Imeds.pl

Hypoten 12,5 Mg

ULOTKA DLA PACJENTA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA

Hypoten 6,25 mg, 12,5 mg, 25 mg tabletki powlekane

Carvedilolum

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zażyciem leku.

-    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

-    Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja.

-    Lek ten został przepisany ściśle określonej osobie i nie należy go przekazywać innym, gdyż może im zaszkodzić, nawet jeśli objawy ich choroby są takie same.

-    Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.

Spis treści ulotki:

1.    Co to j est Hypoten i w j akim celu się go stosuj e

2.    Informacje ważne przed zażyciem leku Hypoten

3.    Jak zażywać Hypoten

4.    Możliwe działania niepożądane

5.    Jak przechowywać Hypoten

6.    Inne informacje

1.    CO TO JEST HYPOTEN I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE

Hypoten należy do grupy leków zwanych blokerami alfa i beta. Czynny składnik leku, karwedylol, rozszerza naczynia krwionośne, obniża ciśnienie krwi i zmniejsza opór, jaki musi pokonać serce pompując krew. Karwedylol ma również działanie uspokajające rytm pracy serca. Karwedylol zmniejsza zapotrzebowanie serca na tlen i w ten sposób łagodzi objawy dławicy.

Hypoten stosowany jest w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej (dusznicy bolesnej). Hypoten jest również stosowany jako leczenie wspomagające w niewydolności serca, gdzie powoduje poprawę czynności serca.

Uwaga: lekarz może przepisać ten lek do innego stosowania i (lub) w innej dawce, niż dawka podana w ulotce dla pacjenta. Należy zawsze przestrzegać zaleceń lekarza i instrukcji podanych w ulotce dla pacjenta.

2.    INFORMACJE WAŻNE PRZED ZAŻYCIEM LEKU HYPOTEN Kiedy nie zażywać leku Hypoten:

- Jeśli u pacjenta występuje alergia (nadwrażliwość) na karwedylol lub którykolwiek z pozostałych składników leku Hypoten.

-    Jeśli u pacjenta występuje astma lub skurcz oskrzeli.

-    Jeśli u pacjenta występuje nieleczona lub niestabilna przewlekła niewydolność serca

lub pewne typy zaburzeń układu przewodzącego serca (tzw. blok przedsionkowo-komorowy stopnia II lub III o ile pacjent nie ma wstawionego rozrusznika serca, lub tzw. zespół chorego węzła zatokowego).

-    Jeśli u pacjenta występuje ciężkie upośledzenie czynności serca (wstrząs kardiogenny).

-    Jeżeli pacjent ma bardzo niskie tętno lub bardzo niskie ciśnienie krwi.

1(8)

-    Jeśli u pacjenta występuje poważne zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej

ustroju (kwasica metaboliczna, acydemia).

-    Jeśli u pacjenta występuje nadczynność nadnerczy (guz chromochłonny), która nie jest leczona lekami.

-    Jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby.

-    Jeżeli pacjent jest obecnie leczony dożylnie lekami stosowanymi w leczeniu nadciśnienia lub chorób serca (werapamil lub diltiazem).

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Hypoten:

Przed zażyciem leku Hypoten należy poradzić się lekarza:

-    jeśli u pacjenta występuje przewlekła niewydolność serca połączona

•    z niskim ciśnieniem krwi,

•    z obniżonym zaopatrzeniem serca w krew i tlen (choroba niedokrwienna serca) i stwardnieniem tętnic (miażdżyca),

•    i (lub) z chorobą nerek.

W takim przypadku należy prowadzić kontrolę czynności nerek; konieczne może być zmniejszenie dawki leku.

-    jeśli u pacjenta występuje cukrzyca. Leczenie lekiem Hypoten może maskować objawy niskiego stężenia cukru we krwi. Dlatego stężenie cukru we krwi powinno być regularnie kontrolowane.

-    jeżeli pacjent ma poważne trudności z oddychaniem, które nie są leczone. Hypoten może zaostrzyć takie trudności oddechowe.

