Imeds.pl

Hydroxycarbamid Teva 500 Mg

ULOTKA DLA PACJENTA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA

HYDROXYCARBAMID TEVA

Hydroxycarbamidum 500 mg, kapsułki

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.

-    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

-    Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja.

-    Lek ten został przepisany ściśle określonej osobie i nie należy go przekazywać innym, gdyż może im zaszkodzić, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same.

-    Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.

Spis treści ulotki

1.    Co to jest lek Hydroxycarbamid TEVA i w jakim celu się go stosuje

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Hydroxycarbamid TEVA

3.    Jak stosować lek Hydroxycarbamid TEVA

4.    Możliwe działania niepożądane

5.    Jak przechowywać lek Hydroxycarbamid    TEVA

6.    Inne informacje

1.    Co to jest lek Hydroxycarbamid    TEVA    i w jakim celu się go stosuje

Hydroxycarbamid TEVA zawiera jako substancj ę czynną hydroksykarbamid, który jest lekiem przeciwnowotworowym o działaniu cytostatycznym i antymitotycznym. Hamuje wzrost komórek nowotworowych i tym samym, rozwój choroby nowotworowej.

Wskazania do stosowania:

Hydroksykarbamid jest stosowany w leczeniu przewlekłych zespołów mieloproliferacyjnych takich, jak:

-    przewlekła białaczka szpikowa (CML);

-    czerwienica prawdziwa z wysokim ryzykiem powikłań zakrzepowo-zatorowych;

- nadpłytkowość samoistna (trombocytemia);

-    zwłóknienie szpiku (osteomielofibroza).

Informacje ważne przed zastosowaniem leku Hydroxycarbamid TEVA

2.


Kiedy nie stosować leku Hydroxycarbamid TEVA

• jeśli u pacjenta stwierdzono nadwrażliwość na hydroksykarbamid lub na pozostałe składniki leku,

• jeśli u pacjenta występuje ciężkie zahamowanie czynności szpiku; zmniejszenie liczby krwinek białych (poniżej 2,5 x 109/l), zmniejszenie liczby płytek krwi (poniżej 100 x 109/l) lub ciężka niedokrwistość,

•    u kobiet w ciąży i matek karmiących piersią.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek Hydroxycarbamid TEVA

Przed rozpoczęciem leczenia i w jego trakcie lekarz zaleci regularną kontrolę następuj ących parametrów:

-    parametry krwi obwodowej (morfologia, liczba krwinek białych, liczba płytek krwi, obraz odsetkowy). Stężenie hemoglobiny, całkowita liczba krwinek białych i płytek krwi - przynajmniej raz w tygodniu.

- parametry czynności nerek (stężenie kreatyniny, stężenie azotu mocznikowego, diureza)

- stężenie kwasu moczowego we krwi

- parametry czynności wątroby.

W przypadku ciężkiej niedokrwistości przed rozpoczęciem lub w trakcie leczenia lekarz może zadecydować, aby ją wyrównać, przetaczając krew.

Stosuj ąc hydroksykarbamid należy zachować ostrożność u pacjentów po radioterapii, po przeprowadzonej wcześniej chemioterapii, u pacjentów z nowotworami nerek, a także u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek i(lub) wątroby (zwłaszcza na początku leczenia).

U pacjentów poddawanych długotrwałemu leczeniu hydroksykarbamidem z powodu zaburzeń mieloproliferacyjnych takich, jak czerwienica prawdziwa lub nadpłytkowość, może doj ść do rozwoju wtórnej białaczki. Pacjent powinien zgłosić lekarzowi wystąpienie objawów takich, jak: osłabienie, stany gorączkowe, bóle kości i stawów, bladość, owrzodzenia śluzówek, krwawienie z nosa lub dziąseł. Lekarz zaleci wówczas wykonanie badań laboratoryjnych krwi.

Należy również zgłosić lekarzowi wystąpienie zmian skórnych, gdyż w pojedynczych przypadkach opisano rozwój raka płaskokomórkowego skóry.

Pacjent powinien poinformować lekarza, jeżeli przyjmuje leki przeciwretrowirusowe (stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV). Jednoczesne stosowanie ich z hydroksykarbamidem grozi niepowodzeniem terapii i nasileniem działań niepożądanych tych leków. Może to prowadzić do ostrego zapalenia trzustki, uszkodzeń i niewydolności wątroby, niekiedy kończących się śmiercią oraz do neuropatii obwodowej (w niektórych przypadkach ciężkiej) u pacjentów z HIV.

