Imeds.pl

Ranitidine Accord 300 Mg

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1.    NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Ranitidine Accord, 300 mg, tabletki musujące

2.    SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda tabletka musująca zawiera 335 mg ranitydyny chlorowodorku, co odpowiada 300 mg ranitydyny.

Substancja pomocnicza: sód (23 mmol lub 533 mg)

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3.    POSTAĆ FARMACEUTYCZNA Tabletka musująca.

Tabletki barwy białej do bladożółtej, okrągłe, płaskie, ze skośnymi brzegami bez oznaczeń po obu stronach, o słabym zapachu mięty.

4.    SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1    Wskazania do stosowania

Dorośli:

-    choroba wrzodowa dwunastnicy

-    łagodna postać choroby wrzodowej żołądka

-    refluksowe zapalenie przełyku

-    zespół Zollingera i Ellisona.

Dzieci w wieku od 3 do 18 roku życia:

-    krótkotrwałe leczenie wrzodów żołądka i dwunastnicy (wrzód trawienny),

-    leczenie oraz łagodzenie objawów spowodowanych przez zgagę (refluks żołądkowo-przełykowy) w tym refluksowe zapalenie przełyku.

4.2 Dawkowanie i sposób podawania

Tabletkę musującą należy rozpuścić w szklance wody. Nie wolno łamać tabletek musujących. Należy odczekać, aż tabletka musująca całkowicie rozpuści się, po czym niezwłocznie wypić tak przygotowany płyn.

DOROŚLI (W TYM OSOBY W PODESZŁYM WIEKU) I (LUB) MŁODZIEŻ (W WIEKU 12 LAT I POWYŻEJ)

U osób dorosłych (w tym osób w podeszłym wieku) i młodzieży (w wieku 12 lat i powyżej) z prawidłową czynnością nerek zaleca się następujące dawkowanie:

CHOROBA WRZODOWA DWUNASTNICY I ŁAGODNA POSTAĆ CHOROBY WRZODOWEJ ŻOŁĄDKA:

jedna tabletka musująca (= 300 mg ranitydyny) po posiłku wieczornym lub przed snem.

Leczenie powinno trwać 4 tygodnie. U pacjentów, u których owrzodzenie żołądka nie wygoiło się całkowicie po 4 tygodniach leczenia, leczenie taką samą dawką należy kontynuować przez następne 4 tygodnie.

REFLUKSOWE ZAPALENIE PRZEŁYKU

U pacjentów z refluksowym zapaleniem przełyku stosuje się jedną tabletkę musującą zawierającą 300 mg ranitydyny (= 300 mg ranitydyny) po posiłku wieczornym lub przed snem przez okres do 8 tygodni, jeśli to konieczne.

U PACJENTÓW Z BARDZO WYSOKIM WYDZIELANIEM SOKU ŻOŁĄDKOWEGO, NP.

Z ZESPOŁEM ZOLLINGERA I ELLISONA, dawka początkowa wynosi 150 mg ranitydyny trzy razy na dobę (= 450 mg ranitydyny na dobę). W razie konieczności dawkę można zwiększyć do 2-3 tabletek musujących zawierających po 300 mg ranitydyny, na dobę (= 600 - 900 mg ranitydyny na dobę).

Jeśli okaże się to klinicznie konieczne, można podawać pacjentom duże dawki (np. 1200 mg na dobę). Pacjentom podawano dawki do 6 g na dobę.

Stosując Ranitidine Accord, 300 mg, tabletki musujące nie można uzyskać dawki 150 mg. Aby uzyskać tę dawkę, należy zastosować Ranitidine Accord,150 mg, tabletki musujące.

Dawki leku można podawać niezależnie od posiłków.

Dzieci w wieku od 3 do 11 lat o masie ciała powyżej 30 kg

Patrz punkt 5.2 Właściwości farmakokinetyczne - Specjalne grupy pacjentów Leczenie ostrego wrzodu trawiennego

Zalecana dawka w leczeniu choroby wrzodowej u dzieci to od 4 do 8 mg na kg masy ciała na dobę podawana w dwóch dawkach podzielonych do uzyskania dawki maksymalnej 300 mg ranitydyny na dobę przez okres 4. tygodni. W przypadku braku poprawy stanu pacjenta należy stosować lek przez kolejne 4. tygodnie, efekt terapeutyczny widoczny jest zwykle po 8 tygodniach stosowania.

Reflux żołądkowo-przełykowy

Zalecana dawka w leczeniu choroby refleksowej żołądka i przełyku u dzieci to od 5 do 10 mg na kg masy ciała na dobę podawana w dwóch dawkach podzielonych do uzyskania dawki maksymalnej 600 mg ranitydyny na dobę (dawka maksymalna jest zalecana u dzieci o większej masie ciała oraz u młodzieży z ciężkimi objawami).

