Imeds.pl

Plofed 1% 10 Mg/Ml

ULOTKA DLA PACJENTA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA

PLOFED 1%, 10 mg/ml, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji

(Propofolum)

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.

-    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

-    Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja.

-    Lek ten został przepisany ściśle określonej osobie i nie należy go przekazywać innym, gdyż może im zaszkodzić, nawet jeśli objawy choroby są takie same.

-    Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.

Spis treści ulotki:

1.    Co to jest lek PLOFED 1 % i w jakim celu się go stosuje

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem leku PLOFED 1%

3.    Jak stosować lek PLOFED 1%

4.    Możliwe działania niepożądane

5.    Jak przechowywać lek PLOFED 1%

6.    Inne informacje

1. CO TO JEST LEK PLOFED 1% I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE

PLOFED 1% zawiera propofol - substancję, która zaliczona jest do tzw. środków znieczulenia ogólnego. PLOFED 1 % jest podawany dożylnie przez lekarza w celu:

-    spowodowania senności i utrzymywania we śnie dorosłych i dzieci w wieku powyżej jednego miesiąca podczas operacji lub innych zabiegów;

-    spowodowania uspokojenia u pacjentów w wieku powyżej 16 lat podczas przebywania w oddziale intensywnej terapii;

-    w celu wywołania uspokojenia z zachowaniem świadomości podczas operacji lub innych zabiegów u dorosłych i dzieci w wieku powyżej jednego miesiąca; PLOFED 1% może być podawany jako jedyny lek lub wraz z innymi lekami stosowanymi w znieczuleniach miejscowych i regionalnych.

2.    INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM LEKU PLOFED 1%

Kiedy nie stosować leku PLOFED 1%:

-    jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na propofol lub na którykolwiek z pozostałych składników leku;

-    jeśli pacjent jest uczulony na orzeszki ziemne lub soję, ponieważ PLOFED 1% zawiera olej sojowy;

-    jeśli pacjentka jest w ciąży (patrz punkt: „Ciąża i karmienie piersią”);

-    w celu spowodowania uspokojenia w oddziale intensywnej terapii, jeśli pacjent nie ukończył 16 lat. Należy powiedzieć lekarzowi, jeśli którykolwiek z wymienionych powyżej przypadków dotyczy pacjenta (nawet jeżeli pacjent nie jest tego pewien).

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując lek PLOFED 1%

Nie zaleca się podawania leku PLOFED 1% dzieciom w wieku poniżej jednego miesiąca życia.

Lek PLOFED 1% jest podawany przez anestezjologów lub lekarzy wyspecjalizowanych w intensywnej terapii. Podczas stosowania leku, zapewnią oni pacjentowi właściwą opiekę, a w razie wystąpienia problemów zastosują tlenoterapię (podanie tlenu) oraz podejmą inne właściwe działania mające na celu podtrzymanie czynności życiowych.

Dlatego bardzo ważne jest, aby przed zastosowaniem leku PLOFED 1% powiedzieć lekarzowi

0    wszystkich problemach zdrowotnych, w szczególności jeśli:

-    u pacjenta kiedykolwiek występowały drgawki lub napady padaczkowe;

-    u pacjenta stwierdzono bardzo wysoki poziom tłuszczów we krwi lub zaburzenia przemian tłuszczów;

-    pacjent jest odwodniony, tzn. utracił dużo wody z organizmu;

-    u pacjenta występowały lub występują problemy zdrowotne: z sercem, oddychaniem, nerkami lub wątrobą (np. stwierdzono niewydolność nerek lub wątroby);

-    pacjent jest osłabiony lub źle się czuł w ostatnim czasie.

Pacjenci z nasilonymi problemami z sercem lub oddychaniem, a także osoby w podeszłym wieku

1    osłabione powinny być pod szczególną opieką personelu medycznego.

Nie należy spożywać alkoholu przez co najmniej 8 godzin przed podaniem leku oraz 8 godzin po jego podaniu.

Na początku podawania leku u pacjenta może wystąpić znaczne obniżenie ciśnienia krwi i przemijające trudności z oddychaniem (bezdech), którym lekarz zapobiegnie podając dożylnie płyny i zmniejszając szybkość podawania leku.

Lek może spowodować zwolnienie czynności serca, czasami nasilone, nawet do zatrzymania czynności serca - w takiej sytuacji lekarz zastosuje dożylnie inny lek przeciwdziałający tym objawom. Po operacji, w czasie której stosowano lek PLOFED 1%, może wystąpić odhamowanie seksualne (odczuwanie pobudzenia seksualnego).

