Imeds.pl

Stamaril Nie Mniej Niż 1000 J.M. Żywego Atenuowanego Wirusa Żółtej Febry, Szczep 17 D-204/0,5 Ml; Szczepionka 1-Dawkowa

ULOTKA DLA PACJENTA

ULOTKA DLA PACJENTA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA

STAMARIL, Proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań w ampułko-

strzykawce

Szczepionka przeciw żółtej febrze, żywa.

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem szczepionki.

-    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

-    Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty, gdy potrzebna jest rada lub dodatkowa informacja.

-    Szczepionka ta została przepisana ściśle określonej osobie i nie należy jej przekazywać innym.

-    Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane nie wymienione w ulotce, należy powiadomić lekarza lub farmaceutę. Patrz punkt

4.

Spis treści ulotki:

1.    Co to jest szczepionka STAMARIL i w jakim celu się ją stosuje

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem szczepionki STAMARIL

3.    Jak stosować szczepionkę STAMARIL

4.    Możliwe działania niepożądane

5.    Jak przechowywać szczepionkę STAMARIL

6.    Inne informacje

1. CO TO JEST SZCZEPIONKA STAMARIL I W JAKIM CELU SIĘ JĄ STOSUJE

STAMARIL jest szczepionką, która zapewnia ochronę przed ciężką chorobą zakaźną zwaną żółtą febrą.

Żółta febra występuje w niektórych obszarach świata i jest przenoszona na człowieka przez ukąszenia zakażonych komarów.

Szczepionka STAMARIL jest podawana osobom, które:

■    podróżują, przejeżdżają lub mieszkają na obszarze, gdzie występuje żółta febra,

■    podróżują do jakiegokolwiek kraju, w którym przy wjeździe wymagane jest Międzynarodowe Świadectwo Szczepień (co może zależeć od poprzednio odwiedzanych krajów w czasie tej samej podróży)

■    mogą zajmować się materiałem zakaźnym, jak na przykład personel laboratorium.

W celu uzyskania ważnego świadectwa szczepienia przeciw żółtej febrze konieczne jest zaszczepienie się w uprawnionym centrum szczepień, aby mogło zostać wydane Międzynarodowe Świadectwo Szczepienia. Takie świadectwo jest ważne od 10. dnia po szczepieniu do 10 lat po pierwszej dawce szczepionki. Świadectwa wydawane po dawkach przypominających (patrz punkt 3) są ważne od razu po szczepieniu.

2. INFORMACJE WAŻNE PRZED ZASTOSOWANIEM SZCZEPIONKI STAMARIL

Ważne jest, aby poinformować lekarza lub pielęgniarkę, jeśli którykolwiek z poniższych punktów odnosi

się do osoby otrzymującej szczepionkę. Jeśli cokolwiek jest niezrozumiałe, należy poprosić lekarza lub

pielęgniarkę o wyjaśnienie.

Kiedy nie stosować szczepionki STAMARIL

-    Jeśli u pacjenta stwierdzono uczulenie (nadwrażliwość) na jaja, białka kurze lub którykolwiek ze składników szczepionki STAMARIL,

-    Jeśli u pacjenta wystąpiła poważna reakcja po poprzedniej dawce jakiejkolwiek szczepionki przeciw żółtej febrze,

-    W przypadku słabego lub osłabionego układu odpornościowego z jakiegokolwiek powodu, takiego jak choroba lub leczenie (na przykład kortykosteroidy lub chemioterapia),

-    W przypadku osłabionego układu odpornościowego spowodowanego zakażeniem wirusem HIV. Lekarz, na podstawie wyników badania krwi doradzi, czy może zostać podana szczepionka STAMARIL,

-    Jeśli u pacjenta występuje zakażenie wirusem HIV z objawami wywołanymi zakażeniem,

-    Jeśli u pacjenta poprzednio wystąpiły choroby grasicy lub usunięcie grasicy z jakiegokolwiek powodu,

-    W przypadku infekcji z gorączką lub ostrego zakażenia. Szczepienie powinno być przełożone do czasu wyzdrowienia,

-    Szczepionki STAMARIL nie wolno podawać dzieciom poniżej 6. miesiąca życia.

Kiedy zachować szczególną ostrożność stosując szczepionkę STAMARIL

-    Osoby powyżej 60. roku życia, jako że osoby te są bardziej narażone na określone ciężkie, choć rzadkie reakcje po szczepionce (włączając ciężkie reakcje które oddziałują na mózg i nerwy, oraz na narządy ciała, patrz punkt 4). Osobom w wieku powyżej 60 lat szczepionka ta zostanie podana tylko, jeśli ryzyko zakażenia wirusem jest powszechnie znane w krajach, w których zamierzają przebywać.

-    Niemowlęta w wieku od 6. do 9. miesiąca życia. STAMARIL może być podany dzieciom w wieku między 6. a 9. miesiącem życia tylko w wyjątkowych sytuacjach oraz na podstawie aktualnych oficjalnych zaleceń.

-    Zakażenie wirusem HIV ale bez objawów wywołanych zakażeniem. Lekarz na podstawie wyników badań laboratoryjnych doradzi, czy szczepionka STAMARIL może zostać podana.

