Imeds.pl

Lamozor 25 Mg

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika

Lamozor, 25 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej Lamozor, 50 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej Lamozor, 100 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej Lamozor, 200 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej

Lamotriginum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zażyciem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

-    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

-    Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty w razie jakichkolwiek wątpliwości.

-    Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym, Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

-    Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Spis treści ulotki:

1.    Co to jest Lamozor i w jakim celu się go stosuje

2.    Informacje ważne przed przyjeciem leku Lamozor

3.    Jak przyjmować Lamozor

4.    Możliwe działania niepożądane

5.    Jak przechowywać Lamozor

6.    Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest lek Lamozor i w jakim celu się go stosuje

Lamozor należy do grupy leków zwanych lekamiprzeciwpadaczkowymi. Stosuje się go w leczeniu dwóch schorzeń - padaczki i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych.

Działanie leku Lamozor w leczeniu padaczki polega na blokowaniu impulsów w mózgu wywołujących napady padaczkowe.

•    U dorosłych i u dzieci w wieku 13 lat i powyżej, Lamozor może być stosowany pojedynczo lub w skojarzeniu z innymi lekami w leczeniu padaczki. Lamozor może być także stosowany w skojarzeniu z innymi lekami w leczeniu napadów padaczkowych związanych ze schorzeniem zwanym zespołem Lennox-Gastaut.

•    U dzieci w wieku od 2 do 12 lat Lamozor może być stosowany w skojarzeniu z innymi lekami w leczeniu tych schorzeń. Może być stosowany pojedynczo w leczeniu rodzaju padaczki zwanego typowymi napadami nieświadomości.

Lamozor stosuje się także w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych.

U pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi (czasami zwanymi psychozą maniakalnodepresyjną) występują skrajne wahania nastroju z epizodami manii (pobudzenie lub euforia) na przemian z epizodami depresji (głęboki smutek lub rozpacz). U dorosłych w wieku 18 lat i powyżej Lamozor można stosować pojedynczo lub w skojarzeniu z innymi lekami w celu zapobiegania epizodom depresji występującym w zaburzeniach afektywnych dwubiegunowych. Mechanizm, za pośrednictwem którego lek Lamozor wywiera w mózgu takie działanie, nie został dotychczas poznany.

2. Informacje ważne przed przyjęciem leku Lamozor Kiedy nie przyjmować leku Lamozor:

Jeżeli u pacjenta stwierdzono uczulenie na lamotryginę lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienione w punkcie 6).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Lamozor należy zwrócić się do lekarza prowadzącego lub farmaceuty

•    jeżeli u pacjenta występuje choroba nerek

•    jeżeli u pacjenta wystąpiła kiedykolwiek wysypka po zastosowaniu lamotryginy lub innych leków stosowanych w leczeniu padaczki

•    jeżeli pacjent przyjmuje lek zawierający lamotryginę.

W razie wystąpienia któregokolwiek z wyżej wymienionych przypadków:

^ Należy poinformować lekarza prowadzącego, który może zalecić zmniejszenie dawki lub zdecydować, że lek Lamozor nie jest odpowiednim lekiem dla pacjenta.

Należy zwrócić uwagę na ważne objawy

Jeżeli u pacjenta wystąpi którykolwiek w tych objawów po rozpoczęciu stosowania leku Lamozor, należy natychmiast poradzić się lekarza:

•    nietypowa reakcja skórna, taka jak zaczerwienienie lub wysypka

•    ból w jamie ustnej lub ból oczu

•    wysoka temperatura ciała (gorączka), objawy przypominające grypę lub senność

•    obrzęk twarzy lub powiększenie węzłów chłonnych w obrębie szyi, pod pachami i w pachwinach

•    niespodziewane występujące krwawienie lub sinienie lub niebieskawe zabarwienie palców

•    ból gardła, lub częściej niż zwykle występujące infekcje (takie jak przeziębienia).

