Imeds.pl

Natlinez

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

Natlinez, 2 mg/ml, roztwór do infuzji

Linezolidum

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

-    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

-    W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

-    Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

-    Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

1.    Co to jest Natlinez i w jakim celu się go stosuje

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Natlinez

3.    Jak stosować Natlinez

4.    Możliwe działania niepożądane

5.    Jak przechowywać Natlinez

6.    Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest Natlinez i w jakim celu się go stosuje

Linezolid jest antybiotykiem należącym do grupy oksazolidynonów. Jego działanie polega na powstrzymywaniu wzrostu niektórych rodzajów bakterii (drobnoustrojów), wywołuj ących zakażenia. Linezolid stosuje się w leczeniu zapalenia płuc oraz niektórych zakażeń skóry i tkanek, leżących pod skórą. Lekarz zadecyduje, czy jest on odpowiednim lekiem do zastosowania w danym zakażeniu.

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Natlinez

Kiedy nie stosować leku Natlinez

•    Jeśli pacjent ma uczulenie na linezolid lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienionych w punkcie 6).

•    Jeśli pacjent przyjmuje obecnie lub przyjmował w ciągu ostatnich 2 tygodni leki z grupy zwanej inhibitorami monoaminooksydazy (inhibitory MAO np. fenelzyna, izokarboksazyd, selegilina, moklobemid). Leki te mogą być stosowane w leczeniu depresji lub choroby Parkinsona.

•    W okresie karmienia piersią. Linezolid przenika do mleka matki i może szkodliwie wpływać na dziecko.

•    Jeśli pacjent przyjmuje którykolwiek z następuj ących leków: inhibitory selektywnego wychwytu zwrotnego serotoniny, trójcykliczne leki przeciwdepresyjne, agoniści receptorów serotoninowych 5-HT1 (tryptany), leki o bezpośrednim lub pośrednim działaniu sympatykomimetycznym (w tym adrenergiczne leki rozszerzaj ące oskrzela, pseudoefedryna i fenylopropanolamina), leki zwiększające napięcie naczyń (np. adrenalina, noradrenalina), leki działające dopaminergicznie (np. dopamina, dobutamina), petydyna lub buspiron, chyba że lekarz wyraźnie zalecił przyjmowanie jednego z tych leków.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Natlinez może nie być właściwym lekiem dla pacjenta, który odpowie twierdząco (‘Tak’) na

którekolwiek z podanych poniżej pytań. W takim przypadku należy o tym poinformować lekarza,

który zbada ogólny stan zdrowia i ciśnienie krwi pacjenta przed rozpoczęciem leczenia oraz będzie je

kontrolować w trakcie trwania leczenia lub może zdecydować o zastosowaniu innego, bardziej odpowiedniego leczenia.

W razie wątpliwości, czy poniższe zagadnienia dotyczą danego pacjenta, należy skonsultować się z lekarzem.

•    Czy pacjent ma wysokie ciśnienie krwi i czy w związku z tym przyjmuje leki, czy nie?

•    Czy stwierdzono u pacjenta nadczynność tarczycy?

•    Czy pacjent ma nowotwór nadnerczy (guz chromochłonny nadnerczy) lub zespół rakowiaka (wywołany nowotworami układu hormonalnego, objawiaj ący się biegunką, uderzeniami gorąca, świszczącym oddechem)?

•    Czy u pacjenta występują: depresja maniakalna, zaburzenia schizoafektywne, stany dezorientacji lub inne zaburzenia psychiczne?

Kiedy zachować ostrożność, stosując Natlinez

Przed rozpoczęciem stosowania leku Natlinez należy powiedzieć lekarzowi jeśli u pacjenta występują:

•    skłonność do tworzenia się siniaków oraz występowania krwawień;

•    anemia (mała liczba czerwonych krwinek);

•    podatność na zakażenia;

•    występujące w przeszłości napady drgawek;

•    zaburzenia czynności wątroby lub nerek, szczególnie u pacjentów dializowanych;

•    biegunka.

Należy natychmiast poinformować lekarza, jeżeli podczas leczenia u pacjenta wystąpi:

•    pogorszenie się widzenia takie, jak zmiany ostrości widzenia, zmiany widzenia barwnego, niewyraźne widzenie lub ubytki w polu widzenia;

•    brak czucia na rękach i nogach, mrowienie lub drętwienie rąk i nóg;

•    w trakcie lub po zakończeniu leczenia antybiotykami, w tym linezolidem, u pacjenta może wystąpić biegunka. Jeżeli jest ona ciężka lub uporczywa lub zaobserwuje się śluz lub krew

w kale, należy niezwłocznie przerwać przyjmowanie linezolidu i skontaktować się z lekarzem. Nie należy przyjmować w takim przypadku leków hamujących lub spowalniających ruchy jelit.

