Imeds.pl

Vinorelbine Polpharma 50 Mg/5 Ml

CHARAKTERYSTYKA PRODUKTU LECZNICZEGO

1. NAZWA PRODUKTU LECZNICZEGO

Yinorelbine Polpharma, 50 mg/5 ml, koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji

2. SKŁAD JAKOŚCIOWY I ILOŚCIOWY

Każda fiolka 5 ml zawiera całkowitą ilość winorelbiny Vinorelbimtm (w postaci winianu) 50 mg. 1 ml zawiera 10 mg winorelbiny (w postaci winianu).

Pełny wykaz substancji pomocniczych, patrz punkt 6.1.

3. POSTAĆ FARMACEUTYCZNA

Koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji.

Przezroczysty, bezbarwny roztwór o pH 3,3 do 3,8 i osmolarności 47 mOsm/kg.

4.    SZCZEGÓŁOWE DANE KLINICZNE

4.1    Wskazania do stosowania

W monoterapii lub polichemioterapii pierwszego rzutu III lub IV stadium niedrobnokomórkowego raka płuca.

Leczenie zaawansowanego raka piersi III i IV stadium nawracającego po leczeniu lub opornego na leczenie schematem zawierającym antracykliny.

4.2    Dawkowanie i sposób podawania

Wyłącznie do podawania w infuzji dożylnej.

Produkt leczniczy Vinorelbine Polpharma należy podawać we współpracy z lekarzem mającym znaczne doświadczenie w leczeniu cytostatykami.

Stosowanie dooponowe jest przeciwwskazane.

Instrukcje dotyczące rozcieńczenia produktu przed podaniem, patrz punkt 6.6.

Produkt leczniczy Vinorelbine Polpharma może być podawany w powolnym bolusie (przez 5-10 minut) po rozcieńczeniu w 20-50 ml 0,9% roztworu chlorku sodu lub roztworu glukozy o stężeniu 50 mg/ml (5%) lub w krótkiej infuzji (20-30 minut) po rozcieńczeniu w 125 ml 0,9% roztworu chlorku sodu lub roztworu glukozy o stężeniu 50 mg/ml (5%). Po zakończeniu podawania zawsze należy przepłukać żyłę, podając infuzję z co najmniej 250 ml izotonicznego roztworu.

Niedrobno komórkowv rak płuca

W monoterapii zwykle podaje się dawkę 25-30 mg/m2 pc,, raz na tydzień. W polichemioterapii schemat leczenia jest określony protokołem. Można stosować zwykłą dawkę (25-30 mg/m" pc.), ale częstość podawania należy zmniejszyć, np. dawka podawana 1. i 5. dnia co trzeci tydzień lub dawka podawana 1. i 8. dnia co trzeci tydzień, w zależności od schematu dawkowania.

Zaawansowany rak piersi lub rak piersi z przerzutami;

Zwykle podaje się dawkę 25-30 mg/m2 pc., raz na tydzień.

Maksymalna tolerowana dawka w jednym podaniu: 35,4 mg/kg/m2 pc.

Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Vinorelbine Polpharma u dzieci, ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania i skuteczności: patrz punkt 5.1.

U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby zaleca się ostrożność i uważne monitorowanie parametrów hematologicznych. Może zachodzić konieczność zmniejszenia dawki (patrz punkt 4,4 oraz 5.2).

Nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (patrz punkt 5.2).

Pacjenci w podeszłym wieku: nie ma konieczności zmniejszenia dawki.

4.3    Przeciwwskazania

Dooponowe podawanie produktu leczniczego jest przeciwwskazane.

Nadwrażliwość na winorelbinę lub inne alkaloidy barwinka (Vinca).

Liczba granulocytów obojętnochłonnych <1,5 x 109/1 lub ciężkie, trwające lub ostatnio przebyte zakażenie (w ciągu 2 tygodni).

Liczba płytek krwi mniejsza niż 7,5 x 10IO/1.

Ciąża.

Karmienie piersią należy przerwać podczas leczenia winorelbiną (patrz punkt 4.6).

Ciężkie zaburzenia czynności wątroby niezwiązane z procesem nowotworowym.

Kobiety w wieku rozrodczym nie stosujące skutecznej antykoncepcji (patrz punkt 4.4 i 4.6). Jednoczesne stosowanie szczepionki przeciwko żółtej gorączce (patrz punkt 4.5).

