Imeds.pl

Omeplis 20 Mg

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla użytkownika

Omeplis, kapsułki dojelitowe, twarde, 10 mg Omeplis, kapsułki dojelitowe, twarde, 20 mg Omeplis, kapsułki dojelitowe, twarde, 40 mg

Omeprazol

Należy uważnie zapoznać się z treścią ulotki przed zażyciem leku, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

-    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

-    W razie jakichkolwiek wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

-    Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym. Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

-    Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym wszelkie działania niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Patrz punkt 4.

Spis treści ulotki

1.    Co to jest lek Omeplis i w jakim celu się go stosuje

2.    Informacje ważne przed przyjęciem leku Omeplis

3.    Jak przyjmować lek Omeplis

4.    Możliwe działania niepożądane

5.    Jak przechowywać lek Omeplis

6.    Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest lek Omeplis i w jakim celu się go stosuje

Omeplis zawiera substancję czynną o nazwie omeprazol. Należy on do grupy leków określanych mianem „inhibitorów pompy protonowej”. Ich działanie polega na zmniejszaniu ilości kwasu wydzielanego w żołądku.

Lek Omeplis jest stosowany w leczeniu następujących chorób i zaburzeń:

U dorosłych:

•    Choroba refluksowa przełyku (ang. gastro-esophageal reflux disease, GERD). Polega ona na tym, że kwas z żołądka przedostaje się do przełyku (rury łączącej gardło z żołądkiem), co powoduje ból, stan zapalny oraz zgagę.

•    Owrzodzenia górnego odcinka jelita cienkiego (wrzody dwunastnicy) lub żołądka (wrzody

żołądka).

•    Owrzodzenia zakażone bakteriami nazywanymi , flelicobacter pylon”. W takiej sytuacji lekarz może przepisać również antybiotyki w celu wyleczenia zakażenia i umożliwienia wygojenia wrzodów.

•    Owrzodzenia spowodowane przez leki określane jako NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne). Omeplis może być stosowany także w celu zapobiegania rozwojowi owrzodzeń podczas przyjmowania NLPZ.

•    Zbyt duża ilość kwasu w żołądku będąca skutkiem obecności zmiany rozrostowej w trzustce (zespół Zollingera-Ellisona).

Dzieci w wieku powyżej 1 roku oraz o masie ciała większej lub równej 10 kg

•    Choroba refluksowa przełyku (ang. gastro-esophageal reflux disease, GERD). Polega ona na tym, że kwas z żołądka przedostaje się do przełyku (rury łączącej gardło z żołądkiem), co powoduje ból, stan zapalny oraz zgagę.

U dzieci objawy tego zaburzenia mogą być następujące: cofanie się treści żołądkowej do jamy ustnej (zarzucanie, zwracanie pokarmu), wymioty oraz za mały przyrost masy ciała.

Dzieci i młodzież w wieku powyżej 4 lat

•    Owrzodzenia zakażone bakteriami nazywanymi „Helicobacterpylon”. Jeżeli u dziecka występuje ta choroba, lekarz może przepisać również antybiotyki w celu wyleczenia zakażenia i umożliwienia wygojenia wrzodów

2.    Informacje ważne przed przyjęciem leku Omeplis

Kiedy nie stosować leku Omeplis:

•    jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na omeprazol lub lub którykolwiek z pozostałych składników leku Omeplis (wymieniony w punkcie 6).

•    jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie na leki zawierające inne inhibitory pompy protonowej (np. pantoprazol, lanzoprazol, rabeprazol, esomeprazol);

•    jeżeli pacjent przyjmuje lek zawierający nelfinawir (stosowane w leczeniu zakażenia wirusem HIV)

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Omeplis należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą. Ostrzeżenia i środki ostrożności

Omeplis może powodować utajenie objawów innych chorób. Z tego względu, w przypadku wystąpienia któregokolwiek z poniższych stanów przed rozpoczęciem lub w trakcie przyjmowania leku Omeplis należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem:

•    Nieuzasadniona utrata masy ciała oraz utrudnione połykanie.

•    Ból żołądka lub niestrawność.

•    Pojawienie się wymiotów treścią pokarmową lub krwią.