Takie objawy mogą wystąpić częściej w ciągu pierwszych paru miesięcy stosowania leku Lamozor, w szczególności gdy u pacjenta zastosowano zbyt dużą dawkę lub gdy była ona zbyt szybko zwiększana lub gdy pacjent przyjmuje lek Lamozor w skojarzeniu z innym lekiem zwanym walproinianem. U dzieci objawy te mogą wystąpić częściej niż u dorosłych.

Jeżeli wymienione wyżej objawy pozostaną nieleczone, mogą prowadzić do cięższych stanów, takich jak niewydolność wielonarządowa lub bardzo ciężkie choroby skóry. Jeżeli pacjent zauważy którykolwiek z tych objawów:

^ Należy jak najszybciej poinformować lekarza prowadzącego. Lekarz prowadzący może zdecydować o konieczności wykonania badań czynności wątroby, nerek lub krwi i może zalecić odstawienie leku Lamozor.

Po zastosowaniu leku Lamozor zgłaszano potencjalnie zagrażające życiu wysypki skórne (Zespół Stevensa-Johnsona, martwica toksyczno-rozpływna naskórka), które początkowo objawiały się jako zaczerwienienia w postaci plamek lub okrągłych plam, często z występowaniem dużych pęcherzy na ciele. Dodatkowe objawy, których można się doszukiwać to: owrzodzenie jamy ustnej, gardła, nosa, narządów płciowych i zapalenie spojówek (czerwone i opuchnięte oczy).

Tym potencjalnie zagrażającym życiu wysypkom skórnym często towarzyszą objawy grypo-podobne. Wysypka może prowadzić do powstania dużych rozległych pęcherzy lub złuszczenia naskórka. Największe ryzyko wystąpienia ciężkich reakcji skórnych występuje w trakcie pierwszych tygodni leczenia.

Jeśli podczas stosowania leku Lamozor u pacjenta wystąpiły Zespół Stevensa-Johnsona lub martwica toksyczno-rozpływna naskórka, pacjentowi nie wolno rozpoczynać ponownie przyjmowania leku Lamozor. Jeśli u pacjenta wystąpi wysypka lub powyższe objawy skórne, należy zaprzestać stosowania leku Lamozor i jak najszybciej zasięgnąć porady lekarza oraz poinformować lekarza o przyjmowaniu tego leku. Nagłe zaprzestanie leczenia może prowadzić do nasilenia napadów padaczki.

Myśli o samouszkodzeniu lub samobójstwie

U pacjentów z zaburzeniami afektywnymi dwubiegunowymi mogą czasem wystąpić myśli o samouszkodzeniu lub popełnieniu samobójstwa. Jeżeli u pacjenta występują zaburzenia afektywne dwubiegunowe takie myśli mogą wystąpić częściej:

•    podczas rozpoczynania leczenia po raz pierwszy

•    jeżeli pacjent miał wcześniej myśli o samouszkodzeniu lub samobójstwie

•    jeżeli pacjent jest w wieku poniżej 25 lat.

Czasami u pacjentów z padaczką również mogą wystąpić myśli o samouszkodzeniu lub popełnieniu samobójstwa. U niewielkiej liczby pacjentów przyjmujących lek Lamozor w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych lub padaczki te myśli wystąpiły. Jeżeli u pacjenta wystąpią niepokojące myśli lub doznania lub jeśli podczas stosowania leku Lamozor u pacjenta wystąpi gorsze samopoczucie lub wystąpią nowe objawy:

^ Należy jak najszybciej poinformować lekarza prowadzącego lub farmaceutę lub udać się do najbliższego szpitala w celu uzyskania pomocy.

Stosowanie leku Lamozor w leczeniu padaczki

Napady w niektórych rodzajach padaczki mogą niekiedy ulec nasileniu lub występować częściej podczas stosowania leku Lamozor. U niektórych pacjentów mogą wystąpić ciężkie napady, które mogą stanowić poważne zagrożenia dla zdrowia pacjenta. Jeżeli podczas leczenia lekiem Lamozor napady występują częściej lub jeśli wystąpi ciężki napad:

Należy jak najszybciej poinformować lekarza prowadzącego albo farmaceutę.