4.4    Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności dotyczące stosowania

Wyłącznie do podawania dożylnego.

Produkt leczniczy Vinorelbine Polpharma należy podawać pod nadzorem lekarza mającego doświadczenie w stosowaniu chemioterapii.

Leczenie powinno być prowadzone pod ścisłą kontrolą parametrów hematologicznych (określenie stężenia hemoglobiny, liczby leukocytów, granulocytów obojętnochłonnych i płytek krwi należy wykonać przed każdą nową infuzją), ponieważ zahamowanie czynności układu krwiotwórczego stanowi główne ryzyko podczas leczenia winorelbiną.

Neutropenia, która się nie kumuluje i najniższą wartość (nadir) osiąga pomiędzy 7. a 14. dniem leczenia, ustępuje szybko w ciągu 5-7 dni, jest głównym działaniem niepożądanym ograniczającym dawkę. Jeśli liczba granulocytów obojętnochłonnych jest mniejsza niż 1,5 x 109/1 i (lub) liczba płytek krwi jest mniejsza niż 7,5 x 1010/1, należy odłożyć leczenie aż do powrotu prawidłowych wartości.

Jeśli u pacjenta występują objawy obiektywne lub subiektywne przypominające zakażenie, należy niezwłocznie wykonać badania.

Należy zachować szczególną ostrożność u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca w wywiadzie.

Nie zostało opisane znaczenie kliniczne zaburzeń eliminacji produktu przez wątrobę. Dlatego też, nie można zalecić dokładnych wytycznych dotyczących dawkowania. Jednakże, największa dawka stosowana u pacjentów z ciężkim zaburzeniem czynności wątroby podczas badań farmakokinetycznych wynosiła 20 mg/m2 pc. (patrz punkt 5.2). U pacjentów z ciężką niewydolnością wątroby zaleca się ostrożność i uważne monitorowanie parametrów hematologicznych. Może być również konieczne zmniejszenie dawki (patrz punkty 4.2 i 4.3).

Nie należy stosować produktu leczniczego Vinorelbine Polpharma w leczeniu skojarzonym z radioterapią, jeśli pole napromieniania obejmuje wątrobę.

Należy unikać kontaktu produktu leczniczego Vinorelbine Polpharma z oczami; istnieje ryzyko ciężkiego podrażnienia, a nawet owrzodzenia rogówki, jeśli produkt zostanie rozpylony pod ciśnieniem. W takim przypadku należy natychmiast dokładnie przepłukać oczy solą fizjologiczną i skontaktować się z okulistą.

Produkty silnie hamujące lub indukujące CYP3 A4 mogą zaburzać stężenie winorelbiny, dlatego też zaleca się ostrożność (patrz punkt 4.5).

Zasadniczo nie zaleca się stosowania tego produktu leczniczego w skojarzeniu z żywymi, atenuowanymi szczepionkami, fenytoiną i itrakonazolem.

Informacje dotyczące ciąży, karmienia piersią i płodności - patrz punkt 4.6.

Należy rozważyć podjęcie działań profilaktycznych, aby uniknąć ryzyka skurczu oskrzeli — zwłaszcza w leczeniu skojarzonym z mitomycynąC. Pacjentów ambulatoryjnych należy poinformować, że w razie duszności należy poinformować lekarza.

Ze względu na niewielkie wydalanie przez nerki, nie ma podstaw farmakokinetycznych do zmniejszenia dawki u pacjentów z niewydolnością nerek.

4.5 Interakcje z innymi lekami i inne rodzaje interakcji

Jest prawdopodobne, że leczenie skojarzone winorelbiną i innymi produktami leczniczymi toksycznymi dla szpiku może zwiększać działania niepożądane hamowania czynności szpiku kostnego.

CYP3A4 jest głównym enzymem biorącym udział w metabolizmie winorelbiny, a leczenie skojarzone z produktami silnie indukującymi CYP3A4 (takimi jak fenytoiną, fenobarbital, ryfampicyna, karbamazepina, Hypericumperforatum) lub hamującymi (takimi jak itrakonazol, ketokonazol, inhibitory proteazy HIV, erytromycyna, klarytromycyna, telitromycyna, nefazodon) może powodować, że ten izoenzym zaburza stężenie winorelbiny (patrz punkt 4.4). Winorelbiną jest substratem dla P-glikoproteiny i leczenie skojarzone z innymi produktami, które hamują (np. rytonawirem, klarytromycyną, cyklosporyną, werapamilem, chinidyną) lub indukują (patrz lista produktów indukujących CYP3A4 podana powyżej) to samo białko transportowe może zaburzać stężenie winorelbiny.

