Imeds.pl

Kidofen 125 Mg

ULOTKA DLA PACJENTA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA

Kidofen, 125 mg, czopki

Ibuprofenum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zażyciem leku, ponieważ zawiera ona ważne informacje dla pacjenta.

Lek ten należy zawsze przyjmować zgodnie z opisem w ulotce dla pacjenta lub według wskazań lekarza lub farmaceuty.

-    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać

-    Należy zwrócić się do farmaceuty, jeśli potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja.

-    Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

-    Jeśli po upływie 3 dni nie nastąpiła poprawa lub pacjent czuje się gorzej, należy skontaktować się z lekarzem.


Spis treści ulotki:

1.    Co to jest Kidofen i w jakim celu się go stosuje

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Kidofen

3.    Jak stosować Kidofen

4.    Możliwe działania niepożądane

5.    Jak przechowywać Kidofen

6.    Zawartość opakowania i inne informacje

1. CO TO JEST KIDOFEN I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE

Kidofen jest lekiem przeciwbólowym, przeciwgorączkowym i przeciwzapalnym. Należy do grupy leków nazywanych niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ). Lek zawiera substancję czynną ibuprofen.

Wskazania do stosowania

Leczenie bólu o nasileniu małym do umiarkowanego, jak np.:

-    bóle w trakcie ząbkowania i bóle zębów,

-    bóle głowy,

-    bóle uszu,

-    bóle gardła,

-    bóle pooperacyjne,

-    bóle na skutek uszkodzenia tkanek miękkich, stawów i kości

-    bóle i gorączka występujące w przeziębieniu i grypie.

Kidofen stosuje się, gdy podanie leku w formie doustnej jest niewskazane np. gdy występują wymioty.

2. INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU KIDOFEN

Kiedy nie stosować leku Kidofen

-    Jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na ibuprofen oraz inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ) lub którykolwiek z pozostałych składników leku Kidofen (patrz w punkcie 6: Zawartość opakowania i inne informacje).

-    Jeśli u pacjenta wystąpiła duszność, astma, katar lub pokrzywka po przyjęciu kwasu acetylosalicylowego (jak np. aspiryna) lub innych niesteroidowych leków przeciwzapalnych, ponieważ Kidofen może u tych pacjentów wywołać podobne objawy niepożądane.

-    Jeśli u pacjenta kiedykolwiek wystąpiło lub występuje aktualnie krwawienie z przewodu pokarmowego.

-    Jeśli u pacjenta wystąpiło kiedykolwiek przedziurawienie (perforacja) ściany żołądka lub jelita, związane ze stosowaniem niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ).

-    Jeśli u pacjenta występuje lub kiedykolwiek wystąpiła choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy lub krwawienie wrzodu.

-    Jeśli pacjent ma ciężką niewydolność wątroby lub nerek.

-    Jeśli pacjent ma ciężką niewydolność serca.

-    Jeśli pacjentka jest w ostatnim trymestrze ciąży.

-    Jeśli pacjent ma skazę krwotoczną (zaburzenia krzepnięcia krwi)

-    U niemowląt o wadze poniżej 6 kilogramów.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

-    Jeśli pacjent ma choroby żołądka i (lub) jelit (jak, np.: przewlekłe zapalenie jelit, wrzodziejące zapalenie dwunastnicy, choroba Leśniowskiego-Crohna objawiająca się m.in. przewlekłą biegunką), choroby odbytu i odbytnicy, ponieważ zwiększa się ryzyko krwawień z przewodu pokarmowego.

-    Jeśli u pacjenta występują niektóre choroby skóry (toczeń rumieniowaty układowy (ang. SLE) lub mieszana choroba tkanki łącznej).

-    Jeśli pacjent ma nadciśnienie tętnicze i (lub) zaburzenia czynności serca w wyniku zatrzymywania płynów.

-    Jeśli pacjent ma zaburzenia czynności nerek i wątroby.

-    Jeśli pacjent ma zaburzenia krzepnięcia krwi (ibuprofen może przedłużyć czas krwawienia).

-    Jeśli pacjent jest bezpośrednio po dużych zabiegach chirurgicznych.

