Imeds.pl

Lekoklar 125 Mg/5 Ml

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Lekoklar, 125 mg/5 ml, granulat do sporządzania zawiesiny doustnej

Clarithromycinum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

-    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

-    W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

-    Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym.

Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

-    Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki:

1.    Co to jest Lekoklar i w jakim celu się go stosuje

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Lekoklar

3.    Jak stosować Lekoklar

4.    Możliwe działania niepożądane

5.    Jak przechowywać Lekoklar

6.    Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Lekoklar i w jakim celu się go stosuje

Klarytromycyna jest lekiem należącym do grupy antybiotyków makrolidowych. Powstrzymuje ona wzrost niektórych bakterii.

Lekoklar stosuje się w leczeniu:

•    zakażeń gardła i zatok,

•    zapalenia ucha środkowego u dzieci,

•    zakażeń w obrębie klatki piersiowej, takich jak zapalenie oskrzeli i zapalenie płuc,

•    zakażeń skóry i tkanek miękkich,

•    wrzodów żołądka wywołanych przez bakterie Helicobacter pylori.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Lekoklar Kiedy nie stosować leku Lekoklar

   jeśli pacjent ma uczulenie na klarytromycynę, inne antybiotyki makrolidowe lub na którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

•    jeśli u pacjenta występowały w przeszłości pewne zaburzenia rytmu serca (arytmia komorowa, w tym zaburzenia rytmu serca typu torsade de pointes) lub zmiany czynności serca określane jako „wydłużenie odstępu QT”, widoczne w elektrokardiogramie (EKG).

• jeśli pacjent ma ciężką niewydolność wątroby i w tym samym czasie zaburzenia czynności nerek.

•    jeśli u pacjenta stwierdzono małe stężenie potasu we krwi.

•    jeśli pacjent przyjmuje:

-    tikagrelor (lek zapobiegający krzepnięciu krwi),

-    ranolazynę (lek stosowany w leczeniu dławicy piersiowej),

-    ergotaminę lub dihydroergotaminę (leki stosowane w leczeniu migreny),

-    cyzapryd (lek stosowany w chorobach żołądka),

-    pimozyd (lek przeciwpsychotyczny),

-    terfenadynę lub astemizol (leki przeciwalergiczne),

-    lowastatynę lub symwastatynę (leki stosowane w celu zmniejszenia stężenia cholesterolu),

-    kolchicynę (lek stosowany w leczeniu dny moczanowej).

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Lekoklar należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą.

Należy zwrócić się do lekarza, jeśli:

•    u pacjenta stwierdzono zaburzenia czynności wątroby lub nerek,

•    pacjent ma uczulenie na linkomycynę lub klindamycynę (antybiotyki),

•    w trakcie stosowania leku Lekoklar lub po zakończeniu leczenia u pacjenta wystąpi ciężka lub długotrwała biegunka (rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego); należy wówczas niezwłocznie zwrócić się do lekarza. Zapalenie jelita grubego (rzekomobłoniaste zapalenie jelita grubego) notowano w związku ze stosowaniem prawie wszystkich leków przeciwbakteryjnych, włącznie

z klarytromycyną.

• pacjent choruje na miastenię, rzadką chorobę powodującą osłabienie mięśni,

•    pacjent choruje na cukrzycę,

• pacjent ma obecnie lub miał w przeszłości zaburzenia czynności serca lub

•    u pacjenta stwierdzono wcześniej małe stężenie magnezu we krwi,

• w przeszłości pacjent otrzymywał już z różnych powodów klarytromycynę lub stosował ją przez długi czas.

Lekoklar a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować, w tym lekach dostępnych bez recepty.