•    Oddawanie czarnych stolców (kału podbarwionego krwią).

•    Ciężka lub uporczywa biegunka, gdyż ze stosowaniem omeprazolu związane jest niewielkie zwiększenie częstości występowania biegunki zakaźnej.

•    Ciężkie zaburzenia dotyczące wątroby.

W przypadku długoterminowego stosowania leku Omeplis (dłużej niż przez 1 rok) pacjent będzie najprawdopodobniej pozostawał pod baczną i regularną obserwacją lekarską. Podczas wizyty u lekarza należy zgłaszać wszelkie nowe oraz nietypowe objawy i okoliczności.

Przyjmowanie inhibitora pompy protonowej, takiego jak Omeplis, zwłaszcza przez okres dłuższy niż rok, może nieznacznie zwiększyć ryzyko złamania biodra, nadgarstka lub kręgosłupa. Należy poinformować lekarza, jeśli występuje osteoporoza lub jeśli są przyjmowane kortykosterydy (które mogą zwiększyć zagrożenie osteoporozą).

Lek Omeplis a inne leki

Należy powiedzieć lekarzowi lub farmaceucie o wszystkich lekach przyjmowanych przez pacjenta obecnie lub ostatnio łącznie z lekami, które można otrzymać bez recepty. Jest to ważne, ponieważ Omeplis może wpływać na sposób działania niektórych innych leków, a także niektóre inne leki mogą wpływać na działanie leku Omeplis.

Nie należy przyjmować leku Omeplis, jeżeli stosuje się lek zawierający nelfinawir (używany w leczeniu zakażenia wirusem HIV).

Należy poinformować lekarza lub farmaceutę, jeżeli przyjmuje się którykolwiek z następujących leków:

•    Ketokonazol, itrakonazol lub worykonazol (stosowane w leczeniu zakażeń grzybiczych).

•    Digoksyna (stosowana w leczeniu zaburzeń czynności serca).

•    Diazepam (stosowany w leczeniu lęku, w celu zmniejszenia napięcia mięśni lub w leczeniu padaczki).

•    Fenytoina (stosowana w leczeniu padaczki). Jeżeli pacjent przyjmuje fenytoinę, lekarz będzie musiał kontrolować stan pacjenta podczas rozpoczynania oraz kończenia przyjmowania leku Omeplis.

•    Leki stosowane w celu zmniejszenia krzepliwości krwi, takie jak warfaryna lub inne preparaty antagonistów witaminy K. Lekarz będzie musiał kontrolować stan pacjenta podczas rozpoczynania oraz kończenia przyjmowania leku Omeplis

•    Ryfampicyna (stosowana w leczeniu gruźlicy)

•    Atazanawir (stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV)

•    Takrolimus (stosowany w przypadkach przeszczepu narządów)

•    Dziurawiec zwyczajny (Hypericum perforatum) (stosowany w leczeniu łagodnej depresji)

•    Cylostazol (stosowany w leczeniu chromania przestankowego)

•    Sakwinawir (stosowany w leczeniu zakażenia wirusem HIV)

•    Klopidogrel (stosowany w celu zapobiegania powstawania zakrzepów krwi)

•    Leki te są stosowane w leczeniu nowotworów złośliwych.

•    Metotreksat (lek do chemioterapii stosowany w dużych dawkach do leczenia raka) - w razie przyjmowania dużych dawek metotreksatu lekarz może czasowo przerwać leczenie lekiem Omeplis.

Jeżeli lekarz przepisał pacjentowi antybiotyki amoksycylinę oraz klarytromycynę a także Omeplis w celu leczenia owrzodzeń spowodowanych zakażeniem bakterią Helicobacter pylori, jest bardzo ważne, aby pacjent poinformował lekarza o wszelkich innych przyjmowanych lekach.

Stosowanie leku Omeplis z jedzeniem i piciem

Kapsułki najlepiej przyjmować bez jedzenia. NIE należy ich żuć ani zgniatać. Należy je połykać w całości, popijając szklanką wody.

Ciąża i karmienie piersią

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Omeplis pacjentka powinna poinformować lekarza o tym czy jest w ciąży oraz czy stara się zajść w ciążę Lekarz zdecyduje czy pacjentka będzie mogła przyjmować Omeplis w tym czasie.