-    Jeśli pacjent ma astmę oskrzelową, przewlekły nieżyt nosa, zapalenie zatok, polipy nosa lub alergię (występująca aktualnie lub w przeszłości), ponieważ po przyjęciu leku może wystąpić skurcz oskrzeli.

-    Jeśli pacjent ma niewydolność serca, nerek lub wątroby, przyjmuje leki moczopędne lub stracił dużo płynów z powodu np. dużego zabiegu chirurgicznego - lekarz zleci regularną kontrolę pracy nerek.

-    Jeśli pacjent ukończył 65 lat, ponieważ zwiększa się ryzyko niepożądanych działań leku, zwłaszcza krwawienia z przewodu pokarmowego i przedziurawienia ściany żołądka lub dwunastnicy, które mogą być śmiertelne. Pacjent powinien poinformować lekarza o wszelkich nietypowych objawach dotyczących przewodu pokarmowego (szczególnie o krwawieniu, bólach), zwłaszcza w początkowym okresie leczenia.

-    Jeśli pacjent miał owrzodzenie i (lub) krwawienie z przewodu pokarmowego i ukończył 65 lat, Kidofen może przyjmować po konsultacji z lekarzem.

-    Jeśli pacjent choruje na ospę wietrzną - nie zaleca się stosowania leku.

-    Jeśli podczas długotrwałego stosowania dużych dawek leków przeciwbólowych wystąpią bóle głowy - nie należy ich łagodzić poprzez zwiększanie dawki leku przeciwbólowego.

- Jeśli Kidofen jest przyjmowany długotrwale, lekarz zleci regularne badanie czynności nerek, wątroby oraz badania krwi.

-    Jeśli wystąpią zaburzenia widzenia, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem okulistą.

-    Kidofen może maskować (ukrywać) objawy istniejącego zakażenia.

-    Kidofen może niekorzystnie wpływać na płodność u kobiet; działanie to jest przemijające i ustępuje po zakończeniu leczenia.

Nie należy stosować leku Kidofen w przypadku przyjmowania innych leków z grupy NLPZ (w tym

inhibitorów COX-2 takich jak celekoksyb lub etorikoksyb).

Jeśli u pacjenta wystąpiła wysypka, uszkodzenia błony śluzowej lub inne reakcje skórne, należy

natychmiast zgłosić się do lekarza (patrz w punkcie 4: Możliwe działania niepożądane).

Inne leki i Kidofen

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub

ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Nie należy stosować jednocześnie z lekiem Kidofen leków wymienionych poniżej. Kidofen może wpływać na działanie innych leków i odwrotnie. Pacjent powinien poinformować lekarza, jeśli przyjmuje którykolwiek z niżej wymienionych leków.

Leki, które mogą zwiększyć krwawienie z przewodu pokarmowego:

-    kwas acetylosalicylowy ( stosowany w łagodzeniu bólu i obniżeniu gorączki, jak np. aspiryna),

-    inne niesteroidowe leki przeciwzapalne (NLPZ),

-    glikokortykosteroidy (leki zwane steroidami, stosowane w leczeniu m.in. astmy oskrzelowej),

-    leki przeciwpłytkowe (leki zmniejszające ryzyko tworzenia się zakrzepów krwi),

-    selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (leki stosowane w leczeniu depresji),

-    selektywne inhibitory cyklooksygenazy-2 (leki stosowane w leczeniu choroby reumatycznej).

Leki, które mogą spowodować uszkodzenie nerek:

-    takrolimus (lek stosowany w leczeniu m.in. atopowego zapalenia skóry),

-    cyklosporyna (lek stosowany u pacjentów po przeszczepieniu narządów).

Kidofen może nasilać działanie:

-    leków przeciwzakrzepowych (leków zapobiegających krzepnięciu krwi, jak np. warfaryna),

-    litu (leku stosowanego w leczeniu depresji),

-    metotreksatu (leku stosowanego w leczeniu niektórych nowotworów oraz reumatoidalnego zapalenia stawów).

