Imeds.pl

Phenytoinum Wzf 100 Mg

Ulotka dołączona do opakowania: informacja dla pacjenta

PHENYTOINUM WZF 100 mg, tabletki

Phenytoinum

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku, ponieważ zawiera ona informacje

ważne dla pacjenta.

-    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

-    Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, lub pielęgniarki w razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości.

-    Lek ten przepisano ściśle określonej osobie. Nie należy go przekazywać innym.

-    Lek może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

-    Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi lub farmaceucie, lub pielęgniarce.

Spis treści ulotki

1.    Co to jest lek Phenytoinum WZF i w jakim celu się go stosuje

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku Phenytoinum WZF

3.    Jak stosować lek Phenytoinum WZF

4.    Możliwe działania niepożądane

5.    Jak przechowywać lek Phenytoinum WZF

6.    Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest lek Phenytoinum WZF i w jakim celu się go stosuje

Lek zawiera fenytoinę, substancję o działaniu przeciwdrgawkowym. Fenytoina zapobiega wystąpieniu i zmniejsza częstość występowania napadów padaczkowych uogólnionych. Zmniejsza także częstość występowania napadów częściowych i przeciwdziała ich uogólnieniu, zapobiega również rozprzestrzenianiu się impulsów bólowych w neuralgii nerwu trójdzielnego.

Phenytoinum WZF stosuje się:

-    w padaczce (napady uogólnione, napady częściowe złożone);

-    w zapobieganiu napadom padaczkowym po operacjach neurochirurgicznych i urazach głowy;

-    w nerwobólu nerwu trójdzielnego - tylko w przypadku, gdy karbamazepina okazała się nieskuteczna lub w przypadku nadwrażliwości (nietolerancji) na karbamazepinę.

2. Informacje ważne przed zastosowaniem leku Phenytoinum WZF Kiedy nie stosować leku Phenytoinum WZF:

-    jeśli pacjent ma uczulenie na fenytoinę lub inne pochodne hydantoiny, lub którykolwiek z pozostałych składników tego leku (wymienione w punkcie 6.);

-    jeśli u pacjenta stwierdzono porfirię.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania Phenytoinum WZF należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, lub pielęgniarki.

• U pacjentów chorych na cukrzycę, fenytoina może wpływać na metabolizm glukozy i hamować wydzielanie insuliny, powodując zwiększenie stężenia glukozy we krwi.

   Po zastosowaniu fenytoiny stwierdzono zagrażające życiu reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczna rozpływna martwica naskórka). Reakcje te mają początkowo postać czerwonych punkcików lub okrągłych plam na tułowiu, często przebiegających

z pęcherzami położonymi w ich środku. Dodatkowe objawy, których należy poszukiwać, to owrzodzenia w jamie ustnej, gardle, nosie, na narządach płciowych i spojówkach (czerwone i obrzęknięte oczy).

Tym, potencjalnie zagrażającym życiu, wysypkom skórnym często towarzyszą objawy grypopodobne. Wysypka może przekształcić się w rozsiane na skórze pęcherze lub łuszczenie się skóry.

Najwyższe ryzyko poważnych reakcji skórnych występuje w ciągu pierwszych tygodni leczenia.

Jeśli u pacjenta wystąpił zespół Stevensa-Johnsona lub toksyczna rozpływna martwica naskórka po zastosowaniu fenytoiny, leku tego nie wolno już nigdy podawać temu pacjentowi.

Jeśli u pacjenta wystąpi wysypka lub powyższe objawy skórne, należy pilnie skonsultować się z lekarzem i powiedzieć mu, że pacjent przyjmuje ten lek.

•    U osób, u których występują napady padaczkowe zarówno uogólnione, jak i częściowe typu „ absence”, lekarz może zalecić, oprócz fenytoiny, stosowanie innych leków.