Czy pacjentka karmiąca piersią będzie mogła przyjmować Omeplis zdecyduje lekarz.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Lek Omeplis nie powinien wpływać na zdolność do prowadzenia pojazdów lub obsługiwania wszelkich narzędzi i maszyn. Możliwe jest wystąpienie takich działań niepożądanych jak odczucie zawrotu głowy oraz zaburzenia widzenia (patrz punkt 4). W przypadku ich wystąpienia nie należy prowadzić pojazdów ani obsługiwać urządzeń mechanicznych.

Lek Omeplis zawiera sacharozę

Kapsułki leku Omeplis zawierają laktozę. Jeśli u pacjenta stwierdzono nietolerancję niektórych cukrów, pacjent powinien skontaktować się z lekarzem przed rozpoczęciem przyjmowania tego leku.

3.    Jak przyjmować lek Omeplis

Ten lek należy zawsze przyjmować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

Lekarz poinformuje pacjenta ile kapsułek należy przyjmować oraz przez jak długi okres. Będzie to zależało od stanu zdrowia oraz wieku pacjenta.

Zalecana dawka to:

Leczenie objawów GERD, takich jak zgaga i zarzucanie kwaśnej treści żołądkowej:

•    Jeżeli lekarz stwierdził, że przełyk pacjenta został nieco uszkodzony, zwykle stosowana dawka wynosi 20 mg raz na dobę przez 4 do 8 tygodni. Lekarz może zalecić pacjentowi przyjmowanie dawki 40 mg przez kolejne 8 tygodni, jeżeli przełyk nie będzie jeszcze wygojony.

•    Zwykle stosowana dawka po uzyskaniu wygojenia przełyku wynosi 10 mg raz na dobę.

•    Jeżeli przełyk nie uległ uszkodzeniu, zwykle stosowana dawka wynosi 10 mg raz na dobę.

Leczenie wrzodów górnego odcinka jelita cienkiego (wrzodów dwunastnicy):

•    Zwykle stosowana dawka wynosi 20 mg raz na dobę przez 2 tygodnie. Lekarz może zalecić przyjmowanie takiej samej dawki przez dalsze 2 tygodnie, jeżeli wrzody nie ulegną wygojeniu w tym czasie.

•    Jeżeli wrzód nie wygoi się całkowicie, dawka może zostać zwiększona do 40 mg raz na dobę

przez 4 tygodnie.

Leczenie wrzodów w żołądku (wrzodów żołądka):

•    Zwykle stosowana dawka wynosi 20 mg raz na dobę przez 4 tygodnie. Lekarz może zalecić przyjmowanie takiej samej dawki przez dalsze 4 tygodnie, jeżeli wrzody nie ulegną wygojeniu w tym czasie.

•    Jeżeli wrzód nie wygoi się całkowicie, dawka może zostać zwiększona do 40 mg raz na dobę

przez 8 tygodni.

Zapobieganie nawrotom owrzodzeń dwunastnicy i żołądka:

•    Zwykle stosowana dawka wynosi 10 mg lub 20 mg raz na dobę. Lekarz może zwiększyć dawkę do 40 mg raz na dobę.

Leczenie owrzodzeń dwunastnicy i żołądka spowodowanych przez NLPZ (niesteroidowe leki przeciwzapalne):

•    Zwykle stosowana dawka wynosi 20 mg raz na dobę przez 4 do 8 tygodni.

Zapobieganie nawrotom owrzodzeń dwunastnicy i żołądka podczas stosowania NLPZ (niesteroidowych leków przeciwzapalnych):

•    Zwykle stosowana dawka wynosi 20 mg raz na dobę.

Leczenie owrzodzeń spowodowanych zakażeniem bakteryjnym Helicobacterpylon oraz zapobieganie ich nawrotom:

•    Zwykle stosowana dawka leku Omeplis wynosi 20 mg dwa razy na dobę przez jeden tydzień.

•    Lekarz zaleci również pacjentowi przyjmowanie dwóch antybiotyków spośród amoksycyliny, klarytromycyny oraz metronidazolu.