Leczenie skojarzone winorelbiną i cisplatyną(bardzo często stosowane połączenie) nie wykazało interakcji w odniesieniu do parametrów farmakologicznych winorelbiny. Jednakże, u pacjentów leczonych winorelbiną i cisplatyną, występowanie granulocytopenii zgłaszano częściej, niż u pacjentów otrzymujących winorelbinę w monoterapii.

Leczenie skojarzone alkaloidami barwinka i mitomycynąC może zwiększać ryzyko działania toksycznego na płuca, w tym skurczu oskrzeli (patrz także punkt 4.4 i 4.8).

Ze względu na zwiększone ryzyko zakrzepicy, w przypadku chorób nowotworowych częste jest stosowanie leczenia przeciwzakrzepowego. Duża zmienność wewnątrzosobnicza dotycząca krzepnięcia krwi podczas chorób i możliwość występowania interakcji pomiędzy doustnymi produktami przeciwzakrzepowymi i chemioterapią przeciwnowotworową wymagają, w przypadku podjęcia decyzji o zastosowaniu doustnych produktów przeciwzakrzepowych, zwiększenia częstości wykonywania oznaczeń wskaźnika INR (ang. International Normalised Ratio).

Przeciwwskazane jest stosowanie podczas leczenia szczepionki przeciwko żółtej gorączce, ze względu na potencjalne ryzyko śmiertelnej, ogólnoustrojowej choroby poszczepiennej.

Stosowanie żywych, atenuowanych szczepionek (poza szczepionką przeciwko żółtej gorączce) nie jest zalecane, ze względu na ryzyko choroby ogólnoustrojowej z możliwością zgonu pacjenta. Ryzyko jest zwiększone u pacjentów z istniejącą immunosupresją z powodu choroby podstawowej. Jeśli istnieje, należy stosować, szczepionkę inaktywowaną {Poliomyelitis - ostre zapalenie rogów przednich rdzenia kręgowego).

Fenytoina: nie zaleca się jednoczesnego stosowania. Istnieje ryzyko zaostrzenia drgawek z powodu zmniejszenia wchłaniania żołądkowo-jelitowego fenytoiny czy ryzyko zwiększenia toksyczności lub zmniejszenia skuteczności winorelbiny z powodu zwiększonego metabolizmu wątrobowego przez fenytoinę.

Itrakonazol: ze względu na potencjalne nasilenie neurotoksyczności nie zaleca się jednoczesnego stosowania.

Cyklosporyna, takrolimus: należy wziąć pod uwagę nadmierną immunosupresję z ryzykiem rozrostu limfatycznego.

4.6    Ciąża i laktacja

Ciaża

Dane dotyczące stosowania winorelbiny u kobiet w ciąży są niewystarczające. W badaniach reprodukcji na zwierzętach winorelbina, powodowała zgony zarodków i płodów i działała teratogennie. Nie należy stosować tego produktu podczas ciąży. Kobiety w wieku rozrodczym w trakcie leczenia produktem Vinorelbine Polpharma powinny stosować skuteczną antykoncepcję, a w przypadku zajścia w ciążę, powinny poinformować lekarza. Jeśli kobieta zajdzie w ciążę podczas leczenia, należy poinformować pacjentkę o ryzyku dla nienarodzonego dziecka i uważnie kontrolować przebieg ciąży. Należy również rozważyć możliwość skorzystania z poradnictwa genetycznego.

Karmienie piersią

Nie wiadomo, czy winorelbina przenika do mleka kobiet karmiących. Przed rozpoczęciem leczenia produktem Vinorelbine Polpharma należy zaprzestać karmienia piersią.

Płodność

Winorelbina może mieć działanie genotoksyczne, dlatego też doradza się mężczyznom, którzy są leczeni winorelbiną, aby zrezygnowali z poczęć dzieci w czasie trwania leczenia i do 6 miesięcy (minimum 3 miesiące) po jego zakończeniu. Kobiety w wieku rozrodczym muszą stosować podczas leczenia skuteczną metodę antykoncepcji. Po leczeniu winorelbiną istnieje ryzyko trwałej niepłodności, dlatego przed rozpoczęciem leczenia należy poinformować pacjenta o ewentualnej możliwości konserwacji nasienia.

