Imeds.pl

Imuran 50 Mg

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Imuran, 50 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań

Azatiopryna

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

-    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

-    W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

-    Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek

może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

- Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki:

1.    Co to jest lek Imuran i w jakim celu się go stosuje

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Imuran

3.    Jak stosować lek Imuran

4.    Możliwe działania niepożądane

5.    Jak przechowywać lek Imuran

6.    Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest lek Imuran i w jakim celu się go stosuje

Imuran należy do leków immunosupresyjnych. Oznacza to, że zmniejsza on siłę odpowiedzi układu immunologicznego.

Stosowanie leków immunosupresyjnych jest czasem konieczne, aby umożliwić przyjęcie przez organizm przeszczepionego narządu, np. nerki, serca lub wątroby.

Leki te stosowane są również w leczeniu chorób spowodowanych reakcją układu immunologicznego przeciwko własnemu organizmowi (choroby autoimmunologiczne). Do chorób autoimmunologicznych, w których stosowany jest lek Imuran należą:

-    ciężkie reumatoidalne zapalenie stawów,

-    toczeń rumieniowaty układowy,

-    zapalenie skórno-mięśniowe/zapalenie wielomięśniowe,

-    autoimmunologiczne przewlekłe aktywne zapalenie wątroby,

-    pęcherzyca zwykła,

-    guzkowe zapalenie tętnic,

-    autoimmunologiczna niedokrwistość hemolityczna,

-    przewlekła samoistna plamica małopłytkowa oporna na leczenie

Imuran może być stosowany jako jedyny lek, ale częściej jest stosowany jednocześnie z innymi lekami lub procedurami immunosupresyjnymi.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Imuran Kiedy nie stosować leku Imuran

- jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na azatioprynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku Imuran, albo na 6-merkaptopurynę.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania tego leku należy poinformować lekarza:

-    jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią

-    jeśli pacjentka planuje ciążę lub pacjent planuje zostać ojcem dziecka

-    jeśli u pacj enta występuj ą choroby nerek lub wątroby

-    jeśli u pacjenta występuje stan, w którym organizm wytwarza zbyt mało naturalnej substancji -

metylotransferazy tiopuryny (TPMT)

-    jeśli u pacjenta występuje zespół Lesch-Nyhana

-    jeśli pacjent chorował na ospę wietrzną lub półpasiec

Jeśli planowane jest szczepienie, należy wcześniej skontaktować się z lekarzem. Imuran może wpływać na działanie szczepionki lub na reakcję pacjenta na szczepienie.

Lek Imuran a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również tych, które wydawane są bez recepty.

Imuran może wpływać niekorzystnie na krew, dlatego lekarz zaleci wykonywanie regularnych badań krwi podczas stosowania leku. Częstość wykonywania tych badań zazwyczaj zmniejsza się w miarę kontynuowania leczenia. Inne leki również wywierają wpływ na krew i działanie to może być zwiększone w przypadku, gdy są one stosowanie jednocześnie z lekiem Imuran. Do leków tych należą:

-    penicylamina (stosowana głównie w leczeniu reumatoidalnego zapalenia stawów)

-    inhibitory ACE (stosowane głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca)

-    cymetydyna (stosowana w leczeniu wrzodów żołądka i niestrawności)

-    indometacyna (lek przeciwbólowy i przeciwzapalny)

-    ko-trimoksazol (Septrin; stosowany w leczeniu infekcji).

Należy niezwłocznie poinformować lekarza w przypadku stosowania tych leków.

Inne leki mogą również oddziaływać z lekiem Imuran. Należy poinformować lekarza w przypadku stosowania wymienionych poniżej leków:

-    szczepionki (stosowane do zapobiegania chorobom)

-    rybawiryna (stosowana do leczenia infekcji wirusowych)

-    metotreksat (stosowany głównie do leczenia nowotworów)

-    allopurynol, oksypurynol lub tiopurynol (stosowane głównie w leczeniu dny)

-    furosemid (może być stosowany w celu zmniejszenia obrzęków spowodowanych nagromadzeniem płynu)

-    antykoagulanty, takie jak warfaryna (lek zapobiegający zakrzepom krwi)

-    mesalazyna, olsalazyna, sulfasalazyna (stosowane głównie w leczeniu wrzodziejącego zapalenia okrężnicy i choroby Crohna)

W razie wątpliwości należy zasięgnąć porady lekarza.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

W ciąży i w okresie karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży, lub gdy planuje ciążę, przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza.