Leczenie nadmiernego wydzielania kwasu w żołądku spowodowanego zmianą rozrostową w trzustce (zespół Zollingera-Ellisona):

•    Zwykle stosowana dawka wynosi 60 mg na dobę.

•    Lekarz dostosuje dawkę w zależności od indywidualnych potrzeb u danego pacjenta, a także zdecyduje przez jak długi czas konieczne będzie przyjmowanie leku

Stosowanie u dzieci

Leczenie objawów GERD, takich jak zgaga i zarzucanie kwaśnej treści żołądkowej:

•    Dzieci w wieku powyżej 1 roku oraz o masie ciała większej niż 10 kg mogą przyjmować Omeplis. Dawka dla dzieci jest zależna od masy ciała dziecka i właściwa dla dziecka dawka zostanie zalecona przez lekarza.

Leczenie owrzodzeń spowodowanych zakażeniem bakteryjnym Helicobacter pylori oraz zapobieganie ich nawrotom:

•    Dzieci w wieku powyżej 4 lat mogą przyjmować Omeplis. Dawka dla dzieci jest zależna od masy ciała dziecka i właściwa dla dziecka dawka zostanie zalecona przez lekarza.

•    Lekarz przepisze dziecku także dwa antybiotyki: amoksycylinę oraz klarytromycynę.

Przyjmowanie leku

•    Zaleca się przyjmowanie kapsułek rano.

•    Kapsułki można przyjmować łącznie z posiłkiem lub na czczo.

•    Należy połykać kapsułki w całości, popijając połową szklanki wody. Nie żuć ani nie kruszyć kapsułek. Jest to ważne, ponieważ kapsułki zawierają powlekane peletki, które zapobiegają rozkładowi leku przez kwas zawarty w żołądku. Jest ważne, aby peletki nie uległy uszkodzeniu.

Co należy robić w przypadku trudności w połykaniu kapsułek (u pacjenta dorosłego lub u dziecka)

•    Jeżeli u pacjenta dorosłego lub u dziecka istnieje utrudnienie połykania kapsułek:

-    Otworzyć kapsułkę i przełknąć zawartość bezpośrednio, popijając szklanką wody lub wsypać zawartość do szklanki wody niegazowanej, dowolnego kwaśnego soku owocowego (np. jabłkowego, pomarańczowego lub ananasowego) lub do musu jabłkowego).

-    Zawsze wymieszać mieszaninę bezpośrednio przed wypiciem (mieszanina nie będzie klarowna). Następnie wypić mieszaninę od razu po sporządzeniu lub przed upływem 30 minut.

-    W celu zagwarantowania, że pacjent wypił całą dawkę leku należy dobrze wypłukać szklankę wodą w ilości pół szklanki i wypić ten płyn. Cząstki stałe zawierają lek — nie należy ich żuć ani kruszyć.

Przyjęcie większej niż zalecana dawki leku Omeplis

W przypadku przyjęcia większej dawki leku Omeplis niż przepisana przez lekarza, należy niezwłocznie skontaktować się ze swoim lekarzem lub farmaceutą.

Pominięcie przyjęcia leku Omeplis

W przypadku pominięcia przyjęcia dawki wskutek zapomnienia należy przyjąć dawkę natychmiast po przypomnieniu sobie o niej. Jednakże, jeżeli nadszedł już niemalże właściwy czas na przyjęcie kolejnej dawki, należy opuścić pominiętą dawkę. Nie należy stosować dawki podwójnej w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

4.    Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

W przypadku zauważenia którychkolwiek spośród poniższych rzadkich lecz poważnych efektów ubocznych należy zaprzestać przyjmowania leku Omeplis oraz niezwłocznie skontaktować się z lekarzem:

•    Nagłe świsty, obrzmienie warg, języka i gardła lub ciała, wysypka, omdlenie lub utrudnienie przełykania (ciężka reakcja alergiczna).

•    Zaczerwienienie skóry z powstawaniem pęcherzy lub złuszczaniem. Możliwe jest także powstawanie dużych pęcherzy i krwawienia w okolicy warg, oczu, ust, nosa i narządów płciowych. Może to być zespół Stevens-Johnsona lub toksyczna rozpływna martwica naskórka.

