Imeds.pl

Riastap 1 G

ULOTKA INFORMACYJNA: INFORMACJE DLA PACJENTA

Riastap, 1 g

Proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Fibrynogen ludzki

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem leku.

-    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

-    Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest dodatkowa rada lub informacja.

-    Lek ten został przepisywany ściśle określonej osobie i nie należy go przekazywać innym, gdyż może im zaszkodzić, nawet jeśli objawy ich chorób są takie same.

-    Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane nie wymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę.


Spis treści ulotki:

1.    Co to jest Riastap i w jakim celu się go stosuje

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem Riastap

3.    Jak stosować Riastap

4.    Możliwe działania niepożądane

5.    Jak przechowywać Riastap

6.    Inne informacje

1. CO TO JEST RIASTAP I W JAKIM CELU SIĘ GO STOSUJE Co to jest Riastap

Riastap zawiera ludzki fibrynogen, który jest ważnym białkiem dla krzepnięcia krwi (koagulacji). Brak fibrynogenu oznacza, że krew nie krzepnie tak szybko, jak powinna, co powoduje zwiększoną skłonność do krwawienia. Zastąpienie ludzkiego fibrynogenu preparatem Riastap powoduje naprawę mechanizmów krzepnięcia.

W jakim celu stosuje się Riastap

Riastap jest stosowany w terapii krwawienia u pacjentów z wrodzonym brakiem fibrynogenu (hypo- lub afibrynogenemią) ze skłonnością do krwawienia.

2. INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM RIASTAP

Informacje podane w tej części powinny zostać uwzględnione przez lekarza przed podaniem preparatu Riastap.

Kiedy NIE stosować leku Riastap:

- jeżeli u pacjenta występuje nadwrażliwość (alergia) na ludzki fibrynogen lub na którykolwiek z innych składników Riastap (patrz część 6. Inne konieczne informacje)

W przypadku alergii na jakikolwiek lek lub żywność należy poinformować lekarza.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Riastap:

-    jeśli w przeszłości wystąpiły reakcje alergiczne na Riastap. Należy wówczas profilaktycznie przyjąć leki przeciwhistaminowe i kortykosteroidów, jeśli zostaną zalecone przez lekarza.

-    gdy wystąpią reakcje alergiczne lub reakcje typu anafilaktycznego (poważna reakcja alergiczna, która powoduje ciężkie zaburzenia oddychania lub zawroty głowy). Podawanie Riastap należy natychmiast przerwać (np. zaprzestając wykonywania wstrzyknięcia).

-    z powodu zwiększonego ryzyka tworzenia skrzepów krwi w naczyniu krwionośnym (zakrzepica), w szczególności:

-    w przypadku podania dużej dawki lub powtórnego dawkowania

-    gdy wystąpiła choroba serca (choroba wieńcowa serca lub zawał mięśnia sercowego w wywiadzie)

-    w przypadku choroby wątroby

-    bezpośrednio po zabiegu chirurgicznym (pacjenci pooperacyjni)

-    wkrótce przed zabiegiem chirurgicznym (pacjenci przedoperacyjni)

-    u nowonarodzonych dzieci (noworodków)

-    jeśli istnieje większa niż normalna skłonność do tworzenia skrzepów krwi (pacjenci z ryzykiem zaburzeń zakrzepowo-zatorowych lub rozsianego wykrzepiania wewnątrznaczyniowego)

Lekarz rozważy stosunek korzyści z terapii preparatem Riastap do ryzyka związanego z powyższymi powikłaniami.

Bezpieczeństwo wirusowe

W przypadku produktów leczniczych otrzymywanych z ludzkiej krwi lub osocza, podejmowane są środki mające na celu zapobieganie zakażeniom przenoszonym na pacjentów. Należy do nich:

-    dokładna selekcja dawców krwi i osocza w celu wykluczenia osób zakażonych oraz

-    badania poszczególnych donacji i pul osocza w kierunku obecności wirusów / zakażeń.

Wytwórcy tych produktów również włączają do procesu obróbki krwi lub osocza etapy mogące inaktywować lub eliminować wirusy. Pomimo tego, nie można całkowicie wykluczyć możliwości przeniesienia czynników zakaźnych podczas podawania produktów leczniczych otrzymanych z ludzkiej krwi lub osocza. Dotyczy to także wirusów nieznanych i nowoodkrytych oraz innych rodzajów zakażeń.

Procedury te są uważane za skuteczne wobec wirusów otoczkowych, takich jak ludzki wirus niedoboru odporności (HIV, wirus powodujący AIDS), wirus zapalenia wątroby typu B i C oraz wobec bezotoczkowego wirusa zapalenia wątroby typu A.

Procedury te mogą mieć ograniczoną skuteczność wobec wirusów bezotoczkowych, takich jak parwowirus B19.

Zakażenia parwowirusem B19 mogą być groźne:

-    dla kobiet w ciąży (zakażenie nienarodzonego dziecka) oraz

-    dla osób z upośledzonym układem odpornościowym lub z niektórymi rodzajami anemii (np. anemia sierpowata lub hemolityczna).