Należy stosować odpowiednią metodę antykoncepcji, gdy którykolwiek z partnerów otrzymuje Imuran.

Pacjentki w ciąży lub planujące ciążę w najbliższej przyszłości nie powinny być leczone lekiem Imuran. Lekarz wnikliwie oceni korzyści i ryzyko wynikające z leczenia oraz podejmie decyzję o tym czy rozpocząć leczenie lekiem Imuran.

Lekarz zleci badania krwi u pacjetek w ciąży leczeczonych lekiem Imuran.

U kobiet otrzymujących lek Imuran wykazano obecność 6-merkaptopuryny w siarze i mleku.

Nie zaleca się karmienia piersią w trakcie stosowania leku Imuran.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Brak danych dotyczących wpływu leku Imuran na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn. Na podstawie mechanizmu działania leku nie przewiduje się niekorzystnego działania leku w tym zakresie.

Lek Imuran zawiera około 4,5 mg (0,2 mmol) jonów sodu.

3. Jak stosować lek Imuran

Lek Imuran należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie jakichkolwiek wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

Lek Imuran w postaci iniekcji należy stosować wyłącznie, gdy nie jest możliwe doustne podawanie leku i tylko do czasu, kiedy leczenie drogą doustną stanie się tolerowane.

Lek Imuran w postaci iniekcji przeznaczony jest wyłącznie do podawania dożylnego.

Dawki leku Imuran stosowane u poszczególnych pacjentów mogą się znacznie różnić i uzależnione są od leczonej choroby. Lekarz określa jak długo należy stosować lek Imuran. Nie należy wcześniej przerywać leczenia.

Podczas stosowania leku Imuran lekarz zaleci wykonywanie co pewien czas badań krwi w celu określenia ilości komórek krwi (krwinek) oraz ewentualnego dostosowania dawki leku.

Dawkowanie u dorosłych i dzieci po przeszczepieniu narządów

Zazwyczaj stosowana dawka początkowa w pierwszym dniu leczenia wynosi do 5 mg/kg masy ciała. Następnie stosowana jest dawka podtrzymująca, która zwykle wynosi od 1 do 4 mg/kg masy ciała na dobę.

U pacjentów w podeszłym wieku stosowane są zwykle dawki mieszczące się w dolnym zakresie zalecanego dawkowania.

Dawkowanie u dorosłych i dzieci w leczeniu chorób autoimuunologicznych Zazwyczaj stosowana dawka początkowa wynosi od 1 do 3 mg/kg masy ciała. W zależności od skuteczności leczenia dawka może być dostosowywana w tym zakresie, do czasu zmiany na dawkę podtrzymującą.

Zazwyczaj stosowana dawka podtrzymująca wynosi od mniej niż 1 mg/kg masy ciała na dobę do 3 mg/kg masy ciała na dobę.

U pacjentów w podeszłym wieku stosowane są zwykle dawki mieszczące się w dolnym zakresie zalecanego dawkowania.

Dzieci

W przypadku leczenia dzieci, zwłaszcza dzieci z nadwagą, lekarz dostosuje dawkę indywidualnie dla każdego pacjenta.

Przerwanie stosowania leku Imuran

Lekarz zdecyduje, kiedy należy przerwać leczenie.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Dla tego produktu leczniczego brak współczesnej dokumentacji klinicznej, która byłaby pomocna w określeniu częstości działań niepożądanych. Może ona zależeć od wskazań. Przyjęto następujące

kryteria dla sklasyfikowania częstości ich występowania: bardzo często (występuje u więcej niż 1 pacjenta na 10); często (występuje u 1 do 10 pacjentów na 100); niezbyt często (występuje u 1 do 10 pacjentów na 1 000); rzadko (występuje u 1 do 10 pacjentów na 10 000); bardzo rzadko (występuje u mniej niż 1 pacjenta na 10 000).