•    nawracaj ące nudności lub wymioty, ból brzucha lub zwiększona częstość oddechów.

Dzieci i młodzież

Nie zaleca się stosowania linezolidu w tych grupach wiekowych.

Natlinez a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach stosowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio, a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Jednoczesne stosowanie linezolidu z innymi lekami może spowodować wystąpienie działań niepożądanych, takich jak zmiana ciśnienia krwi, temperatury lub częstości akcji serca.

Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli pacjent stosuje lub stosował przez okres ostatnich 2 tygodni następujące leki, ponieważ nie należy stosować linezolidu u pacjentów leczonych tymi lekami aktualnie lub w ostatnim czasie (patrz również punkt 2 „Kiedy nie stosować leku Natlinez”):

•    inhibitory monoaminooksydazy (inhibitory MAO np. fenelzyna, izokarboksazyd, selegilina, moklobemid). Leki te stosowane są w leczeniu depresji lub choroby Parkinsona.

Należy również powiedzieć lekarzowi, jeżeli pacjent stosuje niżej wymienione leki. W takim przypadku lekarz podejmie decyzj ę o zastosowaniu leczenia linezolidem, jednakże będzie potrzebna kontrola ogólnego stanu zdrowia i ciśnienia krwi pacjenta przed rozpoczęciem i w trakcie trwania leczenia. W pozostałych przypadkach lekarz podejmie decyzj ę o zastosowaniu innego leczenia.

•    leki zmniejszające przekrwienie, stosowane w przypadku przeziębienia lub grypy, zawierające pseudoefedrynę lub fenylopropanolaminę;

•    niektóre leki stosowane w leczeniu astmy, np. salbutamol, terbutalina, fenoterol;

•    niektóre trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne lub inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, np. amitryptylina, cypramil, klomipramina, dosulepina, doksepina, fluoksetyna, fluwoksamina, imipramina, lofepramina, paroksetyna, sertralina;

•    leki stosowane w leczeniu migreny, np. sumatryptan i zolmitryptan;

•    leki stosowane w leczeniu nagłych, ciężkich reakcji alergicznych, np. adrenalina (epinefryna);

•    leki podwyższające ciśnienie krwi, np. noradrenalina (norepinefryna),    dopamina,    dobutamina;

•    leki przeciwbólowe stosowane w bólu o    nasileniu    od umiarkowanego    do ciężkiego, np.

petydyna;

•    leki przeciwlękowe, np. buspiron;

•    leki przeciwzakrzepowe, np. warfaryna.

Natlinez z jedzeniem i piciem

Linezolid można stosować przed jedzeniem, w trakcie lub po posiłku.

Należy unikać spożywania nadmiernych ilości dojrzałych serów, ekstraktów drożdżowych lub produktów z ziaren sojowych (np. sosu sojowego) oraz picia alkoholu, szczególnie piwa beczkowego i wina, ponieważ lek ten może wchodzić w reakcje z substancj ą o nazwie tyramina, która występuje naturalnie w niektórych pokarmach, powodując zwiększenie ciśnienia krwi.

Jeśli po jedzeniu lub piciu u pacjenta występuje pulsuj ący ból głowy, należy natychmiast powiedzieć

0    tym lekarzowi lub farmaceucie.

Ciąża i karmienie piersią

Wpływ linezolidu u kobiet w ciąży nie jest znany. Dlatego leku tego nie należy stosować w okresie ciąży, chyba że zaleci go lekarz. Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza lub farmaceuty przed zastosowaniem tego leku.

Nie należy karmić piersią podczas przyjmowania linezolidu, ponieważ przenika on do mleka matki i może oddziaływać na dziecko.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Linezolid może powodować zawroty głowy oraz zaburzenia widzenia. Jeśli wystąpią takie objawy nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać żadnych maszyn. Należy pamiętać, że złe samopoczucie może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.

Natlinez zawiera sód

Sód

1    ml roztworu leku Natlinez zawiera 9 mg sodu (2,7 g sodu w jednym worku infuzyjnym). Należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce, jeśli pacjent przestrzega diety z niską zawartością sodu.