Niektóre inne leki oraz Lekoklar mogą wzajemnie wpływać na swoją skuteczność. Do leków tych należą:

Lekoklar może nasilić działanie następujących leków:

•    astemizol, terfenadyna (leki przeciwalergiczne), pimozyd (lek przeciwpsychotyczny), cyzapryd (lek stosowany w chorobach żołądka), ergotamina, dihydroergotamina (leki przeciwmigrenowe), lowastatyna, symwastatyna (leki zmniejszające stężenie cholesterolu), tikagrelor (lek zapobiegający krzepnięciu krwi), ranolazyna (lek stosowany w leczeniu dławicy piersiowej), kolchicyna (lek stosowany w leczeniu dny moczanowej), patrz „Kiedy nie stosować leku Lekoklar”;

•    alprazolam, triazolam, midazolam (leki nasenne);

•    digoksyna, werapamil, amlodypina, diltiazem (leki stosowane w chorobach serca);

•    teofilina (lek przeciwastmatyczny);

•    warfaryna (lek przeciwzakrzepowy);

•    atorwastatyna, rozuwastatyna (leki zmniejszające stężenie cholesterolu);

•    cyklosporyna, syrolimus, takrolimus (leki hamujące czynność układu odpornościowego);

•    karbamazepina, fenytoina, walproinian (leki przeciwpadaczkowe);

•    cylostazol (lek stosowany w celu poprawienia krążenia w nogach);

•    insulina i inne leki przeciwcukrzycowe (takie jak nateglinid lub repaglinid);

•    metyloprednizolon (kortyzon stosowany w leczeniu stanu zapalnego);

•    omeprazol (lek stosowany w chorobach żołądka);

•    syldenafil, tadalafil, wardenafil (leki stosowane w leczeniu zaburzeń wzwodu);

•    tolterodyna (lek stosowany w leczeniu nadreaktywności pęcherza moczowego);

•    winblastyna (lek przeciwnowotworowy);

•    leki, które mogą wpływać na słuch pacjenta, zwłaszcza antybiotyki aminoglikozydowe, takie jak gentamycyna lub neomycyna.

Lekoklar i następujące leki mogą wzajemnie nasilać swoje działanie:

•    atazanawir, sakwinawir (leki stosowane w leczeniu zakażenia HIV);

•    itrakonazol (lek stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych).

Jeśli lekarz wyraźnie zalecił przyjmowanie w tym samym czasie leku Lekoklar i któregokolwiek z wyżej wymienionych leków, będzie poddawał pacjenta uważnej obserwacji.

Następujące leki mogą osłabić działanie leku Lekoklar:

•    ryfampicyna, ryfabutyna, ryfapentyna (antybiotyki);

•    efawirenz, etrawiryna, newirapina (leki stosowane w leczeniu zakażenia HIV);

•    fenytoina, karbamazepina, fenobarbital (leki przeciwpadaczkowe);

•    ziele dziurawca.

Uwaga:

Rytonawir (lek przeciwwirusowy) i flukonazol (lek stosowany w leczeniu zakażeń grzybiczych) mogą nasilić działanie leku Lekoklar.

Lekoklar może osłabić działanie zydowudyny (leku przeciwwirusowego). W celu uniknięcia takiego działania należy zachować 4-godzinną przerwę miedzy zastosowaniem obu leków.

Podawanie w tym samym czasie leku Lekoklar i leków stosowanych w chorobach serca

(tj. digoksyna, chinidyna, dyzopiramid lub werapamil) lub innych antybiotyków makrolidowych

może spowodować zaburzenia rytmu serca.

Stosowanie w tym samym czasie leku Lekoklar i dyzopiramidu może spowodować zmniejszenie stężenia cukru we krwi (hipoglikemię).

Ciąża i karmienie piersią

Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Lekoklar nie wpływa zazwyczaj na zdolność prowadzenia pojazdów lub obsługiwania maszyn, ale może powodować działania niepożądane, takie jak zawroty głowy, splątanie i dezorientacja. Jeśli u pacjenta wystąpią opisane objawy, nie należy prowadzić pojazdów, obsługiwać maszyn ani wykonywać czynności, które mogą stanowić zagrożenie dla pacjenta lub innych osób.

Lekoklar zawiera sacharozę

5 ml gotowej do użycia zawiesiny zawiera 2,4 g sacharozy. Należy to uwzglednić u pacjentów z cukrzycą.