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

Bardzo często: zakażenia wirusowe, grzybicze i bakteryjne u pacjentów po transplantacjach otrzymujących azatioprynę w połączeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi.

Niezbyt często: zakażenia wirusowe, grzybicze i bakteryjne u pozostałych pacjentów.

U pacjentów leczonych produktem leczniczym Imuran w monoterapii lub w połączeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi, zwłaszcza glikokortykosteroidami, wykazano większą podatność na zakażenia wirusowe, grzybicze i bakteryjne, a także występowanie ciężkiego lub nietypowego przebiegu zakażeń wywołanych wirusem ospy wietrznej-półpaśca i innymi czynnikami infekcyjnymi.

Bardzo rzadko: zgłaszano przypadki postępującej leukoencefalopatii wieloogniskowej (rzadka choroba niszcząca osłonki nerwów (mielinę) w mózgu) powiązanej z wirusem JC po zastosowaniu azatiopryny w skojarzeniu z innymi lekami immunosupresyjnymi (leki hamujące wytwarzanie przeciwciał i komórek odpornościowych) .

Nowotwory łagodne, złośliwe i nieokreślone (w tym torbiele i polipy)

Rzadko: nowotwory, w tym chłoniaki nieziarnicze (non-Hodgkin’s), nowotwory skóry (czerniaki i nowotwory nieczerniakowe), mięsaki (Kaposiego i non-Kaposi), rak szyjki macicy in situ, ostra białaczka szpikowa i mielodysplazja (zaburzenie procesu tworzenia się krwinek w szpiku).

Ryzyko rozwoju chłoniaków nieziarniczych i innych nowotworów, zwłaszcza skóry (czerniaków i nowotworów nieczerniakowych), mięsaków (Kaposiego i non-Kaposi) oraz raka szyjki macicy in situ wzrasta u pacjentów leczonych immunosupresyjnie. Dotyczy to szczególnie biorców przeszczepów podlegających intensywnej immunosupresji, u których należy stosować w leczeniu podtrzymującym najmniejsze skuteczne dawki. Zwiększone ryzyko rozwoju chłoniaków nieziarniczych u pacjentów leczonych immunosupresyjnie na reumatoidalne zapalenie stawów w porównaniu z ogólną populacją wydaje się, przynajmniej częściowo, związane z chorobą podstawową.

Rzadko opisano przypadki ostrej białaczki szpikowej i mielodysplazji (zaburzenie w procesie tworzenia krwinek w szpiku) (niektóre z nich z towarzyszącymi zmianami chromosomalnymi).

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Bardzo często: zahamowanie czynności szpiku kostnego, leukopenia (zmniejszenie liczby białych krwinek).

Często: małopłytkowość (zbyt mała liczba płytek krwi).

Niezbyt często: niedokrwistość (anemia).

Rzadko: agranulocytoza (znaczne zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych we krwi), pancytopenia (zmniejszenie liczby wszystkich komórek krwi), niedokrwistość aplastyczna (anemia spowodowana niewydolnością szpiku kostnego), niedokrwistość megaloblastyczna (anemia wywołana niedoborem witaminy B12 i(lub) kwasu foliowego), hipoplazja układu czerwonokrwinkowego (zmniejszenie wytwarzania czerwonych krwinek w szpiku).

Podczas stosowania produktu leczniczego Imuran może wystąpić zależne od stosowanej dawki, zwykle przemijające zahamowanie czynności szpiku kostnego, objawiające się najczęściej leukopenią, lecz niekiedy również niedokrwistością i małopłytkowością, rzadko agranulocytozą, pancytopenią i niedokrwistością aplastyczną. Działanie to występuje zwłaszcza u pacjentów predysponowanych do toksycznego uszkodzenia szpiku, takich jak osoby z niedoborem metylotransferazy tiopuryny (TPMT), z niewydolnością nerek lub wątroby oraz u pacjentów, którym nie zmniejszono dawek produktu leczniczego Imuran, podczas jednoczesnego podawania allopurynolu.