Stosowanie leku Hydroxycarbamid TEVA z innymi lekami

Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, nawet tych, które wydawane są bez recepty.

Podawanie hydroksykarbamidu z innymi lekami działającymi hamująco na czynność szpiku kostnego (inne leki przeciwnowotworowe podawane jednocześnie lub wcześniej) lub poddawanych napromienieniu może potęgować działanie hamujące i zwiększać ryzyko uszkodzenia układu odpornościowego. U pacjentów napromienianych mogą nasilić się objawy rumienia.

Zastosowanie hydroksykarbamidu u pacjentów zakażonych wirusem HIV, leczonych lekami przeciwretrowirusowymi może zwiększać działania toksyczne. Opisywano przypadki ostrego zapalenia trzustki, niekiedy kończącego się śmiercią, przypadki uszkodzenia i niewydolności wątroby, niekiedy ze skutkiem śmiertelnym, oraz przypadki neuropatii obwodowej.

Stosowanie leku Hydroxycarbamid TEVA z jedzeniem i piciem

Brak danych dotyczących wpływu pokarmu na wchłanianie leku.

Kapsułki należy połykać w całości, nie dopuszczaj ąc do ich rozpadu w jamie ustnej.

Stosowanie leku Hydroxycarbamid TEVA u dzieci

Z uwagi na rzadkie występowanie tego typu stanów chorobowych u dzieci nie ustalono schematu dawkowania w tej grupie wiekowej.

Stosowanie leku Hydroxycarbamid TEVA u pacjentów z zaburzeniem czynności nerek i (lub) wątroby

Brak zaleceń dotyczących dawkowania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i(lub) wątroby, ponieważ brak danych na temat stosowania leku w tej grupie pacjentów.

Stosowanie leku Hydroxycarbamid TEVA u pacjentów w podeszłym wieku

Pacjenci w podeszłym wieku mogą wykazywać większą wrażliwość na działanie hydroksykarbamidu, dlatego lekarz zwykle zastosuje u nich mniejszą dawkę.

Ciąża i karmienie piersią

Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza.

Nie zaleca się stosowania hydroksykarbamidu w okresie ciąży i w okresie karmienia piersią.

Zarówno kobiety, jak i mężczyźni powinni stosować skuteczną antykoncepcję przed, w trakcie leczenia hydoksykarbamidem oraz przez co najmniej 3 miesiące po jego zakończeniu. Pacjenci powinni zostać poinformowani o możliwości zabezpieczenia zapasów nasienia u mężczyzn lub komórek jajowych u kobiet przed rozpoczęciem leczenia.

Hydroksykarbamid może wykazywać działanie uszkadzające geny, dlatego jeśli po zakończeniu leczenia hydroksykarbamidem pacjentka zamierza zaj ść w ciążę, wskazana jest konsultacja genetyczna.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Podczas leczenia hydroksykarbamidem (szczególnie podczas stosowania dużych dawek) nie zaleca się prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi urządzeń w ruchu, gdyż może on wywoływać zawroty głowy, stany dezorientacji, omamy.

3.    Jak stosować lek Hydroxycarbamid TEVA

Lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Wprzypadku wątpliwości należy ponownie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Sposób podawania Lek podaje się doustnie.

Dawkowanie zależne jest od rodzaju choroby będącej wskazaniem do jego stosowania. Lekarz ustala dawkę leku na podstawie aktualnej masy ciała albo masy należnej, jeżeli aktualna masa jest mniej sza. Kapsułki należy połykać w całości, nie dopuszczając do ich rozpadu w jamie ustnej.

Szczegółowe informacje dotyczące sposobu dawkowania leku zamieszczono na końcu ulotki, w punkcie: Informacje przeznaczone dla personelu medycznego lub pracowników służby zdrowia.

Stosowanie leku u dzieci

Z uwagi na rzadkie występowanie tego typu stanów chorobowych u dzieci, nie ustalono schematu dawkowania w tej grupie wiekowej.

Stosowanie leku u pacjentów w podeszłym wieku

Pacjenci w podeszłym wieku wymagaj ą często mniejszych dawek, ze względu na większą wrażliwość na działanie hydroksykarbamidu.

