Imeds.pl

Injectio Glucosi 10% Baxter 100 Mg/Ml

ULOTKA DOŁĄCZONA DO OPAKOWANIA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA

Injectio Glucosi 10% Baxter, roztwór do infuzji

Substancja czynna: glukoza

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

-    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

-    Należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki w razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości.

-    Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub pielęgniarce.

Spis treści ulotki:

1.    Co to jest lek Injectio Glucosi 10% Baxter i w jakim celu się go stosuje

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Injectio Glucosi 10% Baxter

3.    Jak stosować lek Injectio Glucosi 10% Baxter

4.    Możliwe działania niepożądane

5.    Jak przechowywać lek Injectio Glucosi 10% Baxter

6.    Zawartość opakowania i inne informacje

1.    Co to jest lek Injectio Glucosi 10% Baxter i w jakim celu się go stosuje

Injectio Glucosi 10% Baxter jest roztworem cukru (glukozy) w wodzie. Glukoza jest jednym ze źródeł energii dla organizmu. Ten roztwór do infuzji dostarcza 400 kilokalorii na litr.

Lek Injectio Glucosi 10% Baxter jest stosowany:

-    w celu dostarczania samych węglowodanów (cukru) lub w żywieniu pozajelitowym, jeśli to wymagane. Żywienie pozajelitowe stosuje się u pacjentów, którzy nie są w stanie jeść. Podaje się je w postaci infuzji (powolne wstrzyknięcie) do żyły;

-    w celu zapobiegania lub leczenia zmniejszonego stężenia cukru we krwi (hipoglikemia, która wywołuje objawy, ale nie zagraża życiu);

-    w celu dostarczania płynów, kiedy w organizmie jest za mało wody (w przypadku odwodnienia) i potrzebne są dodatkowe węglowodany (cukier);

-    w celu rozpuszczania/rozcieńczania innych leków, które mają być podane do żyły.

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Injectio Glucosi 10% Baxter

NIE stosować leku Injectio Glucosi 10% Baxter, jeśli u pacjenta występuje którykolwiek z następujących stanów:

-    cukrzyca nieodpowiednio leczona, ze stężeniem cukru we krwi powyżej normy (cukrzyca niewyrównana);

-    śpiączka hiperosmolarna (stan nieświadomości). Jest to rodzaj śpiączki, który może wystąpić u pacjentów z cukrzycą, nieotrzymujących odpowiedniej ilości leków;

-    rozrzedzenie krwi spowodowane podaniem zbyt dużej ilości płynów (hemodylucja);

-    gdy jest zbyt dużo płynu w przestrzeniach wokół komórek organizmu (przewodnienie zewnątrzkomórkowe);

-    gdy w naczyniach krwionośnych j est większa ilość krwi niż powinna (hiperwolemia);

-    większe niż prawidłowe stężenie cukru we krwi (hiperglikemia);

-    większe niż prawidłowe stężenie mleczanów, związków chemicznych występujących we krwi (hiperlaktatemia);

-    ciężka niewydolność nerek (stan, kiedy nerki nie pracują dobrze i pacjent wymaga dializy);

-    niewyrównana niewydolność serca. Jest to niewydolność serca, która nie jest odpowiednio leczona i wywołuje objawy, takie jak:

- płytki oddech;

- obrzęk okolicy kostek;

-    nagromadzenie płynu pod skórą we wszystkich częściach ciała, obejmujące mózg i płuca (obrzęki uogólnione);

-    choroba wątroby powodująca nagromadzenie płynu w brzuchu (marskość wątroby z wodobrzuszem);

-    jakikolwiek stan, który wpływa na regulację stężenia cukru w organizmie.

NIE należy podawać roztworów do infuzji zawierających glukozę w ciągu pierwszych 24 godzin po urazie głowy. Dotyczy to także leku Injectio Glucosi 10% Baxter.