W związku ze stosowaniem produktu leczniczego Imuran obserwowano odwracalne, zależne od dawki zwiększenie średniej objętości krwinek i zawartości hemoglobiny w krwinkach czerwonych.

Stwierdzano również megaloblastyczne zmiany w szpiku kostnym, lecz ciężka niedokrwistość megaloblastyczna i hipoplazja układu erytrocytarnego występowały rzadko.

Zaburzenia układu immunologicznego

Niezbyt często: reakcje nadwrażliwości.

Bardzo rzadko: zespół Stevensa-Johnsona i toksyczna nekroliza naskórka.

Opisywano nieliczne przypadki kilku różnych zespołów klinicznych po podaniu produktu leczniczego Imuran, które wydają się spowodowane reakcjami idiosynkratycznymi. Objawy kliniczne obejmują: ogólne złe samopoczucie, zawroty głowy, nudności, wymioty, biegunkę, gorączkę, dreszcze, wykwity skórne, wysypkę, zapalenie naczyń, bóle mięśni i stawów, spadki ciśnienia krwi, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby i zastój żółci (patrz: Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych).

W wielu przypadkach ponowne podanie produktu leczniczego Imuran potwierdziło związek tych objawów z jego stosowaniem.

Natychmiastowe odstawienie azatiopryny oraz, w razie konieczności, wdrożenie leczenia podtrzymującego krążenie powodowało w większości przypadków całkowite ustąpienie objawów. Bardzo rzadko opisywano przypadki śmiertelne, w których inne ciężkie choroby towarzyszące przyczyniły się do zgonu pacjenta.

Jeśli wystąpią objawy nadwrażliwości na Imuran, należy w każdym przypadku szczegółowo rozważyć konieczność dalszego stosowania leku.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Bardzo rzadko: odwracalne śródmiąższowe zapalenie płuc.

Zaburzenia żołądka i jelit

Często: nudności.

U nielicznych pacjentów występują nudności po pierwszym podaniu azatiopryny. Można temu zapobiec podając tabletki po posiłkach.

Niezbyt często: zapalenie trzustki.

Bardzo rzadko: zapalenie jelita grubego i uchyłków, perforacja jelit u pacjentów po przeszczepach, ciężka biegunka u pacjentów z wrzodziejącym zapaleniem jelit.

U leczonych immunosupresyjnie pacjentów po przeszczepieniu narządów odnotowano przypadki ciężkich powikłań, w tym zapalenie jelita grubego i uchyłków oraz perforację jelit. Etiologia tych powikłań pozostaje niewyjaśniona; powodem mogą być duże dawki glikokortykosteroidów. U pacjentów leczonych produktem leczniczym Imuran z powodu wrzodziejącego zapalenia jelit odnotowano przypadki ciężkiej biegunki, nawracającej po ponownym podaniu leku. Stosując Imuran u tych pacjentów, należy pamiętać, że sam lek może zaostrzać objawów choroby.

U niewielkiej liczby pacjentów leczonych produktem leczniczym Imuran odnotowano zapalenie trzustki, szczególnie u pacjentów po przeszczepieniu nerek oraz chorych na wrzodziejące zapalenie jelit. Trudno jest ustalić związek przyczynowy między zapaleniem trzustki, a konkretnym lekiem, jednak w kilku przypadkach ponowne podanie produktu leczniczego Imuran potwierdziło jego związek z wystąpieniem tej choroby.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Niezbyt często: zastój żółci i pogorszenie czynności wątroby.

Rzadko: uszkodzenie wątroby zagrażające życiu.

W nielicznych przypadkach w związku ze stosowaniem produktu leczniczego Imuran odnotowano zastój żółci i zaburzenia czynności wątroby, które zwykle przemijały po jego odstawieniu. Objawy te mogą być związane z reakcją nadwrażliwości (patrz: Zaburzenia układu immunologicznego).

