnych leków przeciwzakrzepowych i podczas równoczesnego stosowania tych leków należy kontrolować proces krzepnięcia krwi.

Szczepionki i anatoksvnv. Hydrokortyzon hamuje czynność układu immunologicznego i zmniejsza reakcje organizmu na szczepionki i anatoksyny oraz zwiększa ich toksyczność.

Izoniazyd. Hydrokortyzon może przyspieszać metabolizm izoniazydu.

Cvklosporvna. Podczas równoczesnego stosowania cyklosporyny i hydrokortyzonu metabolizm obu leków ulega zwolnieniu i następuje nasilenie działania obu leków; może dojść do wystąpienia napadów drgawek.

Estrogeny. Mogą spowalniać usuwanie hydrokortyzonu z organizmu, dlatego w trakcie jednoczesnego stosowania konieczne może być zmniejszenie dawki leku Hydroctin.

Stosowanie łęku Hydroctin z jedzeniem i piciem

Lek Hydroctin można stosować niezależnie od posiłków.

Ciąża i karmienie piersią

Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty Hydrokortyzon przenika przez łożysko. Leku nie należy stosować w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne. Noworodki urodzone przez matki, które podczas ciąży otrzymywały znaczne dawki hydrokortyzonu, powinny być obserwowane ze względu na ryzyko niedoczynności kory nadnerczy.

Hydrokortyzon przenika do mleka u kobiet i może u dziecka karmionego piersią hamować wytwarzanie endogennych (własnych) glikokortykosteroidów, hamować wzrost dziecka i powodować inne działania niepożądane. U matek karmiących piersią podczas stosowania dużych dawek hydrokortyzonu zaleca się zaprzestanie karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Lek Hydroctin nie wpływa na sprawność psychofizyczną, zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

3. JAK STOSOWAĆ LEK HYDROCTIN

Lek Hydroctin należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza.

W przypadku wątpliwości należy ponownie skontaktować się z lekarzem.

Sposób podawania i przygotowania roztworu

Lek powinien być podawany przez personel medyczny.

Może być podany we wstrzyknięciu albo wlewie dożylnym lub domięśniowo.

Jeśli konieczne jest powtórne podanie domięśniowe, wskazana jest zmiana miejsca podania.

W stanach ciężkich z wyboru stosuje się powolne podanie leku we wstrzyknięciu dożylnym.

Sposób przygotowania roztworu do podania domięśniowego lub dożylnego podano na końcu ulotki, w części przeznaczonej dla personelu medycznego.

Dawkowanie leku

Dawkę leku ustala lekarz, indywidualnie dla każdego pacjenta, w zależności od wskazania, stanu pacjenta i jego reakcji na lek. Na początku leczenia zwykle stosuje się dawki większe, a po uzyskaniu pożądanego działania leczniczego ustala się najmniejsze dawki umożliwiające podtrzymanie tego działania.

Dawkowanie leku Hydroctin u dorosłych

Dawka jednorazowa wynosi zwykle od 100 do 250 mg; w ciągu doby podaje się do 1,5 g hydrokortyzonu,

W ciężkich stanach podaje się powoli (w ciągu 1 do 10 min), dożylnie, w jednorazowej dawce 100 do 500 mg hydrokortyzonu. Jeżeli jest to wskazane, dawkę można powtarzać w odstępach dwóch, czterech lub sześciu godzin.

Leczenie dużymi dawkami glikokortykosteroidów trwa zwykle nie dłużej niż 48 do 72 godzin.

Jeżeli konieczne jest kontynuowanie takiego leczenia, zaleca się (ze względu na możliwość zatrzymania sodu w organizmie) zastąpienie soli sodowej bursztynianu hydrokortyzonu solą sodową bursztynianu metyloprednizolonu, która w małym stopniu powoduje zatrzymywanie sodu w organizmie lub w ogóle nie ma tego działania.

Jeśli to tylko możliwe, zaleca się zmniejszenie dawki i ograniczenie czasu stosowania glikokortykosteroidów, w celu zmniejszenia ryzyka powikłań.

Dawkowanie leku Hydroctin u dzieci U dzieci powyżej 14 lat lek stosuje się jak u osób dorosłych.

Natomiast u dzieci w wieku do 14 lat dawkę dobiera lekarz w zależności od stanu klinicznego, wieku i masy ciała dziecka. Zwykle stosuje się jednorazowo: u dzieci do 12. miesiąca życia dawki 8 do 10 mg/kg mc., a u dzieci od 2 do 14 lat: 4 do 8 mg/kg mc. na dobę.

W uzasadnionych przypadkach dawki mogą być większe. U dzieci nie stosuje się dawek mniejszych niż 25 mg na dobę.

U noworodków i dzieci nie należy stosować hydrokortyzonu ani innych glikokortykosteroidów dłużej niż jest to niezbędne, ponieważ leki te mogą opóźniać wzrost. Jeżeli kontynuowanie leczenia glikokortykosteroidami jest niezbędne, należy rozważyć podawanie leku co drugi dzień, w celu zmniejszenia działań niepożądanych.

Podczas leczenia glikokortykosteroidami należy kontrolować wzrost i rozwój dziecka.