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania u noworodków nie została potwierdzona.

DAWKOWANIE U PACJENTÓW Z ZABURZENIAMI CZYNNOŚCI NEREK

W zależności od wartości klirensu kreatyniny (ml/min) lub stężenia kreatyniny w surowicy (mg/100 ml), zaleca się stosowanie następującego schematu dawkowania:

Klirens kreatyniny (ml/min)

Stężenie kreatyniny w surowicy (ok.)* (mg/100 ml)

Dawka dobowa (doustnie)

powyżej 30

poniżej 2,6

300 mg ranitydyny

do 30

powyżej 2,6

150 mg ranitydyny

* Wartości klirensu kreatyniny są jedynie wartościami referencyjnymi, które nie są rzeczywistym odzwierciedleniem stopnia zaburzenia czynności nerek u wszystkich pacjentów ze zmniejszoną czynnością nerek. Szczególnie dotyczy to pacjentów w podeszłym wieku, u których ocena czynności nerek na podstawie stężenia kreatyniny w surowicy może nie być wystarczająca.

Klirens kreatyniny na podstawie oznaczonego stężenia kreatyniny w surowicy, wieku (lata) i masy ciała (kg) można obliczyć według następującego wzoru: u kobiet, wyniki należy pomnożyć przez współczynnik 0,85.

Klirens kreatyniny (ml/min) = (140 - wiek) x masa ciała

72 x stężenie kreatyniny w surowicy

Ranitydyna ulega dializie. Hemodializa zmniejsza stężenie ranitydyny we krwi. Dlatego, pacjentom dializowanym należy podać ranitydynę w powyższej dawce po zakończeniu dializy.

4.3    Przeciwwskazania

Tabletki musujące Ranitidine Accord są przeciwwskazane u pacjentów ze stwierdzoną nadwrażliwością na substancję czynną (chlorowodorek ranitydyny) lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.

4.4    Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Przed rozpoczęciem leczenia u pacjentów z owrzodzeniem żołądka należy wykluczyć jego nowotworowy charakter przez zastosowanie odpowiednich procedur diagnostycznych (takich jak endoskopia i biopsja) , ponieważ leczenie ranitydyną może maskować objawy związane z rakiem żołądka.

Pacjentów z owrzodzeniem trawiennym należy przebadać na obecność zakażenia bakterią H. pylori. Jeśli badanie potwierdzi zakażenie, należy podjąć odpowiednie leczenie.

Zaleca się regularne kontrolowanie pacjentów jednocześnie leczonych niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi i ranitydyną. Dotyczy to szczególnie pacjentów w podeszłym wieku oraz pacjentów z owrzodzeniami trawiennymi w wywiadzie.

Wytyczne postępowania w praktyce klinicznej zalecają, by pacjenci otrzymujący długotrwałe leczenie podtrzymujące byli poddawani regularnym kontrolom lekarskim.

Podczas jednoczesnego stosowania ranitydyny i teofiliny, należy monitorować stężenie teofiliny w osoczu, a w razie konieczności dostosować dawkę teofiliny.

Ranitydyna wydalana jest poprzez nerki dlatego stężenie leku w osoczu jest podwyższone

u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek. U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek konieczna jest modyfikacja dawki (patrz punkt 4.2).

Jeśli wystąpi stan splątania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub u pacjentów w podeszłym wieku, leczenie należy natychmiast przerwać.

Należy zachować ostrożność u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby, ponieważ ranitydyna jest metabolizowana w wątrobie.

U niektórych pacjentów takich jak pacjenci w podeszłym wieku, pacjenci z przewlekłymi chorobami płuc, cukrzycą lub upośledzoną odpornością może istnieć podwyższone ryzyko rozwoju pozaszpitalnego zapalenia płuc.

W dużym badaniu epidemiologicznym wykazano zwiększone ryzyko rozwoju pozaszpitalnego zapalenia płuc u osób aktualnie przyjmujących leki z grupy antagonistów receptora H2, w porównaniu z osobami, które przerwały leczenie. W takich okolicznościach ryzyko względne (RR) zwiększa się o 1,82 (1,26 - 2,64 przy przedziale ufności CI 95%).

Rzadkie doniesienia kliniczne wskazuj ą , że chlorowodorek ranitydyny może wywołać napady ostrej przerywanej porfirii. W związku z tym pacjentów z ostrą przerywaną porfirią w wywiadzie nie należy leczyć ranitydyną.

