Imeds.pl

Lanzul S 15 Mg

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Lanzul S, 15 mg, kapsułki

Lansoprazolum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

-    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

-    W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

-    Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

-    Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

1.    Co to jest lek Lanzul S i w jakim celu się go stosuje

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Lanzul S

3.    Jak stosować lek Lanzul S

4.    Możliwe działania niepożądane

5.    Jak przechowywać lek Lanzul S

6.    Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest lek Lanzul S i w jakim celu się go stosuje

Lansoprazol, substancja czynna leku Lanzul S, jest inhibitorem pompy protonowej. Inhibitory pompy protonowej zmniejszają ilość kwasu wydzielanego w żołądku.

Lekarz może przepisać Lanzul S w następujących wskazaniach:

-    Leczenie choroby wrzodowej dwunastnicy i żołądka

-    Leczenie zapalenia przełyku (refluksowego)

-    Zapobieganie refluksowemu zapaleniu przełyku

-    Leczenie zgagi i zarzucania kwasu żołądkowego do przełyku

-    Leczenie zakażeń wywołanych przez bakterię Helicobacterpylori w połączeniu z kuracją odpowiednimi antybiotykami

-    Leczenie lub zapobieganie chorobie wrzodowej dwunastnicy lub żołądka u pacjentów wymagających stałego leczenia niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ) (stosowanymi w zwalczaniu bólu lub zapalenia)

-    Leczenie zespołu Zollingera i Ellisona.

Lekarz może również przepisać lek Lanzul S w innych wskazaniach lub w dawkach różnych od opisanych w tej ulotce. Lek należy zażywać zgodnie z zaleceniami lekarza.

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Lanzul S

Kiedy nie stosować leku Lanzul S

-    jeśli pacjent ma uczulenie na lansoprazol lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6);

-    jeśli pacjent zażywa lek zawierający atazanawir (substancja czynna stosowana w leczeniu zakażenia HIV).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta występuje ciężka choroba wątroby. Lekarz może wówczas zmniejszyć dawkę.

Aby potwierdzić rozpoznanie choroby i (lub) wykluczyć nowotwór złośliwy, lekarz przeprowadził lub być może przeprowadzi dodatkowe badanie tzw. endoskopię.

Jeżeli w trakcie leczenia lekiem Lanzul S wystąpi biegunka, należy jak najszybciej powiadomić lekarza, gdyż stosowanie leku Lanzul S jest związane z niewielkim zwiększeniem częstości występowania biegunek zakaźnych.

Jeżeli lekarz przepisał pacjentowi lek Lanzul S wraz z innymi lekami (antybiotykami) przeciwko zakażeniu Helicobacterpylori lub lekami przeciwzapalnymi łagodzącymi ból lub objawy choroby reumatycznej: należy również uważnie przeczytać ulotki właściwych leków.

Jeżeli pacjent stosuje leczenie lekiem Lanzul S przez dłuższy okres (ponad 1 rok), lekarz prawdopodobnie będzie regularnie kontrolować stan pacjenta. Podczas każdej wizyty u lekarza należy zgłaszać ewentualne nowe i niezwykłe objawy i okoliczności.

Przyjmując inhibitory pompy protonowej, jak lek Lanzul S, zwłaszcza w okresie dłuższym niż jeden rok, może zwiększyć się nieznacznie ryzyko wystąpienia złamań kości biodrowej, kości nadgarstka lub kręgosłupa. Należy poinformować lekarza w przypadku rozpoznanej osteoporozy lub przyjmowania leków z grupy kortykosteroidów (mogących zwiększać ryzyko wystąpienia osteoporozy).

Lanzul S a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, również tych wydawanych bez recepty.