Stosowanie hydrokortyzonu przez ponad 72 godziny może spowodować zwiększenie stężenia sodu we krwi, dlatego również u dzieci lekarz może rozważyć zastąpienie soli sodowej bursztynianu hydrokortyzonu solą sodową bursztynianu metyloprednizolonu, nie powodującą zatrzymania sodu w organizmie.

Uwaga! Zaleca się, by podział dawki dobowej uwzględniał biologiczny rytm wydzielania hormonu. Dawka poranna, podawana między godziną 6. a 8., powinna stanowić 50%; południowa 20%, a wieczorna 30% dawki dobowej.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Hydroctin

Ryzyko ostrego przedawkowania, stwarzającego niebezpieczeństwo dla zdrowia lub wywołującego objawy kliniczne, jest niewielkie. W przypadku długotrwałego przyjmowania dużych dawek leku może wystąpić m. in. otyłość (nagromadzenie tkanki tłuszczowej głównie w obrębie tułowia, karku i twarzy), nasilenie owłosienia (zwłaszcza skóry twarzy), trądzik, nadciśnienie tętnicze, osteoporoza, zaburzenia tolerancji glukozy (z cukrzycą włącznie) oraz osłabienie siły mięśniowej.

Hydrokortyzon można usunąć z organizmu metodą dializy.

W przypadku zastosowania większej niż zalecana dawki leku należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem.

Pominięcie zastosowania leku Hydroctin

W przypadku niezastosowania kolejnej dawki leku w wyznaczonym czasie należy zastosować ją jak najszybciej. Jednakże, jeśli czas zastosowania następnej dawki jest niedaleki, należy pominąć opuszczoną dawkę. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Hydroctin

Jeśli po długotrwałym stosowaniu leku zostanie on zbyt szybko odstawiony, może wystąpić tak zwany zespół z odstawienia, który spowodowany jest ostrą niewydolnością nadnerczy i może powodować zagrożenie życia. W zespole z odstawienia może również wystąpić: gorączka, bóle mięśniowe, bóle stawów, zapalenie błony śluzowej nosa, zapalenie spojówek, bolesne guzki na skórze i zmniejszenie masy ciała.

W przypadku wystąpienia objawów zespołu z odstawienia należy bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem.

W razie wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

4. MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Jak każdy lek, Hydroctin może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane, które obserwowano po podaniu kortykosteroidów we wstrzyknięciu obejmują: reakcje anafilaktoidalne (rodzaj reakcji przypominających reakcje alergiczne) - np. skurcz oskrzeli, nadmierna lub zbyt mała pigmentacja skóry, zanik skóry i tkanki podskórnej, ropień jałowy, obrzęk krtani i pokrzywka.

Lek Hydroctin stosowany jest zwykle krótkotrwale, wystąpienie działań niepożądanych jest mało prawdopodobne. Podobnie jak podczas stosowania innych glikokortykosteroidów należy jednak zawsze brać pod uwagę możliwość wystąpienia działań niepożądanych.

Zaburzenia układu immunologicznego:

Reakcja anafilaktoidalna (rodzaj reakcji przypominającej reakcję alergiczną) po podaniu we wstrzyknięciu, np. skurcz oskrzeli, reakcja nadwrażliwości.

Zaburzenia żołądka i jelit:

Niestrawność, wrzód trawienny z perforacją (przedziurawieniem ściany przewodu pokarmowego) i krwawieniem, wzdęcie brzucha, owrzodzenie przełyku, ostre zapalenie trzustki, perforacja jelita, krwotok żołądkowy, nudności.

Badania diagnostyczne:

Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi, zmniejszenie reaktywności w testach skórnych, zasadowica hipokaliemiczna (zwiększenie pH krwi i zmniejszenie stężenia potasu), zwiększenie masy ciała, leukocytoza (zwiększenie ilości krwinek białych), upośledzenie tolerancji węglowodanów ze zwiększonym zapotrzebowaniem na leczenie przeciwcukrzycowe, zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze:

Jałowy ropień, drożdżyca przełyku, zaostrzenie zakażenia wirusowego lub grzybiczego oka, zwiększenie podatności na zakażenia, zwiększenie ciężkości zakażeń i osłabienie objawów klinicznych, zakażenia oportunistyczne (tj. wywołane przez drobnoustroje, które w normalnych warunkach nie powodują u człowieka chorób), uaktywnienie nieczynnej gruźlicy.

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej:

Miopatia proksymalna (polekowe uszkodzenie mięśni), osteoporoza, złamania kości długich i kręgów, jałowa martwica kości, zerwanie ścięgna, osłabienie mięśni, zahamowanie wzrostu w okresie niemowlęcym, dziecięcym i młodzieńczym.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania:

Złe samopoczucie, upośledzenie gojenia.

Zaburzenia naczyniowe:

Nadciśnienie, zakrzepy z zatorami.

