Imeds.pl

Linkomicin 110 N 11g/ 100 G Premiks Do Sporządzania Paszy Leczniczej Dla Świń I Kur 11 G/100 G

1.    NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO WETERYNARYJNEGO

Linkomicin 110N 11 g/1 OOg premiks do sporządzania paszy leczniczej dla świń i kur

2.    SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY PRODUKTU LECZNICZEGO

11 g/ 100


Linkomycyna

Wykaz wszystkich substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1

3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Premiks do sporządzania paszy leczniczej

4. SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1    Docelowe gatunki zwierząt

Świnia, kura (brojler)

4.2    Wskazania do stosowania z wyszczególnieniem docelowych gatunków zwierząt Świnie

•    leczenie i metafilaktyka dyzenterii wywoływanej przez Bracbyspira hjodysenleriae

   leczenie i metafilaktyka zakażeń wywołanych przez mykoplazmy Brojlery

•    metafilaktyka zakażeń wywołanych przez mykoplazmy

•    metafilaktyka martwicowego zapalenia jelit wywoływanego przez Clostridiumperjńngens

4.3    Przeciwwskazania

Nadwrażliwość na linko my cynę

4.4    Specjalne ostrzeżenia dla każdego docelowego gatunku zwierząt

Linkomicin 110 N należy stosować wyłącznie u świń i brojlerów.

4.5    Specjalne środki ostrożności przy stosowaniu, w tym specjalne środki ostrożności dla osób podających produkt leczniczy weterynaryjny zwierzętom

Stosowanie u drobiu należy ograniczyć do ferm, w których uprzednio były stwierdzane powtarzające się zachorowania wywoływane przez drobnoustroje wrażliwe na linkomycynę. Stosowania produktu u drobiu nie należy traktować jako alternatywy dla prawidłowej immunoprofilaktyki i żywienia oraz zapewniania odpowiednich warunków zoohigienicznych.

Ze względu na możliwą zróżnicowaną wrażliwość laseczek Clostridium na linkomycynę przed podaniem produktu zaleca się przeprowadzenie badania lekowrażliwości.



unikać kontaktu proszku z oczami, skórą lub odzieżą. Unikać pylenia i wdychania Po zakończeniu pracy należy umyć części ciała narażone na kontakt z preparatem. Zmienić odzież; uprać przed ponownym użyciem. Nic należy jeść, pić ani palić w pobliżu preparatu.

4.6 Działania niepożądane (częstotliwość i stopień nasilenia)

U świń na początku leczenia mogą wystąpić przejściowe zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego (biegunka i/lub obrzęk odbytu).

W bardzo rzadkich przypadkach obserwowano pojawienie się rumienia skóry i zwiększoną nerwowość świń wiązane z podawaniem linkomycyny.

Objawy te ustępują samoistnie w ciągu 5 do 8 dni, bez konieczności przerwania leczenia.

4.7. Stosowanie w ciąży, laktacji lub w okresie nieśności

Bezpieczeństwo produktu u świń ciężarnych i karmiących, jak również u kur niosek nic zostało określone. Produkt nie jest przeznaczony do stosowania u takich zwierząt.

4.8    Interakcje z innymi produktami leczniczymi weterynaryjnymi i inne rodzaje interakcji

Mieszanki zawierające kaolin zmniejszają wchłanianie linkomycyny.

Linkomycyna nasila działanie środków zwiotczających mięśnie.

Ncostygmina wykazuje działanie antagonistyczne w stosunku do linkomycyny.

4.9    Dawkowanie i droga(i) podawania

Linkomycin 11 ON jest podawany z paszą.

f

Świnie:

•    Dyzcnteria świń:

stosować 1 kg produktu (co odpowiada 110 g linkomycyny) na 1 tonę paszy (w przybliżeniu 5,5 mg linkomycyny na kg m.c.) jako jedyne źródło pożywienia przez okres 3 tygodni.

•    Zakażenia wywołane przez mykoplazmy:

stosować 2 kg produktu (co odpowiada 220 g linkomycyny) na 1 tonę paszy (w przybliżeniu 11 mg linkomycyny na kg m.c.)jako jedyne źródło pożywienia przez okres 3 tygodni.

Brojlery:

•    Zakażenia wywołane przez mykoplazmy:

stosować 2 kg produktu (220 g linkomycyny) na 1 tonę paszy (w przybliżeniu 24 mg linkomycyny na kg m.c.) jako jedyne źródło pożywienia przez 3 tygodnie.

•    Martwicowe zapalenie jelit:

stosować 40 g (4.4g linkomycyny) na 1 tonę paszy (w przybliżeniu 0,48 mg linkomycyny na kg m.c.) jako jedyne źródło pożywienia nie dłużej niż przez 3 tygodnie.

