Imeds.pl

Verorab Nie Mniej Niż 2,5 J.M. Wirusa Wścieklizny, Szczep Wistar Rabies Pm/Wi38 1503-3m/0,5 Ml; 1 Dawka (0,5 Ml)

ULOTKA DLA PACJENTA: INFORMACJA DLA UŻYTKOWNIKA

VERORAB, proszek i rozpuszczalnik do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań Szczepionka przeciw wściekliźnie stosowana u ludzi, produkowana w hodowlach komórkowych

Vaccinum rabiei ex cellulis ad usum humanum

Należy zapoznać się z treścią ulotki przed zastosowaniem szczepionki, ponieważ zawiera ona informacje ważne dla pacjenta.

-    Należy zachować tę ulotkę, aby w razie potrzeby móc ją ponownie przeczytać.

-    Należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty w razie jakichkolwiek dalszych wątpliwości.

-    Szczepionka ta została przepisana ściśle określonej osobie. Nie należy jej przekazywać innym.

-    Szczepionka może zaszkodzić innej osobie, nawet jeśli objawy jej choroby są takie same.

-    Jeśli nasili się którykolwiek z objawów niepożądanych lub wystąpią jakiekolwiek objawy niepożądane, w tym niewymienione w ulotce, należy powiedzieć o tym lekarzowi.

Spis treści ulotki:

1.    Co to jest szczepionka VERORAB i w jakim celu się ją stosuje

2.    Informacje ważne przed zastosowaniem szczepionki VERORAB

3.    Jak stosować szczepionkę VERORAB

4.    Możliwe działania niepożądane

5.    Jak przechowywać szczepionkę VERORAB

6.    Zawartość opakowania i inne informacje

1. Co to jest szczepionka VERORAB i w jakim celu się ją stosuje

VERORAB jest szczepionką w postaci proszku i rozpuszczalnika do sporządzania zawiesiny do wstrzykiwań.

Jest wskazana w zapobieganiu wściekliźnie u dzieci i dorosłych. Może być stosowana przed i po ekspozycji, jako szczepienie pierwotne lub jako dawka przypominająca.

Zapobieganie wściekliźnie przed ekspozycją (szczepienie przed ekspozycją )

Szczepienie przed ekspozycją powinno być proponowane osobom z grup wysokiego ryzyka zakażenia się wirusem wścieklizny.

Powinni być szczepieni wszyscy, którzy są stale narażeni na zakażenie np. pracownicy laboratoriów z działu diagnostycznego, naukowo-badawczego i produkcyjnego wykonujący prace z wirusem wścieklizny. Kontrolne badanie serologiczne zaleca się przeprowadzać co 6 miesięcy (patrz punkt Zachować szczególną ostrożność stosując szczepionkę VERORAB).

Szczepienie przed ekspozycją powinno być również rozważone u osób z grup częstego ryzyka ekspozycji na wirus wścieklizny, takich jak:

-    lekarze weterynarii i ich asystenci oraz opiekunowie zwierząt,

-    osoby, które ze względu na zawód lub w wolnym czasie mają kontakt z takimi gatunkami jak psy, koty, skunksy, szopy pracze, nietoperze lub inne gatunki, które potencjalnie mogą mieć wściekliznę. Przykładami takich osób są: leśnicy, myśliwi, pracownicy leśnictwa, speleolodzy, wypychacze zwierząt,

-    dorośli i dzieci przebywające lub podróżujące do obszarów, gdzie występuje zagrożenie zakażenia się wścieklizną.

Na obszarach o niskim stopniu zagrożenia wścieklizną, lekarze weterynarii i ich asystenci (w tym studenci), opiekunowie zwierząt i leśnicy są uważani za grupę sporadycznego narażenia na ekspozycję i powinni otrzymać podstawowe szczepienie przeciw wściekliźnie.

Badania serologiczne na obecność przeciwciał przeciw wściekliźnie powinny być przeprowadzane w regularnych odstępach zgodnie ze stopniem narażenia osoby na ekspozycję.

Dawki przypominające powinny być podawane systematycznie zgodnie ze stopniem narażenia osoby na ekspozycję.