Dzieci i młodzież

Leku Lamozor nie należy stosować w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych u pacjentów w wieku poniżej 18 lat.

Leki stosowane w leczeniu depresji lub innych zaburzeń psychicznych u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat zwiększają ryzyko wystąpienia myśli lub zachowań samobójczych.

Inne leki i Lamozor

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować

Jeżeli pacjent przyjmuje niektóre leki, lekarz prowadzący może stwierdzić potrzebę dostosowania dawki leku Lamozor. Do tych leków należą:

•    okskarbazepina, felbamat, gabapentyna, lewetiracetam, pregabalina, topiramat, zonisamid, stosowane w leczeniu padaczki

•    lit, stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych

•    bupropion, stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych lub w leczeniu uzależnienia od nikotyny

Należy poinformować lekarza prowadzącego, jeżeli pacjent przyjmuje którykolwiek z tych leków.

Niektóre leki wchodzą w interakcję z lekiem Lamozor lub zwiększają ryzyko wystąpienia działań niepożądanych. Do tych leków należą:

•    walproinian, stosowany w leczeniu padaczki i zaburzeń psychicznych

•    karbamazepina, stosowana w leczeniu padaczki i zaburzeń psychicznych

•    fenytoina, prymidon lub fenobarbital, stosowane w leczeniu padaczki

•    olanzapina, stosowana w leczeniu zaburzeń psychicznych

•    rysperydon, stosowany w leczeniu zaburzeń psychicznych

•    ryfampicyna, która jest antybiotykiem

•    połączenie lopinawiru i rytonawiru lub atazanawiru i rytonawiru, stosowane w leczeniu zakażenia ludzkim wirusem niedoboru odporności (HIV)

•    hormonalne środki antykoncepcyjne takie jak „pigułka antykoncepcyjna” (patrz poniżej) Należy poinformować lekarza prowadzącego, jeżeli pacjent przyjmuje, przyjmował lub rozpoczyna przyjmowanie któregokolwiek z tych leków.

Hormonalne środki antykoncepcyjne (takie jak „pigułka antykoncepcyjna”) mogą mieć wpływ na działanie leku Lamozor

Lekarz prowadzący może zalecić stosowanie określonego rodzaju hormonalnego środka antykoncepcyjnego lub też innej metody antykoncepcji, takiej jak prezerwatywa, kapturek dopochwowy lub wkładka domaciczna. Jeżeli pacjentka stosuje hormonalne środki antykoncepcyjne, takie jak „pigułka antykoncepcyjna”, lekarz prowadzący może zalecić wykonanie badań w celu sprawdzenia stężenia leku Lamozor we krwi. Jeżeli pacjentka planuje rozpoczęcie stosowania hormonalnych środków antykoncepcyjnych:

Należy porozmawiać z lekarzem prowadzącym o odpowiedniej metodzie antykoncepcji.

Lek Lamozor również może wpływać na działanie hormonalnych środków antykoncepcyjnych, chociaż jest mało prawdopodobne, by zmniejszał ich skuteczność. Jeżeli pacjentka stosuje hormonalne środki antykoncepcyjne i zauważy jakiekolwiek zmiany w cyklu miesiączkowym, takie jak krwawienie lub plamienie międzymiesiączkowe:

Należy poinformować lekarza prowadzącego. Takie objawy mogą świadczyć o wpływie leku Lamozor na działanie środka antykoncepcyjnego.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

^ W ciąży i w okresie karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży, lub gdy planuje ciążę, przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty. Nie należy przerywać leczenia padaczki w czasie ciąży. Jednakże może istnieć zwiększone ryzyko wystąpienia wad wrodzonych u dzieci, których matki stosowały lek Lamozor w czasie ciąży. Do tych wad należą rozszczep warg lub podniebienia. Jeżeli pacjentka planuje zajście w ciążę lub jest w ciąży, lekarz prowadzący może zalecić dodatkowo przyjmowanie kwasu foliowego.

W trakcie ciąży może także zmienić się skuteczność leku Lamozor, dlatego też lekarz prowadzący może pobrać krew do badania w celu sprawdzenia stężenia leku Lamozor we krwi oraz dostosować dawkę.