3. Jak stosować Natlinez Dorośli

Lek będzie podawany w postaci kroplówki (infuzji do żyły) przez lekarza lub pracownika służby zdrowia. Zwykle stosowana dawka dla pacjentów dorosłych (w wieku 18 lat i starszych) wynosi 300 ml roztworu (600 mg linezolidu) dwa razy na dobę, podawanego bezpośrednio do krwiobiegu (dożylnie) w kroplówce, przez 30 do 120 minut.

Jeśli pacjent jest dializowany, powinien otrzymać linezolid po zakończeniu sesji dializy.

Kuracja trwa zazwyczaj od 10 do 14 dni, ale może trwać do 28 dni. Skuteczność i bezpieczeństwo

stosowania tego leku przez okres dłuższy niż 28 dni nie zostały ustalone. Lekarz decyduje o tym, jak długo powinno trwać leczenie.

Podczas stosowania linezolidu lekarz powinien zlecić regularne wykonywanie badań krwi, aby kontrolować morfologię krwi.

Jeśli linezolid jest stosowany przez okres dłuższy niż 28 dni, lekarz powinien zlecić badanie wzroku pacjenta.

Stosowanie u dzieci

Nie zaleca się zwykle stosowania linezolidu u dzieci i młodzieży (w wieku poniżej 18 lat). Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Natlinez

Jeśli pacjent obawia się, że otrzymał zbyt dużą dawkę, powinien powiadomić o tym lekarza lub pielęgniarkę.

Pominięcie zastosowania leku Natlinez

W związku z tym, że lek będzie podawany pod ścisłą kontrolą medyczną, pominięcie dawki wydaje się mało prawdopodobne. Jednak w razie podejrzenia pominięcia dawki leku, należy zawsze poinformować o tym lekarza lub pielęgniarkę.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki.

4.    Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Jeśli w trakcie leczenia wystąpi którykolwiek z wymienionych poniżej działań niepożądanych, należy natychmiast poinformować o tym lekarza, pielęgniarkę lub farmaceutę:

•    reakcje skórne np. zaczerwienienie, złuszczanie się skóry (zapalenie skóry), wysypka, świąd, lub obrzęk szczególnie w okolicy twarzy i karku. Mogą to być objawy reakcji alergicznej

i w takim przypadku może być konieczne przerwanie stosowania linezolidu;

•    ciężka choroba, charakteryzująca się powstawaniem pęcherzy na skórze, jamie ustnej, oczach i narządach płciowych. Mogą to być objawy zespołu Stevensa-Johnsona;

•    zaburzenia widzenia, takie jak niewyraźne widzenie, zmiany widzenia barwnego, trudności z dostrzeżeniem szczegółów lub zawężenie pola widzenia;

•    ciężka biegunka, z występowaniem krwi i (lub) śluzu w kale (zapalenie jelita związane ze stosowaniem antybiotyku, w tym rzekomobłoniaste zapalenie jelita), bardzo rzadko mogąca prowadzić do zagrażaj ących życiu powikłań.

•    nawracające nudności i wymioty, ból brzucha lub zwiększona częstość oddechów. Mogą to być objawy nadmiernego stężenia kwasów we krwi;

•    Notowano napady padaczkowe lub drgawki podczas stosowania linezolidu. Należy poinformować lekarza, jeśli podczas jednoczesnego stosowania leków przeciwdepresyjnych

z grupy SSRI wystąpią takie objawy, jak pobudzenie, splątanie, majaczenie, sztywność, drżenie, zaburzenia koordynacji oraz napady drgawkowe (patrz punkt 2).

Drętwienie, mrowienie, zmiany ostrości widzenia zgłaszali pacjenci, którzy przyjmowali linezolid dłużej niż 28 dni. Jeśli u pacjenta nastąpiło pogorszenie widzenia, powinien natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Inne działania niepożądane obejmują:

Często (mogą wystąpić u mniej, niż u 1 na 10 pacjentów):

•    zakażenia grzybicze, zwłaszcza kandydoza jamy ustnej i pochwy;

•    ból głowy;

•    metaliczny posmak w j amie ustnej;

•    biegunka, nudności lub wymioty;

•    zmiany wyników badań krwi, w tym dotyczących pracy nerek, wątroby lub zwiększone stężenie cukru we krwi;

•    niespodziewane krwawienia lub tworzenie się siniaków o niewyjaśnionej przyczynie, mogące być skutkiem zmian liczby niektórych krwinek, co może mieć wpływ na krzepliwość krwi oraz może prowadzić do wystąpienia niedokrwistości (anemii);

•    trudności ze snem;

•    zwiększenie ciśnienia tętniczego krwi;

•    anemia (zmniejszenie liczby czerwonych krwinek);

•    zmiana liczby niektórych komórek krwi, co może wpływać na zdolność pacjenta do zwalczania infekcji;

•    wysypka skórna;

•    świąd skóry;

•    zawroty głowy;

•    zlokalizowany lub uogólniony ból brzucha;

•    zaparcie;

•    niestrawność;

•    zlokalizowany ból;

•    gorączka.

