Imeds.pl

Intratect 50 G/L (50 Mg/Ml)

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika Intratect 50 g/l roztwór do infuzji Immunoglobulina ludzka normalna (IVIg)

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

-    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

-    W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

-    Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

1.    Co to jest lek Intratect i w j akim celu się go stosuj e

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Intratect

3.    Jak stosować lek Intratect

4. Możliwe działania niepożądane

5. Jak przechowywać lek Intratect

6.    Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest lek Intratect i w jakim celu się go stosuje

Intratect to wyciąg z ludzkiej krwi, który zawiera przeciwciała (własne substancje obronne organizmu) przeciwko chorobom, dostępny w postaci roztworu do infuzji. Roztwór jest gotowy do infuzji dożylnej (kroplówki).

Intratect zawiera immunoglobulinę ludzką normalną (przeciwciała) z krwi dawców z szerokiego spektrum populacji, która może zawierać przeciwciała przeciwko większości najczęściej występuj ących chorób zakaźnych. W przypadku gdy poziom immunoglobuliny G w krwi jest niski, odpowiednia dawka leku Intratect może przywrócić prawidłowe wartości.

Intratect jest stosowany u dorosłych, dzieci i młodzieży (0 - 18 lat), u których przeciwciała nie występuj ą w dostatecznej ilości (leczenie zastępcze) w następuj ących przypadkach:

-    Pacjenci z wrodzonym brakiem przeciwciał (zespół pierwotnego niedoboru odporności)

-    Hipogammaglobulinemia i nawracające zakażenia bakteryjne u pacjentów z przewlekłą białaczką limfatyczną, u których stosowanie profilaktycznych antybiotyków zakończyło się niepowodzeniem

-    Hipogammaglobulinemia i nawracające zakażenia bakteryjne u pacjentów ze szpiczakiem mnogim w fazie plateau, u których szczepienie przeciwko pneumokokom zakończyło się niepowodzeniem

-    Hipogammaglobulinemia u pacjentów po allogenicznym przeszczepie hematopoetycznych komórek macierzystych

-    Wrodzony nabyty zespół braku odporności (AIDS) z nawracającymi zakażeniami bakteryjnymi

Intratect jest również stosowany u dorosłych, dzieci i młodzieży (0 - 18 lat) w leczeniu chorób zapalnych (immunomodulacja), np.:

-    Pierwotna małopłytkowość immunologiczna (ITP, w której u pacjenta występuje zmniejszona liczba płytek krwi), jeśli u pacjenta planowana jest operacja chirurgiczna w najbliższej przyszłości lub pacjentowi zagraża ryzyko krwawienia

-    Zespół Guillain-Barre (choroba uszkadzająca nerwy w całym organizmie)

-    Choroba Kawasaki (choroba występująca u dzieci wywołująca stan zapalny wielu narządów ciała oraz powoduj ąca powiększenie tętnic serca)

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Intratect Kiedy nie stosować leku Intratect

-    jeśli pacjent ma uczulenie na immunoglobulinę ludzką lub którykolwiek z pozostałych składników leku (wymienionych w punkcie 6). Reakcja alergiczna może obejmować wysypkę, swędzenie, problemy z oddychaniem lub obrzęk twarzy, ust, gardła lub j ęzyka.

-    jeśli pacjent ma niedobór immunoglobuliny A, szczególnie w przypadku występowania we krwi przeciwciał przeciwko immunoglobulinie A.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Intratect należy omówić to z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, jeśli

-    pacjent cierpi na schorzenie charakteryzujące się niskim poziomem przeciwciał w krwi (hipo- lub agammaglobulinemia)

-    pacjent nie otrzymywał tego leku wcześniej lub wystąpiła długa przerwa (np. kilka tygodni) od ostatniego stosowania leku (pacjent musi być uważnie monitorowany podczas infuzji oraz godzinę po zakończeniu infuzji)

-    pacjent otrzymał niedawno Intratect (pacjent musi być obserwowany podczas wlewu oraz co najmniej przez 20 minut po wlewie)

