Imeds.pl

Mitomycin Agila 40 Mg

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika

Mitomycin Agila, 40 mg, proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji

Mitomycinum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera

ona informacje ważne dla pacjenta.

-    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

-    W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

-    Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same. Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.


Spis treści ulotki:

1.    Co to jest Mitomycin Agila i w jakim celu się go stosuje

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Mitomycin Agila

3.    Jak stosować Mitomycin Agila

4.    Możliwe działania niepożądane

5.    Jak przechowywać Mitomycin Agila

6.    Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Mitomycin Agila i w jakim celu się go stosuje

Mitomycyna to lek stosowany w leczeniu nowotworów złośliwych, tzn. lek, który zapobiega podziałom komórek nowotworowych bądź opóźnia ich podział wpływając w różny sposób na ich metabolizm. Działanie leków stosowanych w leczeniu nowotworów złośliwych oparte jest na fakcie, że jedną z różnic pomiędzy komórkami nowotworowymi a komórkami prawidłowymi jest to, że w przypadku tych pierwszych tempo podziałów komórkowych jest zwiększone z powodu braku kontroli nad ich podziałem.

Wskazania do stosowania

Mitomycyna jest stosowana w leczeniu nowotworów złośliwych w celu łagodzenia objawów (tak zwane leczenie paliatywne).

Podanie dożylne

Mitomycyna podawana jest dożylnie, jako chemioterapia jednolekowa (tzn. chemioterapia prowadzona za pomocą jednej substancji czynnej), albo jako chemioterapia wielolekowa, (tzn. chemioterapia prowadzona za pomocą kilku substancji czynnych). Mitomycyna wykazuje aktywność w przypadku następujących nowotworów złośliwych:

•    zaawansowanego przerzutowego raka żołądka,

•    zaawansowanego i (lub) przerzutowego raka piersi,

•    raka dróg oddechowych (niedrobnokomórkowego raka płuca),

•    zaawansowanego raka trzustki.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Mitomycin Agila Kiedy nie stosować leku Mitomycin Agila

-    Jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na mitomycynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku Mitomycin Agila.

-    W okresie karmienia piersią.

-    Jeśli u pacjenta stwierdzono znaczne obniżenie liczby wszystkich rodzajów krwinek [krwinek czerwonych, krwinek białych oraz płytek krwi (pancytopenia)] lub izolowane obniżenie liczby krwinek białych (leukopenia) bądź płytek krwi (małopłytkowość), tendencję do krwawień (skaza krwotoczna) lub ostre zakażenie.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Mitomycin Agila należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą:

-    Jeśli pacjent ma niewydolność oddechową, niewydolność nerek lub niewydolność wątroby.

-    Jeśli ogólny stan pacjenta jest zły.

-    Jeśli pacjent poddawany jest radioterapii.

-    Jeśli pacjent leczony jest innymi cytostatykami (czyli substancjami hamującymi wzrost i podział komórek).

-    Jeśli pacjent ma zahamowaną czynność szpiku kostnego (stan, w którym szpik kostny nie jest w stanie wytwarzać krwinek potrzebnych organizmowi), gdyż stan ten może ulec nasileniu (szczególnie u osób w podeszłym wieku oraz w przypadku długotrwałego leczenia mitomycyną); może też dojść do nasilenia się zakażenia z powodu zahamowania czynności szpiku kostnego, co może zakończyć się śmiercią.

-    Jeśli pacjentka jest zdolna do zajścia w ciążę, gdyż mitomycyna może negatywnie wpłynąć na zdolność posiadania dzieci w przyszłości.

Lek będzie podawany pacjentowi pod nadzorem fachowego pracownika ochrony zdrowia posiadającego doświadczenie w dziedzinie chemioterapii w celu zmniejszenia ryzyka możliwych działań niepożądanych w miejscu wstrzyknięcia.

Dzieci i młodzież

Nie zaleca się stosowania mitomycyny u dzieci i młodzieży.

Mitomycin Agila a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Jeśli u pacjenta stosowane są jednocześnie inne formy leczenia (w szczególności inne leki przeciwnowotworowe lub radioterapia), które również mogą wywierać szkodliwy wpływ na organizm; możliwe jest nasilenie działań niepożądanych mitomycyny.