Niezbyt często (mogą wystąpić u mniej, niż u 1 na 100 pacjentów):

•    zapalenie pochwy lub okolicy zewnętrznych narządów moczowo-płciowych u kobiet;

•    uczucie mrowienia lub drętwienia w kończynach;

•    niewyraźne widzenie;

•    „dzwonienie” w uszach (szumy uszne);

•    zapalenie żył;

•    suchość lub ból jamy ustnej, obrzęk, podrażnienia lub przebarwienia języka;

•    dreszcze;

•    uczucie zmęczenia lub    wzmożonego pragnienia;

•    zapalenie trzustki;

•    zwiększone pocenie się;

•    zmiany w stężeniu białek, soli lub w aktywności enzymów we krwi, które mierzą czynność wątroby lub nerek;

•    drgawki;

•    hiponatremia (małe stężenie sodu we krwi);

•    niewydolność nerek;

•    zmniejszenie liczby płytek krwi;

•    rozdęcie brzucha;

•    przemijające napady niedokrwienne (przemijające zaburzenia dopływu krwi do mózgu, powoduj ące krótkotrwałe objawy, takie jak utrata widzenia, osłabienie czynności kończyn, niewyraźne mówienie, utrata przytomności);

•    ból w miejscu lub w okolicy miejsca podawania wlewu (kroplówki);

•    zapalenie skóry;

•    zwiększenie stężenia kreatyniny;

•    ból brzucha;

•    zmiany częstości skurczów serca (np. przyspieszenie czynności serca).

Rzadko (mogą wystąpić u mniej, niż u 1 na 1000 pacjentów):

•    zawężenie pola widzenia;

•    powierzchniowe przebarwienie zębów, ustępujące po stomatologicznym zabiegu czyszczenia (ręczne usuwanie kamienia);

Zgłaszano również następujące działania niepożądane (częstość nieznana: nie może być określona na podstawie dostępnych danych):

•    zespół serotoninowy (objawy obejmują przyspieszoną czynność serca, stan dezorientacji, obfite pocenie się, omamy, mimowolne ruchy, dreszcze, drżenia);

•    kwasica mleczanowa (objawy obejmują nawracające nudności i wymioty, ból brzucha, zwiększoną częstość oddechów);

•    ciężkie zmiany skórne;

•    anemia syderoblastyczna (rodzaj anemii (mała liczba czerwonych krwinek));

•    łysienie (wypadanie włosów);

•    zaburzenia widzenia kolorów lub trudności w dostrzeganiu detali;

•    zmiany w liczbie komórek krwi;

•    osłabienie i(lub) zaburzenia czuciowe.

Jeśli wystąpi jakiekolwiek ciężkie działanie niepożądane lub jeśli pacjent zauważy jakikolwiek objaw niewymieniony w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych,

Al. Jerozolimskie 181 C, 02-222 Warszawa, Tel.: +48 22 49 21 301, Faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania leku.

5.    Jak przechowywać Natlinez

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

Worek infuzyjny należy przechowywać w oryginalnym opakowaniu (worek zewnętrzny i tekturowe pudełko) w celu ochrony przed parowaniem i światłem.

Roztwór należy użyć natychmiast po usunięciu zabezpieczenia.

Nie należy stosować leku, jeżeli roztwór nie jest klarowny lub widoczne są cząstki stałe.

6.    Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera Natlinez

-    Substancją czynną leku jest linezolid. Każdy 1 ml roztworu zawiera 2 mg linezolidu.

-    Pozostałe składniki to: kwas cytrynowy bezwodny; sodu chlorek, sodu wodorotlenek (do ustalenia pH), kwas solny (do ustalenia pH) i woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda Natlinez i co zawiera opakowanie

Linezolid jest roztworem przejrzystym, bezbarwnym do jasnożółtego.