-    jeżeli pacjent nosi soczewki kontaktowe. Hypoten może ograniczać wytwarzanie łez.

-    jeżeli u pacjenta występuje zespół Raynauda (objawiający się kolejno sinieniem palców rąk i stóp, blednięciem, a następnie zaczerwienieniem wraz z bólem) lub inna choroba naczyń obwodowych . Hypoten może zaostrzyć te objawy.

-    jeżeli u pacjenta występuje nadczynność tarczycy ze zwiększonym wytwarzaniem hormonów tarczycy. Hypoten może maskować te objawy.

-    jeżeli pacjent przyjmuje Hypoten i ma przejść operację z zastosowaniem znieczulenia. Należy z odpowiednim wyprzedzeniem omówić tę sprawę z lekarzem odpowiedzialnym za znieczulenie.

-    jeżeli pacjent ma bardzo niskie tętno (mniej niż 55 uderzeń na minutę).

-    jeżeli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiła ciężka reakcja alergiczna (np. na ukąszenie

owada lub pokarm) lub jeżeli pacjent przechodzi lub ma przechodzić leczenie odczulające, ponieważ Hypoten może osłabiać skuteczność leków stosowanych w leczeniu takich reakcji alergicznych.

-    j eżeli pacj ent choruj e na łuszczycę.

-    jeśli u pacjenta występuje nadczynność nadnerczy (guz chromochłonny).

-    jeśli u pacjenta występuje nietypowa postać dusznicy bolesnej, zwana dławicą

Prinzmetala, powodowana przez skurcz tętnic wieńcowych.

-    jeśli u pacjenta występuje niestabilne lub wtórne nadciśnienie (kiedy ciśnienie krwi

gwałtownie zmienia się lub gdy wysokie ciśnienie krwi spowodowane jest inną przyczyną wynikającą ze stanu ogólnego pacjenta).

-    jeśli u pacjenta występuje nadciśnienie ortostatyczne, nagły spadek ciśnienia krwi w

trakcie wstawania.

-    jeśli u pacjenta występuje ostre zapalenie mięśnia sercowego.

-    jeśli u pacjenta występuje niedrożność zastawek serca.

Zażywanie leku Hypoten z innymi lekami:

Jednoczesne leczenie innymi lekami może wpływać na działanie leku Hypoten, lub lek Hypoten może wpływać na działanie innych leków.

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich przyjmowanych obecnie lub niedawno lekach, włącznie z lekami dostępnymi bez recepty. Należy pamiętać, aby poinformować lekarza o trwającym leczeniu lekiem Hypoten, jeżeli lekarz będzie przepisywać inny lek.

Jest szczególnie istotne, aby poinformować lekarza, jeżeli pacjent jest obecnie leczony którymkolwiek z następujących leków:

-    Digoksyna (do leczenia niewydolności serca).

-    Ryfampicyna (antybiotyk stosowany w leczeniu gruźlicy).

-    Cymetydyna (lek stosowany w leczeniu wrzodów żołądka, zgagi i refluksu żołądkowego).

-    Ketokonazol (lek stosowany w leczeniu grzybicy).

-    Fluoksetyna (lek stosowany w leczeniu depresji).

-    Haloperydol (lek stosowany w pewnych zaburzeniach umysłowych/psychicznych).

-    Erytromycyna (antybiotyk).

-    Cyklosporyna (lek hamujący czynność układu immunologicznego, zapobiegający odrzuceniu przeszczepionego narządu, stosowany również np. w leczeniu pewnych chorób reumatycznych lub dermatologicznych).

-    Klonidyna (lek obniżający ciśnienie krwi lub stosowany w migrenie).

-    Werapamil, diltiazem, amiodaron (leki stosowane w leczeniu arytmii serca).

-    Chinidyna, dyzopiramid, meksyletyna, propafenon, flekainid (tzw. leki przeciwarytmiczne klasy I).