Stosowanie leku PLOFED 1% z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również tych, które wydawane są bez recepty oraz lekach ziołowych.

Silne leki przeciwbólowe (w tym z grupy opioidowych), alkohol i leki stosowane w celu znieczulenia ogólnego mogą nasilać działanie uspokajające leku PLOFED 1% i spowodować poważne problemy z układem oddechowym i krążenia.

Ciąża i karmienie piersią

Ciąża

Należy poinformować lekarza, jeżeli pacjentka jest w ciąży lub planuje ciążę.

Nie należy stosować leku PLOFED 1% w okresie ciąży.

Karmienie piersią

Należy poinformować lekarza, jeżeli pacjentka karmi piersią lub planuje karmienie piersią.

Lekarz zdecyduje, czy zastosować lek.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Po zastosowaniu leku PLOFED 1% może przez jakiś czas wystąpić senność, uniemożliwiająca prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn. Nie należy wykonywać tych czynności do momentu ustąpienia senności. Należy zapytać lekarza po jakim czasie od zabiegu można prowadzić pojazdy i obsługiwać maszyny.

Ważne informacje o niektórych składnikach leku PLOFED 1%

PLOFED 1% zawiera olej sojowy. Jeżeli pacjent jest uczulony na orzeszki ziemne lub soję, musi o tym powiedzieć lekarzowi. W takim przypadku nie wolno stosować leku PLOFED 1%.

JAK STOSOWAĆ LEK PLOFED 1%

3.


Lek PLOFED 1% podaje dożylnie lekarz, zwykle anestezjolog. Lek może być wstrzyknięty bezpośrednio do żyły lub podany powoli, tzw. infuzją dożylną (za pomocą odpowiedniego sprzętu, z kontrolowaną szybkością). Infuzję dożylną stosuje się w przypadku długich operacji lub w oddziałach intensywnej terapii.

Dawka leku PLOFED 1% może się różnić u poszczególnych pacjentów. Dawkę określi lekarz w zależności od wieku, masy ciała, stanu zdrowia pacjenta, czasu trwania operacji oraz pożądanego stopnia senności lub snu, wymaganych do operacji, sprawdzając stopień znieczulenia lub uspokojenia pacjenta i jego funkcje życiowe (tętno, ciśnienie krwi, czynność oddechową itp.). Szczegółowych informacji na temat dawkowania leku udzieli lekarz.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki leku PLOFED 1%

PLOFED 1% podaje lekarz i dlatego jest mało prawdopodobne, aby pacjent otrzymał więcej leku niż powinien. Jeżeli wystąpią objawy przedawkowania lekarz zastosuje właściwe leczenie.

Stosowanie dużych dawek leku, przekraczających zalecane, szczególnie przez wiele godzin, może spowodować wystąpienie kwaśnych produktów przemian we krwi np. węglowodanów (kwasica metaboliczna), nadmiaru potasu we krwi oraz bólu mięśni (w wyniku poważnych zmian w komórkach mięśniowych).

4.    MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Jak każdy lek, PLOFED 1% może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Działania niepożądane, które mogą wystąpić podczas znieczulenia

Podczas podawania leku pacjent jest pod opieką personelu medycznego - jeżeli wystąpią działania niepożądane, zostanie zastosowane właściwe leczenie.

Bardzo często (częściej niż u 1 na 10 osób):

-    ból w miejscu podania leku (występujący podczas wstrzykiwania leku).

Często (u 1 do 10 na 100 osób):

-    niskie ciśnienie krwi;

-    zmiany częstości oddechu, w tym przemijające trudności z oddychaniem (bezdech);

-    zwolniona akcja serca (w pojedynczych przypadkach zatrzymanie akcji serca).

Rzadko (u 1 do 10 na 10 000 osób):

-    drżenia i drgawki obejmujące ciało lub napady drgawkowe (mogą również wystąpić po wybudzeniu po operacji).

Bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):

-    reakcje alergiczne (objawy: świszczący oddech, obrzęk twarzy, ust, języka, pokrzywka, wysypka);

-    nagromadzenie się płynu w płucach, które może spowodować trudności z oddychaniem (może również wystąpić po obudzeniu po operacji);

-    zmiana zabarwienia moczu (po długotrwałym stosowaniu leku).

Działania niepożądane, które mogą wystąpić po znieczuleniu (podczas wybudzania po operacji lub po wybudzeniu)

Często (u 1 do 10 na 100 osób):

-    nudności;

-    wymioty;

- ból głowy.

Niezbyt często (u 1 do 10 na 1 000 osób):

-    obrzęk i zaczerwienienie wzdłuż żyły lub skrzep.

Bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):

-    odczuwanie pobudzenia seksualnego (odhamowanie seksualne);

-    gorączka;

-    wydłużony czas do wybudzenia.

Działania niepożądane, które mogą wystąpić po stosowaniu leku w dużych dawkach w oddziałach intensywnej terapii

Bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):

- rozpad komórek mięśniowych, którego objawem są bóle mięśni (występował po podaniu dawek większych niż zalecane);

-    niewydolność serca.

Działania niepożądane odnotowane po stosowaniu leku u dzieci w oddziałach intensywnej terapii

(po wystąpieniu działań niepożądanych lek odstawiono).

Często (u 1 do 10 na 100 osób):

-    objawy odstawienne obejmujące: zaburzenia zachowania, nadmierne wydzielanie potu, lęk i niepokój;

-    nagłe zaczerwienienie twarzy u dzieci.

Inne działania niepożądane odnotowane po stosowaniu leku:

Bardzo rzadko (rzadziej niż u 1 na 10 000 osób):

-    zapalenie trzustki, którego objawem są silne bóle brzucha.

Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza.

5.    JAK PRZECHOWYWAĆ LEK PLOFED 1%

Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

Chronić od światła. Nie zamrażać.

Nie stosować leku PLOFED 1% po upływie terminu ważności zamieszczonego na kartoniku. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę co zrobić z lekami, których się już nie potrzebuje. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. INNE INFORMACJE Co zawiera lek PLOFED 1%

Substancją czynną leku jest propofol. 1 ml zawiera 10 mg propofolu.

Inne składniki leku to: glicerol, kwas oleinowy, lecytyna (oczyszczona z jaja kurzego), olej sojowy oczyszczony, sodu wodorotlenek 0,1 M (do ustalenia pH), woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda lek PLOFED 1% i co zawiera opakowanie

PLOFED 1% to emulsja do wstrzykiwań i infuzji. Jest nieprzezroczysta, biała lub prawie biała.

Lek dostępny jest w fiolkach zawierających 20 ml roztworu, pakowanych po 5 lub 10 sztuk w tekturowe pudełko.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca

Warszawskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa S.A. ul. Karolkowa 22/24 01-207 Warszawa

((logopodmiotu odpowiedzialnego)) Polfa Warszawa S.A.

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji należy zwrócić się do przedstawiciela podmiotu odpowiedzialnego:

Warszawskie Zakłady Farmaceutyczne Polfa S.A. ul. Karolkowa 22/24; 01-207 Warszawa tel. (022) 691 39 00

Data zatwierdzenia ulotki:

INFORMACJE PRZEZNACZONE DLA PERSONELU SŁUŻBY ZDROWIA

PLOFED 1%, 10 mg/ml, emulsja do wstrzykiwań lub infuzji

(Propofolum)

Sposób podawania

Lek PLOFED 1% można podawać:

   we wstrzyknięciach dożylnych (bolus) - nierozcieńczony,

•    w infuzji dożylnej - używając rozcieńczonego lub nierozcieńczonego leku.

Jeśli propofol stosuje się nierozcieńczony do podtrzymania znieczulenia, w celu ustalenia właściwej szybkości infuzji, zaleca się używanie pomp strzykawkowych lub wolumetrycznych.

Lek można podawać w postaci rozcieńczonej. Może być rozcieńczony wyłącznie 5% roztworem glukozy w workach z polichlorku winylu lub szklanych butelkach infuzyjnych. Lek rozcieńczać w następujący sposób: w 4 objętościach 5% roztworu glukozy należy rozcieńczyć 1 objętość propofolu (2 mg propofolu w 1 ml). Podczas sporządzania mieszaniny należy zachować warunki aseptyki. Przygotowana mieszanina jest trwała przez 6 godzin. Rozcieńczony lek można podawać stosując jedną z wielu metod regulacji szybkości infuzji. Aby nie dopuścić do niekontrolowanego podania dużej objętości rozcieńczonego leku, do zestawu należy dołączyć biuretę, licznik kropli lub pompę infuzyjną wolumetryczną. W przypadku maksymalnego wypełnienia biurety roztworem również istnieje niebezpieczeństwo niekontrolowanej infuzji leku.

Lek można podawać za pomocą łącznika Y (umieszczonego jak najbliżej kaniuli dożylnej) równocześnie z jednym z następujących płynów infuzyjnych:

•    5% roztworem glukozy;

•    0,9% roztworem chlorku sodu;

•    mieszaniną 4% roztworu glukozy i 0,18% roztworu chlorku sodu.

Lek może być mieszany z roztworem alfentanylu w stężeniu 500 pg/ml w stosunku objętościowym od 20:1 do 50:1. Sporządzoną mieszaninę należy zużyć w ciągu 6 godzin.