4.7    Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu

Nie przeprowadzono badań nad wpływem produktu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługiwania urządzeń mechanicznych w ruchu. Jednakże, biorąc pod uwagę występowanie niektórych działań niepożądanych (patrz punkt 4.8), pacjenci leczeni produktem Vinorelbine Polpharma powinni zachować ostrożność.

4.8    Działania niepożądane

Działanie toksyczne na szpik kostny i objawy żołądkowo-j elito we są najczęściej występującymi i istotnymi działaniami niepożądanymi winorelbiny stosowanej w monoterapii i polichemioterapii.

W chemioterapii winorelbiną w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnowotworowymi należy wziąć pod uwagę, że wymienione poniżej działania niepożądane mogą występować częściej i być bardziej nasilone niż podczas i po zakończeniu monoterapii. Ponadto, należy wziąć pod uwagę dodatkowe specyficzne działania niepożądane innych produktów leczniczych.

Częstość występowania:

Bardzo często (>1/10),

Często (>1/100, <1/10),

Niezbyt często (>1/1000, <1/100),

Rzadko (>10 000, <1/1000),

Bardzo rzadko (<1/10 000), w tym pojedyncze przypadki

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

Często

Zakażenie

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Bardzo często

Neutropenia, niedokrwistość Często

Małopłytkowość, gorączka z neutropenią, posocznica neutropeniczna z potencjalnym zgonem

Zaburzenia układu immunologicznego

Często

Reakcje alergiczne (reakcje skórne, reakcje oddechowe)

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Rzadko

Ciężka hiponatremia Bardzo rzadko

Zespół nieadekwatnego wydzielania ADH (hormonu antydiuretycznego) (zespół SIADH)

Zaburzenia układu nerwowego

Bardzo często

Zaparcia (patrz również „Zaburzenia żołądka i jelit"), utrata głębokich odruchów ścięgnistych

Często

Parestezja, zaburzenia neuroczuciowe i neuroruchowe

Rzadko

Osłabienie kończyn dolnych, niedrożność porażenna jelita (patrz także „Zaburzenia żołądka i jelit")

Bardzo rzadko Zespół Guillain-Barre^a

Zaburzenia serca

Rzadko

Choroba niedokrwienna serca jak dławica piersiowa, przejściowe zmiany w elektrokardiogramie, zawał serca

Bardzo rzadko

Tachykardia, kołatanie serca, zaburzenia rytmu serca

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Często

Duszność, skurcz oskrzeli. Rzadko

Śródmiąższowa choroba płuc

Zaburzenia żołądka i jelit

Bardzo często

Zaparcie (patrz także „Zaburzenia układu nerwowego"), nudności, wymioty, biegunka,

zapalenie jamy ustnej, zapalenie przełyku, jadłowstręt

Rzadko

Zapalenie trzustki, niedrożność porażenna jelit (patrz także „Zaburzenia układu nerwowego")

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Bardzo często

Nieprawidłowe wartości parametrów czynności wątroby (zwiększenie stężenia bilirubiny całkowitej, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej, zwiększenie aktywności aminotransferazy asparaginianowej i alaninowej)

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Bardzo często Łysienie

Często

Reakcje skórne Rzadko

Uogólnione reakcje skórne

Zaburzenia mięśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

Często

Ból mięśni, ból stawów

Rzadko Ból żuchwy

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Często

Zwiększenie stężenia kreatyniny

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

Bardzo często

Zmęczenie, gorączka, bóle o różnym umiejscowieniu, astenia, rumień w miejscu wstrzyknięcia, ból w miejscu wstrzyknięcia, przebarwienie w miejscu wstrzyknięcia, zapalenie żyły w miejscu wstrzyknięcia

Rzadko

Martwica w miejscu wstrzyknięcia

Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

Niezbyt często

Posocznica (bardzo rzadko kończąca się śmiercią)

Stopień toksyczności (G) według klasyfikacji WHO Zakażenia i zarażenia pasożytnicze

Zwykle mogą występować zakażenia, głównie z powodu zahamowania czynności szpiku.