Istnieją doniesienia z doświadczeń na zwierzętach o utracie działania mitomycyny w przypadku jej podania razem z witaminą B6.

Podczas leczenia mitomycyną pacjent nie powinien poddawać się szczepieniom za pomocą żywych szczepionek.

Powyższe dotyczy również leków stosowanych niedawno.

Ciąża, karmienie piersią i wpływ na płodność

Mitomycyny nie należy stosować w okresie ciąży. Jeśli leczenie mitomycyną w okresie ciąży będzie konieczne, lekarz będzie musiał ocenić korzyści w stosunku do ryzyka szkodliwego wpływu na organizm dziecka.

Kobiety w wieku rozrodczym powinny unikać zajścia w ciążę. Podczas stosowania mitomycyny, a także w okresie sześciu miesięcy po zakończeniu jego stosowania, zarówno mężczyźni, jak i kobiety muszą stosować środki antykoncepcyjne. Jeśli w okresie leczenia pacjentka mimo to zajdzie w ciążę, musi poinformować o tym lekarza.

Przed rozpoczęciem przyjmowania mitomycyny pacjentka musi przerwać karmienie piersią. Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Nawet kiedy mitomycyna stosowana jest zgodnie z instrukcjami, może wywoływać nudności i wymioty, skracając czas reakcji do takiego stopnia, że dochodzi do upośledzenia zdolności prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania maszyn. Ma to w szczególności miejsce w przypadku jednoczesnego stosowania alkoholu.

3. Jak stosować Mitomycin Agila

Mitomycyna powinna być podawana wyłącznie przez lekarzy mających doświadczenie w prowadzeniu tego rodzaju leczenia.

Mitomycyna jest przeznaczona do podawania we wstrzyknięciu lub infuzji do naczynia krwionośnego (podanie dożylne) po rozpuszczeniu.

Lekarz ustala dawkę i schemat dawkowania odpowiednie dla danego pacjenta.

Przed podaniem pacjentowi mitomycyny w postaci wstrzyknięcia lub infuzji do żyły, zalecane jest wykonanie badań czynności płuc, nerek i wątroby w celu wykluczenia obecności chorób, które podczas leczenia mitomycyną mogłyby ulec nasileniu.

Podczas podawania mitomycyny igła powinna przez cały czas być wkłuta w żyłę. Jeśli igła wysunie się z żyły lub poluzuje się albo jeśli lek przedostanie się do tkanek wokół żyły (czemu może towarzyszyć uczucie dyskomfortu lub bólu), należy natychmiast poinformować lekarza lub pielęgniarkę.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Mitomycin Agila

Jeśli pacjent przypadkowo otrzyma większą dawkę, mogą u niego wystąpić takie objawy, jak gorączka, nudności, wymioty i zaburzenia krwi. Lekarz może wówczas zalecić pacjentowi leczenie objawowe tych działań niepożądanych.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Możliwe działania niepożądane po podaniu do żyły

Może rozwinąć się ciężka choroba płuc objawiająca się dusznością, suchym kaszlem i trzeszczeniami wdechowymi (choroba śródmiąższowa płuc) oraz ciężkie zaburzenia czynności nerek (nefrotoksyczność). Jeśli pacjent zauważy u siebie którąkolwiek z wymienionych wyżej reakcji, powinien natychmiast poinformować o tym lekarza, gdyż wówczas będzie konieczne przerwanie leczenia mitomycyną.

Działania niepożądane występujące bardzo często (mogą występować częściej niż u 1 na 10 osób)

•    Zaburzenia krwi: zahamowanie wytwarzania krwinek w szpiku kostnym; obniżona liczba krwinek białych (leukopenia), która zwiększa ryzyko zakażeń; obniżona liczba płytek krwi (małopłytkowość) powodująca siniaczenie i krwawienia

•    Nudności, wymioty

Działania niepożądane występujące często (mogą występować nie częściej niż u 1 na 10 osób)

•    Choroba płuc objawiająca się dusznością, suchym kaszlem i trzeszczeniami wdechowymi (choroba śródmiąższowa płuc)

•    Duszność, kaszel, trudności w oddychaniu

•    Wysypki skórne i podrażnienie skóry

•    Uczucie drętwienia, obrzęk i bolesne zaczerwienienie skóry dłoni i podeszew stóp (rumień dłoniowo-podeszwowy)