W związku z długotrwałym stosowaniem azatiopryny, szczególnie u pacjentów po przeszczepieniu narządów, odnotowano rzadkie, ale stanowiące zagrożenie dla życia pacjenta, przypadki uszkodzenia wątroby. Zmiany histologiczne obejmowały: poszerzenie zatok naczyniowych, zmiany o typie peliosis hepatis, chorobę żylno-okluzyjną oraz guzkowy rozrost regeneracyjny wątroby. Odstawienie azatiopryny powodowało czasem tymczasowe lub stałe ustąpienie objawów i poprawę histologicznego obrazu wątroby.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Rzadko: wypadanie włosów.

Wypadanie włosów opisywano u niektórych pacjentów leczonych lekiem Imuran oraz innymi lekami immunosupresyjnymi. W wielu przypadkach ustąpiło ono samoistnie mimo kontynuowania leczenia. Związek między stosowaniem azatiopryny a wypadaniem włosów nie jest udowodniony.

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane nie wymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych {aktualny adres, nr telefonu i faksu ww. Departamentu} e-mail: adr@urpl.gov.pl

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Imuran

Przechowywać w temperaturze do 25°C w suchym miejscu. Chronić od światła.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować leku Imuran po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.

6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera lek Imuran

Substancją czynną leku jest azatiopryna

-    Każda fiolka zawiera 50 mg azatiopryny.

-    Inny składnik leku to sodu wodorotlenek; zawartość jonów sodu wynosi około 4,5 mg (0,2 mmol).

Jak wygląda lek Imuran i co zawiera opakowanie

Imuran ma postać proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań.

Lek jest dostępny w opakowaniu zawierającym 1 fiolkę.

Przed podaniem lek należy rozpuścić zgodnie z zaleceniami.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny:

Aspen Pharma Trading Limited 3016 Lake Drive,

Citywest Business Campus,

Dublin 24, Irlandia Telefon: +353 (0) 17917000


Wytwórca:

GlaxoSmithKline Manufacturing S.p.A. Strada Provinciale Asolana, 90 43056 San Polo di Torrile Parma, Włochy


Fax: +353(0) 17917001

Glaxo Wellcome Operations

Temple Hill, Dartford

Wielka Brytania


W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego.

Telefon: +353 (0) 17917000 Fax : +353(0) 17917001 Data ostatniej aktualizacji ulotki: 10-12-2013

INFORMACJE PRZEZNACZONE WYŁĄCZNIE DLA PERSONELU MEDYCZNEGO

Rozpuszczanie i rozcieńczanie produktu leczniczego Imuran, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań

Produkt leczniczy nie zawiera środków konserwujących, dlatego lek należy rozpuszczać i rozcieńczać z zachowaniem zasad aseptyki, najlepiej bezpośrednio przed podaniem, a niewykorzystaną część roztworu należy wyrzucić.

Zawartość każdej fiolki produktu leczniczego Imuran należy rozpuścić dodając 5-15 ml wody do wstrzykiwań. Uzyskany roztwór zachowuje trwałość przez okres do 5 dni w temperaturze od 5°C do 25°C.

Po dodaniu 5 ml uzyskanego w ten sposób roztworu do 20-200 ml jednego z następujących płynów do wlewów Imuran zachowuje trwałość do 24 godzin w temperaturze pokojowej (15-25°C):

-    0,45% i 0,9% roztwór chlorku sodu do wlewów dożylnych;

-    0,18% roztwór chlorku sodu i 4% roztwór glukozy do wlewów dożylnych.

Jeśli w roztworze wystąpi widoczne zmętnienie lub wytrącą się kryształki, roztwór należy wyrzucić.

Produkt leczniczy Imuran, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, należy rozpuszczać, stosując wyłącznie zalecaną objętość wody do wstrzykiwań i rozcieńczać zgodnie z powyższymi zaleceniami. Produktu leczniczego Imuran, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, nie należy mieszać przed podaniem z innymi niż zalecane powyżej płynami do wlewów ani z innymi lekami.

Sposób podawania produktu leczniczego Imuran w postaci iniekcji

Imuran, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, rozpuszczony w zalecany sposób jest silnie drażniącym roztworem o pH 10,0-12,0.

Po rozcieńczeniu roztworu w opisany sposób, wartość pH może zawierać się w przedziale 8,0-9,5 (im bardziej rozcieńczony roztwór, tym niższa wartość pH).