Zaburzenia krwi i układu chłonnego

Toksycznością ograniczającą stosowanie leku jest depresja szpiku kostnego, która manifestuje się w szczególności jako: neutropenia(Gl: 9,7%, G2: 15,2%, G3: 24,3%, G4: 27,8%), która jest odwracalna w ciągu 5-7 dni i nie kumuluje się; liczba granulocytów obojętnochłonnych jest zazwyczaj najmniejsza 7-14 dni po podaniu.

Może wystąpić neutropenia z gorączką i posocznica neutropeniczna, która w niektórych przypadkach (1,2%) kończy się zgonem.

Może wystąpić niedokrwistość (Gl-2: 61,2%, G3-4: 7,4 % w monoterapii) i trombocytopenia (Gl-2: 5,1%, G3-4: 2,5% w monoterapii), ale rzadko o ciężkim przebiegu.

Zaburzenia układu immunologicznego

Częste reakcje alergiczne (reakcje skórne, reakcje oddechowe).

Zaburzenia metabolizmu i odżywiania

Opisywano rzadkie przypadki występowania ciężkiej hiponatremii i bardzo rzadkie zespołu SIADH (zespół nieadekwatnego wydzielania ADH).

Zaburzenia układu nerwowego Obwodowy układ nerwowy

Zaburzenia neurologiczne ograniczają się zazwyczaj do osłabienia głębokich odruchów ścięgnistych. Mogą wystąpić ciężkie parestezje, zaburzenia neuroczuciowe i neuroruchowe (G1: 17,2%, G2: 3,6%, G3: 2,6%, G4: 0,1%). Bardzo rzadko zespół Guillaina-Barre'a.

Po długotrwałym leczeniu obserwowano osłabienie kończyn dolnych. Objawy te są zazwyczaj przemijające.

Autonomiczny układ nerwowy

Głównym objawem jest zaparcie spowodowane postępującym porażeniem jelitowym (Gl: 16,9%,

G2: 4,9%, G3: 2%, G4: 0,7%), ale rzadko przechodzą w niedrożność porażennąjelit (patrz także "Zaburzenia żołądkowo-j elito we"). Występowanie takich zaburzeń może się zwiększyć, gdy winorelbina jest stosowana z innymi cytostatykami.

Zaburzenia serca

Chorobę niedokrwienną serca (dławica piersiowa i (lub) przejściowe zmiany w elektrokardiogramie, zawał serca) zanotowano w rzadkich przypadkach.

Zaburzenia układu oddechowego, klatki piersiowej i śródpiersia

Tak, jak inne alkaloidy barwinka, winorelbina może powodować duszność i skurcz oskrzeli.

Zgłaszano rzadkie przypadki występowania śródmiąższowej choroby płuc, szczególnie u pacjentów leczonych winorelbinąw skojarzeniu z mitomycyną.

Zaburzenia żołądka i jelit

Obserwuje się bardzo często nudności i wymioty (Gl: 19,9 %, G2: 8,3 %).

Ciężkie nudności i wymioty mogą występować często (G3:1,9 %, G4: 0,3 %). Częstość występowania nudności i wymiotów może się zwiększyć, gdy winorelbina jest stosowana z innymi cytostatykami. Leczenie przeciwwymiotne może zmniejszyć częstość ich występowania.

Zaparcia i niedrożność porażenna jelit (patrz także: Autonomiczny układ nerwowy). Leczenie może zostać wznowione po przywróceniu prawidłowej czynności jelit.

Może wystąpić zapalenie jamy ustnej jak również biegunka (Gl: 7,6 %, G2: 3,6 %, G3: 0,7 %, G4: 0,1 %) oraz zapalenie trzustki. Biegunka o ciężkim przebiegu występuje rzadko.

Bardzo często występuje anoreksja (Gl-2: 14%, G3: 1%).

Opisywano rzadkie przypadki zapalenia trzustki.

Zaburzenia wątroby i dróg żółciowych

Opisywano przemijające zwiększenie parametrów czynności wątroby bez objawów klinicznych: całkowitego stężenia bilirubiny, aktywności fosfatazy zasadowej, aminotransferazy asparaginianowej, aminotransferazy alaninowej.