W szczególności należy powiedzieć lekarzowi o innych lekach zawierających następujące substancje czynne, których działanie może być zaburzone podczas stosowania leku Lanzul S:

-    ketokonazol, itrakonazol, ryfampicyna (leczenie zakażeń);

-    digoksyna (leczenie chorób serca);

-    teofilina (leczenie astmy);

-    takrolimus (zapobieganie odrzuceniu przeszczepu);

-    fluwoksamina (leczenie depresji i innych zaburzeń psychicznych);

-    leki zobojętniające kwas żołądkowy (leczenie zgagi lub zarzucania kwasu żołądkowego do przełyku);

-    sukralfat (leczenie owrzodzeń);

-    preparaty zawierające ziele dziurawca (Hypericumperforatum) (leczenie depresji o niewielkim nasileniu).

Lanzul S z jedzeniem i piciem

Aby uzyskać najlepsze wyniki leczenia, lek Lanzul S należy zażywać co najmniej 30 minut przed posiłkiem.

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

U pacjentów przyjmujących lek Lanzul S czasami mogą wystąpić działania niepożądane, np. zawroty głowy, zaburzenia równowagi, zmęczenie i zaburzenia widzenia. Jeżeli u pacjenta wystąpią podobne działania niepożądane, powinien zachować ostrożność ze względu na ograniczenie zdolności reakcji.

Pacjent sam powinien zdecydować, czy jest w stanie prowadzić pojazdy lub wykonywać inne czynności wymagające koncentracji uwagi. Ze względu na możliwość działań niepożądanych leków, sposób ich przyjmowania przez pacjenta może ujemnie wpływać na zdolność do bezpiecznego wykonywania tego rodzaju czynności.

Opis działań niepożądanych zamieszczono w innych częściach ulotki.

Należy przeczytać wszystkie informacje przedstawione w niniejszej ulotce.

W razie jakichkolwiek pytań należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Lanzul S zawiera sacharozę

Jeśli stwierdzono wcześniej u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

3. Jak stosować lek Lanzul S

Kapsułkę należy połknąć w całości, popijając szklanką wody. Jeżeli pacjent ma trudności z połknięciem kapsułek, lekarz może zalecić inne drogi podawania leku. Nie można zgniatać ani rozgryzać kapsułek lub ich zawartości, ponieważ uniemożliwi to prawidłowe działanie leku.

Jeżeli lekarz zalecił przyjmowanie leku Lanzul S raz na dobę, pacjent powinien przyjmować go w miarę możliwości każdego dnia o tej samej porze. Najlepsze wyniki leczenia można uzyskać, zażywając lek Lanzul S rano, przed śniadaniem.

Jeżeli lek Lanzul S przyjmowany jest się dwa razy na dobę, pierwszą dawkę należy przyjąć rano, a drugą wieczorem.

Dawkę leku Lanzul S lekarz dobiera w zależności od stanu pacjenta. Poniżej przedstawiono zazwyczaj stosowane dawkowanie leku Lanzul S u osób dorosłych. Lekarz poinformuje pacjenta jak długo potrwa leczenie. Niekiedy lekarz może również przepisać inną dawkę.

Leczenie zgagi i zarzucania kwasu żołądkowego: 15 mg lub 30 mg raz na dobę przez 4 tygodnie. Jeżeli objawy się utrzymują, należy poinformować lekarza. Jeżeli objawy utrzymują się po 4 tygodniach leczenia, należy skontaktować się z lekarzem.

Leczenie choroby wrzodowej dwunastnicy: 30 mg raz na dobę przez 2 tygodnie.

Leczenie choroby wrzodowej żołądka: 30 mg raz na dobę przez 4 tygodnie.

Leczenie refluksowego zapalenia przełyku (wywołanego zarzucaniem kwasu żołądkowego):

30 mg raz na dobę przez 4 tygodnie.

Długotrwałe zapobieganie refluksowemu zapaleniu przełyku: 15 mg raz na dobę. Lekarz może zmienić dawkę i przepisać stosowanie 30 mg raz na dobę.

Leczenie zakażenia Helicobacterpylori: zwykle stosuje się 30 mg lansoprazolu w połączeniu z dwoma różnymi antybiotykami rano i tę samą dawkę wieczorem. Leki najczęściej przyjmuje się przez 7 dni.