•    Zażółcenie skóry, ciemny mocz oraz zmęczenie, które mogą być objawami zaburzeń w zakresie wątroby.

Do innych działań niepożądanych należą:

Często spotykane działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 z 10 osób)

•    Ból głowy.

•    Wpływ na żołądek lub jelita: biegunki, ból żołądka, zaparcia, gazy (wzdęcia).

•    Złe samopoczucie (mdłości) lub choroba (wymioty).

Niezbyt często spotykane działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 ze 100 osób)

•    Obrzmienie stóp i kostek.

•    Zaburzenie snu (bezsenność).

•    Uczucie zawrotu głowy, uczucie mrowienia i kłucie, uczucie senności.

•    Odczucie wirowania (zawroty    głowy).

•    Zmiany w wynikach badań czynnościowych wątroby.

•    Wysypka skórna, wysypka grudkowata (pokrzywka) oraz świąd skóry.

•    Złe samopoczucie ogólne oraz brak energii.

Rzadko spotykane działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 z 1000 osób):

•    Problemy dotyczące krwi, takie jak zmniejszona liczba krwinek białych lub płytek krwi. Może to prowadzić do osłabienia, łatwiejszego siniaczenia lub zwiększenia prawdopodobieństwa wystąpienia zakażenia.

•    Reakcje alergiczne, niekiedy bardzo ciężkie, obejmujące obrzmienie warg, języka i gardła, gorączkę, świszczący oddech.

•    Małe stężenie sodu we krwi. Może to prowadzić do osłabienia, wymiotów i kurczów mięśniowych.

•    Uczucie pobudzenia, splątania lub przygnębienia.

•    Zmiana odczuwania smaku.

•    Problemy ze wzrokiem, takie jak niewyraźne widzenie.

•    Nagłe odczucie świstów oddechowych lub zadyszki (skurczu oskrzeli).

•    Suchość jamie ustnej.

•    Zapalenie błony śluzowej jamy ustnej.

•    Zakażenie określane mianem „grzybicy”, które może obejmować jelita i jest wywołane przez grzyby.

•    Zaburzenia dotyczące wątroby, w tym żółtaczka, które mogą powodować zażółcenie skóry, ciemne zabarwienie moczu oraz zmęczenie.

•    Wypadanie włosów (łysienie).

•    Wysypka skórna podczas ekspozycji na słońce.

•    Bóle stawów (artralgia) lub bóle mięśni (myalgia).

•    Ciężkie problemy nerkowe (śródmiąższowe zapalenie nerek).

•    Zwiększona potliwość.

Bardzo rzadko występujące działania niepożądane (mogą dotyczyć do 1 z 10 000 osób)

•    Zmiany w morfologii krwi włącznie z agranulocytozą (brakiem białych krwinek).

•    Agresja.

•    Widzenie, odczuwanie lub słyszenie rzeczy nieistniej ących (omamy).

•    Ciężkie zaburzenia dotyczące wątroby prowadzące do niewydolności wątroby i zapalenia mózgu.

•    Nagły początek ciężkiej wysypki lub powstawania pęcherzy na skórze lub złuszczania skóry. Mogą temu towarzyszyć wysoka gorączka oraz bóle stawów (rumień wielopostaciowy, zespół Stevens-Johnsona, toksyczna rozpływna martwica naskórka).

•    Osłabienie mięśni.

•    Powiększenie piersi    u mężczyzn.

Nieznane (nie można oszacować częstotliwości na podstawie dostępnych danych)

•    Zapalenie jelit (prowadzące do biegunki).

•    Jeśli lek Omeplis jest używany dłużej niż trzy miesiące, możliwy jest zmniejszenie stężenia magnezu we krwi. Małe stężenie magnezu może powodować zmęczenie, mimowolne skurcze mięśni, dezorientację, drgawki, zawroty głowy lub zwiększenie częstości akcji serca. W przypadku wystąpienia któregokolwiek z tych objawów należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem. Małe stężenie magnezu może też prowadzić do zmniejszenia stężenia potasu lub wapnia we krwi. Lekarz może zalecić wykonywanie regularnych badań krwi w celu monitorowania stężenia magnezu.