Jeśli do roztworu do infuzji dodawany jest inny lek, zawsze należy zapoznać się z treścią ulotki dołączonej do opakowania tego leku. W ten sposób pacjent może sprawdzić, czy może bezpiecznie stosować dany lek.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Injectio Glucosi 10% Baxter jest roztworem hipertonicznym (stężonym). Lekarz weźmie to pod uwagę, wyliczając, ile roztworu należy podać pacjentowi.

Należy poinformować lekarza, jeżeli u pacjenta występuje lub występował którykolwiek z poniższych stanów medycznych:

-    cukrzyca;

-    choroba nerek;

-    ostra, ciężka choroba (choroba, która rozpoczęła się niedawno i może zagrażać życiu);

-    zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe (nadciśnienie wewnątrzczaszkowe);

-    udar spowodowany zakrzepem w naczyniu krwionośnym w mózgu (udar niedokrwienny).

Podczas podawania tego roztworu pacjentowi, lekarz pobierze próbki krwi, aby sprawdzić:

-    ilość substancji chemicznych, takich jak sód i potas we krwi (elektrolity w osoczu).

Lekarz zadecyduje, ile roztworu do infuzji podać pacjentowi, zgodnie z wynikami tych badań. Badania dostarczą także lekarzowi informacji, co do potrzeby podania pacjentowi potasu, składnika chemicznego obecnego we krwi. W razie potrzeby, można go podać dożylnie.

Pacjent może wymagać szczególnego monitorowania w trakcie podawania leku Injectio Glucosi 10% Baxter, jeśli występuje u niego:

-    niewydolność serca;

-    niewydolność oddechowa (choroba płuc);

-    niewydolność nerek.

Ponieważ Injectio Glucosi 10% Baxter zawiera cukier (glukozę), może powodować zwiększenie stężenia cukru we krwi (hiperglikemię). W takiej sytuacji, lekarz może:

-    dostosować szybkość infuzji;

-    podać insulinę, w celu zmniejszenia ilości cukru we krwi.

Jest to szczególnie ważne w przypadku pacjentów chorych na cukrzycę.

Nie należy podawać tego roztworu przez tę samą igłę, co przetoczenia krwi. Może to spowodować rozpad lub zlepianie się czerwonych krwinek.

Dzieci

Injectio Glucosi 10% Baxter należy podawać ze szczególną ostrożnością u dzieci.

Noworodki, szczególnie urodzone przed terminem oraz z małą urodzeniową masą ciała - są bardziej narażone na wystąpienie zbyt małego lub zbyt dużego stężenia cukru we krwi (hipo- lub hiperglikemia) i dlatego należy je szczególnie monitorować w trakcie leczenia roztworami dożylnymi glukozy celem zapewnienia odpowiedniej kontroli stężenia cukru oraz uniknięcia możliwych długotrwałych działań niepożądanych. Małe stężenie cukru u noworodków może powodować przedłużone napady padaczkowe, śpiączkę i uszkodzenie mózgu. Duże stężenie cukru we krwi wiąże się z krwawieniami do mózgu, wystąpieniem zakażenia bakteryjnego i grzybiczego, uszkodzeniem wzroku (retinopatia wcześniacza), zakażeniami przewodu pokarmowego (martwicze zapalenie jelit), zaburzeniami płuc (dysplazja oskrzelowo-płucna), przedłużonym pobytem w szpitalu oraz śmiercią.

Podczas podawania niemowlętom, worek z roztworem może być podłączony do pompy infuzyjnej, która dokładnie dostarcza potrzebną ilość roztworu w ściśle określonym czasie. Lekarz lub pielęgniarka będą kontrolować urządzenie w celu zapewnienia bezpiecznego podawania.

Inne leki i Injectio Glucosi 10% Baxter

Należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Injectio Glucosi 10% Baxter i inne leki przyjmowane w tym samym czasie mogą wpływać wzajemnie na siebie.

Nie należy przyjmować leku Injectio Glucosi 10% Baxter z pewnymi hormonami (katecholaminy), w tym z adrenaliną lub steroidami, ponieważ mogą one powodować zwiększenie stężenia cukru we krwi.