Zaburzenia serca:

Zastoinowa niewydolność serca (u podatnych pacjentów), pęknięcie mięśnia sercowego po zawale mięśnia sercowego.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej:

Wybroczyny i wylewy krwawe, zanik skóry, siniaki, rozstępy, zwiększone pocenie, teleangiektazje (poszerzenie drobnych naczyń krwionośnych), trądzik, nadmierna lub zbyt mała pigmentacja skóry, atrofia (zanik) skóry i tkanki podskórnej, pokrzywka.

Zaburzenia endokrynologiczne:

Zahamowanie osi regulującej czynność nadnerczy, nieregularne miesiączki i brak miesiączki, twarz cushingoidalna (tzw. twarz „księżyca w pełni”), hirsutyzm (nadmierne owłosienie).

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania:

Utrata azotu i wapnia z organizmu, zatrzymanie wody i sodu, utrata potasu, zwiększenie apetytu. Zaburzenia psychiczne:

Zaburzenia snu, zaburzenia psychiczne, w tym zaburzenia afektywne (takie jak nastrój drażliwy, euforyczny, depresyjny i labilny, zależność psychologiczna i myśli samobójcze), reakcje psychotyczne (w tym stan pobudzenia maniakalnego, urojenia, omamy, zaostrzenie schizofrenii), zaburzenia zachowania, pobudliwość, niepokój, zaburzenie czynności poznawczych, w tym splątanie i niepamięć (u dzieci i dorosłych). Zaburzenia psychiczne obserwuje się również w trakcie odstawiania korty kosteroidó w.

Zaburzenia układu nerwowego:

Napad padaczki, u dzieci - zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe z obecnością tarczy zastoinowej (guz rzekomy mózgu), zwykle po odstawieniu hydrokortyzonu.

Zaburzenia oka:

Jaskra, obrzęk tarczy nerwu wzrokowego z możliwym uszkodzeniem nerwu wzrokowego, zaćma, ścienienie rogówki lub twardówki, wytrzeszcz.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia:

Obrzęk krtani, uporczywa czkawka po zastosowaniu dużej dawki kortykosteroidów.

Urazy, zatrucia i powikłania po zabiegach:

Siniaki.

Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tvm torbiele i polipy);

Mięsak Kaposiego

Działania niepożądane związane ze stosowaniem hydrokortyzonu można ograniczyć stosując możliwie najmniejszą dawką przez jak najkrótszy czas.

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy

5.    JAK PRZECHOWYWAĆ LEK HYDROCTIN

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C. Przechowywać w oryginalnym opakowaniu. Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

Nie stosować leku Hydroctin po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie.

6.    INNE INFORMACJE Co zawiera lek Hydroctin

Substancją czynną leku jest hydrokortyzon - 1 fiolka zawiera 100 mg hydrokortyzonu (w postaci hydrokortyzonu sodu bursztynianu - 133,7 mg).

Inne składniki leku to: sodu diwodorofosforan dwuwodny, disodu wodorofosforan dwunastowodny.

Jak wygląda lek Hydroctin i co zawiera opakowanie

Lek Hydroctin produkowany jest w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub do infuzji (wlewów). Pakowany jest w szklane fiolki z gumowym korkiem i aluminiowym kapslem, w tekturowym pudełku.

Podmiot odpowiedzialny:

ICN Polfa Rzeszów S.A. ul. Przemysłowa 2 35-959 Rzeszów Tel. (48 17) 865 51 00

Wytwórca:

VUAB Pharma a s.

Vltavska 53,252 63 Roztoky, Republika Czeska

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do podmiotu odpowiedzialnego.

Data zatwierdzenia ulotki:

Poniższe informacje są przeznaczone dla personelu medycznego lub pracowników służby

zdrowia

Przygotowanie roztworu do podania domięśniowego lub dożylnego

Zawartość fiolki rozpuścić w rozpuszczalniku (ampułka z wodą do wstrzykiwań lub jałowy roztwór soli fizjologicznej nie zawierający pirogenÓw) w sposób uniemożliwiający przedostanie się do sporządzanego roztworu drobnoustrojów. W tym celu należy pobrać z ampułki za pomocą strzykawki 2 ml rozpuszczalnika i wprowadzić go, używając igły o średnicy 0,8 mm, do fiolki z proszkiem (substancja liofilizowana). Następnie zawartość fiolki należy wymieszać dó otrzymania jednorodnego roztworu.

Tak przygotowany roztwór gotowy jest do wstrzyknięcia dożylnego lub domięśniowego. Przygotowanie roztworu do infuzji

Najpierw należy sporządzić roztwór w sposób opisany powyżej, przez dodanie do fiolki rozpuszczalnika zawartego w ampułce, a następnie tak, by nie dopuścić do zanieczyszczenia drobnoustrojami, należy go pobrać z fiolki za pomocą strzykawki oraz igły o średnicy 0,8 mm i dodać do 100-1000 ml roztworu 5% glukozy do wstrzykiwań. Jeżeli u pacjenta nie należy ograniczać podaży sodu, lek można rozcieńczyć w roztworze 0,9% chlorku sodu dó wstrzykiwań lub w mieszaninie roztworów 5% glukozy do wstrzykiwań i 0,9% chlorku sodu do wstrzykiwań. Tak sporządzonyToztwór do infuzji należy natychmiast zużyć, a roztwór niezużyty wyrzucić.

8