Zaleca się łączne podawanie następujących antybiotyków:

-    lansoprazol 30 mg z klarytromycyną 250-500 mg i amoksycyliną 1000 mg

-    lansoprazol 30 mg z klarytromycyną 250 mg i metronidazolem 400-500 mg.

U pacjentów z chorobą wrzodową, u których pomyślnie zakończono leczenie, ryzyko nawrotu zakażenia jest niewielkie. Aby zapewnić skuteczne działanie leku, należy przyjmować go o odpowiednim czasie i nie pominąć żadnej dawki.

Leczenie owrzodzeń żołądka i dwunastnicy u pacjentów wymagających ciągłego leczenia NLPZ:

30 mg raz na dobę przez 4 tygodnie.

Zapobieganie owrzodzeniom żołądka i dwunastnicy u pacjentów wymagających ciągłego leczenia NLPZ: 15 mg raz na dobę. Lekarz może zmienić dawkę i przepisać stosowanie 30 mg raz na dobę.

Zespół Zollingera i Ellisona: zwykle leczenie rozpoczyna się od 60 mg raz na dobę; następnie lekarz dobierze odpowiednią dawkę w zależności od reakcji pacjenta na leczenie.

Stosowanie u dzieci i młodzieży

Nie zaleca się stosowania lansoprazolu u dzieci, ponieważ bezpieczeństwo i skuteczność stosowania leku nie zostały potwierdzone w tej grupie wiekowej. Należy unikać podawania lansoprazolu małym dzieciom w wieku poniżej 1 roku życia, ponieważ dostępne dane nie wykazują korzyści z leczenia choroby refluksowej przełyku.

Ten lek należy zawsze przyjmować dokładnie według zaleceń lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Lanzul S

Jeżeli pacjent przyjmie lek Lanzul S w dawce większej od zalecanej, powinien bezzwłocznie zasięgnąć porady lekarza.

Pominięcie zastsowania leku Lanzul S

Jeżeli pacjent zapomni przyjąć dawkę, powinien ją przyjąć, gdy tylko sobie o tym przypomni. Jeżeli jednak nadszedł czas zażycia następnej dawki, należy ją przyjąć o zwykłej porze. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Lanzul S

Pacjent nie powinien zbyt wcześnie przerywać leczenia, nawet jeśli dolegliwości ustąpiły. Jeżeli nie zakończono przepisanego okresu kuracji, choroba może nie zostać w pełni wyleczona i może nawrócić.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

4.    Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Częste działania niepożądane (występujące częściej niż u 1 na 100 pacjentów):

-    Bóle, zawroty głowy

-    Biegunki, zaparcia, bóle brzucha, nudności lub wymioty, wiatry, suchość lub ból w obrębie jamy ustnej lub gardła

-    Zaczerwienienie, świąd skóry

-    Zmiany wyników badań enzymów wątrobowych

-    Zmęczenie.

Niezbyt częste działania niepożądane (występujące rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów):

-    Zmiana liczby krwinek

-    Depresja

-    Ból stawów lub mięśni, złamania kości biodrowej, kości nadgarstka lub kręgosłupa

-    Zatrzymanie płynów w organizmie lub obrzęki.

Rzadkie działania niepożądane (występujące rzadziej niż u 1 na 1000 pacjentów):

-    Niedokrwistość (bladość)

-    bezsenność, omamy, splątanie

-    Niepokój, zawroty głowy z zaburzeniami równowagi, uczucie mrowienia i drętwienia (parestezje), senność, drżenie

-    Zaburzenia widzenia

-    Zapalenie języka, kandydoza (zakażenie grzybicze mogące obejmować skórę lub błony śluzowe), zapalenie trzustki, zaburzenia smaku

-    Zapalenie wątroby (mogące objawiać się zażółceniem skóry lub spojówek oczu)

-    Reakcje skórne, np. uczucie pieczenia lub kłucia pod skórą, zasienie, zaczerwienienie, wypadanie włosów, nadwrażliwość na światło

-    Zaburzenia dotyczące nerek

-    Obrzęk piersi u mężczyzn

-    Gorączka, nadmierne pocenie się, obrzęk naczynioworuchowy, utrata łaknienia, impotencja; pacjent powinien bezzwłocznie skontaktować się z lekarzem w przypadku wystąpienia objawów obrzęku naczynioruchowego, np. obrzęk twarzy, języka lub gardła, trudności w przełykaniu, pokrzywka i trudności w oddychaniu.