4.10    Przedawkowanie (objawy, postępowanie, odtrutki)

Podczas badań tolerancji prowadzonych docelowych na docelowych gatunkach zwierząt wykazano, że przy trzy- do pięciokrotnego przekroczenia dawki zalecanej nic zaobserwowano objawów przedawkowania

4.11    Okres (-y) karencji

Tkanki jadalne świń:

Dawka 110 g linkomycyny na 1 tonę paszy : 0 dni Dawka 220g linkomycyny na 1 tonę paszy: 3 dni

Tkanki jadalne brojlerów:

Dawka 220 g linkomycyny na 1 tonę paszy: 5 dni Dawka 4,4 g na 1 tonę paszy: 0 dni

Nie stosować u kur niosek produkujących jaja przeznaczone do spożycia przez ludzi.

5. WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

Grupa farmakotcrapcutyczna: leki przcciwbakteryjne do stosowania wewnętrznego, makrolidy i likosamidy

Kod ATCvet: QJ01FF02

5.1 Właściwości farmakodynamiczne Mechanizm działania

Linkomycyna hamuje syntezę białek bakteryjnych, poprzez wybiórcze wiązanie się z podjednostką 50S rybosomu.



linkomycyna należy do grupy antybiotyków linkosamidowych, które w zależności od stężenia, azują właściwości bakteriobójcze bądź bakteriostatyczne. Aktywność tych nasila się w środowisku zasadowym.

Oporność bakteryjna

Oporność na linkosamidy narasta powoli, prawdopodobnie jako wynik mutacji chromosomowych. Oporność przekazywaną plazmidowo stwierdzano w szczepach Bacteroides fragilis.



Oporność krzyżową na inne antybiotyki wykazano w stosunku do erytromycyny, zarówno in miro i in vivo. W trakcie leczenia linkosamidami lub makrolidami dochodzi szybko do mutantów charakteryzujących się opornością konstytucyjną spośród szczepów posiadających oporność indukowaną. Oporność konstytucyjna występuje częściej wśród bakterii izolowanych od zwierząt podawano tylozynę lub wirginiamycynę jako promotory wzrostu.

Szczepy Staphylococcus aureus pochodzące od drobiu odznaczały się wysoką opornością (MIC 128 pg/ml) na linkomycynę.

Spektrum przeciwbdktcryjnc

Linkomycyna posiada dość ograniczone spektrum przcciwbakteryjne w stosunku do bakterii tlenowych, natomiast odznacza się wysoką skutecznością w stosunku do beztlenowców. Linkosamidy wykazują szczególną aktywność wobec ziarenkowców Gram-dodatnich, natomiast nie działają na większość patogenów Gram-ujemnych.

Ba cle roi des spp i inne beztlenowce są zwykle wrażliwe, natomiast szczepy Clostńdium dijjicile są z reguły oporne na działanie linkosamidów.

Minimalne stężenie hamujące dla linkomycyny, w odniesieniu do szczepów najbardziej wrażliwych, mieści się w zakresie od 0,05 do 2 pg na mililitr.

Tabela 1 Aktywność linkomycyny (pg/ml) w stosunku do niektórych bakterii patogennych, głównych patogenów świń i drobiu

Badany drobnoustrój

MIC ([rg/ml)

Gram-dodatnic tlenowce

W większości wrażliwe

Bacillus antbracis

0,25-08

Siapbylococcus aureus

0,2-3,2

Staph. epidemidis

0,4-1,8

Slreplococcus agalactiae

0,1-0,2

Sir. pnemnoniac

0,01-0,8 7f

Sir. pyogcm

0,04-0,8

Sir mridans

0,02-1,0

Gram-ujemnc

W większości oporne

Escbericbia coli

1000

Haemophilus influen^ae

4-16

Klebsiella pnenmoniae

8

Neisseria gonorhoeae

8-94

A/, meningitis

>32

Protens^ pulgaris

1000

Pseudomonas aernginosa

>1000

Salmonella scbottmuelleri

125

Główne patogeny świń

Brachyspira byodysenteriae (UK)

1,0-100

II byodyscnleriae (Australia)

<1-64

B. pi/osico/i (Dania)

0,5-128

B. pilosicoli (Czechy)

1,0-64

B. pilosicoli (USA)

4,0->128

Ławsonia intracęIlularis

32 mg/ml (wewnątrz komórki)

Cios triclinm perfringens (Belgia)

0,12-512

Adycop/sma byopneumoniae (UK)