Zapobieganie wściekliźnie po ekspozycji (szczepienie po ekspozycji)

W przypadku istnienia najmniejszego ryzyka zakażenia wścieklizną należy niezwłocznie wykonać szczepienie.

W niektórych krajach, szczepienie musi być wykonane w specjalistycznych ośrodkach leczenia wścieklizny.

Leczenie po ekspozycji obejmuje miejscowe, nieswoiste leczenie rany, uodpornienie bierne za pomocą immunoglobulin (RIGs) i szczepienie w zależności od rodzaju rany i stanu zwierzęcia (patrz tabele 1. i

2.).

Tabela 1. Postępowanie w zależności od stanu zwierzęcia

Okoliczności

Postępowanie dotyczące

Uwagi

zwierząt

pacjenta

Zwierzę jest niedostępne

Okoliczności podejrzane lub

niestwarzające podejrzeń

Przewóz do specjalistycznego ośrodka leczenia wścieklizny w celu leczenia

Leczenie(b) jest zawsze pełne

Zwierzę nie żyje

Okoliczności podejrzane lub

niestwarzające podejrzeń

Przesłać mózg do badania do uprawionego laboratorium.

Przewóz do specjalistycznego ośrodka leczenia wścieklizny w celu leczenia.

Leczenie(b) jest przerwane, jeśli wynik badania jest ujemny lub w przeciwnym razie jest kontynuowane.

Zwierzę żyje Okoliczności niestwarzające podejrzeń

Poddać obserwacji weterynaryj nej(a)

Decyzja o odroczeniu leczenia przeciw wściekliźnie

Leczenie(b) jest zastosowane w zależności od wyniku obserwacji weterynaryjnej zwierzęcia

Podejrzane okoliczności

Poddać obserwacji weterynaryj nej(a)

Przewóz do specjalistycznego ośrodka leczenia wścieklizny w celu leczenia.

Leczenie(b) jest przerwane, jeśli obserwacja weterynaryjna nie potwierdzi początkowych wątpliwości lub w przeciwnym razie jest kontynuowane.

^ We Francji w ramach obserwacji weterynaryjnej wydaje się 3 świadectwa -w 0, 7 i 14 dniu obserwacji - świadczące o braku objawów wścieklizny.

Według zaleceń WHO, dla psów i kotów minimalny okres obserwacji weterynaryjnej wynosi 10 dni. (b) Leczenie jest zalecane w zależności od ciężkości rany: patrz Tabela poniżej.

Tabela 2. Wytyczne WHO odnośnie leczenia po ekspozycji w zależności od ciężkości rany


(b) Przerwanie leczenia jeśli zwierzę jest w dobrym stanie po 10 dniach obserwacji (dotyczy kotów i psów) lub jeśli zwierzę zostało uśpione a wyniki badania na obecność wirusa wścieklizny za pomocą odpowiednich technik laboratoryjnych są negatywne.

obserwacji

I

Dotknięcie lub karmienie zwierząt. Oślinienie skóry o nienaruszonej ciągłości

Nie stosować leczenia jeśli jest dostępna wiarygodna dokumentacja medyczna

II

Pogryziona odsłonięta skóra. Niewielkie zadrapania lub otarcia bez krwawienia.

Oślinienie skóry o naruszonej ciągłości

Natychmiast podać szczepionkę(b)

III

Pojedyncze albo mnogie ugryzienia lub zadrapania przechodzące przez całą grubość skóry, oślinienie błon śluzowych

Natychmiast podać immunoglobulinę oraz szczepionkę przeciw wściekliźnie(b)

(a) kontakt z gryzoniami, królikami lub zającami normalnie nie wymaga swoistego leczenia przeciw wściekliźnie


2. Informacje ważne przed zastosowaniem szczepionki VERORAB

Kiedy nie stosować szczepionki VERORAB:

Przed ekspozycją

-    jeśli występuje gorączka lub ostra choroba. Szczepienie powinno być przełożone;

-    jeśli występuje nadwrażliwość na substancję czynną, którykolwiek ze składników szczepionki, polimyksynę B, streptomycynę lub neomycynę.