Lekarz może zalecić rozważenie szczepienia przeciw wirusowemu zapaleniu wątroby typu A i B w przypadku regularnego/powtarzanego przyjmowania produktów pochodzących z ludzkiego osocza.

Zaleca się odnotowanie przez lekarza daty podania preparatu, numeru serii i wstrzykniętą objętość.

Stosowanie Riastap z innymi lekami

-    Należy poinformować lekarza lub farmaceutę o przyjmowanych obecnie lub ostatnio innych lekach; dotyczy to również leków dostępnych bez recepty.

-    Preparatu Riastap nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi, z wyjątkami opisanymi w części „Informacje przeznaczone wyłącznie dla personelu medycznego lub pracowników służby zdrowia / Rekonstytucja ”

Ciąża i karmienie piersią

-    W przypadku ciąży lub karmienia piersią, przed zażyciem jakiegokolwiek leku należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

-    Podczas ciąży lub karmienia piersią, preparat Riastap powinien być podany jedynie w wyraźnej potrzebie.

Prowadzenie pojazdów i obsługa maszyn

Riastap nie ma wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu.

Ważne informacje o niektórych składnikach Riastap

Riastap zawiera do 164 mg (7,1 mmol) sodu na fiolkę. Odpowiada to 11,5 mg (0,5 mmol) sodu na kg masy ciała pacjenta, jeśli została podana zalecana dawka 70 mg/kg masy ciała. Należy wziąć to pod uwagę podczas stosowania u pacjentów na diecie z kontrolowaną zawartością sodu.

3. JAK STOSOWAĆ RIASTAP

Terapia powinna być rozpoczęta i nadzorowana przez lekarza doświadczonego w leczeniu tego typu schorzenia.

Dawkowanie

Potrzebna ilość ludzkiego fibrynogenu oraz czas trwania terapii zależy od:

-    zaawansowania choroby

-    umiejscowienia i intensywności krwawienia

-    stanu klinicznego pacjenta

Przedawkowanie

Lekarz powinien regularnie sprawdzać status krzepnięcia krwi podczas terapii. W przypadku przedawkowania, ryzyko wystąpienia powikłań zakrzepowo-zatorowych jest zwiększone.

Sposób podawania

W przypadku pytań dotyczących stosowania tego produktu, należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą (patrz część „Informacje przeznaczone wyłącznie dla personelu medycznego lub pracowników służby zdrowia'

Jak każdy lek, Riastap może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem:

-    w przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych

-    w przypadku wystąpienia działań niepożądanych niewymienionych w tej ulotce.

Następujące reakcje niepożądane obserwowano rzadko (u 1 do 10 osób na 10 000 pacjentów):

-    Podwyższenie temperatury ciała

-    Nagła reakcja alergiczna (taka jak zaczerwienienie skóry, wysypka skórna na całej powierzchni ciała, spadek ciśnienia krwi, trudności w oddychaniu).

Następujące reakcje niepożądane obserwowano bardzo rzadko (u mniej niż 1 na 10 000 pacjentów):

-    Ryzyko zwiększonego powstawania skrzepów krwi (patrz część 2. „Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując Riastap ”).

5. JAK PRZECHOWYWAĆ RIASTAP

-    Lek przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

-    Nie stosować preparatu Riastap po upływie terminu ważności zamieszczonego na etykiecie i kartonie.

-    Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C.

-    Nie zamrażać.

-    W celu ochrony przed światłem fiolkę należy przechowywać w opakowaniu zewnętrznym.

-    Rekonstytuowany roztwór najlepiej zużyć natychmiast.

-    Jeśli przygotowany roztwór nie jest podany natychmiast, okres jego przechowywania nie powinien przekraczać 8 godzin w temperaturze pokojowej (maks. 25°C)..

-    Rekonstytuowanego roztworu nie należy przechowywać w lodówce.

6. INNE INFORMACJE

Co zawiera Riastap Substancją czynną jest:

Fibrynogen ludzki (1 g/fiolkę; po rekonstytucji w 50 ml wody do wstrzykiwań około 20 mg/ml).

W celu uzyskania bardziej szczegółowych informacji, patrz część „Informacje przeznaczone wyłącznie dla personelu medycznego lub pracowników służby zdrowia

Inne składniki to:

Albumina ludzka, sodu chlorek, L-argininy chlorowodorek, sodu cytrynian, wodorotlenek sodu (do ustalenia pH),

Patrz ostatni rozdział części 2. „ Ważne informacje o niektórych składnikach Riastap”.

Jak wygląda Riastap i co zawiera opakowanie

Riastap ma postać białego proszku.

Po rekonstytucji w wodzie do wstrzykiwań uzyskany roztwór powinien być przezroczysty lub lekko opalizujący, tj. może się mienić oglądany pod światło lecz nie może zawierać żadnych widocznych cząsteczek.