Należy chronić oczy, skórę i błony śluzowe pacjenta przed zetknięciem się z roztworem produktu leczniczego lub jego rozcieńczeniami. Należy jednak zadbać o to, aby czynione przygotowania nadmiernie nie niepokoiły pacjenta.

Ubranie, ciało i pościel pacjenta należy chronić, okrywając je materiałem wchłaniającym jednorazowego użytku umieszczonym na nieprzepuszczalnym podkładzie.

Gdy rozcieńczenie nie jest możliwe, roztwór należy wstrzykiwać powoli, nie krócej niż przez 1 minutę, po czym należy bezzwłocznie wstrzyknąć co najmniej 50 ml jednego z zalecanych płynów do wlewów dożylnych.

Należy zachować ostrożność, aby nie doszło do wstrzyknięcia leku Imuran poza żyłę, co może spowodować uszkodzenie tkanek.

Zalecenia dotyczące bezpiecznego postępowania z produktem leczniczym Imuran, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań

Należy zawsze zachować ostrożność i postępować z produktem leczniczym Imuran w sposób zalecany dla leków cytotoksycznych.

Roztwór produktu leczniczego Imuran powinna przygotowywać wykwalifikowana osoba, która świadoma jest jego właściwości cytotoksycznych i ma doświadczenie w bezpiecznym postępowaniu z podobnymi lekami.

Roztwór produktu leczniczego Imuran należy przygotowywać w pomieszczeniu przeznaczonym do pracy w warunkach jałowych, wyposażonym w odpowiedni boks o laminarnym przepływie powietrza, aby właściwie chronić zarówno osobę przygotowującą, jak i sam produkt leczniczy. Najlepiej jeśli taki boks jest przeznaczony wyłącznie do przygotowywania leków cytotoksycznych. Jeśli apteka nie dysponuje takim boksem, to można korzystać ze specjalnie przeznaczonego do tego pomieszczenia na oddziale szpitala lub w ambulatorium.

Personel przygotowujący roztwór produktu leczniczego Imuran powinien nosić odpowiednią odzież ochronną:

-    rękawice jednorazowego użytku z polichlorku winylu odpowiedniej jakości (rękawice lateksowe nie chronią rąk skutecznie);

-    maskę chirurgiczną odpowiedniej jakości;

-    okulary ochronne lub zwykłe, które po użyciu należy starannie spłukać wodą;

-    fartuch jednorazowego użytku.

Do pracy w boksie w warunkach jałowych konieczna jest również inna, dodatkowa odzież.

W razie rozlania należy natychmiast zetrzeć roztwór wilgotną papierową serwetką jednorazowego użytku i umieścić ją w zamkniętym plastikowym worku przeznaczonym na szkodliwe odpady. Zanieczyszczone powierzchnie należy zmyć dużą ilością wody.

W przypadku zetknięcia się roztworu produktu leczniczego Imuran ze skórą lub błonami śluzowymi powierzchnie kontaktu należy starannie umyć mydłem i obficie spłukać zimną wodą.

Jeśli lek dostanie się przypadkowo do oka, to należy je bezzwłocznie wypłukać roztworem chlorku sodu i natychmiast udać się do lekarza. Gdy roztwór chlorku sodu nie jest dostępny, można płukać dużą ilością czystej wody.

Postępowanie z niewykorzystaną częścią produktu leczniczego Imuran

Pozostałości produktu leczniczego Imuran należy niszczyć w odpowiedni sposób (np. przez spalenie w wysokich temperaturach), zgodny z obowiązującymi przepisami dotyczącymi leków cytotoksycznych.

Ostre przedmioty, takie jak igły, strzykawki, zestawy do przetoczeń i ampułki, należy umieścić w sztywnym pojemniku, z odpowiednim zamknięciem i napisem ostrzegającym. Personel sprzątający powinien być świadom niezbędnych środków ostrożności, które należy zachować. Zużyte przedmioty należy zniszczyć zgodnie z obowiązującymi przepisami, np. przez spalenie w wysokich temperaturach.