Jeżeli wcześniej stwierdzono u pacjenta nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed przyjęciem leku.

3. Jak stosować Lekoklar

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Niżej znajdują się informacje o tym, ile leku i jak często należy przyjmować. Należy je uważnie przeczytać. Dawka leku przepisana przez lekarza zależy od rodzaju zakażenia i jego nasilenia. Zależy również od czynności nerek pacjenta. Lekarz udzieli na ten temat wyjaśnień.

Dorośli i młodzież

Zwykle stosowana dawka wynosi 10 ml zawiesiny dwa razy na dobę.

W leczeniu ciężkich zakażeń lub wrzodów żołądka wywołanych przez Helicobacterpylori stosuje się zazwyczaj 20 ml zawiesiny dwa razy na dobę.

Dzieci w wieku od 6 miesięcy do 12 lat

Dobowa dawka leku ustalana jest na podstawie masy ciała dziecka.

W tabeli przedstawiono zwykle stosowane dawkowanie:

Masa ciała (w kg) Wiek (w latach)


Dawka (w ml) podawana dwa razy na dobę


8 - 11

1 - 2

2,5

12 - 19

2 - 4

5

20 - 29

4 - 8

7,5

30 - 40

8 - 12

10

Dzieci o masie ciała mniejszej niż 8 kg powinny otrzymywać dwa razy na dobę dawkę 0,3 ml/kg.

Czas trwania leczenia

Lekarz określi, jak długo należy przyjmować Lekoklar. Leczenie trwa zazwyczaj od 5 do 14 dni. Nie należy samodzielnie przerywać leczenia, np. z powodu lepszego samopoczucia dziecka. Zbyt wczesne przerwanie leczenia może spowodować nawrót zakażenia.

Sposób stosowania

Lek podaje się zazwyczaj dwa razy na dobę: raz rano, a raz wczesnym wieczorem.

Lek można podawać niezależnie od posiłków.

Pozostałość leku w jamie ustnej może dawać gorzki posmak. Można temu zapobiec, jedząc lub pijąc cokolwiek bezpośrednio po przyjęciu zawiesiny.

Jak odmierzać dawkę leku

Do opakowania leku dołączono strzykawkę miarową o pojemności 5 ml, z zaznaczonymi objętościami 2,5 ml, 3,75 ml i 5 ml. Strzykawkę montuje się do łącznika, pasującego do szyjki butelki.

W celu odmierzenia dawki leku należy:

•    wstrząsnąć butelką

•    włożyć łącznik do szyjki butelki

•    włożyć końcówkę strzykawki do łącznika

•    odwrócić butelkę do góry dnem

• odciągnąć tłoczek strzykawki tak, aby nabrać do niej żądaną ilość leku

•    odwrócić butelkę z powrotem do normalnej pozycji, wyjąć strzykawkę pozostawiając łącznik i zamknąć butelkę.

Należy zawsze pamiętać, aby wstrząsnąć butelką przed nabraniem każdej dawki leku. Podawanie leku strzykawką

•    Należy upewnić się, że dziecko pozostaje w stabilnej pozycji pionowej.

•    Ostrożnie włożyć końcówkę strzykawki do ust dziecka, kierując ją w środku ku policzkowi.

•    Powoli naciskać tłoczek strzykawki. Nie wolno szybko wtryskiwać leku.

•    Pozwolić dziecku spokojnie połknąć lek.

Można również nabraną do strzykawki dawkę leku wlać na łyżeczkę i w taki sposób podać ją dziecku.

Jak przygotować lek

Lekarz lub farmaceuta może przygotować lek dla pacjenta. W celu otwarcia butelki należy nacisnąć dłonią zakrętkę i przekręcić ją w lewo.

Jeśli pacjent samodzielnie przygotowuje lek, butelkę należy napełnić przegotowaną zimną wodą prawie do linii zaznaczonej na butelce, zakręcić butelkę i dobrze nią wstrząsnąć. Następnie należy uzupełnić wodą do kreski i ponownie wstrząsnąć.