-    u pacjenta wystąpiła reakcja na inne przeciwciała (w rzadkich przypadkach istnieje ryzyko reakcji alergicznych)

-    pacjent cierpi lub cierpiał na schorzenie nerek

-    pacjent otrzymywał leki, które mogą uszkodzić nerki (w przypadku pogorszenia się funkcjonowania nerek konieczne może okazać się przerwanie leczenia lekiem Intratect)

Lekarz podejmie specjalne środki ostrożności w przypadku pacjentów z nadwagą, osób starszych, cierpiących na cukrzycę lub podwyższone ciśnienie krwi, z małą objętością krwi (hipowolemią), gdy gęstość krwi jest wyższa od normalnej (wysoka lepkość krwi), w przypadku osób unieruchomionych, cierpiących na problemy dotyczące naczyń krwionośnych (choroby naczyniowe) lub w przypadku innych zagrożeń wystąpienia stanów zakrzepowych (zakrzepy krwi).

Uwaga - reakcje

Pacjent będzie uważnie obserwowany podczas infuzji leku Intratect, aby mieć pewność, że nie wystąpiła reakcja. Lekarz zapewni, by prędkość infuzji Intratect była odpowiednia dla konkretnego pacjenta.

W przypadku wystąpienia następuj ących reakcji: świszczącego oddechu, trudności w oddychaniu, przyspieszonego tętna, obrzęku powiek, twarzy, warg, gardła lub j ęzyka, wysypki lub swędzenia (szczególnie na całym ciele) podczas infuzji leku Intratect, należy o tym natychmiast poinformować lekarza. Prędkość infuzji można zmniejszyć lub całkowicie zatrzymać.

Informacje na temat przenoszenia czynników zakaźnych

Intratect jest wytwarzany z ludzkiego osocza (płynnej części krwi). Kiedy leki są wytwarzane z ludzkiej krwi lub osocza, ważne jest, aby zapobiegać przenoszeniu zakażeń na pacjentów. Dawcy krwi są badani pod kątem występowania wirusów. Wytwórcy tych produktów dodatkowo przetwarzaj ą krew lub osocze w celu inaktywacji lub usunięcia wirusów. Pomimo tych środków, w przypadku podawania leków przygotowywanych z ludzkiej krwi lub osocza nie można całkowicie wykluczyć możliwości przeniesienia zakażenia.

Podejmowane kroki uważa się za skuteczne wobec wirusów otoczkowych, takich jak ludzki wirus niedoboru odporności (HIV), wirusy zapalenia wątroby typu B i C.

Skuteczność tych środków może być ograniczona w przypadku wirusów bezotoczkowych, takich jak wirus zapalenia wątroby typu A oraz parwowirus B19.

Powodem, dla którego immunoglobuliny nie są łączone z zapaleniem wątroby typu A czy z infekcjami parwowirusem B19 może być to, że znajdujące się w produkcie przeciwciała przeciw tym czynnikom zakaźnym mają charakter ochronny.

Lek Intratect a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Intratect może osłabić skuteczność niektórych szczepionek, np. przeciwko:

-    odrze

-    różyczce

-    śwince

-    ospie wietrznej

Konieczne może być odczekanie do 3 miesięcy przed przyjęciem niektórych szczepionek oraz do 1 roku przed przyjęciem szczepionki przeciwko odrze.

Wpływ na badania krwi

Intratect może mieć wpływ na badania krwi. W przypadku poddawania się badaniom krwi po przyjęciu leku Intratect należy poinformować osobę pobierającą krew lub lekarza o fakcie przyjmowania Intratect.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Lekarz podejmie decyzję, czy Intratect może być stosowany w czasie ciąży i karmienia piersią. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Niektóre działania niepożądane związane z produktem leczniczym Intratect mogą pogarszać zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Pacjenci, u których wystąpiły działania niepożądane podczas leczenia, powinni poczekać na ich ustąpienie przed rozpoczęciem prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

3. Jak stosować lek Intratect

Intratect jest przeznaczony do podawania dożylnego (w infuzji dożylnej). Jest podawany pacjentowi przez lekarza lub pielęgniarkę. Dawkowanie zależy od stanu zdrowia i masy ciała pacjenta. Lekarz zdecyduje jaką ilość należy podać.