W bardzo rzadko występujących przypadkach Omeplis może wywierać wpływ na liczbę we krwi krwinek białych prowadząc do niedoboru odporności. W przypadku wystąpienia u pacjenta zakażenia z takimi objawami, jak gorączka z towarzyszącym znacznym pogorszeniem ogólnego samopoczucia lub gorączka z objawami miejscowego zakażenia, takimi jak ból w szyi, gardle lub jamie ustnej albo utrudnienie oddawania moczu, należy skonsultować się możliwie jak najszybciej z lekarzem w celu wykluczenia ewentualnego niedoboru krwinek białych (agranulocytozy) wykrywanym w badaniu krwi. Pacjent nie powinien martwić się listą działań niepożądanych wymienionych powyżej.

Nie należy się niepokoić tą listą możliwych działań niepożądanych. Mogą one wcale nie wystąpić.

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane nie wymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli u pacjenta wystąpią jakiekolwiek działania niepożądane, w tym wszelkie działania niepożądane niewymienione w tej ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departament Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, Al. Jerozolimskie 181C, PL-02 222 Warszawa, Tel.: + 48 22 49 21 301,

Faks: + 48 22 49 21 309, e-mail: ndl@urpl.gov.pl

5.    Jak przechowywać    lek Omeplis

•    Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

•    Nie stosować tego leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku po EXP. Termin ważności oznacza ostatni dzień podanego miesiąca.

•    Dla blistrów Al/Al:

Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

•    Dla blistrów PVC-PVDC/Al:

Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C.

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed wilgocią.

•    Dla butelek:

Brak specjalnych zaleceń dotyczących przechowywania.

Okres ważności po pierwszym otwarciu butelki: 100 dni.

Przechowywać butelkę szczelnie zamkniętą w celu ochrony przed wilgocią.

•    Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6.    Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera lek Omeplis

-    Substancją czynną leku jest omeprazol. Omeplis kapsułki dojelitowe, twarde, zawierające 10 mg, 20 mg lub 40 mg omeprazolu.

-    Innymi składnikami są sacharoza ziarenka (sacharoza i skrobia kukurydziana), hypromeloza (E-464), talk (E-553b), dwutlenek tytanu (E-171disodu fosforan dwuwodny (E-339 ii), sodu laurylosiarczan, polysorbat, kwas metakrylowy i etylo akrylanu kopolimer, trietylu cytrynian (E-1505). Kapsułka: żelatyna, dwutlenek tytanu (E-171). Patrz punkt 2 Omeplis zawiera sacharozę.

Jak wygląda lek Omeplis i co zawiera opakowanie

Kapsułki leku Omeplis są nieprzezroczyste i wykonane z białej sztywnej żelatyny oraz zawierają kuliste granulki.

Biała butelka HDPE z zakrętką i zamknięciem pierścieniowym z opaską zabezpieczającą zrywaną,z kapsułką środka pochłaniającego wilgoć: 14 i 28 kapsułek.

Blister Al/Al: 14 i 28 kapsułek.

Blister PVC-PVDC/Al: 14 i 28 kapsułek.

Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny:

DISTRIQUIMICA, SA.

Avda. Mare de Deu de Montserrat. 221 08041 Barcelona - Hiszpania

Wytwórca:

Laboratorios Dr. Esteve. S.A.

Sant Marti, s/n. Pol. Industrial La Roca 08107 - Martorelles (Barcelona) - Hiszpania

Ten lek został zatwierdzony w krajach członkowskich EOG pod następującymi nazwami:

Francja: Omeprazole Pensadose 10, 20 mg gelule gastro-resistante Hiszpania: Omeprazol cinfa 40 mg capsula dura gastrorresistente Holandii: Omecat 10, 20, 40 mg maagsapresistente capsule, hard Niemcy: Omeplis 10, 20, 40 mg magensaftresistente Hartkapseln Polska: Omeplis 10, 20, 40 mg kapsułka dojelitowa, twarda Rumunia: Omeplis 10, 20, 40 mg capsule gastrorezistente Włochy: Omeplis

Data ostatniej aktualizacji ulotki 04/2015

8