Po ekspozycji

Nie istnieją żadne przeciwwskazania do szczepienia po ekspozycji ponieważ zakażenie wścieklizną zawsze powoduje śmierć.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Tak j ak w przypadku wszystkich szczepionek podawanych we wstrzyknięciach, powinno być łatwo dostępne odpowiednie leczenie na wypadek wystąpienia reakcji anafilaktycznej bezpośrednio po szczepieniu, w szczególności w przypadku szczepienia po ekspozycji osób ze znaną nadwrażliwością na polimyksynę B, streptomycynę lub neomycynę.

Nie wstrzykiwać w mięsień pośladkowy, ponieważ obserwowano niższy poziom przeciwciał neutralizujących po podawaniu w tę część ciała.

Konieczne jest regularne wykonywanie badań serologicznych. Takie badania serologiczne są przeprowadzane przez potwierdzenie całkowitej neutralizacji wirusa testowego, za pomocą metody zahamowania fluorescencji (RFFIT). Takie badanie powinno być wykonywane co 6 miesięcy w przypadku osób z grup stałego ryzyka ekspozycji i co 2-3 lat po każdej dawce przypominającej u osób z grup ryzyka narażonych na okresową ekspozycję. W przypadku gdy poziom przeciwciał jest niższy od poziomu ochronnego tj.: 0,5 j.m./ml należy podać dawkę przypominającą.

W przypadku podawania szczepionki osobom z niedoborem odporności spowodowanym chorobą immunosupresyjną lub trwającym leczeniem immunosupresyjnym (jak kortykosteroidy), badanie serologiczne poziomu przeciwciał u tych osób powinno być wykonywane po 2-4 tygodniach po szczepieniu. Gdy oznaczony poziom przeciwciał będzie niższy niż uważany za ochronny, tj. 0,5 j.m./ml, powinna być podana dodatkowa dawka.

Inne leki i szczepionka VERORAB

Należy powiedzieć lekarzowi o wszystkich lekach przyjmowanych obecnie lub ostatnio a także o lekach, które pacjent planuje przyjmować.

Immunoglobuliny muszą być podane w różne miejsce niż szczepionka (po przeciwnej stronie).

Kortykosteroidy i inne leki immunosupresyjne mogą wpływać niekorzystnie na wytwarzanie przeciwciał i spowodować, że szczepienie będzie nieskuteczne (patrz punkt Ostrzeżenia i środki ostrożności).

Ciąża i karmienie piersią

Z powodu ciężkości choroby, schemat szczepienia nie może być zmieniony z powodu ciąży. W przypadku zajścia w ciążę podczas cyklu szczepienia należy szybko zasięgnąć porady lekarza, tylko lekarz prowadzący może dostosować schemat szczepienia do zaistniałej sytuacji.

Ta szczepionka może być stosowana podczas karmienia piersią.

Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza.

Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn

Po szczepieniu, często zgłaszano zawroty głowy co może przejściowo wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwanie maszyn.

3. Jak stosować szczepionkę VERORAB

Przed rekonstytucją, proszek ma jednolicie biały kolor.

W celu rekonstytucji szczepionki należy:

-    zdjąć wieczko z fiolki

-    wstrzyknąć rozpuszczalnik z ampułki lub ampułko-strzykawki do fiolki z proszkiem

-    delikatnie wstrząsnąć aby otrzymać jednorodną zawiesinę. Szczepionka po rekonstytucji jest klarownym płynem

-    natychmiast pobrać 0,5 ml zawiesiny

-    wstrzyknąć

Nie wstrzykiwać donaczyniowo. Przed szczepieniem upewnić się, że igła nie tkwi w naczyniu krwionośnym.

Nie podawać podskórnie.

Szczepionka po rekonstytucji powinna być natychmiast zużyta, ponieważ nie zawiera środków konserwujących.

Wszelkie resztki niewykorzystanego produktu lub jego odpady powinny być usunięte zgodnie z lokalnymi przepisami.

Schemat szczepienia powinien być dostosowany do okoliczności wskazania do szczepienia oraz stanu uodpornienia osoby przeciw wściekliźnie.