Zaburzenia skóry i tkanki podskórnej

Często może występować łagodne łysienie, które może się nasilić, jeśli leczenie jest kontynuowane (Gl-2: 21%, G3-4: 4,1% w monoterapii), Często winorelbina może powodować reakcje skórne, a w rzadkich przypadkach uogólnione reakcje skórne.

Zaburzenia mieśniowo-szkieletowe i tkanki łącznej

U pacjentów leczonych winorelbiną donoszono o przypadkach bólów stawów włącznie z bólem żuchwy oraz bólów mięśniowych.

Zaburzenia nerek i dróg moczowych

Często obserwowano zwiększenie stężenia kreatyniny we krwi.

Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania

U pacjentów leczonych winorelbiną mogą występować: zmęczenie, astenia, gorączka i bóle o różnym umiejscowieniu, takie jak bóle w klatce piersiowej i ból w obrębie guza.

Reakcje w miejscu podania mogą obejmować: rumień, piekący ból, przebarwienie żyły i miejscowe zapalenie żyły (Gl: 12,3%, G2: 8,2%, G3: 3,6%, G4: 0,1% w monoterapii). Tak jak inne alkaloidy barwinka winorelbina ma działanie powodujące pęcherze. W rzadkich przypadkach obserwowano miejscową martwicę wskutek wynaczynienia. To działanie niepożądane mogą zostać ograniczone przez prawidłowe ułożenie kaniuli dożylnej lub cewnika i wstrzyknięcie w bolusie, po którym następuje obfite przepłukanie żyły po wstrzyknięciu.

4.9 Przedawkowanie

Są doniesienia o wypadkach przypadkowego ostrego przedawkowania u ludzi:

Takie przypadki mogą prowadzić do hipoplazji szpiku kostnego i są niekiedy związane z zakażeniem, gorączką oraz niedrożnością porażenną jelita. Zwykle wdrażane jest leczenie podtrzymujące według uznania lekarza takie, jak przetoczenie krwi lub podanie antybiotyków o szerokim spektrum działania. Nie jest znane antidotum.

Ponieważ nie istnieje specyficzne antidotum dla przedawkowania winorelbiny podanej dożylnie, w przypadku przedawkowania konieczne jest leczenie objawowe, np.:

-    Ciągła kontrola czynności życiowych i uważne monitorowanie pacjenta

-    Codzienna kontrola morfologii krwi obwodowej, aby spostrzec konieczność przetoczenia krwi, podania czynnika wzrostu i dostrzec konieczność zastosowania intensywnej terapii i zminimalizowania ryzyka zakażenia

-    Środki zapobiegawcze lub do leczenia niedrożności porażennej

-    Kontrola układu krążenia oraz czynności wątroby

-    W przypadku powikłań spowodowanych zakażeniem może być konieczne zastosowanie antybiotyku o szerokim spektrum działania.

5.    WŁAŚCIWOŚCI FARMAKOLOGICZNE

5.1    Właściwości farmakodynamiczne

Grupa farmakoterapeutyczna: Alkaloidy barwinka (Vinca) i analogi Kod ATC:    L01CA04

Winorelbina jest przeciwnowotworową substancją czynną z rodziny alkaloidów barwinka, ale w przeciwieństwie do wszystkich innych alkaloidów barwinka, katarantynowa część winorelbiny została poddana strukturalnej modyfikacji. Na poziomie cząsteczkowym zaburza ona dynamiczną równowagę tubuliny w mikrotubulamym układzie komórki.

Winorelbina hamuje polimeryzację tubuliny i wiąże się preferencyjnie z mikrotubulami mitotycznymi, wpływając na aksonalne mikrotubule tylko w dużym stężeniu. Indukcja spiralizacji tubuliny jest mniejsza, niż pod wpływem winkrystyny. Winorelbina blokuje mitozę w fazie G2-M, powodując śmierć komórki w interfazie lub następnej mitozie.

Bezpieczeństwo i skuteczność stosowania winorelbiny u dzieci nie zostały ustalone. Dane z jednoramiennego badania klinicznego u 46 dzieci z nawracającymi guzami litymi, w tym mięsakiem prążkowano-komórkowym/mięsakiem niezróżnicowanym, nerwiakiem niedojrzałym i guzami OUN, w dawkach podobnych do stosowanych u dorosłych nie wykazały aktywności o znaczeniu klinicznym. Toksyczność była podobna do zanotowanej u osób dorosłych.