Injectio Glucosi 10% Baxter z jedzeniem i piciem

Należy zapytać lekarza, co można jeść lub pić.

Ciąża i karmienie piersią

Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Należy poinformować lekarza o ciąży lub karmieniu piersią.

Lek Injectio Glucosi 10% Baxter może być bezpiecznie stosowany w czasie ciąży lub karmienia piersią. Lekarz będzie jednak monitorował stężenia substancji chemicznych we krwi i ilość płynów w organizmie. Te parametry muszą zawsze być prawidłowe.

Jednakże, przed dodaniem jakiegokolwiek leku do roztworu Injectio Glucosi 10% Baxter stosowanego w czasie ciąży lub karmienia piersią, należy:

-    skonsultować się z lekarzem,

-    przeczytać ulotkę dołączoną do opakowania leku, który ma być dodany.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Injectio Glucosi 10% Baxter nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

3. Jak stosować lek Injectio Glucosi 10 % Baxter

Lek Injectio Glucosi 10% Baxter jest podawany przez lekarza lub pielęgniarkę. O dawce leku oraz czasie jego podawania decyduje lekarz. Będzie to zależało od wieku pacjenta, masy ciała, stanu zdrowia i powodu leczenia. Na stosowaną dawkę mogą także wpływać inne równocześnie stosowane leki.

NIE wolno podawać leku Injectio Glucosi 10% Baxter, jeśli zawiera on widoczne cząstki lub jeśli opakowanie jest w jakikolwiek sposób uszkodzone.

Injectio Glucosi 10% Baxter jest zwykle podawany przez plastikową rurkę dołączoną do igły umieszczonej w żyle. Zazwyczaj do infuzji używana jest żyła w ramieniu. Jednakże, lekarz może zastosować inną metodę podania tego leku.

W przypadku stosowania Injectio Glucosi 10% Baxter, lekarz będzie regularnie przeprowadzał badania krwi, aby monitorować:

-    ilość cukru we krwi;

-    stężenie określonych substancji chemicznych (np. sód, potas) we krwi.

Lekarz będzie monitorował także równowagę płynową (ilość przyjętych płynów i ilość wydalonego moczu).

Pozostały niewykorzystany roztwór należy wyrzucić. NIE wolno podawać Injectio Glucosi 10% Baxter z częściowo zużytego worka.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Injectio Glucosi 10% Baxter

W przypadku podania zbyt dużej ilości leku Injectio Glucosi 10% Baxter (przedawkowanie) lub podania zbyt szybko, bądź zbyt często, może dojść do wystąpienia następujących objawów:

-    rozrzedzenie krwi (hemodylucja) i większa ilość płynu w naczyniach krwionośnych (hiperwolemia);

-    większa niż prawidłowa ilość cukru we krwi (hiperglikemia);

-    zbyt duża gęstość krwi (hiperosmolarność);

-    cukier w moczu (glikozuria);

-    zwiększenie ilości wytwarzanego moczu (diureza osmotyczna);

- utrata wody z organizmu (odwodnienie);

- zmniejszenie stężenia we krwi:

-    potasu;

-    fosforanów.

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów, należy niezwłocznie poinformować lekarza. Lekarz przerwie infuzję oraz zastosuje odpowiednie leczenie w zależności od objawów.

Jeżeli przed wystąpieniem objawów przedawkowania do infuzji leku Injectio Glucosi 10% Baxter dodano inny lek, może on również być powodem objawów. Należy przeczytać ulotkę dołączoną do opakowania dodawanego leku, w celu zapoznania się z możliwymi objawami.

Przerwanie stosowania leku Injectio Glucosi 10% Baxter

Decyzję o przerwaniu stosowania leku Injectio Glucosi 10% Baxter podejmuje lekarz.