Lek dostępny jest w poliolefinowych workach do infuzji, umieszczonych w laminowanych workach zewnętrznych. Worki zawierają 300 ml roztworu i pakowane są w pudełka tekturowe. Każde pudełko zawiera 1, 2, 5, 10, 20 lub 25 worków do infuzji.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny

Hospira UK Limited Queensway, Royal Leamington Spa Warwickshire, CV31 3RW Wielka Brytania

Wytwórca

Hospira UK Limited Queensway, Royal Leamington Spa Warwickshire, CV31 3RW Wielka Brytania

Hospira Enterprises B.V.

Randstad 2211 Almere 1318 BN Holandia

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

Natlinez, 2 mg/ml, roztwór do infuzji

Linezolidum

Informacje przeznaczone wyłącznie dla fachowego personelu medycznego

WAŻNE: Przed przepisaniem leku należy zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego.

Linezolid nie jest skuteczny w leczeniu zakażeń wywołanych przez drobnoustroje Gram-ujemne.

U pacjentów ze stwierdzonym lub podejrzewanym jednoczesnym zakażeniem drobnoustrojami Gram-ujemnymi należy rozpocząć jednoczesne leczenie przeciwko drobnoustrojom Gram-ujemnym.

Opis produktu:

Worki do infuzji wykonane z powłoki poliolefinowej, umieszczone w laminowanych workach zewnętrznych.

Worki zawierają 300 ml roztworu i pakowane są w pudełka tekturowe. Każde pudełko zawiera 1,2, 5, 10, 20 lub 25 worków.

Roztwór, przejrzysty, bezbarwny do jasnożółtego.

Dawkowanie i sposób podawania

Leczenie produktem Natlinez należy rozpoczynać wyłącznie w warunkach szpitalnych, po konsultacji z lekarzem specjalistą w dziedzinie mikrobiologii lub chorób zakaźnych.

U pacjentów, u których leczenie rozpoczęto produktem podawanym pozajelitowo można dokonać zamiany na doustną postać leku, jeśli zamiana taka będzie uzasadniona klinicznie. W przypadku zmiany drogi podawania nie ma konieczności modyfikacji dawkowania, ponieważ dostępność biologiczna linezolidu po podaniu doustnym wynosi około 100%.

Roztwór do infuzji należy podawać przez 30 do 120 minut.

Zalecane dawki linezolidu należy podawać dożylnie.

W celu uzyskania informacji dotyczącej dawkowania należy zapoznać się z Charakterystyką Produktu Leczniczego.

Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do stosowania

Opakowanie przeznaczone jest wyłącznie do jednorazowego użycia. Zdj ąć zewnętrzną folię bezpośrednio przed podaniem produktu, sprawdzić, czy nie ma drobnych nieszczelności, mocno ściskając worek. Jeżeli worek przecieka, nie stosować produktu, ponieważ może nie być jałowy. Przed podaniem roztwór należy obejrzeć. Można go podawać wyłącznie wówczas, gdy jest klarowny i nie zawiera cząstek stałych. Nie stosować worków w połączeniu szeregowym. Niewykorzystane pozostałości roztworu należy wyrzucić. Nie podłączać worków z częściowo zużytą zawartością.

Niezgodności farmaceutyczne

Nie należy dodawać do roztworu innych substancji. Jeżeli linezolid ma być podawany równocześnie z innymi lekami, to każdy z leków należy podawać osobno, zgodnie z zaleceniami dotyczącymi jego stosowania. Jeżeli przez to samo doj ście dożylne maj ą być naprzemiennie podawane roztwory linezolidu i innych leków, to każdorazowo, przed podaniem linezolidu i po jego podaniu, należy je przepłukać roztworem zachowującym zgodność z roztworem do infuzji linezolidu.

Roztwór do infuzji Natlinez jest fizycznie niezgodny z następującymi lekami: amfoterycyna B, chlorowodorek chloropromazyny, diazepam, izetionian pentamidyny, laktobionian erytromycyny, sól sodowa fenytoiny i sulfametoksazol z trimetoprimem. Ponadto, jest on niezgodny chemicznie z solą sodową ceftriaksonu.

Okres ważności Przed otwarciem: 2 lata.

Po otwarciu: ze względów mikrobiologicznych produkt leczniczy należy zastosować natychmiast, chyba, że metoda otwarcia wyklucza ryzyko skażenia mikrobiologicznego.

Specjalne środki ostrożności podczas przechowywania

Przechowywać do momentu użycia w oryginalnym opakowaniu (w folii zewnętrznej i w pudełku).

8