Stosowanie leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby

Brak danych na ten temat. Brak zaleceń dotyczących dawkowania leku u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i(lub) wątroby.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Hydroxycarbamid TEVA

W razie zażycia dawki hydroksykarbamidu kilkakrotnie większej niż zalecana zaobserwowano ostre objawy śluzówkowo-skórne (bolesność, sinoczerwony rumień, obrzęk dłoni i podeszew stóp, po którym następuje łuszczenie się skóry rąk i stóp, nasilone, uogólnione przebarwienia skóry oraz zapalenie jamy ustnej).

W przypadku przedawkowania lekarz wykona płukanie żołądka, a następnie zastosuje leczenie podtrzymuj ące i kontrolę czynności układu krwiotwórczego.

W razie przyjęcia większej niż zalecana dawki leku, należy niezwłocznie zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Pominięcie zastosowania leku Hydroxycarbamid TEVA

Pominiętą dawkę należy zażyć tak szybko, jak będzie to możliwe. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

W razie wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

4.    Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek Hydroxycarbamid TEVA może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Na początku leczenia mogą wystąpić zaburzenia erytropoezy (wytwarzanie pewnego typu erytrocytów - megaloblastów). Zmiany morfologiczne mogą być podobne jak w niedokrwistości złośliwej, ale nie są związane z niedoborem witaminy B12 lub kwasu foliowego.

Hydroksykarbamid może zmniejszać stężenie żelaza w osoczu krwi i zmniejszać stopień jego zużytkowania przez krwinki czerwone, ale nie zmienia to czasu ich przeżycia.

Hydroksykarbamid może wywołać bolesne owrzodzenia kończyn dolnych, które są na ogół trudne do leczenia i powodują konieczność przerwania terapii. Przerwanie podawania hydroksykarbamidu prowadzi przeważnie do ustąpienia owrzodzeń w ciągu kilku tygodni.

Może wystąpić zaostrzenie rumienia spowodowanego przeprowadzanym wcześniej lub jednocześnie napromienianiem.

Podczas leczenia hydroksykarbamidem może zwiększyć się stężenie kwasu moczowego we krwi (ryzyko rozwoju dny, a nawet nefropatii moczanowej). Pacjent powinien przyjmować wówczas dużo płynów, a lekarz zaleci podawanie allopurinolu, który zmniejszy stężenie kwasu moczowego we krwi i moczu.

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z niżej wymienionych objawów, należy zgłosić się do lekarza.

Zahamowanie czynności szpiku jest objawem niepożądanym, które powoduje konieczność zmniejszenia dawki. Reakcje niepożądane ze strony przewodu pokarmowego występują często, rzadko jednak powoduj ą konieczność zmniejszenia dawki lub przerwania leczenia.

Poniżej podano możliwe działania niepożądane hydroksykarbamidu w zależności od częstości ich

występowania. Częstotliwość występowania określono następuj ąco:

często (występujące częściej niż u 1 na 100, ale rzadziej niż u 1 na 10 pacjentów),

niezbyt często (występuj ące częściej niż u 1 na 1000, ale rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów),

rzadko (występujące częściej niż u 1 na 10 000, ale rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów),

bardzo rzadko (występuj ące rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów, łącznie z pojedynczymi

przypadkami).

Często:

Zahamowanie czynności szpiku, zmniej szenie liczby krwinek białych, zwiększenie liczby megaloblastów (wielojądrzaste komórki szpikowe, z których powstają krwinki czerwone w niedokrwistości złośliwej).

Biegunka, zaparcia.

Niezbyt często:

Małopłytkowość, niedokrwistość.

Nudności, wymioty, jadłowstręt, zapalenie jamy ustnej, gorączka polekowa, dreszcze, złe samopoczucie.

Wysypka grudkowo-plamkowa, rumień twarzy, rumień dłoni i stóp.

Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych i stężenia bilirubiny.

Przemijające zaburzenie czynności kanalików nerkowych, któremu towarzyszy zwiększenie stężenia kwasu moczowego, mocznika i kreatyniny w surowicy krwi.

Rzadko:

Reakcje nadwrażliwości, gorączka.

Wypadanie włosów.

Ostre reakcje ze strony płuc w postaci rozlanych nacieków płucnych, duszności, alergicznego zapalenia pęcherzyków płucnych.

Utrudnione i bolesne oddawanie moczu.

Bóle głowy, zawroty głowy, stany dezorientacji, omamy.

Bardzo rzadko:

Zmiany skórne przypominające zapalenie skórno-mięśniowe, przebarwienia lub zmiany zanikowe skóry i paznokci, owrzodzenia skórne (szczególnie owrzodzenia kończyn dolnych), świąd, rogowacenie, rak skóry (płaskokomórkowy, podstawnokomórkowy), sinoczerwone grudki, łuszczenie się skóry.