W razie wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy natychmiast poinformować lekarza lub pielęgniarkę o wystąpieniu któregokolwiek z następujących objawów. Mogą być to objawy bardzo ciężkiej lub nawet prowadzącej do zgonu reakcji alergicznej (anafilaktycznej lub nadwrażliwości):

-    obrzęk skóry twarzy, warg i obrzęk gardła;

-    trudności w oddychaniu;

-    wysypka skórna;

-    zaczerwienienie skóry (rumień);

-    wysypka (pokrzywka).

Pacjent będzie leczony w zależności od objawów.

Pozostałe działania niepożądane:

-    zmiany stężenia substancji chemicznych we krwi (zaburzenia elektrolitowe), w tym:

-    zmniejszone stężenie potasu we krwi (hipokaliemia);

-    zmniejszone stężenie magnezu we krwi (hipomagnezemia);

-    zmniejszone stężenie fosforanów we krwi (hipofosfatemia);

-    zwiększone stężenie cukru we krwi (hiperglikemia);

-    nadmiar płynu w naczyniach krwionośnych (hemodylucja i hiperwolemia);

-    cukier w moczu (glikozuria);

-    dreszcze;

-    pocenie się;

-    gorączka, reakcja gorączkowa;

-    zakażenie w miejscu podania;

-    reakcje związane z drogą podania:

-    miejscowy ból lub reakcja (zaczerwienienie lub obrzęk w miejscu infuzji);

-    podrażnienie i zapalenie żyły, do której jest podawany roztwór. Może to powodować zaczerwienienie, ból lub pieczenie oraz obrzęk wzdłuż przebiegu żyły, do której podawany jest roztwór;

-    powstanie zakrzepu (zakrzepica żylna) w miejscu infuzji, co powoduje ból, obrzęk lub zaczerwienienie w obszarze zakrzepu;

-    wyciek roztworu do infuzji do przestrzeni okołonaczyniowej (wynaczynienie). Może to uszkodzić tkanki i spowodować tworzenie się blizny.

W przypadku, gdy do roztworu do infuzji dodano lek, także on może powodować wystąpienie działań niepożądanych. Te działania niepożądane będą zależały od dodanego leku. Należy przeczytać ulotkę dołączoną do opakowania dodawanego leku, w celu zapoznania się z możliwymi objawami.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki.

W razie wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy przerwać infuzję.

5.    Jak przechowywać lek Injectio Glucosi 10% Baxter

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Brak szczególnych środków ostrożności dotyczących przechowywania tego produktu leczniczego.

NIE stosować leku Injectio Glucosi 10% Baxter po upływie terminu ważności zamieszczonego na worku i tekturowym pudełku, po określeniu „Termin ważności”. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Nie należy podawać leku Injectio Glucosi 10% Baxter, jeśli zawiera widoczne cząstki lub jeśli opakowanie jest w jakikolwiek sposób uszkodzone.

6.    Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera lek Injectio Glucosi 10% Baxter

Substancją czynną jest glukoza (w postaci glukozy jednowodnej): 100 g na litr.

Jedynym innym składnikiem jest woda do wstrzykiwań.

Skład na 250 ml

Glukoza (w postaci glukozy jednowodnej): 25 g Skład na 500 ml

Glukoza (w postaci glukozy jednowodnej): 50 g Skład na 1000 ml

Glukoza (w postaci glukozy jednowodnej): 100 g

Jak wygląda lek Injectio Glucosi 10% Baxter i co zawiera opakowanie

Injectio Glucosi 10% Baxter jest przezroczystym roztworem, wolnym od widocznych cząstek. Dostępny jest w plastikowych workach poliolefinowo/poliamidowych (Viaflo). Każdy worek jest umieszczony w zamkniętym, ochronnym, plastikowym opakowaniu zewnętrznym.