•    Zaburzenia nerek (niewydolność nerek, nefrotoksyczność, glomerulopatia, podwyższone stężenie kreatyniny we krwi) — niewydolność nerek

•    Zapalenie tkanki łącznej (cellulitis) i martwica tkanek po przypadkowym wstrzyknięciu do tkanek otaczających żyłę (wynaczynienie)

Działania niepożądane występujące niezbyt często (mogą występować nie częściej niż u 1 na 100 osób)

•    Zapalenie błon śluzowych

•    Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej

•    Biegunka

•    Wypadanie włosów

•    Gorączka

•    Utrata apetytu, jadłowstręt

Działania niepożądane występujące rzadko (mogą występować nie częściej niż u 1 na 1000 osób)

•    Zagrażające życiu zakażenia

•    Zatrucie krwi (posocznica, czyli sepsa)

•    Obniżona liczba krwinek czerwonych, której czasem towarzyszy ostra niewydolność nerek [niedokrwistość hemolityczna, mikroangiopatyczna niedokrwistość hemolityczna (MAHA, ang. microangiopathic haemolytic anaemia), zespół hemolityczno-mocznicowy (HUS, ang. haemolytic-uraemic syndrome)]

•    Niewydolność serca po wcześniejszym leczeniu innymi lekami przeciwnowotworowymi (lekami z grupy antybiotyków antracyklinowych)

•    Wzrost ciśnienia krwi w naczyniach płucnych, który może powodować duszność, zawroty głowy i omdlenia (nadciśnienie płucne)

•    Choroba żył płucnych powodująca ich niedrożność (choroba żylno- okluzyjna płuc)

•    Niewydolność wątroby

•    Wzrost aktywności enzymów wątrobowych-    aminotransferaz

•    Zażółcenie skóry i twardówek    oczu (żółtaczka),

•    Zatkanie małych żył w wątrobie (choroba żylno-okluzyjna wątroby) prowadzące do zatrzymania płynów w organizmie, powiększenia wątroby i wzrostu stężenia bilirubiny we krwi

•    Uogólniona wysypka skórna

Działania niepożądane występujące bardzo rzadko (mogą występować nie częściej niż u 1 na 10 000 osób)

•    Ciężka reakcja alergiczna (której objawy mogą obejmować omdlenie, wysypkę skórną lub pokrzywkę, świąd skóry, obrzęk warg, twarzy i dróg oddechowych z towarzyszącą dusznością i utratę przytomności)

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy zwrócić się do lekarza, farmaceuty lub pielęgniarki.

Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do

Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych

Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych

Al. Jerozolimskie 181C

02-222 Warszawa

Tel: + 48 22 49 21 301

Fax: + 48 22 49 21 309

e-mail: ndl@urpl.gov.pl.

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5. Jak przechowywać Mitomycin Agila

Nie przechowywać w lodówce. Nie zamrażać.

Roztwór po rekonstytucji: Trwałość chemiczna i fizyczna została wykazana w zalecanych rozcieńczalnikach dla okresu 24 godzin przy przechowywaniu w temperaturze 25°C oraz w temperaturze 2-8°C.

Roztwór rozcieńczony: Po rozcieńczeniu roztwór należy zużyć natychmiast.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie i składanym pudełku po skrócie „EXP”. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera lek Mitomycin Agila

Substancją czynną leku jest mitomycyna.

Jedna fiolka proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/do infuzji zawiera 40 mg mitomycyny. Po rekonstytucji za pomocą 80 ml wody do wstrzykiwań każdy ml roztworu zawiera 0,5 mg mitomycyny.

Pozostały składnik to mannitol.

Jak wygląda lek Mitomycin Agila i co zawiera opakowanie

Mitomycin Agila to proszek, którzy przed wstrzyknięciem należy zmieszać. Jest on dostępny w fiolkach ze szkła oranżowego typu I zamkniętych korkiem z gumy bromobutylowej z aluminiowym uszczelnieniem typu flip-off..