Bardzo rzadkie działania niepożądane (występujące rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów):

-    Bardzo rzadko Lanzul S może powodować zmniej szenie liczby białych krwinek, prowadzące do zmniejszenia odporności pacjenta na zakażenia. Pacjent powinien niezwłocznie skonsultować się z lekarzem, jeśli dojdzie do zakażenia, którego objawami są np. gorączka, istotne pogorszenie ogólnego stanu zdrowia lub gorączka z objawami miejscowego zakażenia (np. ból gardła, krtani lub jamy ustnej) względnie dolegliwości podczas oddawania moczu. Zostanie wykonane badanie krwi w celu rozpoznania ewentualnego zmniejszenia liczby białych krwinek (agranulocytoza).

-    Zapalenie jelita grubego, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej

-    Bardzo ciężkie reakcje skórne przebiegające z zaczerwienieniem, tworzeniem pęcherzy, nasilonymi zmianami zapalnymi i utratą skóry

-    Bardzo ciężkie reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs. Objawy reakcji nadwrażliwości mogą obejmować gorączkę, wysypkę, obrzęk i niekiedy zmniejszenie ciśnienia tętniczego krwi.

-    Zaburzenia wyników badań laboratoryjnych, np. stężenia sodu, cholesterolu i triglicerydów.

Działania niepożądane o nieznanej częstości (częstość nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

-    Jeżeli przyjmowano lek Lanzul S przez okres dłuższy niż trzy miesiące, istnieje możliwość, zmniejszenia stężenia magnezu we krwi. Małe stężenie magnezu może objawiać się jako zmęczenie, mimowolne skurcze mięśni, dezorientacja, drgawki, zawroty głowy, przyspieszona akcja serca. W razie zaobserwowania któregoś z powyższych objawów, należy o tym niezwłocznie poinformować lekarza. Małe stężenie magnezu może prowadzić do zmniejszenia stężenia potasu lub wapnia we krwi. Lekarz może zalecić regularne przeprowadzanie badań krwi w celu kontrolowania stężenia magnezu.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych {aktualny adres, nr telefonu i faksu ww. Departamentu}, e-mail: adr@urpl.gov.pl.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać lek Lanzul S

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, chronić przed wilgocią.

Nie należy tego leku stosować po upływie terminu ważności podanego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę co zrobić z lekami, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Lanzul S

-    Substancją czynną leku jest lansoprazol. Każda kapsułka zawiera 15 mg lansoprazolu.

-    Pozostałe składniki to sacharoza, ziarenka, hydroksypropyloceluloza, magnezu węglan ciężki, sacharoza, skrobia kukurydziana, sodu laurylosiarczan, hypromeloza, kwasu metakrylowego i etylu akrylanu kopolimer (1:1), dyspersja 30%, talk, makrogol 6000, tytanu dwutlenek (E 171); skład kapsułki żelatynowej: wieczko: tytanu dwutlenek (E 171), żelaza tlenek czerwony (E 172), woda, żelatyna; denko: tytanu dwutlenek (E 171), woda, żelatyna.

Jak wygląda lek Lanzul S i co zawiera opakowanie

Kapsułki wypełnione są białymi do jasnobrązowych lub lekko różowych peletkami; wieczko kapsułki

jest czerwonobrązowe, denko kapsułki jest białe.

Opakowania: 28 lub 56 kapsułek w blistrach, w pudełku tekturowym.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

KRKA, d. d., Novo mesto, Smaijeska cesta 6, 8501 Novo mesto, Słowenia

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

6