Wielkości worków:

-    250 ml

-    500 ml

-    1000 ml

Wielkości opakowań:

-    30 lub 36 worków po 250 ml w tekturowym pudełku

-    1 worek 250 ml

-    20 lub 24 worki po 500 ml w tekturowym pudełku

-    1 worek 500 ml

-    10 lub 12 worków po 1000 ml w tekturowym pudełku

-    1 worek 1000 ml

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny:

Baxter Polska Sp. z o.o.

Ul. Kruczkowskiego 8 00-380 Warszawa

Wytwórca:

Bieffe Medital S.A.

Ctra de Biescas, Senegue 22666 Sabinanigo (Huesca)

Hiszpania

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 28.07.2013

Baxter i Yiaflo są znakami towarowymi Baxter International Inc.

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Sposób postępowania i przygotowanie

Przed zastosowaniem roztwór do infuzji należy poddać ocenie wizualnej.

Stosować tylko wówczas, gdy roztwór jest przezroczysty, bez widocznych cząstek oraz gdy opakowanie jest nieuszkodzone. Należy podać natychmiast po podłączeniu zestawu do infuzji.

Nie wyjmować worka z opakowania ochronnego do momentu użycia.

Wewnętrzny worek zapewnia jałowość produktu.

Plastikowych pojemników nie należy podłączać seryjnie. Takie zastosowanie mogłoby spowodować zator powietrzny, wywołany resztkowym powietrzem zaciągniętym z pierwszego pojemnika zanim zostanie zakończone podawanie płynu z drugiego pojemnika.

Wywieranie dodatkowego ciśnienia na dożylne roztwory zawarte w elastycznych pojemnikach z tworzywa sztucznego w celu zwiększenia szybkości przepływu może spowodować zator powietrzny, jeśli przed podaniem z pojemnika nie usunięto całkowicie resztek powietrza.

Zastosowanie zestawów do podawania dożylnego z odpowietrzeniem, z zaworem odpowietrzenia w pozycji otwartej, może spowodować zator powietrzny. Nie należy stosować zestawów do podawania dożylnego z odpowietrzeniem, z zaworem odpowietrzenia w pozycji otwartej wraz z elastycznymi pojemnikami z tworzyw sztucznych.

Roztwór należy podawać przy użyciu jałowego sprzętu, z zastosowaniem techniki aseptycznej. Sprzęt do infuzji należy wstępnie wypełnić roztworem, aby zapobiec przedostaniu się powietrza do układu.

Dodatkowe leki można wprowadzać do roztworu przed infuzją lub w trakcie infuzji poprzez samouszczelniający port do dodawania leku. Gdy stosuje się inny lek, przed podaniem pozajelitowym należy potwierdzić jego izotoniczność. Konieczne jest staranne i ostrożne wymieszanie w warunkach aseptycznych z każdym dodatkowym lekiem. Roztwory zawierające dodatkowe leki powinny być zużyte natychmiast, bez przechowywania.

Należy zwrócić szczególną uwagę na sposób podawania, aby uniknąć wlewu nadmiernej ilości płynów dożylnych u noworodka, co może być śmiertelne. Podczas stosowania pompy strzykawkowej do podawania płynów dożylnych lub leków u noworodka, nie należy pozostawiać worka z płynem połączonego ze strzykawką. Podczas stosowania pompy do infuzji, wszystkie zaciski zestawu do podawania dożylnego muszą być zamknięte przed odłączeniem zestawu do podawania od pompy lub przed wyłączeniem pompy. Jest to wymagane niezależnie od tego, czy zestaw do podawania ma zabezpieczenie przed swobodnym wypływem.

Sprzęt do infuzji dożylnej oraz przyrządy do podawania muszą być często sprawdzane.

Wyrzucić po jednorazowym użyciu.

Wyrzucić niewykorzystaną pozostałość roztworu.

Nie podłączać ponownie częściowo zużytych worków.