Kidofen może zmniejszyć skuteczność:

-    leków obniżających ciśnienie tętnicze krwi,

-    leków zwiększających wytwarzanie moczu, ponieważ istnieje zwiększone ryzyko zaburzeń czynności nerek, jak np. zwiększone stężenie potasu we krwi (hiperkaliemia). Jeśli takie zaburzenie wystąpi, pacjent powinien przyjmować duże ilości płynów.

Ciąża i karmienie piersią

Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza.

Nie zaleca się stosowania leku Kidofen w I i II trymestrze ciąży.

Nie wolno stosować leku Kidofen w ostatnim trymestrze. Lek może zwiększać ryzyko powikłań u matki i u dziecka w okresie okołoporodowym.

Ibuprofen przenika do mleka kobiecego w niewielkim stopniu. Ponieważ nie ma doniesień o szkodliwym wpływie leku na niemowlęta, przerwanie karmienia nie jest konieczne w trakcie krótkotrwałego przyjmowania ibuprofenu, w dawkach stosowanych w leczeniu bólu i gorączki.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Kidofen nie ma wpływu lub wywiera niewielki wpływ na zdolność do prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

3. JAK STOSOWAĆ KIDOFEN

Lek ten należy zawsze stosować zgodnie z opisem w ulotce dla pacjenta lub według wskazań lekarza, lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Bez konsultacji z lekarzem nie należy stosować leku Kidofen dłużej niż 3 dni.

Sposób podawania

Lek do stosowania doodbytniczego.

Czopek należy wyjąć z blistra i włożyć do odbytu najlepiej po uprzednim oddaniu kału przez dziecko. Aby czopek był lepiej nawilżony można go ogrzać w dłoni lub zanurzyć na chwilę w ciepłej wodzie.

Nie należy przekraczać maksymalnej dawki dobowej 20 mg do 30 mg ibuprofenu na kg masy ciała podzielonej na 3 do 4 pojedynczych dawek.

-    Dzieci o masie ciała od 12,5 kg do 17 kg (od 2 do 4 lat): dawka początkowa to 1 czopek.

Następnie w razie potrzeby 1 czopek po 6 do 8 godzinach. Nie stosować więcej niż 3 czopki (375 mg ibuprofenu) w ciągu 24 godzin.

-    Dzieci o masie ciała od 17 kg do 20,5 kg: dawka początkowa to 1 czopek.

Następnie w razie potrzeby 1 czopek po 6 godzinach. Nie stosować więcej niż 4 czopki (500 mg ibuprofenu) w ciągu 24 godzin.

Leku nie należy stosować u dzieci o wadze mniejszej niż 12,5 kg. Dla tych dzieci zalecane są produkty zawierające mniejszą ilość ibuprofenu.

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby przed zastosowaniem leku powinni skonsultować się z lekarzem.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Kidofen

W razie zastosowania dawki leku większej niż zalecana, należy skontaktować się z lekarzem. Zastosowanie większej dawki leku może spowodować: nudności, wymioty, ból brzucha, bóle i zawroty głowy, senność, oczopląs, nieostre widzenie, szumy uszne, rzadko zmniejszenie ciśnienia krwi, kwasicę metaboliczną, niewydolność nerek i utratę przytomności.

Pominięcie zastosowania leku Kidofen

Należy kontynuować stosowanie leku, nie zwiększając następnej dawki.

Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

4. MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi:

-    wysypka, silne puchnięcie twarzy, ust lub gardła utrudniające oddychanie, mówienie lub przełykanie, zmniejszenie ciśnienia krwi, wolne lub szybkie tętno, bladość, niepokój, pocenie się, zawroty głowy, utrata przytomności, zatrzymanie oddechu i pracy serca,

-    krwawienie z przewodu pokarmowego (wymioty zawierające krew lub fusowatą treść - podobną do fusów z kawy, czarny stolec lub krew w stolcu).