5.2    Właściwości farma koki netyczne

Po podaniu dożylnym w bolusie lub infuzji, stężenie winorelbiny w surowicy można opisać za pomocą trzech krzywych wykładniczych wydalania. Końcowa faza wydalania odzwierciedla długi okres półtrwania, większy niż 40 godzin. Całkowity klirens winorelbiny jest duży (0,97-1,26 l/h/kg). Substancja czynnajest szeroko rozprowadzana w organizmie z objętością dystrybucji w zakresie 25,4-

40,1 1/kg. Penetracja winorelbiny do tkanki płucnej jest znaczna, ze stosunkiem stężenia tkanka/osocze większym od 300 w badaniu obejmującym biopsję chirurgiczną. Stopień wiązania z białkami osocza jest mały (13,5%), ale stopień wiązania z płytkami krwi jest duży (78%). Farmakokinetyka wykazywała liniowość po podaniu dożylnym winorelbiny do dawki 45 mg/m2.

Winorelbina jest metabolizowana głównie przez CYP3A4 cytochromu P450. Wszystkie metabolity zostały zidentyfikowane i nie wykazują aktywności z wyjątkiem 4-O-deacetylowinorelbiny, która jest głównym metabolitem we krwi.

Wydalanie nerkowe jest małe (<20% dawki). U ludzi odkryto niewielkie stężenia deacety łowi norę lbiny, ale winorelbina jest zasadniczo wykrywana w niezmienionej postaci w moczu. Wydalanie substancji czynnej następuje głównie poprzez drogi żółciowe i składa się z metabolitów oraz głównie z niezmienionej winorelbiny.

Nie badano wpływu zaburzeń czynności nerek na dystrybucję winorelbiny, pomimo to nie jest wskazane zmniejszenie dawki z powodu niewielkiego wydalania przez nerki. U pacjentów z przerzutami do wątroby zmiany wystąpiły tylko w średnim klirensie, kiedy zajęte było powyżej 75% wątroby. U 6 pacjentów z nowotworem i z umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby (bilirubina <2 x norma i aminotransferazy <5 x norma) leczonych dawką do 25 mg/m2 powierzchni ciała i u 8 pacjentów z nowotworem i z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby (bilirubina >2x norma i (lub) aminotransferazy > 5x norma) leczonych dawką do 20 mg/m2 powierzchni ciała - średni całkowity klirens w tych dwóch grupach był podobny do poziomu u pacjentów z prawidłową czynnością wątroby. Tym niemniej dane te mogą być niereprezentatywne dla pacjentów ze zmniejszoną zdolnością wątroby do wydalania leku i dlatego zaleca się ostrożność u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby oraz wymagany jest dokładny monitoring parametrów hematologicznych (patrz 4.2 i 4.4).

Udokumentowano, że istnieje ścisła zależność pomiędzy ekspozycją krwi a zmniejszeniem liczby leukocytów lub leukocytów wielojądrzastych.

5.3    Przed kliniczne dane o bezpieczeństwie

Właściwości mutagenne i działanie rakotwórcze

W badaniach przeprowadzonych u zwierząt winorelbina indukowała powstawanie aneuploidów i poliploidów. Można ocenić, że u ludzi winorelbina może również wykazywać działanie genotoksyczne (powstawanie aneuploidów i poliploidów). Wyniki badań nad działaniem rakotwórczym u myszy i szczurów były negatywne, ale badano tylko małe dawki.

Badania toksyczności reprodukcyjnej

Podczas badań dotyczących wpływu na reprodukcję przeprowadzonych u zwierząt działanie było obserwowane po podaniu dawek subterapeutycznych. Zaobserwowano toksyczny wpływ na zarodek i płód, taki jak zahamowanie wzrostu wewnątrzmacicznego i opóźnienie kostnienia.

Działanie teratogenne (zlewanie się kręgów, brak żeber) było obserwowane po dawkach toksycznych dla matek. Ponadto, spermatogeneza oraz wydzielanie gruczołu sterczowego i pęcherzyków nasiennych były zmniejszone, ale płodność u szczurów nie była zmniejszona.

Badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa

Badania farmakologiczne dotyczące bezpieczeństwa przeprowadzone u psów i małp nie wykazały żadnych działań niepożądanych na układ sercowo-naczyniowy.

DANE FARMACEUTYCZNE

6.