Zawiesinę przygotowuje się tylko raz, na początku leczenia.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Lekoklar

Jeśli pacjent przyjął zbyt dużą ilość leku, należy skontaktować się z lekarzem lub szpitalem tak szybko, jak to możliwe. Objawami przedawkowania mogą być zaburzenia żołądkowo-jelitowe.

Pominięcie zastosowania leku Lekoklar

Jeżeli pacjent zapomni o przyjęciu dawki leku, należy postępować dalej zgodnie z zaleconym przez lekarza schematem dawkowania. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Lekoklar

Ważne jest, aby przyjmować lek zgodnie z zaleceniami lekarza. Nie należy nagle przerywać stosowania leku Lekoklar bez uprzedniego omówienia tego z lekarzem, gdyż zakażenie może powrócić.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Ciężkie działania niepożądane

W razie wystąpienia któregokolwiek z wymienionych działań należy przerwać przyjmowanie leku i natychmiast poinformować lekarza lub udać się do izby przyjęć najbliższego szpitala:

Ciężkie działania niepożądane występujące niezbyt często (mogą występować rzadziej niż u 1 na

100 osób):

•reakcje alergiczne, takie jak nagłe trudności w oddychaniu, mówieniu i połykaniu, obrzęk warg, twarzy i szyi, bardzo silne zawroty głowy lub omdlenie, świąd, wypukła wysypka na skórze •nieregularne bicie serca (zmiany w czynności elektrycznej serca)

•ryzyko powstawania zakrzepów krwi, spowodowane dużą liczbą płytek krwi

Ciężkie działania niepożądane występujące z nieznaną częstością:

• gorączka, ból gardła, częstsze zakażenia spowodowane znacznym zmniejszeniem liczby krwinek białych (agranulocytoza)

•    wysypka, gorączka, zmiany w obrazie krwi (które mogą być objawami zespołu nadwrażliwości, tzw. reakcji na leki z eozynofilią i objawami narządowymi - ang. DRESS).

• zażółcenie skóry i oczu, nudności, utrata apetytu, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby (objawy zapalenia wątroby)

• ciężka biegunka, która trwa długo lub zawiera krew, przebiegająca z bólem brzucha lub gorączką; może być objawem ciężkiego zapalenia jelita grubego. Lekarz może zalecić przerwanie leczenia. Nie należy przyjmować leków hamuj ących ruchy (perystaltykę) jelit.

•    silny ból brzucha i pleców, spowodowany przez zapalenie trzustki

•    duże lub małe wydalanie moczu, ospałość, splątanie i nudności wywołane zapaleniem nerek

• silna lub swędząca wysypka na skórze, zwłaszcza jeśli powstają pęcherze i występuje ból oczu, jamy ustnej lub narządów płciowych

•    nietypowe powstawanie siniaków lub krwawienia spowodowane małą liczbą płytek krwi

•    szybka lub niemiarowa czynność serca

To są ciężkie działania niepożądane, które mogą wymagać pilnej pomocy medycznej.

Inne możliwe działania niepożądane

Należy poinformować lekarza, jeśli u pacjenta wystąpi którekolwiek z następujących działań niepożądanych:

Często (mogą występować rzadziej niż u 1 na 10 osób):

•    ból głowy

•    zmiany smaku (np. metaliczny lub gorzki smak w ustach)

•    ból brzucha, nudności, wymioty, biegunka, niestrawność

•    zaburzenia snu

•    nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby

•    wysypka

•    nadmierne pocenie się

Niezbyt często (mogą występować rzadziej niż u 1 na 100 osób):

•    mała liczba krwinek białych

•    zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych we krwi

•    zakażenie drożdżakowe (kandydoza)

•    zakażenie, np. pochwy

•    utrata lub zmniejszenie apetytu

•    niepokój, nerwowość, krzyk

•    zawroty głowy, drżenie, senność

•    odczucie wirowania, zaburzenia słuchu, dzwonienie w uszach (szumy uszne)