W celu złagodzenia bólu powstającego podczas pierwszego wstrzyknięcia propofolu, można dodać do niego lidokainę, przygotowując bezpośrednio przed podaniem roztwór zawierający 20 części propofolu oraz 1 część 0,5% lub 1% roztworu chlorowodorku lidokainy bez środków konserwujących.

Dawkowanie

Wprowadzenie do znieczulenia ogólnego

Dorośli

Indukcję znieczulenia można przeprowadzić podając lek we wstrzyknięciu (bolus) lub rozpoczynając infuzj ę dożylną (wlew dożylny).

Pacjentom z premedykacją lub bez niej zaleca się podawanie leku w dawkach podzielonych (u przeciętnie zdrowego pacjenta około 40 mg, czyli 4 ml leku co 10 sekund) w postaci pojedynczego wstrzyknięcia lub infuzji dożylnej, w zależności od reakcji, aż do wystąpienia klinicznych cech znieczulenia.

-    Pacjenci dorośli w wieku poniżej 55 lat: zazwyczaj wystarczającą dawką propofolu jest

1,5 mg/kg mc. do 2,5 mg/kg mc. Dawkę całkowitą, konieczną do znieczulenia, można zmniejszyć, wydłużając czas podawania i zmniejszając szybkość infuzji do około 20-50 mg/min (2 do 5 ml/min).

-    Pacjenci w wieku powyżej 55 lat: zapotrzebowanie na propofol jest mniejsze. U pacjentów z 3 lub 4 grupy według klasyfikacji ASA (American Society of Anesthesiologists) należy stosować mniejsze dawki, tj. około 20 mg (2 ml) co 10 sekund.

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku podczas wprowadzania do znieczulenia ogólnego dawkowanie propofolu należy zmniejszyć, biorąc pod uwagę stan kliniczny pacjenta oraz wiek. Zmniejszoną dawkę należy podawać z mniejszą szybkością oraz dostosować do odpowiedzi klinicznej pacjenta.

Dzieci

Nie zaleca się stosowania propofolu w celu wprowadzenia do znieczulenia ogólnego u dzieci w wieku poniżej jednego miesiąca.

Gdy propofol stosuje się w celu wprowadzenia do znieczulenia ogólnego u dzieci w wieku powyżej 1. miesiąca, zaleca się podawanie propofolu powoli, do momentu pojawienia się klinicznych objawów znieczulenia.

Dawkę należy dostosować do wieku i (lub) masy ciała dziecka.

U większości dzieci w wieku powyżej 8 lat do wprowadzenia do znieczulenia zazwyczaj wystarcza dawka około 2,5 mg/kg mc. U dzieci młodszych, szczególnie w wieku od jednego miesiąca do 3 lat dawka ta może być większa (2,5 do 4 mg/kg mc.).

U pacjentów zakwalifikowanych do 3 lub 4 grupy według ASA zaleca się stosowanie mniejszych dawek.

Podtrzymywanie znieczulenia ogólnego

Dorośli

W celu podtrzymania pożądanej głębokości znieczulenia propofolem, lek można podawać w infuzji lub w powtarzanych wstrzyknięciach (bolus).

-    Ciągła infuzja dożylna: szybkość infuzji konieczna do zapewnienia właściwej głębokości znieczulenia znacznie różni się u poszczególnych pacjentów i mieści się w zakresie od

4 mg/kg mc./godz. do 12 mg/kg mc./godz.

-    Powtarzane pojedyncze wstrzyknięcia (bolus): zwykle od 25 mg do 50 mg (2,5 do 5 ml), w zależności od zapotrzebowania klinicznego.

Jeżeli propofol jest stosowany w celu podtrzymania znieczulenia ogólnego, należy zmniejszyć szybkość infuzji oraz docelowe stężenie. Pacjenci zaliczeni do 3 i 4 grupy według ASA wymagają zmniejszonych dawek i zmniejszonej szybkości podawania propofolu. U osób w podeszłym wieku nie należy podawać propofolu w postaci jednorazowych lub powtarzanych wstrzyknięć, ponieważ może wystąpić depresja oddechowa i krążeniowa.

Dzieci

Nie zaleca się stosowania propofolu u dzieci w wieku poniżej jednego miesiąca.

W celu podtrzymania znieczulenia u dzieci w wieku powyżej 1. miesiąca propofol można podawać w ciągłej infuzji dożylnej lub w pojedynczych powtarzanych wstrzyknięciach.