-    Osoby z zaburzeniami krzepnięcia (takimi jak hemofilia lub mała liczba płytek krwi) lub przyjmujące jakiekolwiek leki hamujące normalne krzepnięcie krwi. W tych przypadkach szczepionka STAMARIL może zostać podana pod warunkiem, że zostanie wstrzyknięta podskórnie a nie domięśniowo (patrz punkt 3).

Stosowanie szczepionki STAMARIL z innymi lekami

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich przyjmowanych ostatnio lekach, również tych, które wydawane są bez recepty.

W przypadku otrzymywania niedawno leczenia lub leków, które mogły osłabić układ odpornościowy, szczepienie musi zostać przełożone do czasu, kiedy wyniki badań laboratoryjnych wykażą normalizację układu odpornościowego. Lekarz prowadzący poinformuje o bezpiecznym terminie szczepienia.

STAMARIL można podać w tym samym czasie, co szczepionkę przeciw odrze lub szczepionki przeciw durowi brzusznemu (zawierające polisacharyd otoczkowy Vi) i (lub) przeciw zapaleniu wątroby typu A.

Ciąża i karmienie piersią

Należy powiedzieć lekarzowi lub pielęgniarce o ciąży, podejrzeniu że jest się w ciąży lub o karmieniu piersią. Szczepionka STAMARIL nie powinna zostać podana, chyba że nie można tego uniknąć. Lekarz lub pielęgniarka może doradzić czy konieczne jest szczepienie w czasie ciąży lub karmienia piersią.

Przed zastosowaniem każdego leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.

Ważne informacje o niektórych składnikach szczepionki STAMARIL

STAMARIL zawiera niewielką ilość sorbitolu. Szczepionki nie należy podawać osobom z nietolerancją fruktozy.

3. JAK STOSOWAĆ SZCZEPIONKĘ STAMARIL

Szczepionka STAMARIL jest podawana we wstrzyknięciu przez lekarza lub pielęgniarkę. Zazwyczaj jest wstrzykiwana podskórnie, ale może zostać rówież podana domięśniowo, jeżeli są takie oficjalne zalecenia dla danego obszaru zamieszkania.

Nie wolno wstrzykiwać do naczynia krwionośnego.

Dawkowanie

Szczepionka STAMARIL jest podawana dorosłym oraz dzieciom powyżej 6. miesiąca życia jako pojedyncza dawka, 0,5 mililitra. Pierwszą dawkę należy podać przynajmniej 10 dni przed pożądanym momentem wystąpienia ochrony przeciw wirusowi żółtej febry. Jest to spowodowane tym, iż potrzeba 10 dni od pierwszej dawki szczepionki aby szczepionka zadziałała i zapewniła dobrą ochronę przeciw wirusowi żółtej febry. Ochrona zapewniona przez tę dawkę będzie utrzymywała się przez 10 lat. Dawka przypominająca (0,5 mililitra) jest zalecana co 10 lat w przypadku utrzymywania się ryzyka zakażenia żółtą febrą (np. kontynuowanie podróży lub zamieszkiwanie na obszarach gdzie można zarazić się wirusem żółtej febry, możliwość zakażenia w pracy).

W razie wątpliwości związanych ze stosowaniem leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.

4. MOŻLIWE DZIAŁANIA NIEPOŻĄDANE

Jak każdy lek, STAMARIL może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.

Ciężkie działania niepożądane

Następujące ciężkie działania niepożądane były czasami zgłaszane:

Reakcje alergiczne

-    wysypka, swędzenie lub pokrzywka na skórze

-    obrzęk twarzy, warg, języka lub innych części ciała

-    trudności z połykaniem lub oddychaniem

-    utrata przytomności

Reakcje dotyczące mózgu i nerwów

Mogą wystąpić w ciągu jednego miesiąca po szczepieniu i czasami kończyły się zgonem.

Objawy obejmują:

-    wysoką gorączkę z bólem głowy i dezorientacją

-    nasilone zmęczenie

-    sztywność karku

-    zapalenie tkanek mózgu i nerwów

-    ataki drgawkowe

-    utrata zdoloności ruchu lub czucia w części lub całym ciele Poważne działanie dotyczące narządów ciała

Może wystąpić w ciągu 10 dni po szczepieniu i może zakończyć się zgonem. Reakcja może przypominać zakażenie wirusem żółtej febry. Przeważnie zaczyna się uczuciem zmęczenia, gorączką, bólem głowy, bólem mięśni i niekiedy niskim ciśnieniem krwi. Później może przerodzić się w ciężką chorobę mięśni i wątroby, spadek liczby niektórych rodzajów krwinek prowadzący do nietypowych siniaków lub krwawień i zwiększonego ryzyka zakażeń, oraz utraty prawidłowej czynności nerek i płuc.