Zaleca się regularne kontrolowanie pacjentów przyjmujących jednocześnie niesteroidowe leki przeciwzapalne wraz z ranitydyną zwłaszcza pacjentów w podeszłym wieku oraz z wrzodem tarwiennym w wywiadzie.

Każda tabletka zawiera 23 mmol (lub 533 mg) sodu. Należy to wziąć pod uwagę w przypadku pacjentów stosujących dietę z kontrolowaną zawartością sodu.

4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Ranitydyna wpływa na wchłanianie, metabolizm oraz wydalanie nerkowe innych leków. Zmieniona farmakokinetyka tych leków może wymagać zmiany ich dawkowania lub przerwanie leczenia.

Interakcje z innymi lekami występuj ą na drodze kilku mechanizmów, w tym:

1) Hamowanie aktywności układu enymatycznego oksygenazy związanej z cytochromem P450

Ranitydyna stosowana w zwykłych dawkach terapeutycznych nie nasila działania leków, które są inaktywowane przez ten enzym takich jak diazepam, lidokaina, fenytoina, propranolol i teofilina.

Istniej ą dosniesienia o zmienionym czasie protrombinowym podczas stosowania pochodnych kumaryny (np. warfaryna). Ze względu na wąski indeks terpaeutyczny zaleca się ścisłe monitorowanie wydłużenia lub skrócenia czasu protrombinowego w trakcie jednoczesnego stosowania ranitydyny.

2)    Współzawodnioctwo (kompetycja) w procesie wydzielania do kanalików nerkowych

W związku z tym, iż ranitydyna jest częściowo wydalana poprzez system kationowy, może wpływać na klirens innych leków eliminowanych tą drogą. Wysokie dawki ranitydyny (np. takie jak stosowane w leczeniu zespołu Zollingera i Ellisona) mogą zmniejszać wydalanie prokainamidu oraz N-acetyloprokainamidu powodując wzrost stężenia tych leków w osoczu.

3) Zmiana pH soku żołądkowego

Biodostępność niektórych leków może być ograniczona. Może to spowodować zarówno zwiększenie ich wchłaniania ( np. triazolam, midazolam, glipizyd) jak i je ograniczyć (np. ketokonazol, atazanawir, delawirdyna, gefitinib).

Brak danych wskazuj ących na istnienie interakcji miedzy ranitydyną a amoksycylina lub metronidazolem.

Podanie dużych dawek (2g) sulfakratu jednocześnie z ranitydyną może ograniczyć jej wchłanianie. Interakcji tej nie obserwuje się w przypadku podania sulfakratu w odstępie 2 godzin po podaniu ranitydyny.

4.6    Ciąża i laktacja

CIĄŻA

Doświadczenie uzyskane podczas stosowania ranitydyny u kobiet w ciąży (>1000) nie wskazuje na zwiększone ryzyko wad wrodzonych lub jakichkolwiek innych działań niepożądanych na ciążę lub nienarodzone dziecko. Badania na zwierzętach nie wykazały bezpośredniego ani pośredniego szkodliwego wpływu na rozrodczość. Ranitydyna przenika przez barierę łożyskową. Ranitydynę można stosować w czasie ciąży tylko w przypadku zdecydowanej konieczności.

LAKTACJA

Ranitydyna przenika do mleka matki. Podobnie jak inne leki ranitydyna powinna być stosowana w okresie karmienia piersią tylko wtedy jeśli uważa się to za konieczne.

4.7    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu

Brak doniesień

4.8    Działania niepożądane

Zastosowano następujące kryteria częstości występowania:

Bardzo często (> 1/10),

Często (> 1/100 i < 1/10),

Niezbyt często: (> 1/1000 i < 1/100)

Rzadko: (> 1/10 000, < 1/1000)

Bardzo rzadko: (< 1/10 000)

Częstotliwości działań niepożądanych oszacowano na podstawie zgłoszeń spontanicznych po wprowadzeniu produktu leczniczego do obrotu.

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Bardzo rzadko: Zmiany morfologii krwi (leukopenia, małopłytkowość). Zmiany te były zwykle odwracalne. Agranulocytoza lub pancytopenia, czasami z hipoplazją lub aplazją szpiku.

Zaburzenia układu immunologicznego

Rzadko: reakcje nadwrażliwości (np. pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, gorączka, skurcz oskrzeli, niedociśnienie, ból w klatce piersiowej).

Bardzo rzadko: wstrząs anafilaktyczny

Reakcje te sporadycznie występowały po podaniu pojedynczej dawki.

Zaburzenia psychiczne

Rzadko: przemijające splątanie umysłowe, pobudzenie, omamy.