0,31-0,63

M. byopneumoniae (Japonia)

0,0125-0,39

M. byopneumoniae (Tajlandia)

<0,006-0,4

Actinobacillusplcuropneumoniae (Włochy)*

0,006->32

Streptococcus suis (Włochy)*

0,06->32

Główne patogeny drobiu

Escbericbia coli (UK)*

91

Pasteiirella multocida (Kanada)

0,25->64

Omitobacterinm rbinotracbeale (Belgia)

>64

0. rbinotracbeale (Węgry)

1,0-32

Mycoplasma gallisepticum

0,125-6,25

Ad. synoińac

0,05-1,56

Ad. meleagridis

0,05-25

Ad. iowae

0,05-100

Clostridiumperfringens (Belgia)

0,12-2 mg/ml

Bracbyspira pilosicoli (Australia)

47 mg/ml (MIC90)

* Linkomycyna/Spektynomycyna

5.2 Właściwości farmakokinetycznc Wchłanianie

Linkomycyna nic w pełni wchłania się z przewodu pokarmowego, szczególnie jeśli podana jest wkrótce po posiłku; maksymalne stężenie w surowicy osiąga w ciągu 2-4 godzin. Badanie farmakokinetycznc u trzody chlewnej wykazało, że doustne wchłanianie leku mieści się w granicach od 20 do 50% przy doustnym podaniu leku w dawce 10 mg/kg.

Dystrybucja

Linkosamidy są substancjami podstawowymi o wartości pKa wynoszącej około 7,6. Substancje te

są wysoce rozpuszczalne w tłuszczach, a więc mają w założeniu wysoką objętość dystrybucji. Parametr Vd linkomycyn wynosi 1 1/kg lub więcej. Substancje te ulegają dystrybucji do wielu płynów ustrojowych oraz tkanek, w tym do kości, jednak nic osiągają one znaczących stężeń

w płynie mózgowo-rdzeniowym, nawet w przypadku zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych. Dyfundują poprzez łożysko u wielu gatunków. Stężenie tkankowe linkomycyn często przekracza stężenie obserwowane w surowicy. Stężenie linkomycyny w skórze wydaje się równorzędne do stężeń w surowicy oraz kościach, w których stężenie antybiotyków jest zwykle niskie, i mogą mieć stosunek stężenia w tkance do stężenia w surowicy wynoszący ponad 0,4 lub 0,5.

Wydalanie

Wydalanie linkomycyny odbywa się przede wszystkim poprzez metabolizm wątrobowy, składające się na około 60% podanej dożylnie dawki. Pozostała część leku wydalana jest w postaci czynnej z moczem (20%) oraz żółcią (7%). Przy doustnym podaniu wydalanie przez nerki spada do 10%, a wydalanie żółciowe i metabolizm wątrobowy proporcjonalnie rosną. Niewielkie ilości leku wydalane są z wydzieliną stercza oraz trzustki, poprzez błonę śluzową jelita oraz z pokarmem (4%) karmiących zwierząt. Przez kilka dni utrzymują się wysokie stężenia leku w kale, a wzrost wrażliwych mikroorganizmów w jelicie grubym może zostać zahamowany na okres do 2 tygodni.

Biotransformacja

Po podaniu doustnym, ok. 50% dawki linkomycyny podlega modyfikacji metabolicznej w wątrobie. Metabolity często zachowują aktywność. Choroby wątroby upośledzają biotransformację linkozamidów.

Dane farmakokinetyczne u trzody chlewnej

W pierwszym badaniu dwie świnie poddano leczeniu pojedynczą dawką doustną 25 mg linkomycyny, i mierzono zawartość leku we krwi z upływem czasu, do 12 oraz 24 godzin po podaniu. Pół-logarytmicznc wykresy stężenia leku w surowicy wobec czasu wyraźnie wskazują na tmax wynoszący pomiędzy 3 a 4 godzinami. Krzywe te wskazują również na

jednokompartmentowy model farmakokinetyczny przy bezpośrednim podaniu do krwiobiegu. Drugie doświadczenie opracowano w celu porównania stężenia resztkowego leku w tkankach w funkcji metody dawkowania oraz czasu ekspozycji, w celu określenia minimalnego okresu czasu potrzebnego do osiągnięcia maksymalnego poziomu stężenia resztkowego. Stężenie resztkowe linkomycyny oznaczano w wątrobie oraz w nerkach. Najwyższe wartości stężenie resztkowe osiągało w ciągu 3 dni od rozpoczęcia leczenia doustnego przy poziomie ekspozycji wynoszącym 404 lub 507 mg/głowę/dzień. Następnie określano okres wypłukiwania całkowitych resztek leku z wątroby oraz nerek.