Na początku wlewu pacjent będzie otrzymywać Intratect z małą prędkością. Następnie lekarz może stopniowo zwiększyć prędkość infuzji.

Szybkość wlewu oraz częstotliwość podawania zależą od powodu, dla którego podaje się pacjentowi Intratect.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Dawkowanie u dzieci i młodzieży (w wieku 0-18 lat) nie różni się od dawkowania u dorosłych, ponieważ dawkowanie w każdym wskazaniu jest określane na podstawie masy ciała i dostosowane do wyników klinicznych w powyższych chorobach.

W przypadku terapii zastępczej u pacjentów z osłabionym układem odpornościowym (niedobór odporności) oraz u pacjentów z wrodzonym AIDS, wlew dokonywany jest co 3-4 tygodnie.

W przypadku leczenia stanów zapalnych (immunomodulacja) infuzja może być dokonywana w następuj ący sposób:

Pierwotna małopłytkowość immunologiczna: w przypadku leczenia ostrego przypadku, wlew podawany jest w pierwszym dniu, po czym ta dawka może zostać powtórzona raz w ciągu 3 dni. Alternatywnie można podawać zmniejszoną dawkę przez 2 do 5 dni.

Zespół Guillaina Barre: wlew podawany jest przez 5 dni.

Choroba Kawasaki: wlew należy podawać przez 2 do 5 dni lub jako pojedynczą dawkę.

W przypadku hipogammaglobulinemii u pacjentów po allogenicznym przeszczepie hematopoetycznych komórek macierzystych, w leczeniu infekcji i dla zapobiegania odrzuceniu, wlew podaje się co 3 lub 4 tygodnie. Jeśli nie są wytwarzane przeciwciała, wlew podawany jest co miesiąc aż do osiągnięcia właściwego poziomu przeciwciał.

Jeśli jeden wlew zostanie pominięty

Intratect jest podawany pacjentowi w szpitalu przez lekarza lub pielęgniarkę, więc prawdopodobieństwo pominięcia dawki leku jest mało prawdopodobne. Jednak pacjent powinien zgłosić lekarzowi, jeśli uważa, że wlew został pominięty.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki Intratect

Przedawkowanie może doprowadzić do przeładowania płynami i nadmiernej gęstości krwi, zwłaszcza w przypadku pacjentów starszych lub pacjentów z niewydolnością serca lub osłabioną pracą nerek. Jeśli pacjent uważa, że otrzymał zbyt dużą ilość leku Intratect, należy zgłosić to lekarzowi, który zdecyduje, czy przerwać podawanie leku, czy też wymagane jest inne leczenie.

W przypadku dodatkowych pytań dotyczących stosowania tego leku należy zwrócić się o radę do lekarza lub pielęgniarki.

4.    Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Podane poniżej częstości występowania były przeważnie obliczane na podstawie liczby leczonych pacjentów, jeśli nie podano inaczej, np. według liczby infuzji.

W przypadku zauważenia któregokolwiek z poniższych objawów, należy niezwłocznie poinformować o tym lekarza:

-    wysypki

-    swędzenia

-    świszczącego oddechu

-    trudności w oddychaniu

-    obrzęku powiek, twarzy, warg, gardła lub j ęzyka

-    bardzo niskiego ciśnienia krwi z takimi objawami jak zawroty głowy, splątanie, omdlenie, przyspieszone tętno

Może to być reakcja alergiczna lub ostra reakcja alergiczna (wstrząs anafilaktyczny) lub nadwrażliwość.

Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia któregokolwiek spośród poniższych, bardzo rzadkich objawów:

-    ostrego bólu lub ucisku w klatce piersiowej (atak serca, zawał serca)

-    osłabienia, paraliżu lub odrętwienia jednej strony ciała, utraty widzenia w jednym lub w obu oczach, trudności z mówieniem (udar)

-    kaszlu, bólu w klatce piersiowej, przyspieszonego oddechu, przyspieszonego tętna (zator tętnicy płucnej)

-    obrzęku, bólu, zaczerwienienia nóg (zakrzepica żył głębokich)

Podczas badań klinicznych leku Intratect zgłaszano następujące działania niepożądane:

Często: mogą wystąpić nie częściej niż podczas 1 na 10 infuzji:

-    ból głowy

-    gorączka

Niezbyt często: mogą wystąpić nie częściej niż podczas 1 na 100 infuzji:

-    łagodne zwiększenie rozkładu krwinek czerwonych w naczyniach krwionośnych (hemoliza)

-    zaburzenia smaku

-    zwiększenie ciśnienia krwi

-    zapalenie żył powierzchownych

-    nudności

-    wymioty

-    ból brzucha

-    wysypka z uwypuklaj ącymi się plamami

-    dreszcze

-    uczucie gorąca

-    podwyższona temperatura ciała

Preparaty ludzkiej immunoglobuliny mogą ogólnie powodować następujące dodatkowe działania niepożądane:

- nagły spadek ciśnienia krwi (rzadko: mogą występować nie częściej niż u 1 na 1 000 osób)

-    przejściowe zapalenie opon mózgowych (rzadko)

- objawy przypominaj ące egzemę (przej ściowe reakcje skórne) (rzadko)

- zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy (produktu odpadowego) i/lub nagła niewydolność nerek (rzadko)

-    ostry ból lub ucisk w klatce piersiowej (dusznica bolesna) (bardzo rzadko: mogą występować nie częściej niż u 1 na 10 000 osób)

-    dreszcze lub drżenie (bardzo rzadko)

- trudności z oddychaniem (duszności) (bardzo rzadko)

-    zmniejszenie ciśnienia krwi (bardzo rzadko)

-    ból pleców (bardzo rzadko)

-    zawroty głowy

-    ból stawów

-    zmniejszenie liczby krwinek czerwonych spowodowane rozkładem tych komórek w naczyniach krwionośnych (niedokrwistość hemolityczna)

W przypadku wystąpienia działań niepożądanych prędkość wlewu zostanie zmniejszona lub infuzja zostanie zatrzymana.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do

Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych Al. Jerozolimskie 181C PL-02 222 Warszawa Tel.: + 48 22 49 21 301 Faks: + 48 22 49 21 309 e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5.    Jak przechowywać lek Intratect

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Farmaceuta i lekarz dysponują wiedzą na temat przechowywania leku Intratect. Przechowywać fiolkę w opakowaniu zewnętrznym w celu ochrony przed światłem. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Nie zamrażać.

6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera lek Intratect

-    Substancją czynną leku Intratect jest immunoglobulina ludzka do stosowania dożylnego.

Intratect zawiera 50 g/l białka osocza ludzkiego, którego co najmniej 96% stanowi immunoglobulina G (IgG). Rozkład poszczególnych podklas IgG, w przybliżeniu: 57% IgG1, 37% IgG2, 3% IgG3 i 3% IgG4. Maksymalna zawartość immmunoglobuliny A (IgA) wynosi 900 mikrogramów/ml

-    Pozostałe składniki to: glicyna i woda do wstrzykiwań Jak wygląda lek Intratect i co zawiera opakowanie

Intratect jest roztworem przeznaczonym do infuzji. Jest to roztwór przejrzysty lub lekko opalizujący (kolory mleczne, przypominające opal), bezbarwny do bladożółtego.