Przypadki te opisywano głównie u pacjentów ciężko chorych, a także u pacjentów w podeszłym wieku.

Zaburzenia układu nerwowego

Bardzo rzadko: bóle głowy (czasami ciężkie), zawroty głowy i przemijające ruchy mimowolne. Zaburzenia oka

Bardzo rzadko: przemijające niewyraźne widzenie

Istnieją doniesienia o przemijającym, niewyraźnym widzeniu będącym prawdopodobnie wynikiem zaburzeń akomodacji oka).

Zaburzenia serca

Bardzo rzadko: tak jak w przypadku innych antagonistów receptora H 2 -bradykardia, blok przedsionkowo-komorowy.

Zaburzenia naczyniowe

Bardzo rzadko: zapalenie naczyń krwionośnych.

Zaburzenia żołądka i jelit

Niezbyt często: biegunka, zaparcie, nudności i ból brzucha.

Objawy te zwykle ulegały złagodzeniu w trakcie kontynuacji leczenia.

Bardzo rzadko: ostre zapalenie trzustki.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Rzadko: przemijaj ące i odwracalne zmiany w wynikach prób wątrobowych Rzadko: zapalenie wątroby (komórkowe, kanalikowe lub mieszane) z lub bez żółtaczki.

Objawy te miały zwykle charakter odwracalny po zaprzestaniu leczenia.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej Rzadko: wysypka skórna.

Rzadko: rumień wielopostaciowy, utrata włosów (łysienie).

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej Bardzo rzadko: bóle stawów i mięśni.

Zaburzenia układu rozrodczego i piersi

Bardzo rzadko: Dolegliwości ze strony piersi (takie jak ginekomastia i mlekotok) oraz zaburzenia sprawności seksualnej ( przemijająca impotencja).

Dzieci i młodzież

Bezpieczeństwo stosowania ranitydyny oceniano u dzieci w wieku od 0 do 16 lat z chorobą spowodowaną nadmierną kwaśnością treści żołądkowej i generalnie była ona dobrze tolerowana, z profilem bezpieczeństwa działań niepożądanych podobnym do występującego u dorosłych. Dostępne są ograniczone dane dotyczące długoterminowego bezpieczeństwa, w szczególności odnośnie wzrostu i rozwoju.

4.9    Przedawkowanie

Ranitydyna wykazuje specyficzne właściwości działania i w związku z tym nie przewiduje się występowania żadnych szczególnych powikłań po przedawkowaniu leku. Lekarze powinni zwrócić uwagę na zawartość sodu (patrz punkt 4.4). W przypadku przedawkowania należy zastosować odpowiednie leczenie objawowe i wspomagające.

W razie konieczności, lek można usunąć z osocza w wyniku hemodializy.

5.    WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1    Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: antagoniści receptoraH2 Kod ATC: A02BA02.

Ranitydyna jest kompetencyjnym antagonistą receptorów histaminowych H2. Hamuje ona podstawowe, jak również stymulowane np. histaminą, pentagastryną i pokarmem wydzielanie kwasu solnego w żołądku. Ranitydyna zmniejsza kwaśność soku żołądkowego, a w mniejszym stopniu zawartość pepsyny i objętość soku żołądkowego.

W dwóch badaniach z zastosowaniem terapeutycznych dawek ranitydyny wynoszących 150 mg dwa razy na dobę, wydzielanie kwasu żołądkowego było zmniejszone odpowiednio średnio o 63% i 69% w ciągu 24 godzin, przy czym redukcja wydzielania nocnego wynosiła odpowiednio 73% i 90%. W dwóch badaniach z zastosowaniem dawek zalecanych w profilaktyce nawrotów (150 mg na noc), ranitydyna powodowała średnie zmniejszenie wydzielania kwasu żołądkowego o 42% i 69% w ciągu 24 godzin.

Wydzielanie kwasu żołądkowego było zmniejszone średnio o 50 do 60% w ciągu 24 godzin po podaniu terapeutycznych dawek ranitydyny wynoszących 300 mg na noc, podczas gdy nocne wydzielanie kwasu żołądkowego było zmniejszone średnio o około 90%.

5.2    Właściwości farmakokinetyczne

Wchłanianie

Ranitydyna po podaniu doustnym szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, a maksymalne stężenie we krwi występuje w czasie średnio 1,25 - 3 godzin. Średnia dostępność biologiczna ranitydyny w tabletkach wynosi około 50%, ale jest ona w dużym stopniu zróżnicowana międzyosobniczo. Jedno badanie wykazało różnicę w granicach między 28 - 76 %.