•    Zaburzenia, takie jak stany splątania (objawy: zaburzenia świadomości, dezorientacja, głębokie zaburzenia toku myśli, pobudzenie ruchowe o charakterze bezładnych ruchów) mogą być wczesnymi objawami toksyczności fenytoiny i świadczyć o zastosowaniu zbyt dużej dawki leku. Należy skontaktować się z lekarzem, który zdecyduje o zmniejszeniu dawek fenytoiny lub

o odstawieniu leku.

•    Fenytoina może zaburzać przemiany witaminy D. W przypadku niedostatecznej suplementacji witaminy D lub niedostatecznej ekspozycji na światło słoneczne może wystąpić demineralizacja kości, zmniejszone stężenie wapnia w surowicy lub krzywica.

•    Podczas przyjmowania leku nie zaleca się stosowania preparatów ziołowych zawierających w swoim składzie ziele dziurawca (Hypericum perforatum).

   U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby stosujących fenytoinę, w wyniku nadmiernego nagromadzenia się leku w organizmie, może wystąpić działanie toksyczne fenytoiny. Dlatego u tych osób lekarz zaleci zmniejszenie dawki leku.

•    Należy zachować ostrożność stosując lek u pacjentów w podeszłym wieku - dawki fenytoiny ustala lekarz indywidualnie dla każdego pacjenta, biorąc pod uwagę także stosowanie innych leków. Pacjenci w podeszłym wieku zazwyczaj wymagają stosowania mniejszych dawek leku.

Inne leki i Phenytoinum WZF

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach stosowanych obecnie lub ostatnio a także o lekach, które pacjent planuje stosować.

Fenytoina wpływa na działanie różnych leków, dlatego podczas konsultacji z lekarzem, niezależnie od specjalności, pacjent powinien poinformować o przyjmowaniu tego leku. Lekarz może zalecić badanie krwi, aby sprawdzić wpływ innych stosowanych leków na stężenie fenytoiny.

•    Fenytoina może wpływać na działanie leków stosowanych:

-    w padaczce - karbamazepiny, lamotryginy, soli sodowej kwasu walproinowego, kwasu walproinowego, imidów kwasu bursztynowego (np. etosuksymidu), wigabatryny, fenobarbitalu;

-    w zakażeniach grzybiczych - np. amfoterycyny B, flukonazolu, itrakonazolu, ketokonazolu, mikonazolu;

-    w gruźlicy i innych zakażeniach - chloramfenikolu, izoniazydu, ryfampicyny, sulfonamidów, doksycykliny, cyprofloksacyny;

-    w astmie i zapaleniu oskrzeli - teofiliny;

-    w leczeniu bólu i stanów zapalnych - fenylobutazonu, pochodnych kwasu salicylowego, kortykosteroidów;

-    w chorobie wrzodowej żołądka - omeprazolu, sukralfatu, niektórych leków zobojętniających, leków blokujących receptory histaminowe (np. cymetydyny, ranitydyny, famotydyny);

-    w leczeniu zaburzeń snu, depresji, zaburzeń psychicznych - chlordiazepoksydu, klozapiny, diazepamu, disulfiramu, fluoksetyny, metylofenidatu, paroksetyny, pochodnych fenotiazyny, trazodonu, trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych, wiloksazyny;

-    w chorobie nowotworowej - leków przeciwnowotworowych;

-    w chorobach autoimmunologicznych - cyklosporyny;

-    w zaburzeniach czynności serca i układu krążenia - amiodaronu, rezerpiny, digitoksyny, furosemidu, chinidyny, doustnych leków przeciwzakrzepowych (np. dikumarolu, warfaryny), leków blokujących kanały wapniowe (np. diltiazemu, nifedypiny);

-    w cukrzycy - tolbutamidu;

-    w hormonalnej terapii zastępczej (estrogenów), w antykoncepcji (doustnych preparatów antykoncepcyjnych);

-    w znieczuleniach (halotanu), podczas zabiegów chirurgicznych (leków zwiotczających mięśnie).

•    Ponadto fenytoina wpływa na działanie metadonu, kwasu foliowego, witaminy D.