Opakowania

Opakowanie zawierające 1 g 1 fiolka po 1 g fibrynogenu ludzkiego

Podmiot Odpowiedzialny i Wytwórca:

CSL Behring GmbH Emil-von-Behring-Str. 76 35041 Marburg Niemcy

Ten produkt leczniczy jest zarejestrowany w Państwach Członkowskich EEA pod następującymi nazwami:

Riastap 1g, powder for solution for injection / infusion Wielka Brytania Riastap 1g    Niemcy

Riastap    Dania, Finlandia, Islandia, Polska

Brak danych    Belgia, Cypr, Francja, Grecja, Irlandia, Włochy, Luksemburg,

Norwegia, Słowacja, Słowenia, Hiszpania, Szwecja

Data zatwierdzenia ulotki:

Informacje przeznaczone wyłącznie dla personelu medycznego lub pracowników służby zdrowia

Dawkowanie:

Poziom fibrynogenu (funkcjonalny) powinien być oznaczany w celu wyliczenia indywidualnego dawkowania oraz ilości i częstości podawanych dawek u każdego pacjenta poprzez regularne pomiary poziomu fibrynogenu w osoczu i ciągły monitoring stanu klinicznego pacjenta przy uwzględnieniu innych zastosowanych terapii zastępczych.

Normalny poziom fibrynogenu w osoczu mieści się w zakresie 1,5 - 4,5 g/l. Krytyczny poziom fibrynogenu w osoczu, poniżej którego może dochodzić do krwotoków wynosi około 0,5 - 1 g/l. W przypadku poważnych zabiegów chirurgicznych konieczne jest dokładne monitorowanie terapii zastępczej badaniami krzepnięcia.

Dawka początkowa

Jeśli poziom fibrynogenu u pacjenta nie jest znany, zalecana dawka podawana dożylnie wynosi 70 mg na kg masy ciała.

Kolejna dawka

Poziom docelowy (1 g/l) w przypadkach nieznacznych krwawień (np. krwawienie z nosa, krwawienie śródmięśniowe lub menstruacyjne) powinien być utrzymywany przez co najmniej trzy dni. Poziom docelowy (1,5 g/l) w przypadkach znacznych krwawień (np. uraz głowy lub krwawienie wewnątrzczaszkowe) należy utrzymywać przez siedem dni.

Dawka fibrynogenu = [Poziom docelowy (g/l) - poziom zmierzony (g/l)]

(mg/kg masy ciała)    0,017 (g/l na mg/kg masy ciała)

Dawkowanie u noworodków, niemowląt i dzieci

Dostępne są ograniczone dane z badań klinicznych dotyczących dawkowania Riastap u dzieci. Zalecenia względem dawkowania w terapii dzieci są takie same jak u dorosłych, co wynika zarówno z tych badań, jak i z długotrwałego doświadczenia klinicznego stosowania preparatów fibrynogenu.

Sposób podawania

Informacje ogólne

-    Proces rekonstytucji oraz pobierania produktu powinien odbywać się w warunkach aseptycznych.

-    Rekonstytuowane produkty przed podaniem powinny zostać ocenione wzrokowo w celu wykluczenia obecności cząstek i przebarwień.

-    Roztwór powinien być niemal bezbarwny do żółtawego, przeźroczysty do lekko opalizującego z obojętnym pH. Nie stosować roztworów, które są mętne lub zawierają osad.

Rekonstytucia

-    Ogrzać zarówno rozpuszczalnik, jak i proszek do temperatury pokojowej lub temperatury ciała (nie wyższej niż 37°C), nie otwierając fiolek.

-    Preparat Riastap należy rekonstytuować wodą do wstrzykiwań (50 ml, nie załączona).

-    Usunąć wieczko z fiolki zawierającej Riastap, tak aby odsłonić centralną część korków infuzyjnych.

-    Przetrzeć powierzchnię korka infuzyjnego antyseptycznym roztworem i zostawić do wyschnięcia.

-    Wprowadzić rozcieńczalnik do fiolki używając odpowiedniego sprzętu. Upewnić się, że proszek został całkowicie zwilżony.

-    Po delikatnym zmieszaniu ruchem obrotowym zawartości fiolki aż do rekonstytucji proszku, roztwór jest gotowy do podania. Unikać silnego wstrząsania, które powoduje powstawanie piany. Proszek powinien ulec całkowitej rekonstytucji w ciągu 15 minut (na ogół 5 do 10 minut).

-    Rekonstytuowany roztwór powinien być podany natychmiast przy użyciu osobnego zestawu do wstrzyknięcia / infuzji.

-    Należy uważać aby nie spowodować aspiracji krwi do strzykawek wypełnionych produktem.

Wszelkie niewykorzystane resztki produktu leczniczego lub jego odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.

Sposób podawania

Rekonstytuowany roztwór powinien być wstrzyknięty lub podany w infuzji powoli, z szybkością odpowiednią dla komfortu pacjenta. Szybkość wstrzyknięcia lub infuzji nie powinna przekraczać ok. 5 ml na minutę.

7