6.1    Wykaz substancji pomocniczych

Wodorotlenek sodu, woda do wstrzykiwali.

6.2    Niezgodności farmaceutyczne

Produktu leczniczego Vinorelbine Polpharma nie należy rozcieńczać roztworami o odczynie zasadowym (ryzyko wytrącania).

Produktu leczniczego nie wolno mieszać z innymi produktami leczniczymi poza podanymi w punkcie

6.6.

6.3    Okres ważności

Oryginalne opakowanie 2 lata

Do jednorazowego użycia. Niezużyty koncentrat należy usunąć.

Po rozcieńczeniu

Po rozcieńczeniu roztworem 0,9% chlorku sodu lub roztworem glukozy 50 mg/ml (5%), stabilność fizyczna i chemiczna zrekonstruowanego roztworu została potwierdzona przez 24 godziny w temperaturze 2 - 8°C i 25°C.

Z mikrobiologicznego punktu widzenia zrekonstruowany roztwór powinien być zużyty natychmiast. Jeśli nie zostanie zużyty natychmiast, użytkownik jest odpowiedzialny za warunki i czas przechowywania sporządzonego roztworu i normalnie czas ten nie powinien być dłuższy niż 24 godziny w temperaturze 2 - 8°C, chyba, że produkt został otwarty i rozcieńczony w kontrolowanych i zwalidowanych warunkach pełnej aseptyki.

6.4    Specjalne środki ostrożności przy przechowywaniu

Przechowywać w lodówce (2°C - 8°C).

Przechowywać w oryginalnym opakowaniu w celu ochrony przed światłem.

6.5    Rodzaj i zawartość opakowania

Fiolka ze szkła typu I z korkiem z gumy bromobutylowej laminowanym żywicą fluorowaną oraz aluminiowym zamknięciem.

Wielkości opakowań: 5 ml w opakowaniach po 1 lub 10 fiolek.

Nie wszystkie rodzaje opakowań muszą znajdować się w obrocie.

6.6    Szczególne środki ostrożności dotyczące usuwania i przygotowania leku do stosowania

Przygotowanie i podawanie winorelbiny może wykonywać tylko przeszkolony personel. Odpowiednie okulary ochronne, rękawice jednorazowego użytku i odzież muszą być noszone. Należy wytrzeć to, co uległo wylaniu lub przeciekło.

Należy bezwzględnie unikać kontaktu roztworu z oczami. W razie kontaktu roztworu produktu z oczami należy natychmiast, dokładnie przepłukać oczy dużą ilością roztworu soli fizjologicznej.

Po przygotowaniu produktu do podania należy dokładnie wyczyścić całą powierzchnię, na której przygotowywano roztwór i umyć ręce oraz twarz.

Nie występują niezgodności pomiędzy zawartością i pojemnikiem produktu leczniczego Vinorelbine Polpharma i butelkami z obojętnego szkła, workami z PCW lub z octanu winylu, zestawami do infuzj z rurkami wykonanymi z PCW.

Zaleca się podawanie winorelbiny we wstrzyknięciu dożylnym, trwającym 5-10 minut, po rozcieńczeniu w 20-50 ml roztworu 0,9% chlorku sodu (soli fizjologicznej) lub glukozy o stężeniu 50 mg/m! (5%) lub w krótkiej infuzji (20-30 minut) po rozcieńczeniu w 125 ml roztworu 0,9% chlorku sodu lub glukozy o stężeniu 50 mg/ml (5%). Po zakończeniu infuzji żyłę zawsze należy przepłukać dokładnie, podając infiizję z co najmniej 250 ml roztworu izotonicznego.

Pozostałości niewykorzystanego produktu i jego odpady należy usunąć w sposób zgodny z lokalnymi przepisami.

7. PODMIOT ODPOWIEDZIALNY POSIADAJĄCY POZWOLENIE NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA SA ul. Pelplińska 19, 83-200 Starogard Gdański, Polska

8.    NUMER POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU

9. DATA WYDANIA PIERWSZEGO POZWOLENIA NA DOPUSZCZENIE DO OBROTU / DATA PRZEDŁUŻENIA POZWOLENIA

10. DATA ZATWIERDZENIA LUB CZĘŚCIOWEJ ZMIANY TEKSTU CHARAKTERYSTYKI PRODUKTU LECZNICZEGO