•    Nie należy stosować jednocześnie fenytoiny z preparatami ziołowymi zawierającymi w składzie ziele dziurawca (Hypericumperforatum), ponieważ zmniejsza on skuteczność fenytoiny.

W przypadku stosowania preparatów zawierających ziele dziurawca, przed odstawieniem, zaleca się konsultację z lekarzem.

•    Fenytoina może wpływać na wyniki niektórych badań laboratoryjnych (np. oznaczanie stężenia glukozy, fosfatazy zasadowej, stężenia wapnia, kwasu foliowego, tyroksyny).

Phenytoinum WZF z alkoholem

Alkohol przyjmowany podczas stosowania fenytoiny wpływa na stężenie leku we krwi. Podczas stosowania leku nie należy pić alkoholu, ponieważ może dojść do wahań stężenia fenytoiny we krwi (początkowo zwiększenia, a przy przewlekłym nadużywaniu alkoholu - zmniejszenia stężenia).

Ciąża i karmienie piersią

W ciąży i w okresie karmienia piersią lub gdy istnieje podejrzenie, że kobieta jest w ciąży, lub gdy planuje ciążę, przed zastosowaniem tego leku należy poradzić się lekarza.

Pacjentka powinna poinformować lekarza, jeżeli planuje zajście w ciążę lub jest w ciąży, ponieważ w takich przypadkach podejmie on decyzję o zastosowaniu lub odstawieniu leku. Nie należy nagle, bez uprzedniej konsultacji z lekarzem, odstawiać fenytoiny, ponieważ u pacjentki może wystąpić stan padaczkowy, stanowiący zagrożenie dla życia.

Fenytoina stosowana w ciąży może wywołać wady rozwojowe u płodu, jednak te wady może powodować zarówno padaczka, jak i czynnik genetyczny.

Fenytoina może być stosowana w ciąży, szczególnie na początku, tylko w przypadkach gdy lekarz zdecyduje, że korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym ryzykiem dla płodu. Podczas stosowania fenytoiny w ciąży, lekarz zaleci okresowe oznaczanie stężenia fenytoiny w surowicy, aby dostosować dawkowanie do stanu pacjentki.

Nie zaleca się stosowania fenytoiny w czasie karmienia piersią, kobiety przyjmujące fenytoinę nie powinny karmić piersią.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Lek może zaburzać sprawność psychofizyczną - w czasie jego stosowania nie należy prowadzić pojazdów i obsługiwać maszyn.

3. Jak stosować lek Phenytoinum WZF

Ten lek należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza.

Dawkowanie fenytoiny ustala lekarz, indywidualnie dla każdego pacjenta. W niektórych przypadkach może zajść potrzeba monitorowania stężenia leku w surowicy, szczególnie po zmianie dawki lub

3/6

w razie podejrzenia wystąpienia interakcji lekowych. Stałe stężenie fenytoiny w surowicy jest osiągane po 7-10 dniach, dlatego nie należy dokonywać zmian w dawkowaniu wcześniej niż po upływie tego czasu.

Zazwyczaj stosuje się następujące dawkowanie:

Dorośli

Przez pierwsze 7 dni 300 mg na dobę w trzech dawkach podzielonych. Co 7-10 dni dawkę można zwiększać lub zmniejszać, dochodząc do dawki podtrzymującej 300 mg do 400 mg na dobę. Niektórzy pacjenci mogą wymagać nawet 600 mg na dobę.

W nerwobólu nerwu trójdzielnego - zazwyczaj 400 mg do 500 mg na dobę.

Dzieci

Od 3 do 8 mg/kg masy ciała w dawkach podzielonych, dawka całkowita nie powinna być większa niż 300 mg na dobę. Jeśli nie da się rozdzielić dawek na równe części, większą dawkę należy podać przed snem.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku Phenytoinum WZF

W przypadku zastosowania większej dawki leku Phenytoinum WZF niż zalecana mogą wystąpić: oczopląs, zaburzenia koordynacji ruchów, zaburzenia mowy. W przypadku znacznego przedawkowania może dojść do śpiączki, zaburzeń oddychania (w tym bezdechu) i zgonu.