Mitomycin Agila dostępny jest w opakowaniach zawierających 1, 5 albo 10 fiolek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny Agila Specialties UK Limited

New Bridge Street House, 30-34 New Bridge Street, London, EC4V 6BJ Wielka Brytania

Wytwórca/Importer Agila Specialties Polska Sp. z. o. o. ul. Daniszewska 10, 03-230 Warszawa Polska

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

Wielka Brytania - Mitomycin 40mg powder for solution for injection/infusion Austria - Mitomycin Agila 40mg Pulver zur Herstellung einer Injektio-/Infusio nslosung Niemcy - Mitomycin Agila 40mg Pulver zur Herstellung einer Injektio-/Infusio nslosung Dania - Mitomycin Agila 40mg pulver til injektionsv^ske/infusionsv^ske, opl0sning Finlandia - Mitomycin Agila 40mg Injektiokuiva/ Infuusiokuiva-aine, liuosta varten Islandia - Mitomycin Agila 40mg Stungulyfsstofn/Innrennslisstofn, lausn Norwegia - Mitomycin Agila Polska - Mitomycin Agila

Szwecja - Mitomycin Agila 40mg pulver till injektionsvatska/infusionsvatska, losning Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego:

Informacje ogólne

Należy unikać przypadkowego pozażylnego podania mitomycyny. W razie pozażylnego wstrzyknięcia produktu leczniczego dochodzi do rozległej martwicy tkanek mających kontakt z produktem. Aby nie dopuścić do powstania martwicy, należy stosować się do następujących zaleceń:

•    Wstrzyknięcia wykonywać wyłącznie do dużych żył w obrębie kończyn górnych.

•    Wstrzyknięcia nie należy wykonywać bezpośrednio do żyły, lecz do linii dożylnej, przez którą w danym momencie w sposób prawidłowy i bezpieczny podawany jest wlew.

•    Przed usunięciem kaniuli po podaniu produktu do żyły centralnej należy ją przez kilka minut przepłukać za pomocą wlewu, aby usunąć resztki mitomycyny.

W przypadku wynaczynienia zaleca się natychmiastowe ostrzyknięcie miejsca wynaczynienia 8,4% roztworem dwuwęglanu sodu, a następnie wstrzyknięcie 4 mg deksametazonu. Wstrzyknięcie do krążenia ogólnego 200 mg witaminy B6 może być pomocne w pobudzaniu regeneracji uszkodzonych tkanek.

Nie wolno dopuszczać do kontaktu produktu leczniczego ze skórą i błonami śluzowymi.

Sposób podawania

Mitomycyna jest przeznaczona do podawania we wstrzyknięciu dożylnym lub infuzji dożylnej po rozcieńczeniu. Produkt może być wykorzystany częściowo.

Specjalne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowywania produktu leczniczego do stosowania

Przygotowanie roztworu gotowego do wstrzyknięcia lub infuzji

Zawartość fiolki należy poddać rekonstytucji za pomocą wody do wstrzykiwań lub 0,9% roztworu chlorku sodu, tak aby uzyskać stężenie 0,5 mg/ml.

Przygotowanie zrekonstytuowanego roztworu

Zawartość jednej fiolki produktu leczniczego Mitomycin Agila, 40 mg, rozpuścić w 80 ml wody do wstrzykiwań lub 0,9% roztworu chlorku sodu. Po rekonstytucji za pomocą 80 ml rozcieńczalnika każdy ml roztworu zawiera 0,5 mg mitomycyny.

Jeśli proszek nie ulega rozpuszczeniu natychmiast, odstawić do całkowitego rozpuszczenia w temperaturze pokojowej. Zawartość fiolki musi ulec rozpuszczeniu, tworząc przezroczysty roztwór, w ciągu 2 minut.

W celu podania infuzji dożylnej roztwór produktu leczniczego Mitomycin Agila, 40 mg, należy rozcieńczyć za pomocą 0,9% roztworu chlorku sodu lub mleczanu sodu do wstrzykiwań do stężenia 20 l ub 40 mikrogramów mitomycyny na ml.

Uwagi

•    Produktu leczniczego Mitomycin Agila, 40 mg, nie wolno używać w mieszanych wstrzyknięciach.

•    Inne roztwory do wstrzykiwań lub roztwory do infuzji muszą być podawane oddzielnie.

•    Należy unikać przypadkowego pozażylnego podania mitomycyny.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Roztwór rozcieńczony: Po rozcieńczeniu roztwór należy zużyć natychmiast.