Dystrybucja

Stopień wiązania z białkami osocza wynosi około 15%. Pozorna objętość dystrybucji u dorosłych wynosi 1,2-1,8 l/kg, a u dzieci 2,5 l/kg.

Po podaniu doustnym150 mg ranitydyny w tabletkach, osiągnięto maksymalne stężenie w osoczu wynoszące około 400 ng/ml, przy czym zróżnicowanie międzyosobnicze było duże. Po dwunastu godzinach, średnie stężenie w osoczu wciąż wynosiło około 40 ng/ml. Po podaniu 300 mg ranitydyny, osiągnięto maksymalne stężenie w osoczu około 700-800 ng/ml.

Stężenie w osoczu wymagane do zahamowania wydzielania kwasu żołądkowego o 50% u dorosłych wynosiło średnio 73-165 ng/ml w kilku badaniach.

Stopień przenikania ranitydyny do płynu mózgowo-rdzeniowego jest bardzo niewielki. Biotransformacja

Ranitydyna metabolizowana jest w wątrobie do N-tlenku ranitydyny, N-demetyloranitydyny, S-tlenku ranitydyny i analogu kwasu furanowego.

Eliminacja

Całkowity klirens wynosi około 570-710 ml/min u dorosłych. U dzieci i młodzieży wartość całkowitego klirensu wynosiła prawie 800 ml/min/1,73 m2, z dużym zróżnicowaniem międzyosobniczym.

Po podaniu doustnym, ranitydyna jest wydalana w ciągu 24 godzin przez nerki w około 30% w postaci niezmienionej, do 6% jako N-tlenek, zaś w niewielkim stopniu w postaci demetylowanej, S-tlenku i analogu kwasu furanowego. U pacjentów ze zdrowymi nerkami, wydzielanie przez nerki dokonuje się głównie przez wydzielanie kanalikowe z klirensem nerkowym wynoszącym około 490-520 ml/min. Dodatkowo, ranitydyna jest wydzielana z żółcią.

Szczególne grupy pacjentów Dzieci (w wieku 3 lat i powyżej)

Ograniczone dane farmakokinetyczne wykazały, iż nie ma istotnych różnic w średnim okresie półtrwania (zakres dla dzieci w wieku 3 lat i powyżej wyniósł: 1,7-2,2 godziny), oraz klirensie w osoczu (zakres dla dzieci w wieku 3 lat i powyżej wyniósł: 9-22 ml/min/kg) pomiędzy dziećmi a zdrowymi osobami dorosłymi, przyjmując korektę wynikającą z różnicy pomiędzy masą ciała.

5.3    Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Dane niekliniczne, uzyskane na podstawie konwencjonalnych badań farmakologicznych dotyczących bezpieczeństwa stosowania, toksyczności po podaniu wielokrotnym, genotoksyczności, potencjalnego działania rakotwórczego i toksycznego wpływu na rozmnażanie, nie ujawniają szczególnego zagrożenia dla człowieka.

6.    DANE FARMACEUTYCZNE

6.1 Wykaz substancji pomocniczych

Sodu diwodorocytrynian Sodu wodorowęglan (E 500)

Powidon 30

Symetykon

Glicyna

Aromat Powdarmone peppermint Premium Sodu benzoesan Sacharyna sodowa (E 954)

Skład jakościowy aromatu Powdarmone peppermint Premium

Substancje zapachowe Naturalne substancje zapachowe Substancje zapachowe identyczne z naturalnymi Maltodekstryna kukurydziana Guma arabska (E 414)

6.2    Niezgodności farmaceutyczne

Nie dotyczy.

6.3    Okres ważności

2 lata

Produkt należy zużyć w ciągu miesiąca od daty pierwszego otwarcia.

6.4    Specjalne środki ostrożności dotyczące przechowywania

Przechowywać w temperaturze poniżej 30°C. Przechowywać pojemnik szczelnie zamknięty w celu ochrony przed wilgocią i światłem.

6.5    Rodzaj i zawartość opakowania

Tuby polipropylenowe, zamknięte polietylenowym wieczkiem ze środkiem pochłaniającym wilgoć i z zabezpieczeniem gwarancyjnym. Każda tuba zawiera 20 tabletek i wraz z ulotką znajdują się w pudełku zawierającym 60 (3 x 20) tabletek.

6.6    Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do

stosowania

Nie dotyczy

7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Accord Healthcare Limited Sage House,

319, Pinner Road,

North Harrow, Middlesex, HA1 4HF, Wielka Brytania

8.    NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

17147

9.    DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU/ DATA JEGO PRZEDŁUŻENIA

10.08.2010

10.    DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO

07.05.2012