Jeśli wystąpi którykolwiek z powyższych objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

Inne działania niepożądane

Bardzo częste działania niepożądane (zgłaszane przez więcej niż 1 na 10 osób)

Dolegliwości wokół miejsca wstrzyknięcia (takie jak zaczerwienienie, siniak, ból lub dyskomfort, obrzęk lub powstanie twardego guzka) oraz ból głowy

Częste działania niepożądane (zgłaszane przez mniej niż 1 na 10 osób)

Uczucie bycia chorym, biegunka, ból mięśni, gorączka oraz osłabienie

Niezbyt częste działania niepożądane (zgłaszane przez mniej niż 1 na 100 osób)

Bóle stawów oraz bóle brzucha

Inne działania niepożądane obejmują:

Powiększenie węzłów chłonnych

Zgłaszanie działań niepożądanych

Jeśli wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym wszelkie objawy niepożądane niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi, farmaceucie lub pielęgniarce. Działania niepożądane można zgłaszać bezpośrednio do Departamentu Monitorowania Niepożądanych Działań Produktów Leczniczych Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych {aktualny adres, nr telefonu i faksu ww. Departamentu} e-mail: adr@urpl.gov.pl .

Dzięki zgłaszaniu działań niepożądanych można będzie zgromadzić więcej informacji na temat bezpieczeństwa stosowania szczepionki.

5. JAK PRZECHOWYWAĆ SZCZEPIONKĘ STAMARIL

Przechowywać w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci.

Nie stosować szczepionki STAMARIL po upływie terminu ważności zamieszczonego na kartoniku. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.

Przechowywać w lodówce (2°C - 8°C). Nie zamrażać.

Fiolkę i ampułko-strzykawkę przechowywać w kartoniku w celu ochrony przed światłem.

Zużyć natychmiast po rekonstytucj i.

Leków nie należy wyrzucać do kanalizacji ani domowych pojemników na odpadki. Należy zapytać farmaceutę co zrobić z lekami, których się już nie potrzebuje. Takie postępowanie pomoże chronić środowisko.

6. INNE INFORMACJE Co zawiera szczepionka STAMARIL

Substancją czynną szczepionki jest:

wirus żółtej febry1 szczep 17 D-204 (żywy, atenuowany).........nie mniej niż 1000 j.m.

1    namnażany w zarodkach kurzych wolnych od określonych patogenów

Inne składniki szczepionki:

Laktoza, sorbitol, L-histydyny chlorowodorek, L-alanina, sodu chlorek, potasu chlorek, disodu fosforan, potasu diwodorofosforan, wapnia chlorek, magnezu siarczan i woda do wstrzykiwań.

Jak wygląda szczepionka STAMARIL i co zawiera opakowanie

STAMARIL występuje jako proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań (proszek we fiolce (dawka 0.5 ml) + rozpuszczalnik w ampułko-strzykawce (dawka 0.5 ml) z igłą lub bez igły. Opakowanie po 1, 10, 20. Po rekonstytucji zawiesina jest beżowa do różowo-beżowej.

Nie wszystkie wielkości lub rodzaje opakowań mogą znajdować się w obrocie.

Podmiot odpowiedzialny

Sanofi Pasteur S.A.

2, avenue Pont Pasteur 69007 Lyon, Francja

Wytwórca

Sanofi Pasteur S.A. -

2    avenue Pont Pasteur 69007 - Lyon - Francja

Ten produkt leczniczy jest dopuszczony do obrotu w krajach członkowskich Europejskiego Obszaru Gospodarczego pod następującymi nazwami:

STAMARIL: Austria, Belgia, Bułgaria, Czechy, Dania, Estonia, Finlandia, Francja, Niemcy, Węgry, Irlandia, Włochy, Łotwa, Litwa, Luksemburg, Malta, Polska, Portugalia, Rumunia, Słowacja, Hiszpania, Szwecja, Holandia, Wielka Brytania, Islandia, Norwegia.

Data zatwierdzenia ulotki 21.08.2013

Poniższe informacje są przeznaczone wyłącznie dla personelu medycznego lub pracowników służby zdrowia:

Instrukcja rekonstytucji:

Przed użyciem, proszek beżowy do pomarańczowo-beżowego, jest mieszany z przejrzystym i bezbarwnym rozpuszczalnikiem chlorku sodu, dołączonym w strzykawce w celu przygotowania beżowej do różowo-beżowej zawiesiny.

Tylko dla strzykawek bez dołączonej igły: po usunięciu nasadki strzykawki, igła powinna być mocno osadzona na końcu strzykawki i zabezpieczona przez obrócenie o ćwierć obrotu (90°).

Proszek poddaje się rekonstytucji przez dodanie rozpuszczalnika dołączonego w ampułko-strzykawce do fiolki. Fiolka jest wstrząsana i po całkowitym rozpuszczeniu, otrzymana zawiesina jest nabierana z powrotem do tej samej strzykawki do wstrzyknięcia.

Unikać kontaktu ze środkami dezynfekcyjnymi, ponieważ mogą one inaktywować wirus.

Zużyć natychmiast po rekonstytucji.

Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami, najlepiej poprzez inaktywację cieplną lub spalenie.

Patrz także punkt 3. JAK STOSOWAĆ SZCZEPIONKĘ STAMARIL.