Szczepienie przed ekspozycją

Powinno się podać trzy dawki szczepionki VERORAB (0,5 ml) w 0, 7 i 28 lub 21 dniu.

Dawki przypominające po szczepieniu przed ekspozycją

Dawka uzupełniająca szczepionki VERORAB (0,5 ml) powinna być podana rok po szczepieniu pierwotnym i następnie dawki przypominające co 5 lat.

Tabela 3. Zalecenia odnośnie szczepienia podstawowego oraz dawek przypominających

Szczepienie pierwotne

3 wstrzyknięcia

w 0, 7 i 28* dniu

Dawka uzupełniająca

1 rok później

Dawki przypominające

co 5 lat

* Wstrzyknięcie w 28 dniu można wykonać w 21 dniu.

Szczepionka VERORAB może być podana jako dawka uzupełniająca po szczepieniu pierwotnym wykonanym szczepionką przeciw wściekliźnie przygotowaną w hodowlach ludzkich komórek diploidalnych lub komórek VERO.

Szczepienie po ekspozycji

Pierwsza pomoc, miejscowe leczenie rany

Wszystkie ugryzienia i zadrapania powinny być natychmiast przemyte wodą z mydłem lub detergentem. Może to umożliwić skuteczne usunięcie wirusa wścieklizny z miejsca zakażenia. Następnie można zastosować 70% roztwór alkoholu lub jodynę lub 0,1% roztwór czwartorzędowej zasady amonowej (pod warunkiem, że w ranie nie pozostały resztki mydła, ponieważ te produkty zobojętniają się).

W zależności od ciężkości obrażeń, może być konieczność podania immunoglobulin przeciw wściekliźnie (RIGs) jednocześnie ze szczepionką. W takim przypadku należy posłużyć się instrukcją użycia zawartą w ulotce dla pacjenta dla immunoglobuliny RIG.

W razie potrzeby, leczenie może być uzupełnione o profilaktykę przeciwtężcową i (lub) antybiotykoterapię.

Osoby w pełni uodpornione

Dwie dawki przypominające szczepionki VEORAB (0,5 ml) powinny być podane w 0 i 3 dniu.

W tym przypadku, podanie immunoglobulin przeciw wściekliźnie (RIGs) nie jest konieczne i nie powinno być wykonane, ponieważ po podaniu dawki przypominającej zawsze następuje odpowiedź immunologiczna związana z pamięcią immunologiczną.

Uprzednio szczepione osoby powinny być w stanie udokumentować:

-    zastosowanie pełnego cyklu szczepienia przed lub po ekspozycji szczepionką produkowaną w hodowli komórkowej lub

-    miano przeciwciał przeciw wirusowi wścieklizny > 0,5 j.m./ml

W razie wątpliwości czy od poprzedniego szczepienia minęło więcej niż 5 lat lub w przypadku gdy było ono niekompletne, pacjenta nie powinno się uważać za dostatecznie uodpornionego i należy rozpocząć pełne leczenie po ekspozycji.

Tabela 4. Zalecenia odnośnie szczepienia przeciw wściekliźnie po ekspozycji w zależności od uprzednich szczepień

Szczepienie w ciągu ostatnich 5 lat (szczepionką przeciw wściekliźnie produkowaną w hodowli komórkowej)

2 wstrzyknięcia: w 0 i 3 dniu

Szczepienie wcześniej niż 5 lat temu lub szczepienie niekompletne

5 wstrzyknięć: w 0, 3, 7, 14 i 28 dniu z immunoglobuliną RIG w razie potrzeby

Osoby nieuodpornione

Pięć dawek szczepionki VERORAB (0,5 ml) powinno być podane w 0, 3, 7, 14 i 28 dniu.

Immunoglobuliny przeciw wściekliźnie (RIGs) powinny być podane jednocześnie z pierwszą dawką w przypadku ciężkiego obrażenia (kategoria III, zgodnie z klasyfikacją WHO odnośnie zagrożenia wścieklizną). Jednocześnie ze szczepionką VERORAB można zastosować końskie lub ludzkie immunoglobuliny przeciw wściekliźnie.