-    Inne leki obniżające ciśnienie krwi. Przy jednoczesnym podaniu, karwedylol może wzmocnić działanie obniżające ciśnienie przez te leki (np. antagoniści receptora alfa1), a także przez leki wywołujące spadek ciśnienia krwi jako działanie uboczne, np. barbiturany (stosowane w leczeniu padaczki), pochodne fenotiazyny (stosowane w leczeniu psychoz), trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne (stosowane

w leczeniu depresji), leki rozszerzające naczynia oraz alkohol.

-    Insuliny lub doustne leki przeciwcukrzycowe (obniżające stężenie cukru we krwi), bowiem ich działanie obniżające stężenie cukru może być nasilone, a objawy niskiej zawartości cukru zamaskowane.

-    Sympatykomimetyki (leki pobudzające czynność współczulnej części autonomicznego układu nerwowego).

-    Pochodne dihydropirydyny - blokery kanału wapniowego (leki stosowane w leczeniu nadciśnienia i choroby naczyń wieńcowych, takie jak amlodypina i felodypina).

-    Leki blokujące przewodnictwo nerwowo-mięśniowe (leki zmniejszające napięcie mięśni).

-    Pochodne ergotaminy (lek stosowany w migrenie).

-    Pewne leki przeciwbólowe (NLPZ - niesteroidowe leki przeciwzapalne), estrogeny (hormony) i kortykosteroidy (hormony nadnerczy), ponieważ w pewnych okolicznościach mogą osłabić przeciwnadciśnieniowe działanie karwedylolu.

-    Leki zawierające rezerpinę i inhibitory monoaminooksydazy (MAO), ponieważ mogą dodatkowo zmniejszyć częstość akcji serca.

Zażywanie leku Hypoten z jedzeniem i piciem

Hypoten może nasilać działanie alkoholu.

Ciąża

Istnieje ryzyko uszkodzenia nienarodzonego dziecka. Dlatego karwedylol może być stosowany podczas ciąży tylko wtedy, gdy lekarz uzna to za niezbędne. W związku z tym należy zawsze skonsultować się z lekarzem prowadzącym przed zażywaniem leku Hypoten podczas ciąży.

Karmienie piersią

Nie wiadomo czy karwedylol przenika do mleka kobiecego, w związku z tym nie powinien być zażywany w okresie karmienia piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Na początku leczenia lub po zwiększeniu dawki, podczas zmiany leków lub łącznie z alkoholem mogą wystąpić zawroty głowy i zmęczenie. Nie wiadomo, czy karwedylol stosowany w prawidłowych dawkach zaburza zdolność do kierowania pojazdami lub do obsługi maszyn. Jeżeli podczas stosowania leku pacjent będzie odczuwać zawroty głowy lub osłabienie, należy unikać prowadzenia pojazdów i innych czynności wymagających wzmożonej czujności.

Pacjent musi osobiście podjąć decyzję, czy jest w stanie prowadzić pojazd mechaniczny lub wykonywać inne czynności wymagające wzmożonej czujności. Z uwagi na działanie leków, lub ich działania niepożądane, stosowanie leków jest jednym z czynników, które mogą osłabić zdolność do bezpiecznego wykonywania takich czynności. Opis tych działań znajduje się w innej części ulotki. Należy zapoznać się dokładnie z całą zawartością ulotki.

Ważne informacje o niektórych składnikach leku Hypoten

Ten lek zawiera laktozę. Jeśli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, powinien skontaktować się z lekarzem przed zażyciem leku.

3. JAK ZAŻYWAĆ HYPOTEN

Hypoten należy zawsze zażywać zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku wątpliwości należy ponownie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Jeżeli zdaniem pacjenta lek działa zbyt słabo lub zbyt mocno, należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Tabletki należy połykać popijając co najmniej połową szklanki wody.

Należy połknąć tabletkę powlekaną popijając co najmniej połową szklanki wody. Tabletki powlekane można zażywać razem z posiłkiem lub osobno. Pacjenci z niewydolnością serca powinni zawsze zażywać tabletki powlekane razem z posiłkiem, aby zmniejszyć ryzyko zawrotów głowy w przypadku nagłego wstania.