Szybkość infuzji może różnić się u poszczególnych pacjentów, zwykle mieści się w granicach od 9 mg/kg mc./godz. do 15 mg/kg mc./godz. Młodsze dzieci, szczególnie w wieku powyżej 1. miesiąca do 3 lat, mogą wymagać podania większych dawek propofolu.

U pacjentów zakwalifikowanych do 3 lub 4 grupy według ASA zaleca się stosowanie mniejszych dawek.

Wywołanie uspokojenia podczas intensywnej terapii

Dorośli

Jeśli zachodzi konieczność uspokojenia dorosłych pacjentów, u których stosuje się oddychanie wspomagane, zaleca się podawanie propofolu w ciągłej infuzji dożylnej. Szybkość infuzji należy dostosować do pożądanego stopnia sedacji.

Zwykle stosuje się od 0,3 mg/kg mc./godz. do 4,0 mg/kg mc./godz.

Nie zaleca się stosowania propofolu w celu wywołania uspokojenia podczas intensywnej terapii u pacjentów w wieku 16 lat i młodszych.

Zaleca się monitorowanie stężenia tłuszczów we krwi podczas podawania leku pacjentom, u których występuje ryzyko przeładowania tłuszczami.

Jeżeli czas trwania uspokojenia przekracza 3 dni, należy monitorować stężenie tłuszczów we krwi u wszystkich pacjentów.

Pacjenci w podeszłym wieku

Jeżeli propofol jest stosowany w celu sedacji, szybkość infuzji należy zmniejszyć. Pacjenci zaliczeni do 3 i 4 grupy według ASA wymagają dalszego zmniejszenia dawek i zmniejszenia szybkości podawania propofolu. U osób w podeszłym wieku nie należy podawać propofolu w postaci jednorazowych lub powtarzanych wstrzyknięć, ponieważ może wystąpić depresja oddechowa i krążeniowa.

Dzieci

Stosowanie propofolu w celu wywołania uspokojenia na oddziałach intensywnej terapii u dzieci w wieku 16 lat i młodszych jest przeciwwskazane.

Wywołanie uspokojenia z zachowaniem świadomości podczas zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych

Dorośli

W celu wywołania uspokojenia z zachowaniem świadomości koniecznego do przeprowadzenia zabiegu diagnostycznego lub chirurgicznego należy dobrać dawkę indywidualnie, w zależności od odpowiedzi klinicznej pacjenta. Do wywoływania wstępnego uspokojenia u większości pacjentów konieczne jest podanie dawki od 0,5 do 1,0 mg/kg mc. w czasie 1 do 5 minut. Podtrzymanie żądanej głębokości uspokojenia osiąga się dobierając odpowiednio szybkość infuzji. Szybkość infuzji wynosi

zwykle od 1,5 do 4,5 mg/kg mc./godz. Jeśli jest konieczne szybkie pogłębienie uspokojenia, można dodatkowo podać pojedyncze wstrzyknięcie (bolus) propofolu w dawce od 10 do 20 mg. U pacjentów zaliczonych do 3 i 4 grupy według ASA szybkość podawania oraz dawki propofolu należy zmniejszyć.

Pacjenci w podeszłym wieku

Jeżeli propofol jest stosowany w celu sedacji szybkość infuzji i docelowe stężenie należy zmniejszyć. Pacjenci zaliczeni do 3 i 4 grupy według ASA wymagają dalszego zmniejszenia dawek i zmniejszenia szybkości podawania propofolu. U osób w podeszłym wieku nie należy podawać propofolu w postaci jednorazowych lub powtarzanych wstrzyknięć, ponieważ może wystąpić depresja oddechowa i krążeniowa.

Dzieci

Nie zaleca się stosowania propofolu w celu wywołania uspokojenia podczas zabiegów diagnostycznych i chirurgicznych u dzieci w wieku poniżej jednego miesiąca.

U dzieci w wieku powyżej jednego miesiąca dawki i szybkość podawania powinny być dostosowane do pożądanego stopnia sedacji i odpowiedzi klinicznej. U większości dzieci w celu wywołania sedacji stosuje się zwykle 1 do 2 mg/kg mc. W celu podtrzymania uspokojenia propofol należy podawać w infuzji, dostosowując dawkę do pożądanego poziomu uspokojenia. U większości pacjentów stosuje się 1,5 do 9 mg/kg/godz. propofolu.

Jeśli jest konieczne szybkie pogłębienie uspokojenia, można dodatkowo podać pojedyncze wstrzyknięcie (bolus) propofolu w dawce do 1 mg/kg mc.

U pacjentów zakwalifikowanych do 3 lub 4 grupy według ASA może zaistnieć konieczność stosowania mniejszych dawek.

8/8