Stwierdzono, że odchody trzody chlewnej zawierają stosunkowo niskie stężenia niezmienionej linkomycyny (I). Przy wydalaniu jedynie 11% podanej doustnie dawki wraz z moczem, 50% stanowiła linkomycyna, a pozostałe metabolity były nieznane. Stwierdzono również obecność śladowych ilości N-dcmctylo linkomycyny (II). Pozostałości w odchodach zawierały większą część wydalanych substancji resztkowych, zawierały jednak jedynie 17% linkomycyny oraz 83% niescharaktcryzowanych metabolitów. W odchodach powinny występować śladowe ilości (<1%) sulfodenku linkomycyny (III). Mimo iż zdawało się, iż stopień wchłaniania linkomycyny po podaniu doustnym jest niski, zaobserwowano znaczący metabolizm. W wątrobie stwierdzono następujące substancje resztkowe: I, II oraz III.

Zawartość linkomycyny jako znaczącej substancji resztkowej ulegała szybkiemu spadkowi. Inne metabolity linkomycyny składały się z bardzo kompleksowej mieszanki różnych marginalnych substancji, pozbawionych działania antybiotykowego. W oparciu o szereg czynników, w tym badanie porównujące metabolizm linkomycyny u trzody chlewnej oraz u szczurów, stwierdzono że pozostałości te, zawarte w wątrobie świń, powinny zostać sklasyfikowane jako bezpieczne, nietoksyczne metabolity.

Wnioski dotyczące danych farmakokinetycznych

Po doustnym podaniu, linkomycyna słabo wchłania się z przewodu pokarmowego. Z tego względu występuje jedynie niewielkie ryzyko kumulacji i zawartości substancji resztkowych w tkankach stosowanych do spożycia przez ludzi.

Wykazano powyższy fakt w badaniu przeprowadzonym u trzody chlewnej oraz u drobiu.

Po doustnym podaniu chlorowodorku linkomycyny znaczonej węglem ^ u świń, po upływie 120 godzin w mięśniach stwierdzono jedynie ślad substancji resztkowych, w wątrobie i nerkach stwierdzono 1 ppm po 96 godzinach, jak również odpowiednio 0,5 ppm i 0,2 ppm w wątrobie i w nerkach po upływie 168 godzin. Wątroba wydaje się zatem być tkanką docelową. Podsumowując, istnieje jedynie niewielkie prawdopodobieństwo, by mięso przeznaczone do spożycia przez ludzi zawierało stężenia linkomycyny, które mogłyby być dla człowieka szkodliwe.

Stwierdzone stężenia substancji resztkowych są o wiele niższe aniżeli obserwowane wartości

LD50.

Kury

Niewiele jest danych dotyczących farmakokinetyki linkomycycny podawanej u kur. Z dostępnych publikacji wiadomo, że substancja ta po podaniu doustnym wchłania się z jelita cienkiego. W surowicy krwi i narządach wewnętrznych osiąga stężenia, które dają się oznaczyć z zastosowaniem rutynowych metod. U niosek linkomycyna wydalana jest w jajach.

6. DANE FARMACEUTYCZNE:

6.1    Wykaz substancji pomocniczych

Mąka pszenna

Olej sojowy oczyszczony

6.2    Niezgodności farmaceutyczne

Nieznane

6.3    Okres trwałości

Okres trwałości produktu leczniczego weterynaryjnego zapakowanego do sprzedaży: 3 lata Okres trwałości po pierwszym otwarciu opakowania bezpośredniego: 3 miesiące Okres trwałości po dodaniu do pokarmu lub paszy granulowanej: 3 miesiące

6.4    Specjalne środki ostrożności dotyczące przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 25 °C.

Przechowywać pojemnik szczelnie zamknięty Przechowywć w suchym miejscu

6.5    Rodzaj i zawartość opakowania bezpośredniego

Worek papierowy wielowarstwowy, laminowany z wewnętrzną warstwą PE zawierający 1 kg,

5 kg lub 25 kg produktu

6.6    Szczególne środki ostrożności dotyczące unieszkodliwiania nic zużytego produktu leczniczego weterynaryjnego lub materiałów odpadowych pochodzących z tych produktów leczniczych weterynaryjnych

Niewykorzystany produkt leczniczy weterynaryjny lub jego materiały odpadowe należy unieszkodliwić w sposób zgodny z obowiązującymi przepisami.

7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Novartis Animal Health d.d.o.

Vcrovskova 57 1000 Ljubljana Słowenia

8.    NUMER(-Y) POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

902/99

9.    DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA TERMINU WAŻNOŚCI POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

17.08.1999 r.

12.05.2005 r.

10.    DATA OSTATNIEJ AKTUALIZACJI TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

11.    ZAKAZ SPRZEDAŻY, DOSTAWY I /LUB STOSOWANIA

Nie dotyczy.

)