Lek Hypoten jest dostępny w następujących mocach:

6,25 mg, 12,5 mg i 25 mg

Nadciśnienie tętnicze:

Zazwyczaj stosowana dawka to 1 tabletka leku Hypoten 12,5 mg (co odpowiada 12,5 mg karwedylolu) raz na dobę przez pierwsze dwa dni, a następnie 2 tabletki leku Hypoten 12,5 mg (co odpowiada 25 mg karwedylolu) raz na dobę. Celem takiego dawkowania dostępne są również inne moce leku Hypoten.

Dławica piersiowa:

Zazwyczaj stosowana dawka to 1 tabletka leku Hypoten 12,5 mg (co odpowiada 12,5 mg karwedylolu) dwa razy na dobę przez dwa dni, a następnie 2 tabletki leku Hypoten 12,5 mg (co odpowiada 25 mg karwedylolu) dwa razy na dobę. Celem takiego dawkowania dostępne są również inne moce leku Hypoten.

Niewydolność serca:

Zazwyczaj dawka początkowa to połowa tabletki leku Hypoten 6,25 mg (co odpowiada 3,125 mg karwedylolu) dwa razy na dobę przez dwa tygodnie. Dawka może być zwiększana stopniowo, zwykle w dwutygodniowych odstępach.

Może jednak wystąpić potrzeba zwiększenia lub zmniejszenia dawki. Lekarz zaleci stosowną zmianę w zależności od okoliczności.

Stosowanie u dzieci

Brak wystarczających danych odnośnie skuteczności i bezpieczeństwa stosowania karwedylolu.

Zażycie większej niż zalecana dawki leku Hypoten:

W przypadku zażycia większej niż zalecana dawki leku Hypoten lub przypadkowego zażycia leku przez dziecko, należy skontaktować się z lekarzem prowadzącym lub szpitalem, czy też zadzwonić na pogotowie w celu uzyskania oceny zagrożenia i porady co do działań, jakie należy podjąć.

Objawy przedawkowania mogą obejmować uczucie osłabienia z powodu nadmiernego spadku ciśnienia krwi, wolną akcję serca, a w ciężkich przypadkach niekiedy brak pojedynczych skurczów serca. Może też wystąpić duszność, skurcz dróg oddechowych, złe samopoczucie, obniżony poziom świadomości i drgawki.

Pominięcie zażycia leku Hypoten:

Jeśli pacjent zapomniał zażyć dawkę (lub więcej dawek) leku, należy zażyć następną dawkę o zwykłej porze.

Nie należy stosować dawki podwójnej (lub większej) w celu uzupełnienia pominiętej dawki (pominiętych dawek).

4. MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Jak każdy lek, Hypoten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Większość działań niepożądanych jest zależna od dawki i ustępuje po zmniejszeniu dawki lub przerwaniu leczenia. Niektóre działania niepożądane mogą wystąpić na początku leczenia i ustąpić samoistnie w trakcie dalszego leczenia.

Bardzo częste (występujące u więcej niż 1 pacjenta na 10):

-    zawroty głowy (np. po szybkim wstawaniu), bole głowy,

-    niewydolność serca,

-    niedociśnienie,

-    zmęczenie.

Częste (występujące u mniej niż 1 pacjenta na 10, lecz więcej niż u 1 pacjenta na 100):

-    zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, infekcje górnych dróg oddechowych, infekcje przewodu moczowego,

-    anemia,

-    wzrost masy ciała, podwyższony poziom cholesterolu, podwyższony lub obniżony poziom glukozy we krwi u pacjentów chorych na cukrzycę, przeciążenie płynami, zatrzymanie płynów w organizmie,