Niezbyt często występujące działania niepożądane (u więcej niż 1 na 100 osób i mniej niż 1 na 1000 osób):

-    biegunka, wzdęcia, zaparcia i wymioty,

-    choroba wrzodowa żołądka i (lub) dwunastnicy,

-    krwawienie z przewodu pokarmowego (spowodowane przedziurawieniem ściany żołądka lub jelita); czasem ze skutkiem śmiertelnym, zwłaszcza u osób w podeszłym wieku,

-    wrzodziejące zapalenie błony śluzowej jamy ustnej,

-    nasilenie objawów zapalenia jelita grubego i choroby Crohna,

-    zapalenie błony śluzowej żołądka,

-    miejscowe podrażnienie odbytu,

-    bóle głowy, zawroty głowy, bezsenność, szumy uszne i zmęczenie,

-    reakcje nadwrażliwości z pokrzywką i świądem.

Często występujące działania niepożądane (u więcej niż 1 na 10 osób i mniej niż 1 na 100 osób):

-    niestrawność (uczucie gniecenia w żołądku, wzdęcia, odbijanie, zgaga, zaparcia), bóle brzucha i nudności.

Bardzo rzadko występujące działania niepożądane (u mniej niż 1 na 10 000 osób):

-    obrzęk,

-    nadciśnienie,

-    niewydolność serca,

-    zmniejszenie wydalania mocznika,

-    śródmiąższowe zapalenie nerek,

-    zespół nerczycowy,

-    ostra niewydolność nerek,

-    martwica brodawek nerkowych,

-    zwiększenie stężenia mocznika w surowicy,

-    zaburzenia czynności wątroby,

-    uszkodzenie wątroby,

-    ostre zapalenie wątroby,

-    znaczne zmniejszenie liczby wszystkich krwinek (anemia, leukopenia, trombocytopenia, pancytopenia, agranulocytoza). Pierwszymi objawami są: gorączka, ból gardła, powierzchowne owrzodzenie błony śluzowej jamy ustnej, objawy grypopodobne, znaczne wyczerpanie, krwawienia z nosa lub wylewy podskórne,

-    rumień wielopostaciowy (sino - czerwone plamy na skórze, niekiedy z pęcherzami),

-    ciężkie zakażenia skóry i tkanek miękkich będące powikłaniem ospy wietrznej,

-    toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, występowanie na skórze i (lub) błonach śluzowych pęcherzy, które po pęknięciu tworzą bolesne rany, często równocześnie występuje gorączka, ból mięśni i stawów (jest to tzw. zespół Stevensa-Johnsona),

-    złuszczanie się dużych powierzchni naskórka i jego martwica,

-    toczeń rumieniowaty układowy (przewlekła choroba spowodowana zaburzeniami układu odpornościowego, obejmująca wiele narządów),

-    mieszana choroba tkanki łącznej,

-    sztywność karku, bóle głowy, nudności, wymioty, gorączka, zaburzenia orientacji (są to objawy jałowego zapalenia opon mózgowych),

-    ciężkie reakcje nadwrażliwości: obrzęk twarzy, języka i krtani utrudniajacy oddychanie, mówienie lub przełykanie, duszność, przyspieszone tętno, zmniejszenie ciśnienia krwi lub ciężki wstrząs, nasilenie objawów astmy.

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z wyżej wymienionych objawów, należy odstawić lek

i skontaktować się z lekarzem.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane

niewymienione w ulotce, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

5. JAK PRZECHOWYWAĆ KIDOFEN

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w temperaturze poniżej 25°C.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na blistrze i pudełku. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Lot: Numer serii.

EXP: Termin ważności.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. ZAWARTOŚĆ OPAKOWANIA I INNE INFORMACJE

Co zawiera Kidofen

Substancją czynną leku jest ibuprofen.

1 czopek zawiera 125 mg ibuprofenu.

Ponadto lek zawiera: tłuszcz stały (A), tłuszcz stały (B).

Jak wygląda Kidofen i co zawiera opakowanie

Kidofen to czopki o barwie białej do lekko żółtej w kształcie jednostronnie zaostrzonej torpedy. Opakowanie produktu to: 10 czopków (2 blistry po 5 sztuk) pakowane wraz z ulotką dla pacjenta w tekturowe pudełko.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Aflofarm Farmacja Polska Sp. z o.o. ul. Partyzancka 133/151 95-200 Pabianice tel.: (42) 22 53 100

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do podmiotu odpowiedzialnego.

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

6