Należy poinformować lekarza prowadzącego, jeżeli pacjentka karmi piersią lub planuje karmienie piersią. Substancja czynna leku Lamozor przenika do mleka matki i może mieć wpływ na dziecko. Lekarz prowadzący porozmawia o ryzyku i korzyściach karmienia piersią w trakcie stosowania leku Lamozor i będzie co jakiś czas badał dziecko, jeżeli pacjentka zdecyduje się na karmienie piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Lek Lamozor może powodować zawroty głowy i podwójne widzenie.

Nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać maszyn, chyba że pacjent jest pewny, że te objawy u niego nie występują.

Jeżeli pacjent ma padaczkę, powinien porozmawiać z lekarzem prowadzącym o prowadzeniu pojazdów i obsłudze maszyn.

Lek Lamozor zawiera aspartam

Aspartam stanowi źródło fenyloalaniny i może być szkodliwy dla osób z fenyloketonurią.

3. Jak przyjmować Lamozor

Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza lub farmaceuty. W razie wątpliwości należy ponownie skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

Jakie dawki leku Lamozor należy stosować

Ustalenie odpowiedniej dla pacjenta dawki leku Lamozor może wymagać czasu. Dawka przyjmowana przez pacjenta zależy od:

•    wieku pacjenta

•    czy pacjent przyjmuje lek Lamozor w skojarzeniu z innymi lekami

•    czy u pacjenta występują choroby nerek lub wątroby.

Lekarz prowadzący rozpocznie leczenie od małych dawek, a następnie stopniowo, w ciągu kilku tygodni zwiększy dawkę, aż do osiągnięcia dawki skutecznej dla pacjenta (zwanej dawką leczniczą). Nie należy nigdy przyjmować większej dawki niż ta zalecona przez lekarza prowadzącego.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Zazwyczaj dawka lecznicza u dzieci i młodzieży w wieku powyżej 12 lat wynosi od 100 mg do 400 mg na dobę.

U dzieci w wieku od 2 do 12 lat dawka lecznicza jest zależna od masy ciała - zwykle wynosi od 1 mg do 15 mg na każdy kilogram masy ciała dziecka, maksymalnie do 400 mg na dobę.

Przyjmowanie dawki leku Lamozor

Dawkę leku Lamozor należy przyjmować raz lub dwa razy na dobę, zgodnie z zaleceniem lekarza prowadzącego. Lek Lamozor można przyjmować z jedzeniem lub bez jedzenia. Tabletki, jeśli możliwe należy przyjmować zawsze o tej samej porze dnia.

• Należy zawsze przyjmować całą dawkę przepisaną przez lekarza.

Lekarz prowadzący może także zalecić rozpoczęcie lub przerwanie przyjmowania innych leków, w zależności od wskazania i od odpowiedzi pacjenta na leczenie.

Tabletki Lamozor można przyjąć po rozpuszczeniu w wodzie, można je rozgryzać lub można przyjmować przez połknięcie ich w całości z odpowiednią ilością wody.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Lamozor

Jeżeli ktokolwiek zastosuje zbyt dużą dawkę leku Lamozor:

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Jeżeli to możliwe należy pokazać opakowanie leku Lamozor.

U osoby, która zastosowała zbyt dużą dawkę leku Lamozor mogą wystąpić:

•    szybkie, mimowolne ruchy gałek ocznych (oczopląs)

   niezborność ruchów, brak koordynacji, niemożność utrzymania równowagi (ataksja)

   utrata przytomności lub śpiączka

Jeżeli pacjent zapomni zażyć lek Lamozor

Nie należy stosować większej ilości tabletek lub dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Pominięcie zastosowania leku Lamozor

Należy zasięgnąć porady lekarza prowadzącego odnośnie ponownego rozpoczęcia stosowania leku Lamozor. Takie postępowanie jest ważne dla pacjenta.