Zaburzenia czynności nerek.

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.

5.    Jak przechowywać lek Hydroxycarbamid TEVA

Lek należy przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25 C

Nie stosować leku Hydroxycarbamid TEVA po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji lub domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, co zrobić z lekami, których już się nie potrzebuje. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. Inne informacje

Co zawiera lek Hydroxycarbamid TEVA

Substancją czynną leku jest hydroksykarbamid.

1 kapsułka zawiera 500 mg hydroksykarbamidu.

Substancje pomocnicze: skrobia ziemniaczana; kapsułka żelatynowa twarda: żelatyna, tytanu dwutlenek, indygotyna, czerwień koszenilowa, żółcień chinolinowa, żelaza tlenek czerwony.

Co zawiera opakowanie

Opakowanie zawiera:

100 kapsułek w woreczku PE zgrzewanym, pakowanym wraz z ulotką dla pacjenta i żelem

krzemionkowym do puszki aluminiowej z membraną aluminiową i wieczkiem

lub

100 kapsułek w 250 ml butelce PE z zakrętką PP, pakowanej wraz z ulotką dla pacjenta i żelem krzemionkowym w pudełko tekturowe.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny

Teva Pharmaceuticals Polska Sp. z o.o. ul. Emilii Plater 53, 00-113 Warszawa tel.: (22) 345 93 00

Wytwórca

Teva Czech Industries s.r.o.

Ostravska 29, c.p. 305 747 70 Opava-Komarov Republika Czeska

Teva Operations Poland Sp. z o.o. ul. Mogilska 80 31-546 Kraków

Data zatwierdzenia ulotki:

Informacje przeznaczone dla personelu medycznego lub pracowników służby zdrowia

Dawkowanie i sposób podawania leku Hvdroxvcarbamid TEVA Przewlekła białaczka szpikowa

W leczeniu początkowym hydroksykarbamid stosuje się zwykle w dawce dobowej 40 mg/kg masy ciała (mc.), zależnie od liczby białych krwinek. Dawkę zmniejsza się o 50 % (20 mg/kg mc. na dobę), gdy liczba białych krwinek jest mniejsza niż 20 x 109/l. Dawka jest wówczas dostosowywana indywidualnie tak, aby liczba białych krwinek utrzymywała się w zakresie 5 do 10 x 109/l. Dawkę hydroksykarbamidu należy zmniejszyć, jeżeli liczba białych krwinek jest mniejsza niż 5 x 109/l, i zwiększyć, jeżeli liczba białych krwinek jest większa niż 10 x 109/l.

Jeżeli liczba białych krwinek jest mniejsza niż 2,5 x 109/l albo liczba płytek krwi jest mniejsza niż 100 x 109/l, leczenie należy przerwać, aż nastąpi zwiększenie ich liczby do wartości bliskich prawidłowym.

Działanie przeciwnowotworowe hydroksykarbamidu lekarz oceni po sześciu tygodniach leczenia. W przypadku znaczącego postępu choroby leczenie przerwie. Jeśli leczenie okaże się skuteczne, można je kontynuować przez czas nieokreślony.

Nadpłytkowość

Leczenie nadpłytkowości samoistnej rozpoczyna się zwykle od dawki 15 mg/kg mc. na dobę i dostosowuje się tak, aby utrzymać liczbę płytek krwi poniżej 600 x 109/l, a liczbę białych krwinek powyżej 4 x 109/l.

Czerwienica prawdziwa

Leczenie czerwienicy prawdziwej rozpoczyna się od dawki dobowej 15-20 mg/kg mc. Lekarz dostosuje indywidualnie dawkę hydroksykarbamidu, aby wartość hematokrytu utrzymywać poniżej 45 %, a liczbę płytek krwi poniżej 400 x 109/l. U większości pacjentów przeciętna dawka wynosi od 500 mg do 1000 mg na dobę w terapii ciągłej.

Jeżeli wartość hematokrytu i liczbę płytek krwi można dostatecznie kontrolować, terapię należy kontynuować przez czas nieokreślony.

Osteomielofibroza

W leczeniu stosuje się dawkę 5 do 20 mg/kg mc./dobę w leczeniu początkowym, 10 mg/kg mc./dobę w leczeniu podtrzymującym.

8