-    depresja, stany depresyjne,

-    zaburzenia widzenia, suchość gałek ocznych, podrażnienie gałek ocznych,

-    obniżone tętno,

-    nadciśnienie ortostatyczne (nagły spadek ciśnienia krwi w trakcie wstawania), zaburzenia krążenia obwodowego np. zimne dłonie i stopy, choroba naczyń obwodowych,

-    trudności w oddychaniu, astma ( u pacj entów predysponowanych), obrzęk płuc (płyn w płucach),

-    nudności, biegunka, wymioty, niestrawność, ból brzucha,

-    bóle kończyn,

-    niewydolność nerek, zaburzenia czynności nerek u pacjentów z twardnieniem tętniczym i(lub) upośledzona czynnością nerek, zaburzenia przy oddawaniu moczu,

-    obrzęk (opuchnięcie), ból.

Niezbyt częste (występujące u mniej niż 1 pacjenta na 100, lecz więcej niż u 1 pacjenta na 1 000):

-    zaburzenia snu,

-    zawroty głowy, omdlenia, nietypowe samopoczucie,

-    zaburzenia układu przewodzącego serca, dusznica bolesna,

-    reakcje skórne, wypadanie włosów,

-    impotencj a.

Rzadkie (występujące u mniej niż 1 pacjenta na 1 000, lecz więcej niż u 1 pacjenta na 10 000):

-    mała liczba płytek krwi,

-    zmniejszona zdolność serca do kurczliwości,

-    zatkany nos,

-    zatwardzenie.

Bardzo rzadkie (występujące u mniej niż 1 pacjenta na 10 000, z pojedynczymi przypadkami włącznie):

-    mała liczba białych krwinek,

-    reakcje alergiczne,

-    suchość w ustach,

-    podwyższony poziom enzymów wątrobowych,

-    nietrzymanie moczu u kobiet.

Zawroty głowy, omdlenia, bóle głowy i zmęczenie zwykle występują w stopniu łagodnym i na ogół występują na początku leczenia.

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.

5. JAK PRZECHOWYWAĆ HYPOTEN

Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 30°C.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w celu ochrony przed światłem.

Nie stosować leku Hypoten po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji lub domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę co zrobić z lekami, których się już nie potrzebuje. Takie postępowanie

6. INNE INFORMACJE

Co zawiera lek Hypoten

Substancją czynną leku jest karwedylol.

Inne składniki leku to:    - celuloza mikrokrystaliczna,

-    laktoza jednowodna,

-    krospowidon,

-    powidon K-30,

-    krzemionka koloidalna bezwodna,

-    magnezu stearynian,

-    hypromeloza 3cP,

-    hypromeloza 6cP,

-    hypromeloza 50cP,

-    tytanu dwutlenek (E 171),

-    trietylu cytrynian,

-    makrogol 8000,

-    polidekstroza.

Jak wygląda lek Hypoten i co zawiera opakowanie.

Tabletki powlekane 6,25 mg: białe, owalne, oznakowane „6.25” po jednej stronie, z rowkiem dzielącym po obu stronach.

Tabletki powlekane 12,5 mg: białe, owalne, z rowkiem dzielącym po obu stronach, oznakowane „12.5” po jednej stronie.

Tabletki powlekane 25 mg: białe, owalne, z rowkiem dzielącym po obu stronach, oznakowane „25” po jednej stronie.

Tabletki 6,25 mg, 12,5 mg i 25 mg można dzielić na połowy.

Wielkości opakowań dla tabletek 6,25 mg, 12,5 mg i 25 mg: 30 i 100 tabletek.

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny

Orion Corporation Orionintie 1 02200 Espoo Finlandia

Wytwórcy

Orion Corporation, Orion Pharma Orionintie 1 02200 Espoo Finlandia

Specifar S.A.

1, 28 Octovriou str.

Ag. Varvara Athens 123 5 Grecja

Dragenopharm Apotheker Puschl GmbH GóllstraBe 1 84529 Tittmoning Niemcy

Swiss Caps GmbH GrassingerstraBe 9 83043 Bad Aibling Niemcy

Data zatwierdzenia ulotki: 16.11.2011

8(8)