Przerwanie przyjmowania leku Lamozor

Nie należy przerywać stosowania leku Lamozor, jeżeli nie zaleci tego lekarz

Lek Lamozor należy stosować tak długo, jak zaleci to lekarz. Nie należy przerywać stosowania, chyba że zaleci to lekarz.

Stosowanie leku Lamozor w leczeniu padaczki

W celu przerwania stosowania leku Lamozor, istotne jest, aby dawka była zmniejszana stopniowo, w ciągu około dwóch tygodni. W przypadku nagłego zaprzestania stosowania leku Lamozor, może nastąpić nawrót objawów padaczki lub mogą one ulec nasileniu.

Stosowanie leku Lamozor w leczeniu zaburzeń afektywnych dwubiegunowych

Może upłynąć pewien czas, zanim wystąpi korzystne działanie leku Lamozor, więc jest mało prawdopodobne, aby poprawa wystąpiła natychmiast. W przypadku zaprzestawania stosowania leku Lamozor nie ma konieczności stopniowego zmniejszania dawki. Należy jednak zasięgnąć porady lekarza prowadzącego, jeżeli pacjent zamierza przerwać stosowanie leku Lamozor.

Możliwe działania niepożądane

4.


Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Reakcja alergiczna lub potencjalnie ciężka reakcja skórna: należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

U niewielkiej liczby pacjentów przyjmujących lek Lamozor występuje reakcja alergiczna lub potencjalnie ciężka reakcja skórna, która może ulec nasileniu aż do stanów zagrażających życiu, jeżeli pozostanie nieleczona. Do objawów tych reakcji należą:

•    wysypka skórna lub zaczerwienienie skóry

•    ból w jamie ustnej lub ból oczu

•    wysoka temperatura ciała (gorączka), objawy przypominające grypę lub senność

•    obrzęk twarzy, powiększenie węzłów chłonnych w obrębie szyi, pod pachami i w pachwinach

•    niespodziewane występujące krwawienie lub sinienie lub niebieskie zabarwienie palców

•    ból gardła, lub częściej niż zwykle występujące infekcje (takie jak przeziębienia).

W wielu przypadkach objawy te świadczą o mniej ciężkich działaniach niepożądanych. Należy jednak pamiętać, że są on potencjalnie ciężkie - dlatego też w przypadku zauważenia któregokolwiek z nich: Należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem. Lekarz prowadzący może zdecydować o konieczności wykonania badań czynności wątroby, nerek lub krwi i może zalecić odstawienie leku Lamozor.

Bardzo częste działania niepożądane

Mogą wystąpić u więcej niż 1 na 10 pacjentów:

•    ból głowy

•    zawroty głowy

•    uczucie senności

•    niezborność ruchów i brak koordynacji (ataksja)

   podwójne lub niewyraźne widzenie

•    nudności lub wymioty

•    wysypka skórna

Częste działania niepożądane

Mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 pacjentów:

•    agresja lub drażliwość

•    szybkie, mimowolne ruchy gałek ocznych (oczopląs)

•    drżenie

   trudności z zasypianiem

•    biegunka

•    suchość w jamie ustnej

•    uczucie zmęczenia

•    ból pleców, stawów lub ból w jakimkolwiek innym miejscu.

Rzadko występujące działania niepożądane

Mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 1 000 pacjentów:

•    swędzenie oczu z towarzyszącą wydzieliną (zapalenie spojówek)

   potencjalnie zagrażająca życiu wysypka skórna (Zespół Stevensa-Johnsona), która jest rzadko występującym schorzeniem skóry charakteryzującym się występowaniem licznych pęcherzy na skórze oraz krwawieniami z ust, oczu, jamy ustnej, nosa i narządów płciowych - była zgłaszana (patrz punkt 2).