Opakowanie zawierające 1 fiolkę z 1 g w 20 ml roztworu Opakowanie zawierające 1 fiolkę z 2,5 g w 50 ml roztworu Opakowanie zawierające 1 fiolkę z 5 g w 100 ml roztworu Opakowanie zawierające 1 fiolkę z 10 g w 200 ml roztworu

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Biotest Pharma GmbH Landsteinerstrasse 5 63303 Dreieich Niemcy

Tel.: + 49 6103 801-0 Fax: + 49 6103 801-150 mail@biotest.de

Data ostatniej aktualizacji ulotki: 03.04.2014

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Sposób podawania:

Intratect powinien być podawany dożylnie z początkową szybkością infuzji nie większą niż

1,4 ml/kg/godz. przez 30 minut. Jeśli produkt jest dobrze tolerowany szybkość infuzji można stopniowo

zwiększyć do maksymalnej wartości 1,9 ml/kg/godz. aż do zakończenia infuzji.

Specjalne środki ostrożności

Niektóre działania niepożądane mogą być spowodowane szybkością infuzji. Należy ściśle przestrzegać zalecanej szybkości podawania leku opisanej w punkcie „Sposób podawania”. W czasie infuzji należy uważnie obserwować i monitorować pacjenta z powodu ryzyka wystąpienia reakcji niepożądanych. Wszelkie zdarzenia niepożądane związane z wlewem należy leczyć zmniejszaj ąc prędkość wlewu lub przerywaj ąc infuzj ę.

U wszystkich pacjentów podawanie immunoglobuliny do stosowania dożylnego wymaga:

-    odpowiedniego nawodnienia pacjenta przed rozpoczęciem infuzji

-    monitorowania diurezy

-    monitorowania poziomu kreatyniny w surowicy,

- unikania równoczesnego stosowania diuretyków pętlowych.

Zdecydowanie zaleca się, aby w przypadku każdego podania pacjentowi produktu leczniczego Intratect odnotować nazwę i numer serii produktu leczniczego, aby móc powiązać pacjenta z daną serią produktu leczniczego.

W przypadku wstrząsu należy zastosować powszechnie przyjęte postępowanie dla terapii wstrząsu. Niezgodności farmaceutyczne

Z powodu braku badań nad niezgodnościami farmaceutycznymi Intratect nie może być mieszany z innymi produktami leczniczymi.

Instrukcje dotyczące przygotowania do stosowania i usuwania

Nie należy stosować leku Intratect po terminie ważności, który jest zamieszczony na etykiecie i opakowaniu zewnętrznym.

Przed podaniem produkt należy ogrzać do temperatury pokojowej lub temperatury ciała.

Roztwór powinien być przezroczysty do lekko opalizującego i bezbarwny lub jasnożółty. Nie należy używać roztworów mętnych lub z osadem na dnie.

Produkt otwarty powinien zostać natychmiast wykorzystany.

Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami.

Dawkowanie

Dawka i schemat dawkowania zależą od wskazań. W leczeniu substytucyjnym dawkowanie należy dostosować indywidualnie w zależności od odpowiedzi farmakokinetycznej i klinicznej. Zaleca się poniższe dawkowanie:

Leczenie substytucyjne zespołów pierwotnych niedoborów odporności:

Schemat dawkowania należy ustalić tak, aby uzyskać w osoczu poziom IgG (oznaczanego przed kolejną infuzją) wynoszący co najmniej 5-6 g/l. Od momentu rozpoczęcia leczenia do uzyskania wyrównania stężenia IgG potrzeba 3-6 miesięcy.

Zalecana dawka początkowa wynosi 8-16 ml (0,4-0,8 g)/kg masy ciała (mc.) podana jednorazowo, po czym podaje się dawkę co najmniej 4 ml (0,2 g)/kg mc. co trzy lub cztery tygodnie.

Dawka potrzebna do osiągnięcia w osoczu poziomu IgG 5-6 g/l wynosi 4-16 ml (0,2-0,8 g)/kg mc. w odstępach miesięcznych. Po uzyskaniu wyrównanego poziomu IgG, przerwy między infuzjami mogą wynosić od 3 do 4 tygodni.