1. Otwieranie

a.    Wyjąć worek Viaflo z opakowania ochronnego bezpośrednio przed użyciem.

b.    Ściskając mocno wewnętrzny worek sprawdzić przez minutę, czy nie przecieka. Jeżeli stwierdzono przeciekanie, worek należy wyrzucić, gdyż zawartość może być niejałowa.

c.    Sprawdzić, czy roztwór jest przezroczysty i nie zawiera nierozpuszczalnych cząstek. Jeśli roztwór nie jest przezroczysty lub zawiera nierozpuszczalne cząstki, należy go wyrzucić.

2.    Przygotowanie do podawania

Do przygotowywania i podawania należy używać jałowych materiałów.

a.    Zawiesić worek za zaczep.

b.    Usunąć plastikową osłonkę z portu do przetaczania znajdującego się na spodzie worka:

-    chwycić jedną ręką mniejsze skrzydełko na szyjce portu;

-    chwycić drugą ręką większe skrzydełko na zatyczce i przekręcić;

-    zatyczka odskoczy.

c.    Podczas podłączania infuzji stosować zasady aseptyki.

d.    Podłączyć zestaw do przetaczania. Należy zapoznać się ze wszystkimi załączonymi do zestawu wskazówkami dotyczącymi podłączania, wypełniania zestawu oraz podawania roztworu.

3.    Sposoby wprowadzania dodatkowych leków

Ostrzeżenie: Dodane leki mogą być niezgodne.

Dodawanie leków przed podaniem

a.    Odkazić port do dodawania leku.

b.    Używając strzykawki z igłą 19G (1,10 mm) do 22G (0,70 mm), wkłuć igłę w samouszczelniający port do dodawania leku i wstrzyknąć lek.

c.    Wymieszać dokładnie roztwór z lekiem. W przypadku gęstych preparatów, takich jak chlorek potasu, należy delikatnie opukać porty w pozycji worka portami do góry i wymieszać.

d.    Uwaga: Nie przechowywać worków zawierających dodane leki.

Dodawanie leków w trakcie podawania

a.    Zamknąć zacisk zestawu.

b.    Odkazić port do dodawania leku.

c.    Używając strzykawki z igłą 19G (1,10 mm) do 22G (0,70 mm), wkłuć igłę w samouszczelniający port do dodawania leku i wstrzyknąć lek.

d.    Zdjąć worek ze stojaka i (lub) odwrócić go portami do góry.

e.    Opróżnić oba porty, poprzez delikatne opukiwanie w pozycji worka portami do góry.

f.    Wymieszać dokładnie roztwór z lekiem.

g.    Obrócić worek do poprzedniej pozycji, otworzyć ponownie zacisk i kontynuować podawanie.

4.    Trwałość: dodawane leki

Przed zastosowaniem należy ustalić chemiczną i fizyczną stabilność każdego dodawanego leku w pH leku Injectio Glucosi 10% Baxter w pojemniku Viaflo.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia, rozcieńczony produkt należy zużyć natychmiast, chyba że rozcieńczanie przeprowadzano w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach aseptycznych. Jeśli roztwór nie zostanie zużyty natychmiast, za czas i warunki przechowywania w trakcie stosowania odpowiada użytkownik.

5.    Niezgodności dodawanych leków

Roztwór glukozy nie powinien być podawany przez ten sam zestaw do infuzji jednocześnie, przed ani po przetoczeniu krwi, ponieważ może dojść do hemolizy i aglutynacji.

Przed dodaniem leku należy ocenić jego zgodność z roztworem w pojemniku Viaflo.

W przypadku braku badań zgodności, tego roztworu nie wolno mieszać z innymi lekami.

Należy zapoznać się ze sposobem użycia leku, który ma być dodany.

Przed dodaniem leku należy sprawdzić, czy jest on rozpuszczalny i stabilny w wodzie o pH leku Injectio Glucosi 10% Baxter (pH od 3,5 do 6,5).

Po dodaniu wykazującego zgodność leku do Injectio Glucosi 10% Baxter, roztwór należy podać natychmiast.

Nie należy stosować leków, o których wiadomo, że są niezgodne.

Baxter i Viaflo są znakami towarowymi Baxter International Inc.

8