Uznane międzynarodowe dawkowanie immunoglobulin RIG jest następujące:

Ludzkie immunoglobuliny przeciw wściekliźnie: 20 j.m./kg masy ciała Końskie immunoglobuliny przeciw wściekliźnie: 40 j .m./kg masy ciała

Immunoglobuliny RIGs mogą częściowo zahamować wytwarzanie przeciwciał i dlatego nie należy podawać dawki większej niż zalecana.

Szczepionka i immunoglobulina RIG powinny być podane w inne miejsca ciała, po przeciwnej stronie.

Na obszarach zagrożonych występowaniem wścieklizny, może być uzasadnione podanie dwóch dawek szczepionki w dniu 0 w przypadku bardzo ciężkich obrażeń lub ich umiejscowienia blisko układu nerwowego lub w przypadku pacjenta z niedoborem odporności lub gdy nie zgłosił się na konsultację medyczną natychmiast po ekspozycji.

Sposób podawania:

Szczepionka VERORAB jest podawana tylko domięśniowo, u dorosłych w mięsień naramienny, u niemowląt i małych dzieci w przednio-boczną część uda.

Zastosowanie większej niż zalecana dawki szczepionki VERORAB:

Nie ma zastosowania.

Pominięcie 1 dawki szczepionki VERORAB:

Lekarz zadecyduje kiedy podać pominiętą dawkę.

Przerwanie stosowania szczepionki VERORAB

Nie ma zastosowania.

4. Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, szczepionka VERORAB może powodować działania niepożądane.

Łagodne działania niepożądane w miejscu podania: ból, zaczerwienienie, obrzęk, świąd oraz stwardnienie w miejscu wstrzyknięcia.

Ogólne działania niepożądane: umiarkowana gorączka, dreszcze, złe samopoczucie, zmęczenie, ból głowy, zawroty głowy, ból stawów i mięśni, zaburzenia żołądkowo-jelitowe (nudności, ból brzucha). Bardzo rzadko: przypadki reakcji anafilaktoidalnej, pokrzywki i wysypki.

U niemowląt przedwcześnie urodzonych (w 28 tygodniu ciąży lub wcześniej), w ciągu 2-3 dni po szczepieniu mogą pojawić się dłuższe przerwy pomiędzy oddechami.

W przypadku wystąpienia innych objawów niepożądanych, niewymienionych w tej ulotce, należy poinformować o nich lekarza.

5. Jak przechowywać szczepionkę VERORAB

Szczepionkę należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Przechowywać w lodówce (2°C - 8°C). Nie zamrażać.

Po rekonstytucji, szczepionka powinna być natychmiast zużyta.

Nie stosować szczepionki po upływie terminu ważności zamieszczonego na pudełku.

6. Zawartość opakowania i inne informacje

Co zawiera szczepionka VERORAB:

-    Substancjami czynnymi szczepionki w jednej dawce (0,5 ml) po rekonstytucji są:

Wirus wścieklizny*, szczep Wistar Rabies PM/WI38 1503-3M (inaktywowany) nie mniej niż 2,5 j.m.**

* namnażany w komórkach VERO

** ilość oznaczana za pomocą testu NIH (National Institutes of Health test) zgodnie z międzynarodowym standardem.

-    Ponadto szczepionka zawiera:

Proszek: maltoza, albumina ludzka Rozpuszczalnik: sodu chlorek, woda do wstrzykiwań

Jak wygląda szczepionka VERORAB i co zawiera opakowanie:

1 fiolka z proszkiem po 1 dawce + 1 ampułko-strzykawka z igłą z rozpuszczalnikiem po 0,5 ml - w tekturowym pudełku.

5 fiolek z proszkiem po 1 dawce + 5 ampułek z rozpuszczalnikiem po 0,5 ml - w tekturowym pudełku.

Podmiot odpowiedzialny i wytwórca:

Sanofi Pasteur S.A.

2, avenue Pont Pasteur 69007 Lyon, Francja

Data ostatniej aktualizacji ulotki:

7