W celu ustalenia właściwej dawki oraz przerw pomiędzy poszczególnymi infuzjami należy kontrolować poziom IgG w osoczu.

Hipogammaglobulinemia i nawracające zakażenia bakteryjne u pacjentów z przewlekłą białaczką limfatyczną, u których stosowanie profilaktycznych antybiotyków zakończyło się niepowodzeniem; hipogammaglobulinemia i nawracające zakażenia bakteryjne u pacjentów ze szpiczakiem mnogim w fazie plateau, u których szczepienie przeciwko pneumokokom zakończyło się niepowodzeniem; wrodzony nabyty zespół braku odporności (AIDS) z nawracającymi zakażeniami bakteryjnymi:

Zalecana dawka wynosi 4-8 ml (0,2-0,4 g)/kg mc. w odstępach 3 lub 4 tygodniowych.

Hipogammaglobulinemia u pacjentów po allogenicznym przeszczepie hematopoetycznych komórek macierzystych:

Zalecana dawka wynosi 4-8 ml (0,2-0,4 g)/kg masy ciała co trzy lub cztery tygodnie. Najniższe stężenie powinno być utrzymane na poziomie powyżej 5 g/l.

Pierwotna małopłytkowość immunologiczna:

Istnieją dwa alternatywne schematy leczenia:

-    16-20 ml (0,8-1 g)/kg mc. pierwszego dnia, dawkę taką można powtórzyć raz w ciągu 3 dni.

-    8 ml (0,4 g)/kg mc. podawana dziennie przez dwa do pięciu dni.

W przypadku nawrotu, leczenie można powtórzyć.

Zespół Guillain-Barre:

8 ml (0,4 g)/kg mc./dziennie przez 5 dni.

Choroba Kawasaki:

32-40 ml (1,6-2,0 g)/kg mc. w dawkach podzielonych, przez dwa do pięciu dni lub 40 ml (2,0 g)/kg mc. w jednorazowej dawce. Leczenie powinno być skojarzone z kwasem acetylosalicylowym.

Zalecane dawkowanie przedstawiono w poniższej tabeli:

Wskazania

Dawka

Częstotliwość wlewów

Leczenie substytucyjne zespołów

dawka

pierwotnych niedoborów odporności

początkowa: 0,4-0,8 g/kg następnie: 0,2-0,8 g/kg

co 3-4 tygodnie do osiągnięcia stężenia minimalnego IgG co najmniej 5-6 g/l

Leczenie substytucyjne wtórnych

0,2-0,4 g/kg

co 3-4 tygodnie do osiągnięcia stężenia

niedoborów odporności

minimalnego IgG co najmniej 5-6 g/l

Wrodzony nabyty zespół braku odporności (AIDS)

0,2-0,4 g/kg

co 3-4 tygodnie

Hipogammaglobulinemia (< 4 g/l) u

0,2-0,4 g/kg

co 3-4 tygodnie, aby uzyskać najniższe

pacjentów po allogenicznym przeszczepie hematopoetycznych komórek macierzystych

stężenie IgG wynoszące ponad 5 g/l

Immunomodulacj a

Pierwotna małopłytkowość

0,8-1 g/kg

pierwszego dnia, w razie potrzeby

immunologiczna

lub

powtórzyć dawkę raz w ciągu 3 dni.

0,4 g/kg/dobę

przez 2-5 dni

Zespół Guillain-Barre

0,4 g/kg/dobę

przez 5 dni

Choroba Kawasaki

1,6-2 g/kg

w dawkach podzielonych przez 2-5 dni, w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym

lub

2 g/kg

w jednej dawce w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym

Dzieci i młodzież

Dawkowanie u dzieci i młodzieży (w wieku 0-18 lat) nie różni się od dawkowania u dorosłych, ponieważ dawkowanie w każdym wskazaniu jest określane na podstawie masy ciała i dostosowane jest do wyników klinicznych w powyższych chorobach.

9