Bardzo rzadko występujące działania niepożądane

Mogą wystąpić u nie więcej niż 1 na 10 000 pacjentów:

•    omamy („widzenie” lub „słyszenie” rzeczy, które nie są rzeczywiste)

•    dezorientacja lub pobudzenie

uczucie chwiejności i braku stabilności w trakcie poruszania się

mimowolne ruchy ciała (tiki), mimowolne skurcze mięśni dotyczące oczu, głowy tułowia (choreoatetoza) lub inne nietypowe ruchy ciała takie jak szarpnięcia, drżenia lub sztywność. ciężka zagrażająca życiu reakcja skórna, rozpoczynająca się od bolesnego zaczerwienienia obszaru skóry, która następnie pokrywa się dużymi pęcherzami, po czym następuje złuszczenie naskórka (martwica toksyczno-rozpływna naskórka) - była zgłaszana (patrz punkt 2)

zwiększenie częstości napadów padaczkowych u pacjentów z wcześniej rozpoznaną padaczką zmiany czynnościowe wątroby, wykazywane w badaniach krwi, lub niewydolność wątroby zmiany w wynikach badań krwi - w tym zmniejszenie liczby krwinek czerwonych (anemia), zmniejszenie liczby krwinek białych (leukopenia, neutropenia, agranulocytoza), zmniejszenie liczby płytek krwi (trombocytopenia) zmniejszenie liczby wszystkich krwinek (pancytopenia) oraz zaburzenie szpiku kostnego zwane niedokrwistością aplastyczną.

zaburzenie krzepnięcia krwi, które może spowodować nieoczekiwane krwawienie lub sinienie (rozsiane krzepnięcie śródnaczyniowe) wysoka temperatura ciała (gorączka)

obrzęk twarzy, powiększenie węzłów chłonnych w obrębie szyi, pod pachami i w pachwinach

(uogólnione powiększenie węzłów chłonnych)

nasilenie objawów choroby u pacjentów z rozpoznaną chorobą Parkinsona.

Inne działania niepożądane

Częstość nieznana, ponieważ nie może być określona na podstawie dostępnych danych:

• zespół łącznie występujących objawów, takich jak: gorączka, nudności, wymioty, ból głowy, sztywność karku i kończyn, nadwrażliwość na światło. Objawy te mogą być spowodowane wystąpieniem zapalenia opon mózgowych.

Istnieją doniesienia o występowaniu zaburzeń kostnych, takich jak osteopenia i osteoporoza (zrzeszotnienie kości) oraz złamania kości. Należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą, jeśli pacjent stosuje długotrwale leki przeciwpadaczkowe, w przeszłości występowała u niego osteoporoza lub przyjmuje sterydy.

Jeżeli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

5. Jak przechowywać Lamozor

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku tekturowym. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera lek Lamozor

-    Substancją czynną leku jest lamotrygina. Każda tabletka do sporządzania zawiesiny doustnej

zawiera 25 mg, 50 mg, 100 mg lub 200 mg lamotryginy.

- Inne składniki to: krospowidon, powidon K-30, mannitol (E 421), celuloza mikrokrystaliczna z krzemionką, aspartam (E 951), kroskarmeloza sodowa, aromat czarnej porzeczki i magnezu stearynian (E 470b).

Jak wygląda lek Lamozor i co zawiera opakowanie

Tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej leku Lamozor są białe lub prawie białe, okrągłe, płaskie ze ściętymi krawędziami po obu stronach, o średnicy około 5,5 mm (tabletki 25 mg), 7 mm (tabletki 50 mg), 8,5 mm (tabletki 100 mg) lub 12 mm (tabletki 200 mg).

Lamozor 25 mg i 50 mg: 30 i 50 tabletek w opakowaniu.

Lamozor 100 mg: 30, 50 i 100 tabletek w opakowaniu.

Lamozor 200 mg: 50 i 100 tabletek w opakowaniu.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny

Orion Corporation Orionintie 1 FI-02200 Espoo Finlandia

Wytwórca

Orion Corporation, Orion Pharma Orionintie 1 FI-02200 Espoo Finlandia

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Finlandia, Republika Czeska, Węgry, Norwegia i Republika Słowacka: Lamotrigin Orion 25, 50, 100 i 200 mg tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej

Polska: Lamozor, 25 mg, 50 mg, 100 mg i 200 mg, tabletki do sporządzania zawiesiny doustnej Data ostatniej aktualizacji ulotki: 12.10.2012

8(8)