•    odczucie bicia serca

• zapalenie błony śluzowej żołądka, zaparcie, gazy, suchość w jamie ustnej, odbijanie się

•    świąd, pokrzywka, czerwona wypukła wysypka

•    skurcze mięśni

•    gorączka, osłabienie

Częstość nieznana (nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

•    odbarwienie zębów i języka

•    niektóre zakażenia bakteryjne skóry i tkanki podskórnej

•    zaburzenia węchu, utrata węchu lub smaku

•    głuchota

•    trądzik

•    depresja

•    ból lub osłabienie mięśni

•    nieprawidłowa barwa moczu.

•    koszmary senne, splątanie, dezorientacja, widzenie, odczuwanie lub słyszenie nieistniejących rzeczy, utrata kontaktu z rzeczywistością, uczucie obcości

•    drgawki, mrowienie i drętwienie skóry

•    krwawienie

•    niewydolność wątroby

•    niewydolność nerek

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione

w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane

można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów

Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów

Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181C

02-222 Warszawa

tel.: + 48 22 49 21 301

faks: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać Lekoklar

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować leku Lekoklar po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku i butelce po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Przygotowana zawiesina: nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

Zawiesinę należy zużyć w ciągu 14 dni od przygotowania.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji lub domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera Lekoklar

-    Substancją czynną leku jest klarytromycyna.

-    Pozostałe składniki to: poloksamer 188, powidon K-30, hypromeloza, makrogol 6000, tytanu dwutlenek (E171), kopolimer (1:1) kwasu metakrylowego i etylu akrylanu, trietylu cytrynian, glicerolu monostearynian, polisorbat 80, sacharoza, maltodekstryna, potasu sorbinian, krzemionka koloidalna bezwodna, guma ksantan, smak ponczu owocowego (naturalne i sztuczne substancje smakowe, w tym maltodekstryna, skrobia modyfikowana i maltol).

Jak wygląda Lekoklar i co zawiera opakowanie

Biały lub beżowy granulat w butelkach z HDPE o pojemności 60 ml, 120 ml i 240 ml z zakrętką z PP zabezpieczającą przed dostępem dzieci, ze strzykawką miarową z PE/PP (5 ml), z podziałką 2,5 ml, 3,75 ml i 5,0 ml lub łyżką miarową z PE/PP z podziałką 1,25 ml, 2,5 ml i 5,0 ml.

Wielkość opakowań:

1 butelka zawiera:

41,0 g granulatu do sporządzenia 60 ml gotowej do podania zawiesiny doustnej (konieczna ilość wody: 35,4 ml) lub

68,3 g granulatu do sporządzenia 100 ml gotowej do podania zawiesiny doustnej (konieczna ilość wody: 59,0 ml).

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca:

Podmiot odpowiedzialny Sandoz GmbH Biochemiestrasse 10 6250 Kundl, Austria

Wytwórca:

Lek Pharmaceuticals d.d.

Verovskova 57

1526 Ljubljana, Słowenia

Lek S.A.

ul. Domaniewska 50 C 02-672 Warszawa

Salutas Pharma GmbH Otto-von-Guericke-Allee 1 39179 Barleben, Niemcy

S.C. Sandoz S.R.L.

Livezeni Street no 7A 540472 Targu Mures, Rumunia

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji na temat leku oraz jego nazw w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego należy zwrócić się do:

Sandoz Polska Sp. z o.o.

ul. Domaniewska 50 C 02-672 Warszawa tel. 22 209 70 00

Data ostatniej aktualizacji ulotki: lipiec 2014 {Logo Sandoz}

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

W celu przygotowania zawiesiny należy napełnić butelkę następującą ilością wody:

•    Do butelki pojemności 60 ml należy dodać 35,4 ml wody

•    Do butelki pojemności 100 ml należy dodać 59,0 ml wody

Po dodaniu wody należy natychmiast wstrząsnąć butelką. Powstała zawiesina ma barwę białą do beżowej.

8 NL/H/2099/001/IB/004