Leczenie: lekarz rozważy przeprowadzenie płukania żołądka i zastosuje odpowiednie leczenie objawowe (nie istnieje swoista odtrutka).

Pominięcie zastosowania leku Phenytoinum WZF

W przypadku pominięcia dawki leku Phenytoinum WZF należy ją przyjąć jak najszybciej. Jeżeli zbliża się już pora przyjęcia następnej dawki leku, należy pominąć zapomnianą dawkę i zażyć następną według ustalonego schematu. Nie należy stosować podwójnej dawki leku w celu uzupełnienia pominiętej dawki.

Przerwanie stosowania leku Phenytoinum WZF

Jeżeli zachodzi konieczność zmniejszenia dawki leku lub całkowitego jego odstawienia, zmian dawkowania należy dokonywać stopniowo, wyłącznie na zlecenie lekarza, ponieważ nagłe przerwanie leczenia fenytoiną u pacjentów chorych na padaczkę może wywołać stan padaczkowy. W przypadku wystąpienia alergii na lek może być konieczne odstawienie leku - w takim przypadku należy natychmiast skontaktować się z lekarzem, który zaleci inny lek przeciwpadaczkowy.

W razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości związanych ze stosowaniem tego leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, lub pielęgniarki.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, lek ten może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Zaburzenia układu nerwowego

Są przeważnie zależne od dawki fenytoiny. Zalicza się do nich oczopląs, niewyraźną mowę, zaburzenia koordynacji ruchów, dezorientację, zaburzenia czuciowe (np. mrowienie, kłucie, palenie), senność; mogą wystąpić również: zawroty głowy, bezsenność, rozdrażnienie, krótkie, delikatne skurcze mięśni (fascykulacje), ból głowy; w rzadkich przypadkach mogą wystąpić zaburzenia ruchowe (w tym mimowolne skurcze mięśni m.in. tułowia i ramion - pląsawica), zaburzenia napięcia mięśniowego, grubofaliste trzepoczące drżenie rąk.

Sporadycznie po ciężkim przedawkowaniu fenytoiny odnotowywano nieodwracalne zaburzenia czynności móżdżku. U pacjentów stosujących długotrwale fenytoinę stwierdzano uszkodzenie nerwów obwodowych.

Fenytoina może wpływać również negatywnie na psychikę wywołując agresję lub uspokojenie, osłabienie pamięci oraz depresję.

•    Zaburzenia żołądkowo-jelitowe

Nudności, wymioty, zaparcia; w rzadkich przypadkach może dojść do toksycznego zapalenia wątroby, uszkodzenia wątroby.

•    Zaburzenia dotyczące skóry

Różne postacie wysypki skórnej (typu odrowego lub płoniczego, czasami z towarzyszącą gorączką); najczęściej występuje wysypka typu odrowego; zapalenie skóry pęcherzowe, złuszczające, plamicowe, toczeń rumieniowaty (ciężka choroba skóry i wielu narządów wewnętrznych).

Stwierdzono występowanie potencjalnie zagrażających życiu wysypek skórnych (zespołu Stevensa-Johnsona, toksycznej rozpływnej martwicy naskórka) (patrz punkt 2.). Występowały one bardzo rzadko.

•    Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

Odnotowano przypadki zaburzeń w obrębie kości, w tym osteopenię i osteoporozę (zmniejszenie gęstości kości) i złamania. Należy skontaktować się z lekarzem, jeśli pacjent długotrwale stosuje lek przeciwpadaczkowy, miał osteoporozę lub przyjmuje steroidy.

•    Zaburzenia krwi i układu chłonnego

W rzadkich przypadkach mogą wystąpić zaburzenia wytwarzania komórek krwi, sporadycznie śmiertelne - zmniejszenie liczby płytek krwi (małopłytkowość), zmniejszenie liczby białych krwinek (leukopenia), zmniejszenie liczby granulocytów (granulocytopenia) lub zanik granulocytów we krwi obwodowej, ujawniający się owrzodzeniem gardła i błony śluzowej jamy ustnej oraz gorączką (agranulocytoza), niedobór wszystkich prawidłowych elementów morfotycznych krwi (pancytopenia), niedokrwistość uwarunkowana znacznym upośledzeniem czynności krwiotwórczej szpiku (niedokrwistość aplastyczna), nadmierne zwiększenie średniej objętości erytrocytów (makrocytoza), niedokrwistość z obecnością megaloblastów - olbrzymich erytroblastów we krwi (anemia megaloblastyczna).

W przypadku wystąpienia makrocytozy i (lub) anemii megaloblastycznej zazwyczaj skuteczne jest leczenie kwasem foliowym.

Odnotowano kilka doniesień sugerujących związek między stosowaniem fenytoiny i występowaniem powiększenia węzłów chłonnych (miejscowego i uogólnionego), w tym łagodnego rozrostu i innych zmian węzłów chłonnych. Proces chorobowy obejmujący węzły chłonne może przebiegać bezobjawowo lub z objawami, takimi jak: gorączka, wysypka, zaburzenia czynności wątroby.

W przypadku zaobserwowania powiększenia węzłów chłonnych należy natychmiast skonsultować się z lekarzem.

•    Zaburzenia tkanki łącznej

Pogrubienie rysów twarzy, powiększenie warg, przerost dziąseł, nadmierne owłosienie ciała; rzadko choroba Peyroniego (utrudnienie wzwodu), przykurcz rozcięgna dłoniowego (Dupuytrena).

•    Zaburzenia układu immunologicznego

Może wystąpić zespół nadwrażliwości, w rzadkich przypadkach śmiertelny, charakteryzujący się: bólem stawów, zwiększeniem liczby granulocytów kwasochłonnych we krwi, gorączką, zaburzeniami czynności wątroby, powiększeniem węzłów chłonnych lub wysypką; toczeń rumieniowaty układowy, guzkowe zapalenie tętnic, zaburzenia dotyczące immunoglobulin. Odnotowane przypadki sugerują, że reakcje nadwrażliwości, w tym wysypki skórne i działania toksyczne na wątrobę występują częściej u pacjentów rasy czarnej.

•    Inne

Poliartropatia (zaburzenia dotyczące wielu stawów), śródmiąższowe zapalenie nerek, zapalenie płuc.

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie możliwe objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, lub pielęgniarki.

5. Jak przechowywać lek Phenytoinum WZF

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

Lek należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci.

Nie stosować tego leku, po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku oraz na blistrze. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę, jak usunąć leki, których się już nie używa. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. Zawartość opakowania i inne informacje Co zawiera lek Phenytoinum WZF

-    Substancją czynną leku jest fenytoina. Jedna tabletka zawiera 100 mg fenytoiny.

-    Pozostałe składniki to: skrobia ziemniaczana, powidon K-25, talk, magnezu stearynian.

Jak wygląda lek Phenytoinum WZF i co zawiera opakowanie

Phenytoinum WZF jest w postaci tabletek barwy białej, okrągłych, obustronnie płaskich, ze ściętym obrzeżem i jednostronnie wygrawerowaną literą H.

Opakowanie zawiera 60 tabletek.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Podmiot odpowiedzialny

Warszawskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa S.A. ul. Karolkowa 22/24; 01-207 Warszawa

(logopodmiotu odpowiedzialnego) Polfa Warszawa S.A.

Wytwórca

Warszawskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa S.A. ul. Karolkowa 22/24; 01-207 Warszawa

Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA SA Oddział Produkcyjny w Nowej Dębie ul. Szypowskiego 1; 39-460 Nowa Dęba

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

Warszawskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa S.A. ul. Karolkowa 22/24; 01-207 Warszawa tel. (22) 691 39 00

Data ostatniej aktualizacji ulotki: styczeń 2014 r.

6/6